6.5 C
Milano
venerdì, Dicembre 2, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaIl grande arco 185

Il grande arco 185

SVAYAMVARA PARVA
(Il libro della scelta dello sposo)

SEZIONE 185
Il grande arco

वैशंपायन उवाच
ते ऽलंकृताः कुण्डलिनॊ युवानः;
परस्परं सपर्धमानाः समेताः ।
अस्त्रं बलं चात्मनि मन्यमानाः;
सर्वे समुत्पेतुर अहं कृतेन ॥१॥
vaiśaṁpāyana uvāca
te ‘laṃkṛtāḥ kuṇḍalino yuvānaḥ;
parasparaṃ spardhamānāḥ sametāḥ |
astraṃ balaṃ cātmani manyamānāḥ;
sarve samutpetur ahaṃ kṛtena ||1||

Vaishampayana disse: “Questi giovani ornati con orecchini, riuniti emulandosi l’un l’altro, pensando di avere in sé armi e forza, tutti caddero nell’egoismo.

रूपेण वीर्येण कुलेन चैव;
धर्मेण चैवापि च यौवनेन ।
समृद्धदर्पा मदवेगभिन्ना;
मत्ता यथा हैमवता गजेन्द्राः ॥२॥
rūpeṇa vīryeṇa kulena caiva;
dharmeṇa caivāpi ca yauvanena |
samṛddhadarpā madavegabhinnā;
mattā yathā haimavatā gajendrāḥ ||2||

Orgogliosi per bellezza, valore e nascita e pure per dharma e per giovinezza, erano come furiosi grandi elefanti himalayani, furiosi con le tempie aperte.

परस्परं सपर्धया परेक्षमाणाः;
संकल्पजेनापि परिप्लुताङ्गाः ।
कृष्णा ममैषेत्य अभिभाषमाणा;
नृपासनेभ्यः सहसॊपतस्थुः ॥३॥
parasparaṃ spardhayā prekṣamāṇāḥ;
saṃkalpajenāpi pariplutāṅgāḥ |
kṛṣṇā mamaiṣety abhibhāṣamāṇā;
nṛpāsanebhyaḥ sahasopatasthuḥ ||3||

In competizione squadrandosi l’un l’altro, per la fanciulla dalle membra deterse: “Krishna e mia!” Esclamando con energia balzavano dai seggi regali.

ते कषत्रिया रङ्ग गताः समेता;
जिगीषमाणा दरुपदात्मजां ताम ।
चकाशिरे पर्वतराजकन्याम;
उमां यथा देवगणाः समेताः ॥४॥
te kṣatriyā raṅga gatāḥ sametā;
jigīṣamāṇā drupadātmajāṃ tām |
cakāśire parvatarājakanyām;
umāṃ yathā devagaṇāḥ sametāḥ ||4||

Gli kshatriya riuniti nell’arena, desiderando ottenere la figlia di Drupada, apparivano come le schiere dei Deva riunite per Uma la figlia del re dei monti.

कन्दर्प बाणाभिनिपीडिताङ्गाः;
कृष्णागतैस ते हृदयैर नरेन्द्राः ।
रङ्गावतीर्णा दरुपदात्मजार्थं;
दवेष्यान हि चक्रुः सुहृदॊ ऽपि तत्र ॥५॥
kandarpa bāṇābhinipīḍitāṅgāḥ;
kṛṣṇāgatais te hṛdayair narendrāḥ |
raṅgāvatīrṇā drupadātmajārthaṃ;
dveṣyān hi cakruḥ suhṛdo ‘pi tatra ||5||

Con le membra colpite dalle frecce di Kandarpa, coi cuori rapiti da Krishna i sovrani, scesi nell’arena per la figlia di Drupada, consideravano detestabili pure gli amici.

अथाययुर देवगणा विमानै;
रुद्रादित्या वसवॊ ऽथाश्विनौ च ।
साध्याश च सर्वे मरुतस तथैव;
यमं पुरस्कृत्य धनेश्वरं च ॥६॥
athāyayur devagaṇā vimānai;
rudrādityā vasavo ‘thāśvinau ca |
sādhyāś ca sarve marutas tathaiva;
yamaṃ puraskṛtya dhaneśvaraṃ ca ||6||

E venivano coi carri le schiere di Deva, i Rudra, gli Aditya, i Vasu e i due Asvini, e tutti i Sadhya e i Marut, piazzando davanti a tutti Yama e il custode delle ricchezze.

दैत्याः सुपर्णाश च महॊरगश च;
देवर्षयॊ गुह्यकाश चारणाश च ।
विश्वावसुर नारद पर्वतौ च;
गन्धर्वमुख्याश च सहाप्सरॊभिः ॥७॥
daityāḥ suparṇāś ca mahoragaś ca;
devarṣayo guhyakāś cāraṇāś ca |
viśvāvasur nārada parvatau ca;
gandharvamukhyāś ca sahāpsarobhiḥ ||7||

E i Daitya, i Suparna, e i grandi serpenti, i Devarishi, i Guhyaka, e i Carana, i Vishvavasu, e Narada, e Parvata, i Gandharva, e i Mukhya assieme alle Apsaras.

हलायुधस तत्र च केशवश च;
वृष्ण्यन्धकाश चैव यथा परधानाः ।
परेक्षां सम चक्रुर यदुपुंगवास ते;
सथिताश च कृष्णस्य मते बभूवुः ॥८॥
halāyudhas tatra ca keśavaś ca;
vṛṣṇyandhakāś caiva yathā pradhānāḥ |
prekṣāṃ sma cakrur yadupuṃgavās te;
sthitāś ca kṛṣṇasya mate babhūvuḥ ||8||

E qui vi era l’armato del vomere, e il Keshava, e Vrishni, e Andhaka al seguito, da spettatori facevano quei tori degli Yadu, e fermi stavano per ordine di Krishna.

दृष्ट्वा हि तान मत्तगजेन्द्र रूपान;
पञ्चाभिपद्मान इव वारणेन्द्रान ।
भस्मावृताङ्गान इव हव्यवाहान;
पार्थान परदध्यौ स यदुप्रवीरः ॥९॥
dṛṣṭvā hi tān mattagajendra rūpān;
pañcābhipadmān iva vāraṇendrān |
bhasmāvṛtāṅgān iva havyavāhān;
pārthān pradadhyau sa yadupravīraḥ ||9||

E vedendo i cinque dall’aspetto di elefanti abhipadma furiosi, veri re della foresta, come fuochi sotto le braci ai figli di Pritha li paragonava il principe degli Yadu.

शशंस रामाय युधिष्ठिरं च;
भीमं च जिष्णुं च यमौ च वीरौ ।
शनैः शनैस तांश च निरीक्ष्य रामॊ;
जनार्दनं परीतमना ददर्श ॥१०॥
śaśaṃsa rāmāya yudhiṣṭhiraṃ ca;
bhīmaṃ ca jiṣṇuṃ ca yamau ca vīrau |
śanaiḥ śanais tāṃś ca nirīkṣya rāmo;
janārdanaṃ prītamanā dadarśa ||10||

E confidava a Rama che Yudhishthira, Bhima e Jishnu e i valorosi gemelli vi erano, e lentamente Rama guardandoli li vide con la mente rivolta a Janardana.

अन्ये तु नाना नृपपुत्रपौत्राः;
कृष्णा गतैर नेत्रमनः सवभावैः ।
वयायच्छमाना ददृशुर भरमन्तीं;
संदष्ट दन्तच छदताम्रवक्त्राः ॥११॥
anye tu nānā nṛpaputrapautrāḥ;
kṛṣṇā gatair netramanaḥ svabhāvaiḥ |
vyāyacchamānā dadṛśur bhramantīṃ;
saṃdaṣṭa dantac chadatāmravaktrāḥ ||11||

Invece gli altri svariati figli e nipoti di re, con mente occhi e anima rivolti a Krishna, lottando la guardavano aggirarsi mordendosi le labbra nelle bocche rosse.

तथैव पार्थाः पृथु बाहवस ते;
वीरौ यमौ चैव महानुभावौ ।
तां दरौपदीं परेक्ष्य तदा सम सर्वे;
कन्दर्प बाणाभिहता बभूवुः ॥१२॥
tathaiva pārthāḥ pṛthu bāhavas te;
vīrau yamau caiva mahānubhāvau |
tāṃ draupadīṃ prekṣya tadā sma sarve;
kandarpa bāṇābhihatā babhūvuḥ ||12||

Quindi i figli di Pritha dalle larghe braccia e i due gemelli potentissimi, vedendo Draupadi, allora tutti furono colpiti dalle frecce di Kandarpa.

देवर्षिगन्धर्वसमाकुलं तत;
सुपर्णनागासुरसिद्धजुष्टम ।
दिव्येन गन्धेन समाकुलं च;
दिव्यैश च माल्यैर अवकीर्यमाणम ॥१३॥
devarṣigandharvasamākulaṃ tat;
suparṇanāgāsurasiddhajuṣṭam |
divyena gandhena samākulaṃ ca;
divyaiś ca mālyair avakīryamāṇam ||13||

E pieno di Devarishi e di Gandharva e di schiere di uccelli, Naga, Asura, e Siddha, riempito di celestiali profumi e sparso di luminose ghirlande.

महास्वनैर दुन्दुभिनादितैश च;
बभूव तत संकुलम अन्तरिक्षम ।
विमानसंबाधम अभूत समन्तात;
सवेणु वीणा पणवानुनादम ॥१४॥
mahāsvanair dundubhināditaiś ca;
babhūva tat saṃkulam antarikṣam |
vimānasaṃbādham abhūt samantāt;
saveṇu vīṇā paṇavānunādam ||14||

Con grande frastuono di tamburi che suonavano era tutto pieno il cielo, ovunque era pieno di vimana, e risuonava del suono di flauti, liuti e tamburi.

ततस तु ते राजगणाः करमेण;
कृष्णा निमित्तं नृप विक्रमन्तः ।
तत कारुमुकं संहननॊपपन्नं;
सज्यं न शेकुस तरसापि कर्तुम ॥१५॥
tatas tu te rājagaṇāḥ krameṇa;
kṛṣṇā nimittaṃ nṛpa vikramantaḥ |
tat kārumukaṃ saṃhananopapannaṃ;
sajyaṃ na śekus tarasāpi kartum ||15||

Quindi quelle schiere di re, in ordine mostrandosi coraggiosi per Krishna, non furono in grado con la forza di fissare adeguatamente la corda.

ते विक्रमन्तः सफुरता दृढेन;
निष्कृष्यमाणा धनुषा नरेन्द्राः ।
विचेष्टमाना धरणीतलस्था;
दीना अदृश्यन्त विभग्न चित्ताः ॥१६॥
te vikramantaḥ sphuratā dṛḍhena;
niṣkṛṣyamāṇā dhanuṣā narendrāḥ |
viceṣṭamānā dharaṇītalasthā;
dīnā adṛśyanta vibhagna cittāḥ ||16||

I sovrani si impegnavano con tremulo sforzo di flettere quell’arco, abbattuti, stando sulla faccia della Terra con le menti afflitti si mostravano.

हाहाकृतं तद धनुषा दृढेन;
निष्पिष्टभग्नाङ्गद कुण्डलं च ।
कृष्णा निमित्तं विनिवृत्तभावं;
राज्ञां तदा मण्डलम आर्तम आसीत ॥१७॥
hāhākṛtaṃ tad dhanuṣā dṛḍhena;
niṣpiṣṭabhagnāṅgada kuṇḍalaṃ ca |
kṛṣṇā nimittaṃ vinivṛttabhāvaṃ;
rājñāṃ tadā maṇḍalam ārtam āsīt ||17||

E con grida per la forza dell’arco, e sfregando e rompendo bracciali e orecchini, a causa di Krishna, il cerchio dei re allora era afflitto da uno stato di depressione.

तस्मिंस तु संभ्रान्तजने समाजे;
निक्षिप्तवादेषु नराधिपेषु ।
कुन्तीसुतॊ जिष्णुर इयेष कर्तुं;
सज्यं धनुस तत सशरं स वीरः ॥१८॥
tasmiṃs tu saṃbhrāntajane samāje;
nikṣiptavādeṣu narādhipeṣu |
kuntīsuto jiṣṇur iyeṣa kartuṃ;
sajyaṃ dhanus tat saśaraṃ sa vīraḥ ||18||

Essendo l’assemblea di questa gente confusa, fatto silenzio da quei sovrani, il figlio di Kunti il valoroso Jishnu avanzava a prender la corda, l’arco e le frecce.

Articolo precedenteL’elenco dei presenti 184
Articolo successivoL’esibizione di Arjuna 186
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti