7.5 C
Milano
venerdì, Dicembre 2, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaIl ritorno di Dhristadyumna 190

Il ritorno di Dhristadyumna 190

SVAYAMVARA PARVA
(Il libro della scelta dello sposo)

SEZIONE 190
Il ritorno di Dhristadyumna

वैशंपायन उवाच ।
धृष्टद्युम्नस तु पाञ्चाल्यः पृष्ठतः कुरुनन्दनौ ।
अन्वगच्छत तदा यान्तौ भार्गवस्य निवेशनम ॥१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
dhṛṣṭadyumnas tu pāñcālyaḥ pṛṣṭhataḥ kurunandanau |
anvagacchat tadā yāntau bhārgavasya niveśanam ||1||

Vaishampayana disse: “Allora Dhrishtadyumna il principe Pancala, seguiva i due rampolli dei Kuru, mentre andavano alla casa del vasaio.

सॊ ऽजञायमानः पुरुषान अवधाय समन्ततः ।
सवयम आरान निविष्टॊ ऽभूद भार्गवस्य निवेशने ॥२॥
so ‘jñāyamānaḥ puruṣān avadhāya samantataḥ |
svayam ārān niviṣṭo ‘bhūd bhārgavasya niveśane ||2||

Egli per non essere riconosciuto lasciava tutti gli uomini e si nascose nei pressi della casa del vasaio.

साये ऽथ भीमस तु रिपुप्रमाथी;
जिष्णुर यमौ चापि महानुभावौ ।
भैक्षं चरित्वा तु युधिष्ठिराय;
निवेदयां चक्रुर अदीनसत्त्वाः ॥३॥
sāye ‘tha bhīmas tu ripupramāthī;
jiṣṇur yamau cāpi mahānubhāvau |
bhaikṣaṃ caritvā tu yudhiṣṭhirāya;
nivedayāṃ cakrur adīnasattvāḥ ||3||

Quindi alla sera, Bhima il distruttore di nemici, Jishnu e i gemelli di grande risoluzione, la questua avendo fatta, quei nobili e puri a Yudhishthira la consegnarono.

ततस तु कुन्ती दरुपदात्मजां;
ताम उवाच काले वचनं वदान्या ।
अतॊ ऽगरम आदाय कुरुष्व भद्रे;
बलिं च विप्राय च देहि भिक्षाम ॥४॥
tatas tu kuntī drupadātmajāṃ;
tām uvāca kāle vacanaṃ vadānyā |
ato ‘gram ādāya kuruṣva bhadre;
baliṃ ca viprāya ca dehi bhikṣām ||4||

Quindi Kunti alla figlia di Drupada fece allora questo cordiale discorso: “O bella, la prima porzione prendendo, compi l’offerta al brahmana e offri la bhiksha.

ये चान्नम इच्छन्ति ददस्व तेभ्यः;
परिश्रिता ये परितॊ मनुष्याः ।
ततश च शेषं परविभज्य शीघ्रम;
अर्धं चतुर्णां मम चात्मनश च ॥५॥
ye cānnam icchanti dadasva tebhyaḥ;
pariśritā ye parito manuṣyāḥ |
tataś ca śeṣaṃ pravibhajya śīghram;
ardhaṃ caturṇāṃ mama cātmanaś ca ||5||

E cibo a quelli che chiedono, agli uomini che sono fuori attorno offri, e quindi il resto dividendolo rapidamente in due, darai metà ai quattro, a me e a te.

अर्धं च भीमाय ददाहि भद्रे;
य एष मत्तर्षभ तुल्यरूपः ।
शयामॊ युवा संहननॊपपन्न;
एषॊ हि वीरॊ बहुभुक सदैव ॥६॥
ardhaṃ ca bhīmāya dadāhi bhadre;
ya eṣa mattarṣabha tulyarūpaḥ |
śyāmo yuvā saṃhananopapanna;
eṣo hi vīro bahubhuk sadaiva ||6||

O bella, metà a Bhima che ha l’aspetto simile a un toro infuriato o a un bufalo, quel valoroso giovane bufalo dalle solide membra, mangia sempre molto.”

सा हृष्टरूपैव तु राजपुत्री;
तस्या वचः साध्व अविशङ्कमाना ।
यथावद उक्तं परचकार साध्वी;
ते चापि सर्वे ऽभयवजह्रुर अन्नम ॥७॥
sā hṛṣṭarūpaiva tu rājaputrī;
tasyā vacaḥ sādhv aviśaṅkamānā |
yathāvad uktaṃ pracakāra sādhvī;
te cāpi sarve ‘bhyavajahrur annam ||7||

La figlia del re con viso felice, bene e senza esitare le sue parole compiva secondo l’ordine ricevuto quella virtuosa, e tutti dunque presero il cibo.

कुशैस तु भूमौ शयनं चकार;
माद्री सुतः सहदेवस तरस्वी ।
यथात्मीयान्य अजिनानि सर्वे;
संस्तीर्य वीराः सुषुपुर धरण्याम ॥८॥
kuśais tu bhūmau śayanaṃ cakāra;
mādrī sutaḥ sahadevas tarasvī |
yathātmīyāny ajināni sarve;
saṃstīrya vīrāḥ suṣupur dharaṇyām ||8||

Il figlio di Madri Sahadeva rapido, al suolo un giaciglio faceva con l’erba kusha, e tutti gli eroi le proprie pelli distendendo dormirono sul pavimento.

अगस्त्यशास्ताम अभितॊ दिशं तु;
शिरांसि तेषां कुरुसत्तमानाम ।
कुन्ती पुरस्तात तु बभूव तेषां;
कृष्णा तिरश चैव बभूव पत्तः ॥९॥
agastyaśāstām abhito diśaṃ tu;
śirāṃsi teṣāṃ kurusattamānām |
kuntī purastāt tu babhūva teṣāṃ;
kṛṣṇā tiraś caiva babhūva pattaḥ ||9||

Secondo la regola di Agastya, in un luogo vicino alle teste di quei migliori dei Kuru, vicino a loro si mise Kunti e Krishna discosta si mise ai loro piedi.

अशेत भूमौ सह पाण्डुपुत्रैः;
पादॊपधानेव कृता कुशेषु ।
न तत्र दुःखं च बभूव तस्या;
न चावमेने कुरुपुंगवांस तान ॥१०॥
aśeta bhūmau saha pāṇḍuputraiḥ;
pādopadhāneva kṛtā kuśeṣu |
na tatra duḥkhaṃ ca babhūva tasyā;
na cāvamene kurupuṃgavāṃs tān ||10||

Giaceva sul pavimento con i figli di Pandu facendo coi capelli quasi un cuscino per i loro piedi, ma non vi era infelicità in lei, né disprezzava quei tori fra i Kuru.

ते तत्र शूराः कथयां बभूवुः;
कथा विचित्राः पृतनाधिकाराः ।
अस्त्राणि दिव्यानि रथांश च नागान;
खड्गान गदाश चापि परश्वधांश च ॥११॥
te tatra śūrāḥ kathayāṃ babhūvuḥ;
kathā vicitrāḥ pṛtanādhikārāḥ |
astrāṇi divyāni rathāṃś ca nāgān;
khaḍgān gadāś cāpi paraśvadhāṃś ca ||11||

Questi prodi esperti d’armi allora cominciarono a raccontare varie storie, di armi divine e di carri e di Naga, di spade e pure di mazze e asce da guerra.

तेषां कथास ताः परिकीर्त्यमानाः;
पाञ्चालराजस्य सुतस तदानीम ।
शुश्राव कृष्णां च तथा निषण्णां;
ते चापि सर्वे ददृशुर मनुष्याः ॥१२॥
teṣāṃ kathās tāḥ parikīrtyamānāḥ;
pāñcālarājasya sutas tadānīm |
śuśrāva kṛṣṇāṃ ca tathā niṣaṇṇāṃ;
te cāpi sarve dadṛśur manuṣyāḥ ||12||

Queste storie da loro raccontate, il figlio del re dei Pancala in quel momento ascoltava e tutti gli uomini guardavano Krishna che lì giaceva.

धृष्टद्युम्नॊ राजपुत्रस तु सर्वं;
वृत्तं तेषां कथितं चैव रात्रौ ।
सर्वं राज्ञे दरुपदायाखिलेन;
निवेदयिष्यंस तवरितॊ जगाम ॥१३॥
dhṛṣṭadyumno rājaputras tu sarvaṃ;
vṛttaṃ teṣāṃ kathitaṃ caiva rātrau |
sarvaṃ rājñe drupadāyākhilena;
nivedayiṣyaṃs tvarito jagāma ||13||

Dhrishtadyumna il figlio del re, tutto quanto detto da loro nella notte interamente per far conoscere tutto al re Drupada veloce partiva.

पाञ्चालराजस तु विषण्णरूपस;
तान पाण्डवान अप्रतिविन्दमानः ।
धृष्टद्युम्नं पर्यपृच्छन महात्मा;
कव सा गता केन नीता च कृष्णा ॥१४॥
pāñcālarājas tu viṣaṇṇarūpas;
tān pāṇḍavān aprativindamānaḥ |
dhṛṣṭadyumnaṃ paryapṛcchan mahātmā;
kva sā gatā kena nītā ca kṛṣṇā ||14||

Ma il re dei Pancala con un aspetto addolorato, non sapendo che loro erano i Pandava, quel mahatma a Dhrishtadyumna rispose: “Dove si trova e da chi fu presa Krishna?

कच चिन न शूद्रेण न हीनजेन;
वैश्येन वा करदेनॊपपन्ना ।
कच चित पदं मूर्ध्नि न मे निदिग्धं;
कच चिन माला पतिता न शमशाने ॥१५॥
kac cin na śūdreṇa na hīnajena;
vaiśyena vā karadenopapannā |
kac cit padaṃ mūrdhni na me nidigdhaṃ;
kac cin mālā patitā na śmaśāne ||15||

Spero che non da uno shudra o da un senza stirpe o da un vaishya sia presa per la mano, che un piede non mi calpesti la testa, e che la ghirlanda non sia caduta in un crematorio.

कच चित सवर्ण परवरॊ मनुष्य;
उद्रिक्त वर्कॊ ऽपय उत वेह कच चित ।
कच चिन न वामॊ मम मूर्ध्नि पादः;
कृष्णाभिमर्शेन कृतॊ ऽदय पुत्र ॥१६॥
kac cit savarṇa pravaro manuṣya;
udrikta varko ‘py uta veha kac cit |
kac cin na vāmo mama mūrdhni pādaḥ;
kṛṣṇābhimarśena kṛto ‘dya putra ||16||

O figlio, spero che qui sia un uomo della prima casta oppure di buona casta, che qualche vile piede non sia posto sulla mia testa oggi avendo avuta Krishna.

कच चिच च यक्ष्ये परमप्रप्रीतः;
संयुज्य पार्थेन नरर्षभेण ।
बरवीहि तत्त्वेन महानुभावः;
कॊ ऽसौ विजेता दुहितुर ममाद्य ॥१७॥
kac cic ca yakṣye paramapraprītaḥ;
saṃyujya pārthena nararṣabheṇa |
bravīhi tattvena mahānubhāvaḥ;
ko ‘sau vijetā duhitur mamādya ||17||

Io sacrificherei con grande piacere avendola unita al figlio di Pritha, toro fra gli uomini, dimmelo in verità, chi è quel potente vincitore oggi di mia figlia?

विचित्रवीर्यस्य तु कच चिद अद्य;
कुरुप्रवीरस्य धरन्ति पुत्राः ।
कच चित तु पार्थेन यवीयसाद्य;
धनुर गृहीतं निहतं च लक्ष्यम ॥१८॥
vicitravīryasya tu kac cid adya;
kurupravīrasya dharanti putrāḥ |
kac cit tu pārthena yavīyasādya;
dhanur gṛhītaṃ nihataṃ ca lakṣyam ||18||

Forse che i figli di Vicitravirya di quel principe dei Kuru vivono ancora oggi? Forse che dal più giovane figlio di Pritha fu l’arco afferrato e colpito il bersaglio?”

Articolo precedenteArrivo di Krishna e Balarama 189
Articolo successivoL’identità svelata 191
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti