6.5 C
Milano
venerdì, Dicembre 2, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaL’arrivo di Vyasa 193

L’arrivo di Vyasa 193

VAIVAHIKA PARVA
(Il libro delle nozze)

SEZIONE 193
L’arrivo di Vyasa

वैशंपायन उवाच ।
तत आहूय पाञ्चाल्यॊ राजपुत्रं युधिष्ठिरम ।
परिग्रहेण बराह्मेण परिगृह्य महाद्युतिः ॥१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tata āhūya pāñcālyo rājaputraṃ yudhiṣṭhiram |
parigraheṇa brāhmeṇa parigṛhya mahādyutiḥ ||1||

Vaishampayana disse: “Quindi quell’illustrissimo, il re Pancala invitando il principe Yudhishthira, accogliendolo con l’ospitalità per un brahmana.

पर्यपृच्छद अदीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम ।
कथं जानीम भवतः कषत्रियान बराह्मणान उत ॥२॥
paryapṛcchad adīnātmā kuntīputraṃ suvarcasam |
kathaṃ jānīma bhavataḥ kṣatriyān brāhmaṇān uta ||2||

Quell’anima nobile interrogava il glorioso figlio di Kunti: “O signore, qual è la vostra nascita, tra gli kshatriya o tra i brahmana?

वैश्यान वा गुणसंपन्नान उत वा शूद्रयॊनिजान ।
मायाम आस्थाय वा सिद्धांश चरतः सर्वतॊदिशम ॥३॥
vaiśyān vā guṇasaṃpannān uta vā śūdrayonijān |
māyām āsthāya vā siddhāṃś carataḥ sarvatodiśam ||3||

O tra i vaishya, o siete nati in un grembo di shudra, dotati di qualità? O ricorrendo alla magia dei siddha che si muovono in ogni luogo.

कृष्णा हेतॊर अनुप्राप्तान दिवः संदर्शनार्थिनः ।
बरवीतु नॊ भवान सत्यं संदेहॊ हय अत्र नॊ महान ॥४॥
kṛṣṇā hetor anuprāptān divaḥ saṃdarśanārthinaḥ |
bravītu no bhavān satyaṃ saṃdeho hy atra no mahān ||4||

Siete discesi dal cielo con lo scopo di vedere Krishna? O signore, a noi dicci la verità qui un dubbio grande abbiamo noi.

अपि नः संशयस्यान्ते मनस्तुष्टिर इहाविशेत ।
अपि नॊ भागधेयानि शुभानि सयुः परंतप ॥५॥
api naḥ saṃśayasyānte manastuṣṭir ihāviśet |
api no bhāgadheyāni śubhāni syuḥ paraṃtapa ||5||

O distruttore di nemici, nella fine di questo dubbio la nostra mente raggiunga la contentezza, se noi abbiamo sublimi destini.

कामया बरूहि सत्यं तवं सत्यं राजसु शॊभते ।
इष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यम अनृतं न तु ॥६॥
kāmayā brūhi satyaṃ tvaṃ satyaṃ rājasu śobhate |
iṣṭāpūrtena ca tathā vaktavyam anṛtaṃ na tu ||6||

Secondo il tuo desiderio dicci la verità, la verità risplende tra i re, e come merito per il sacrificio non si deve dire una menzogna.

शरुत्वा हय अमरसंकाश तव वाक्यम अरिंदम ।
धरुवं विवाह करणम आस्थास्यामि विधानतः ॥७॥
śrutvā hy amarasaṃkāśa tava vākyam ariṃdama |
dhruvaṃ vivāha karaṇam āsthāsyāmi vidhānataḥ ||7||

O vincitore di nemici, avendo udito che la tua parola è simile agli immortali certamente riguardo al matrimonio io disporrò secondo le regole.”

युधिष्ठिर उवाच ।
मा राजन विमना भूस तवं पाञ्चाल्य परीतिर अस्तु ते ।
ईप्सितस ते धरुवः कामः संवृत्तॊ ऽयम असंशयम ॥८॥
yudhiṣṭhira uvāca |
mā rājan vimanā bhūs tvaṃ pāñcālya prītir astu te |
īpsitas te dhruvaḥ kāmaḥ saṃvṛtto ‘yam asaṃśayam ||8||

Yudhishthira disse: “O re, o Pancala, non avere perplessità la felicità sia con te, l’aspirazione che desideravi si è senza dubbio compiuta.

वयं हि कषत्रिया राजन पाण्डॊः पुत्रा महात्मनः ।
जयेष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाव इमौ ॥९॥
vayaṃ hi kṣatriyā rājan pāṇḍoḥ putrā mahātmanaḥ |
jyeṣṭhaṃ māṃ viddhi kaunteyaṃ bhīmasenārjunāv imau ||9||

O re, noi siamo kshatriya, i figli del mahatma Pandu, sappi che io sono il maggiore dei figli di Kunti, questi due sono Bhima e Arjuna.

याभ्यां तव सुता राजन निर्जिता राजसंसदि ।
यमौ तु तत्र राजेन्द्र यत्र कृष्णा परतिष्ठिता ॥१०॥
yābhyāṃ tava sutā rājan nirjitā rājasaṃsadi |
yamau tu tatra rājendra yatra kṛṣṇā pratiṣṭhitā ||10||

O re, o re dei re, dai quali tua figlia fu conquistata nell’assemblea dei re, i due gemelli qui sono dove Krishna è seduta.

वयेतु ते मानसं दुःखं कषत्रियाः समॊ नरर्षभ ।
पद्मिनीव सुतेयं ते हरदाद अन्यं हरदं गता ॥११॥
vyetu te mānasaṃ duḥkhaṃ kṣatriyāḥ smo nararṣabha |
padminīva suteyaṃ te hradād anyaṃ hradaṃ gatā ||11||

O toro fra gli uomini, allontana il dolore dalla mente, noi siamo kshatriya questa tua figlia come un loto da un lago ad un altro è andata.

इति तथ्यं महाराज सर्वम एतद बरवीमि ते ।
भवान हि गुरुर अस्माकं परमं च परायणम ॥१२॥
iti tathyaṃ mahārāja sarvam etad bravīmi te |
bhavān hi gurur asmākaṃ paramaṃ ca parāyaṇam ||12||

O grande re, o signore, così è la verità e tutta io la dico te, tu sei il guru, il nostro supremo rifugio.”

वैशंपायन उवाच ।
ततः स दरुपदॊ राजा हर्षव्याकुल लॊचनः ।
परतिवक्तुं तदा युक्तं नाशकत तं युधिष्ठिरम ॥१३॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tataḥ sa drupado rājā harṣavyākula locanaḥ |
prativaktuṃ tadā yuktaṃ nāśakat taṃ yudhiṣṭhiram ||13||

Vaishampayana disse: “Allora il re Drupada con gli occhi pieni di gioia, non era in grado di rispondere appropriatamente a Yudhishthira.

यत्नेन तु स तं हर्षं संनिगृह्य परंतपः ।
अनुरूपं ततॊ राजा परत्युवाच युधिष्ठिरम ॥१४॥
yatnena tu sa taṃ harṣaṃ saṃnigṛhya paraṃtapaḥ |
anurūpaṃ tato rājā pratyuvāca yudhiṣṭhiram ||14||

Con uno sforzo quel distruttore di nemici, trattenuta la gioia, allora appropriatamente il re rispose a Yudhishthira.

पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते परद्रुताः पुरा ।
स तस्मै सर्वम आचख्याव आनुपूर्व्येण पाण्डवः ॥१५॥
papraccha cainaṃ dharmātmā yathā te pradrutāḥ purā |
sa tasmai sarvam ācakhyāv ānupūrvyeṇa pāṇḍavaḥ ||15||

E chiese a lui quell’anima pia, come essi fossero fuggiti prima, e il Pandava a lui in ordine raccontava tutto.

तच छरुत्वा दरुपदॊ राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम ।
विगर्हयाम आस तदा धृतराष्ट्रं जनेश्वरम ॥१६॥
tac chrutvā drupado rājā kuntīputrasya bhāṣitam |
vigarhayām āsa tadā dhṛtarāṣṭraṃ janeśvaram ||16||

Queste parole del figlio di Kunti avendo ascoltato il re Drupada, biasimava allora il sovrano di genti Dhritarashtra.

आश्वासयाम आस तदा धृतराष्ट्रं युधिष्ठिरम ।
परतिजज्ञे च राज्याय दरुपदॊ वदतां वरः ॥१७॥
āśvāsayām āsa tadā dhṛtarāṣṭraṃ yudhiṣṭhiram |
pratijajñe ca rājyāya drupado vadatāṃ varaḥ ||17||

E confortava Yudhishthira il figlio di Kunti, e Drupada il migliore dei parlanti gli promise il regno.

ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनाव अपि ।
यमौ च राज्ञा संदिष्टौ विविशुर भवनं महत ॥१८॥
tataḥ kuntī ca kṛṣṇā ca bhīmasenārjunāv api |
yamau ca rājñā saṃdiṣṭau viviśur bhavanaṃ mahat ||18||

Quindi Kunti e Krishna con Bhimasena e Arjuna, e i gemelli col permesso del re entrarono nella grande casa.

तत्र ते नयवसन राजन यज्ञसेनेन पूजिताः ।
परत्याश्वस्तांस ततॊ राजा सह पुत्रैर उवाच तान ॥१९॥
tatra te nyavasan rājan yajñasenena pūjitāḥ |
pratyāśvastāṃs tato rājā saha putrair uvāca tān ||19||

O re, là essi abitarono onorati da Yajnasena, e li consolava allora il re assieme ai figli e disse loro:

गृह्णातु विधिवत पाणिम अद्यैव कुरुनन्दनः ।
पुण्ये ऽहनि महाबाहुर अर्जुनः कुरुतां कषणम ॥२०॥
gṛhṇātu vidhivat pāṇim adyaiva kurunandanaḥ |
puṇye ‘hani mahābāhur arjunaḥ kurutāṃ kṣaṇam ||20||

“O rampolli di Kuru, sia presa la mano secondo le regole oggi, in un puro giorno, il mahabaho Arjuna compia la festa!”

ततस तम अब्रवीद राजा धर्मपुत्रॊ युधिष्ठिरः ।
ममापि दारसंबन्धः कार्यस तावद विशां पते ॥२१॥
tatas tam abravīd rājā dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ |
mamāpi dārasaṃbandhaḥ kāryas tāvad viśāṃ pate ||21||

Quindi a lui disse il re figlio di Dharma Yudhishthira: “O signore di genti, ora da me invece sarà fatto il matrimonio.”

द्रुपद उवाच ।
भवान वा विधिवत पाणिं गृह्णातु दुहितुर मम ।
यस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णाम उपादिश ॥२२॥
drupada uvāca |
bhavān vā vidhivat pāṇiṃ gṛhṇātu duhitur mama |
yasya vā manyase vīra tasya kṛṣṇām upādiśa ||22||

Drupada disse: “O signore di mia figlia, secondo le regole abbia la mano il valoroso che tu credi, a costui assegna Krishna.”

युधिष्ठिर उवाच ।
सर्वेषां दरौपदी राजन महिषी नॊ भविष्यति ।
एवं हि वयाहृतं पूर्वं मम मात्रा विशां पते ॥२३॥
yudhiṣṭhira uvāca |
sarveṣāṃ draupadī rājan mahiṣī no bhaviṣyati |
evaṃ hi vyāhṛtaṃ pūrvaṃ mama mātrā viśāṃ pate ||23||

Yudhishthira disse: “O re, o signore dei popoli, di tutti noi Draupadi sarà la moglie, così disse prima mia madre.

अहं चाप्य अनिविष्टॊ वै भीमसेनश च पाण्डवः ।
पार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता च ते सुता ॥२४॥
ahaṃ cāpy aniviṣṭo vai bhīmasenaś ca pāṇḍavaḥ |
pārthena vijitā caiṣā ratnabhūtā ca te sutā ||24||

E invero io non sono sposato e neppure Bhimasena il figlio di Pandu, dal figlio di Pritha fu conquistata la meravigliosa gemma di tua figlia.

एष नः समयॊ राजन रत्नस्य सहभॊजनम ।
न च तं हातुम इच्छामः समयं राजसत्तम ॥२५॥
eṣa naḥ samayo rājan ratnasya sahabhojanam |
na ca taṃ hātum icchāmaḥ samayaṃ rājasattama ||25||

O re, o migliore dei sovrani, questo è il nostro accordo di godere insieme della gemma, né questo accordo noi vogliamo rompere.

सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नॊ भविष्यति ।
आनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु जवलने करम ॥२६॥
sarveṣāṃ dharmataḥ kṛṣṇā mahiṣī no bhaviṣyati |
ānupūrvyeṇa sarveṣāṃ gṛhṇātu jvalane karam ||26||

Di tutti noi secondo il dharma, Krishna sarà moglie, secondo l’ordine di tutti prenderà la mano nel fuoco.”

द्रुपद उवाच ।
एकस्य बह्व्यॊ विहिता महिष्यः कुरुनन्दन ।
नैकस्या बहवः पुंसॊ विधीयन्ते कदा चन ॥२७॥
drupada uvāca |
ekasya bahvyo vihitā mahiṣyaḥ kurunandana |
naikasyā bahavaḥ puṃso vidhīyante kadā cana ||27||

Drupada disse: “O rampollo dei Kuru, ad uno solo molte mogli sono permesse ma mai ad una sola donna molti uomini sono concessi.

लॊकवेद विरुद्धं तवं नाधर्मं धार्मिकः शुचिः ।
कर्तुम अर्हसि कौन्तेय कस्मात ते बुद्धिर ईदृशी ॥२८॥
lokaveda viruddhaṃ tvaṃ nādharmaṃ dhārmikaḥ śuciḥ |
kartum arhasi kaunteya kasmāt te buddhir īdṛśī ||28||

O Kuntide, questo è contrario ai Veda e al mondo, tu un puro virtuoso non devi compiere l’adharma da dove sorge una tale decisione?”

युधिष्ठिर उवाच ।
सूक्ष्मॊ धर्मॊ महाराज नास्य विद्मॊ वयं गतिम ।
पूर्वेषाम आनुपूर्व्येण यातुं वर्त्मानुयामहे ॥२९॥
yudhiṣṭhira uvāca |
sūkṣmo dharmo mahārāja nāsya vidmo vayaṃ gatim |
pūrveṣām ānupūrvyeṇa yātuṃ vartmānuyāmahe ||29||

Yudhishthira disse: “O grande re, sottile è il dharma non di esso noi conosciamo la via, degli antichi secondo l’ordine la passata via noi seguiamo.

न मे वाग अनृतं पराह नाधर्मे धीयते मतिः ।
एवं चैव वदत्य अम्बा मम चैव मनॊगतम ॥३०॥
na me vāg anṛtaṃ prāha nādharme dhīyate matiḥ |
evaṃ caiva vadaty ambā mama caiva manogatam ||30||

Nessuna parola mai pronunciai falsa, la mia opinione non giace nell’adharma, mia madre ha detto così, e questo è anche il mio pensiero.

एष धर्मॊ धरुवॊ राजंश चरैनम अविचारयन ।
मा च ते ऽतर विशङ्का भूत कथं चिद अपि पार्थिव ॥३१॥
eṣa dharmo dhruvo rājaṃś carainam avicārayan |
mā ca te ‘tra viśaṅkā bhūt kathaṃ cid api pārthiva ||31||

O re, o sovrano, questo dharma è certo, seguilo e non uscirai dalla retta via, non aver qui in alcun modo, un dubbio.”

द्रुपद उवाच ।
तवं च कुन्ती च कौन्तेय धृष्टद्युम्नश च मे सुतः ।
कथयन्त्व इतिकर्तव्यं शवःकाले करवामहे ॥३२॥
drupada uvāca |
tvaṃ ca kuntī ca kaunteya dhṛṣṭadyumnaś ca me sutaḥ |
kathayantv itikartavyaṃ śvaḥkāle karavāmahe ||32||

Drupada disse: “O figlio di Kunti, tu, e Kunti, e mio figlio Dhrishtadyumna parlatene e domani faremo ciò che si deve fare.”

वैशंपायन उवाच ।
ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति सम भारत ।
अथ दवैपायनॊ राजन्न अभ्यागच्छद यदृच्छया ॥३३॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
te sametya tataḥ sarve kathayanti sma bhārata |
atha dvaipāyano rājann abhyāgacchad yadṛcchayā ||33||

Vaishampayana disse: “O Bharata, o re, allora tutti insieme parlarono quindi il Dvaipayana spontaneamente giungeva.”

Articolo precedenteIl banchetto nuziale 192
Articolo successivoLa donna con cinque mariti 194
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti