1.9 C
Milano
martedì, Dicembre 6, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaVidura rivela che i Pandava sono sopravvissuti 198

Vidura rivela che i Pandava sono sopravvissuti 198

VIDURAGAMANA PARVA
(Il libro dell’arrivo di Vidura)

SEZIONE 198
Vidura rivela che i Pandava sono sopravvissuti

वैशंपायन उवाच ।
ततॊ राज्ञां चरैर आप्तैश चारः समुपनीयत ।
पाण्डवैर उपसंपन्ना दरौपदी पतिभिः शुभा ॥१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tato rājñāṃ carair āptaiś cāraḥ samupanīyata |
pāṇḍavair upasaṃpannā draupadī patibhiḥ śubhā ||1||

Vaishampayana disse: “Quindi da abili spie dei re fu portata la notizia che la bella Draupadi abitava coi mariti Pandava.

येन तद धनुर आयम्य लक्ष्यं विद्धं महात्मना ।
सॊ ऽरजुनॊ जयतां शरेष्ठॊ महाबाणधनुर्धरः ॥२॥
yena tad dhanur āyamya lakṣyaṃ viddhaṃ mahātmanā |
so ‘rjuno jayatāṃ śreṣṭho mahābāṇadhanurdharaḥ ||2||

E colui che aveva teso l’arco, quel mahatma e trafitto il bersaglio, costui era Arjuna il migliore dei vincitori, il grande armato di arco e frecce.

यः शल्यं मद्रराजानम उत्क्षिप्याभ्रामयद बली ।
तरासयंश चापि संक्रुद्धॊ वृक्षेण पुरुषान रणे ॥३॥
yaḥ śalyaṃ madrarājānam utkṣipyābhrāmayad balī |
trāsayaṃś cāpi saṃkruddho vṛkṣeṇa puruṣān raṇe ||3||

E il forte che alzandolo faceva volare il re di Madra Shalya, e pure furioso faceva tremare gli uomini in battaglia con un albero.

न चापि संभ्रमः कश चिद आसीत तत्र महात्मनः ।
स भीमॊ भीम संस्पर्शः शत्रुसेनाङ्गपातनः ॥४॥
na cāpi saṃbhramaḥ kaś cid āsīt tatra mahātmanaḥ |
sa bhīmo bhīma saṃsparśaḥ śatrusenāṅgapātanaḥ ||4||

E che in quel luogo neppure la minima agitazione aveva quel mahatma, costui era Bhima dalla terribile presa, distruttore di armate nemiche.

बरह्मरूपधराञ शरुत्वा पाण्डुराज सुतांस तदा ।
कौन्तेयान मनुजेन्द्राणां विस्मयः समजायत ॥५॥
brahmarūpadharāñ śrutvā pāṇḍurāja sutāṃs tadā |
kaunteyān manujendrāṇāṃ vismayaḥ samajāyata ||5||

Udendo che sotto le spoglie di brahmana erano i figli di Pandu e di Kunti, stupore sorse ai sovrani di uomini.

सपुत्रा हि पुरा कुन्ती दग्धा जतु गृहे शरुता ।
पुनर्जातान इति समैतान मन्यन्ते सर्वपार्थिवाः ॥६॥
saputrā hi purā kuntī dagdhā jatu gṛhe śrutā |
punarjātān iti smaitān manyante sarvapārthivāḥ ||6||

Si sapeva che Kunti prima era bruciata nella casa di lacca, e tutti quei principi pensavano che essi fossero nati di nuovo.

धिक कुर्वन्तस तदा भीष्मं धृतराष्ट्रं च कौरवम ।
कर्मणा सुनृशंसेन पुरॊचन कृतेन वै ॥७॥
dhik kurvantas tadā bhīṣmaṃ dhṛtarāṣṭraṃ ca kauravam |
karmaṇā sunṛśaṃsena purocana kṛtena vai ||7||

Vergogna portando allora a Bhishma e al Kaurava Dhritarashtra, per quell’azione sleale fatta da Purocana.

वृत्ते सवयंवरे चैव राजानः सर्व एव ते ।
यथागतं विप्रजग्मुर विदित्वा पाण्डवान वृतान ॥८॥
vṛtte svayaṃvare caiva rājānaḥ sarva eva te |
yathāgataṃ viprajagmur viditvā pāṇḍavān vṛtān ||8||

E terminato lo svayamvara, tutti quei re donde erano giunti ritornarono, avendo ormai saputo dei Pandava nascosti.

अथ दुर्यॊधनॊ राजा विमना भरातृभिः सह ।
अश्वत्थाम्ना मातुलेन कर्णेन च कृपेण च ॥९॥
atha duryodhano rājā vimanā bhrātṛbhiḥ saha |
aśvatthāmnā mātulena karṇena ca kṛpeṇa ca ||9||

Quindi Duryodhana, il folle re assieme ai fratelli, ad Ashvatthaman, allo zio, e a Karna, e a Kripa.

विनिवृत्तॊ वृतं दृष्ट्वा दरौपद्या शवेतवाहनम ।
तं तु दुःशासनॊ वरीडन मन्दं मन्दम इवाब्रवीत ॥१०॥
vinivṛtto vṛtaṃ dṛṣṭvā draupadyā śvetavāhanam |
taṃ tu duḥśāsano vrīḍan mandaṃ mandam ivābravīt ||10||

Ritirandosi dopo aver visto la scelta di Draupadi caduta sull’eroe dai bianchi cavalli, con vergogna, con dolcezza, Duhshasana disse a lui abbattuto:

यद्य असौ बराह्मणॊ न सयाद विन्देत दरौपदीं न सः ।
न हि तं तत्त्वतॊ राजन वेद कश चिद धनंजयम ॥११॥
yady asau brāhmaṇo na syād vindeta draupadīṃ na saḥ |
na hi taṃ tattvato rājan veda kaś cid dhanaṃjayam ||11||

“O re, se quello non fosse sembrato un brahmana non avrebbe vinto Draupadi, nessuno in verità sapeva che lui era il Dhanajaya.

दैवं तु परमं मन्ये पौरुषं तु निरर्थकम ।
धिग अस्मत पौरुषं तात यद धरन्तीह पाण्डवाः ॥१२॥
daivaṃ tu paramaṃ manye pauruṣaṃ tu nirarthakam |
dhig asmat pauruṣaṃ tāta yad dharantīha pāṇḍavāḥ ||12||

O caro, il destino è superiore all’uomo che è di vano agire, io penso, vergogna al nostro valore se i Pandava continuano a vivere quaggiù.”

एवं संभाषमाणास ते निन्दन्तश च पुरॊचनम ।
विविशुर हास्तिनपुरं दीना विगतचेतसः ॥१३॥
evaṃ saṃbhāṣamāṇās te nindantaś ca purocanam |
viviśur hāstinapuraṃ dīnā vigatacetasaḥ ||13||

Così essi conversando, e disprezzando Purocana, entrarono in Hastinapura, tristi e depressi.

तरस्ता विगतसंकल्पा दृष्ट्वा पार्थान महौजसः ।
मुक्तान हव्यवहाच चैनान संयुक्तान दरुपदेन च ॥१४॥
trastā vigatasaṃkalpā dṛṣṭvā pārthān mahaujasaḥ |
muktān havyavahāc cainān saṃyuktān drupadena ca ||14||

Spaventati, frustrati nei loro scopi erano, vedendo i figli di Pritha fortissimi, liberi dal fuoco veicolo di offerte, e alleati con Drupada.

धृष्टद्युम्नं च संचिन्त्य तथैव च शिखण्डिनम ।
दरुपदस्यात्मजांश चान्यान सर्वयुद्धविशारदान ॥१५॥
dhṛṣṭadyumnaṃ ca saṃcintya tathaiva ca śikhaṇḍinam |
drupadasyātmajāṃś cānyān sarvayuddhaviśāradān ||15||

E a Dhrishtadyumna e a Shikhandin pensando invero, e agli altri figli di Drupada, tutti esperti di guerra.

विदुरस तव अथ ताञ शरुत्वा दरौपद्या पाण्डवान वृतान ।
वरीडितान धार्तराष्ट्रांश च भग्नदर्पान उपागतान ॥१६॥
viduras tv atha tāñ śrutvā draupadyā pāṇḍavān vṛtān |
vrīḍitān dhārtarāṣṭrāṃś ca bhagnadarpān upāgatān ||16||

E Vidura avendo udito che i Pandava erano i mariti di Draupadi, e che vergognosi erano giunti i figli di Dhritarashtra e umiliati.

ततः परीतमनाः कषत्ता धृतराष्ट्रं विशां पते ।
उवाच दिष्ट्या कुरवॊ वर्धन्त इति विस्मितः ॥१७॥
tataḥ prītamanāḥ kṣattā dhṛtarāṣṭraṃ viśāṃ pate |
uvāca diṣṭyā kuravo vardhanta iti vismitaḥ ||17||

O signore di popoli, allora con la mente gioiosa lo kshatrya a Dhritarashtra: “Per fortuna i Kaurava crescono!” Così diceva orgoglioso.

वैचित्र वीर्यस तु नृपॊ निशम्य विदुरस्य तत ।
अब्रवीत परमप्रीतॊ दिष्ट्या दिष्ट्येति भारत ॥१८॥
vaicitra vīryas tu nṛpo niśamya vidurasya tat |
abravīt paramaprīto diṣṭyā diṣṭyeti bhārata ||18||

O Bharata, il re figlio di Vicitravirya saputo tutto da Vidura molto contento disse: “Fortuna, fortuna!”

मन्यते हि वृतं पुत्रं जयेष्ठं दरुपद कन्यया ।
दुर्यॊधनम अविज्ञानात परज्ञा चक्षुर नरेश्वरः ॥१९॥
manyate hi vṛtaṃ putraṃ jyeṣṭhaṃ drupada kanyayā |
duryodhanam avijñānāt prajñā cakṣur nareśvaraḥ ||19||

Pensava infatti che suo figlio maggiore fosse stato scelto dalla figlia di Drupada, non avendo ancora visto Duryodhana quel saggio signore di uomini.

अथ तव आज्ञापयाम आस दरौपद्या भूषणं बहु ।
आनीयतां वै कृष्णेति पुत्रं दुर्यॊधनं तदा ॥२०॥
atha tv ājñāpayām āsa draupadyā bhūṣaṇaṃ bahu |
ānīyatāṃ vai kṛṣṇeti putraṃ duryodhanaṃ tadā ||20||

Perciò comandava molti abbellimenti per Draupadi: “Allora sia portata qui Krishna e mio figlio Duryodhana.”

अथास्य पश्चाद विदुर आचख्यौ पाण्डवान वृतान ।
सर्वान कुशलिनॊ वीरान पूजितान दरुपदेन च ।
तेषां संबन्धिनश चान्यान बहून बलसमन्वितान ॥२१॥
athāsya paścād vidura ācakhyau pāṇḍavān vṛtān |
sarvān kuśalino vīrān pūjitān drupadena ca |
teṣāṃ saṃbandhinaś cānyān bahūn balasamanvitān ||21||

Allora alla sua presenza Vidura disse che i Pandava erano stati scelti, e tutti quegli eroi erano stati favorevolmente onorati da Drupada, e anche i loro parenti, e molti degli altri coi loro eserciti.

ध्र्ऋतराष्ट्र उवाच ।
यथैव पाण्डॊः पुत्रास ते तथैवाभ्यधिका मम ।
सेयम अभ्यधिका परीतिर वृद्धिर विदुर मे मता ।
यत ते कुशलिनॊ वीरा मित्रवन्तश च पाण्डवाः ॥२२॥
dhrr̥tarāṣṭra uvāca |
yathaiva pāṇḍoḥ putrās te tathaivābhyadhikā mama |
seyam abhyadhikā prītir vṛddhir vidura me matā |
yat te kuśalino vīrā mitravantaś ca pāṇḍavāḥ ||22||

Dhritarashtra disse: “O Vidura, come sono figli di Pandu questi principi, lo sono anche per me, questa grande gioia io penso che sia aumentata, essendo stati i Pandava con favore onorati, quegli eroi con molti amici.

कॊ हि दरुपदम आसाद्य मित्रं कषत्तः सबान्धवम ।
न बुभूषेद भवेनार्थी गतश्रीर अपि पार्थिवः ॥२३॥
ko hi drupadam āsādya mitraṃ kṣattaḥ sabāndhavam |
na bubhūṣed bhavenārthī gataśrīr api pārthivaḥ ||23||

Quale kshatriya acquistando Drupada come amico assieme ai suoi parenti, essendo principe in cerca di fortuna non sarebbe felice?”

वैशंपायन उवाच ।
तं तथा भाषमाणं तु विदुरः परत्यभाषत ।
नित्यं भवतु ते बुद्धिर एषा राजञ शतं समाः ॥२४॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
taṃ tathā bhāṣamāṇaṃ tu viduraḥ pratyabhāṣata |
nityaṃ bhavatu te buddhir eṣā rājañ śataṃ samāḥ ||24||

Vaishampayana disse: “A lui che così parlava, Vidura rispondeva: “O re, sempre sia con te questa opinione per cento anni.”

ततॊ दुर्यॊधनश चैव राधेयश च विशां पते ।
धृतराष्ट्रम उपागम्य वचॊ ऽबरूताम इदं तदा ॥२५॥
tato duryodhanaś caiva rādheyaś ca viśāṃ pate |
dhṛtarāṣṭram upāgamya vaco ‘brūtām idaṃ tadā ||25||

O signore di popoli, quindi sia Duryodhana che il figlio di Radha avvicinando Dhritarashtra, questo discorso dicevano allora:

संनिधौ विदुरस्य तवां वक्तुं नृप न शक्नुवः ।
विविक्तम इति वक्ष्यावः किं तवेदं चिकीर्षितम ॥२६॥
saṃnidhau vidurasya tvāṃ vaktuṃ nṛpa na śaknuvaḥ |
viviktam iti vakṣyāvaḥ kiṃ tavedaṃ cikīrṣitam ||26||

“O re, in presenza di Vidura a parlare con te non siamo capaci, da soli parleremo, qual è dunque il tuo comando?

सपत्नवृद्धिं यत तात मन्यसे वृद्धिम आत्मनः ।
अभिष्टौषि च यत कषत्तुः समीपे दविपदां वर ॥२७॥
sapatnavṛddhiṃ yat tāta manyase vṛddhim ātmanaḥ |
abhiṣṭauṣi ca yat kṣattuḥ samīpe dvipadāṃ vara ||27||

O padre, o migliore dei bipedi, la prosperità del nemico è ciò che credi, come fosse la nostra, e la applaudi quando sei vicino allo kshattrya.

अन्यस्मिन नृप कर्तव्ये तवम अन्यत कुरुषे ऽनघ ।
तेषां बलविघातॊ हि कर्तव्यस तात नित्यशः ॥२८॥
anyasmin nṛpa kartavye tvam anyat kuruṣe ‘nagha |
teṣāṃ balavighāto hi kartavyas tāta nityaśaḥ ||28||

O senza macchia, o padre, e una cosa dovendo fare tu un’altra ne fai, la loro rovina si deve compiere costantemente.

ते वयं पराप्तकालस्य चिकीर्षां मन्त्रयामहे ।
यथा नॊ न गरसेयुस ते सपुत्रबलबान्धवान ॥२९॥
te vayaṃ prāptakālasya cikīrṣāṃ mantrayāmahe |
yathā no na graseyus te saputrabalabāndhavān ||29||

Noi ci consultiamo con te su quanto sia da fare al momento opportuno, affinché essi non ci inghiottano assieme ai parenti coi figli e le truppe.”

Articolo precedenteLa benedizione della sposa 197
Articolo successivoIl parere di Duryodhana 199
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti