4.1 C
Milano
venerdì, Dicembre 9, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaArrivo a Pancala 183

Arrivo a Pancala 183

SVAYAMVARA PARVA
(Il libro della scelta dello sposo)

SEZIONE 183
Arrivo a Pancala

वैशंपायन उवाच ।
एवम उक्ताः परयातास ते पाण्डवा जनमेजय ।
राज्ञा दक्षिणपाञ्चालान दरुपदेनाभिरक्षितान ॥१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
evam uktāḥ prayātās te pāṇḍavā janamejaya |
rājñā dakṣiṇapāñcālān drupadenābhirakṣitān ||1||

Vaishampayana disse: “O Janamejaya, così apostrofati i Pandava partirono diretti verso i Pancala meridionali governati dal re Drupada.

ततस ते तं महात्मानं शुद्धात्मानम अकल्मषम ।
ददृशुः पाण्डवा राजन पथि दवैपायनं तदा ॥२॥
tatas te taṃ mahātmānaṃ śuddhātmānam akalmaṣam |
dadṛśuḥ pāṇḍavā rājan pathi dvaipāyanaṃ tadā ||2||

Quindi quel mahatma, quel cuore puro e senza colpa, allora lungo la via i Pandava videro il Dvaipayana.

तस्मै यथावत सत्कारं कृत्वा तेन च सान्त्विताः ।
कथान्ते चाभ्यनुज्ञाताः परययुर दरुपद कषयम ॥३॥
tasmai yathāvat satkāraṃ kṛtvā tena ca sāntvitāḥ |
kathānte cābhyanujñātāḥ prayayur drupada kṣayam ||3||

E secondo le regole presentando i propri onori, furono da lui confortati, e gli raccontavano e col suo permesso si recavano al regno di Drupada.

पश्यन्तॊ रमणीयानि वनानि च सरांसि च ।
तत्र तत्र वसन्तश च शनैर जग्मुर महारथाः ॥४॥
paśyanto ramaṇīyāni vanāni ca sarāṃsi ca |
tatra tatra vasantaś ca śanair jagmur mahārathāḥ ||4||

E ammirando piacevoli foreste e laghi, qua e là abitando lentamente andavano i grandi guerrieri.

सवाध्यायवन्तः शुचयॊ मधुराः परियवादिनः ।
आनुपूर्व्येण संप्राप्ताः पाञ्चालान कुरुनन्दनाः ॥५॥
svādhyāyavantaḥ śucayo madhurāḥ priyavādinaḥ |
ānupūrvyeṇa saṃprāptāḥ pāñcālān kurunandanāḥ ||5||

Quei rampolli dei Kuru, dediti ai propri studi, puri, gentili, e di care parole, alla fine raggiunsero i Pancala.

ते तु दृष्ट्वा पुरं तच च सकन्धावारं च पाण्डवाः ।
कुम्भकारस्य शालायां निवेशं चक्रिरे तदा ॥६॥
te tu dṛṣṭvā puraṃ tac ca skandhāvāraṃ ca pāṇḍavāḥ |
kumbhakārasya śālāyāṃ niveśaṃ cakrire tadā ||6||

E i Pandava avendo vista la città e l’accampamento, allora presero alloggio nella casa di un vasaio.

तत्र भैक्षं समाजह्रुर बराह्मीं वृत्तिं समाश्रिताः ।
तांश च पराप्तांस तदा वीराञ जज्ञिरे न नराः कव चित ॥७॥
tatra bhaikṣaṃ samājahrur brāhmīṃ vṛttiṃ samāśritāḥ |
tāṃś ca prāptāṃs tadā vīrāñ jajñire na narāḥ kva cit ||7||

Li vivendo al modo dei brahmana, la questua mettevano insieme e allora nessun uomo loro incontrando gli eroi riconosceva.

यज्ञसेनस्य कामस तु पाण्डवाय किरीटिने ।
कृष्णां दद्याम इति सदा न चैतद विवृणॊति सः ॥८॥
yajñasenasya kāmas tu pāṇḍavāya kirīṭine |
kṛṣṇāṃ dadyām iti sadā na caitad vivṛṇoti saḥ ||8||

Un desiderio aveva Yajnasena: “Al Pandava, al coronato, Krishna darò.” E sempre egli lo teneva nascosto.

सॊ ऽनवेषमाणः कौन्तेयान पाञ्चाल्यॊ जनमेजय ।
दृढं धनुर अनायम्यं कारयाम आस भारत ॥९॥
so ‘nveṣamāṇaḥ kaunteyān pāñcālyo janamejaya |
dṛḍhaṃ dhanur anāyamyaṃ kārayām āsa bhārata ||9||

O Bharata, o Janamejaya, il Pancala, per ricercare i figli di Kunti un robusto arco impossibile da tendere faceva costruire.

यन्त्रं वैहायसं चापि कारयाम आस कृत्रिमम ।
तेन यन्त्रेण सहितं राजा लक्ष्यं च काञ्चनम ॥१०॥
yantraṃ vaihāyasaṃ cāpi kārayām āsa kṛtrimam |
tena yantreṇa sahitaṃ rājā lakṣyaṃ ca kāñcanam ||10||

E pure una macchina sospesa nell’aria ben costruita, e il re a quella faceva attaccare un bersaglio d’oro.

द्रुपद उवाच ।
इदं सज्यं धनुः कृत्वा सज्येनानेन सायकैः ।
अतीत्य लक्ष्यं यॊ वेद्धा स लब्धा मत सुताम इति ॥११॥
drupada uvāca |
idaṃ sajyaṃ dhanuḥ kṛtvā sajyenānena sāyakaiḥ |
atītya lakṣyaṃ yo veddhā sa labdhā mat sutām iti ||11||

Drupada disse: “A questo arco mettendo la corda, e con questa corda e le frecce chi colpirà il bersaglio in alto otterrà mia figlia.”

वैशंपायन उवाच ।
इति स दरुपदॊ राजा सर्वतः समघॊषयत ।
तच छरुत्वा पार्थिवाः सर्वे समीयुस तत्र भारत ॥१२॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
iti sa drupado rājā sarvataḥ samaghoṣayat |
tac chrutvā pārthivāḥ sarve samīyus tatra bhārata ||12||

Vaishampayana disse: “O Bharata, così il re Drupada ovunque faceva ciò proclamare, e udito ciò i figli di Pritha tutti insieme andarono là.

ऋषयश च महात्मानः सवयंवरदिदृक्षया ।
दुर्यॊधन पुरॊगाश च सकर्णाः कुरवॊ नृप ॥१३॥
ṛṣayaś ca mahātmānaḥ svayaṃvaradidṛkṣayā |
duryodhana purogāś ca sakarṇāḥ kuravo nṛpa ||13||

O re, e pure i rishi mahatma per il desiderio di vedere lo svayamvara, e con Duryodhana in testa anche i Kuru assieme a Karna.

बराह्मणाश च महाभागा देशेभ्यः समुपागमन ।
ते ऽभयर्चिता राजगणा दरुपदेन महात्मना ॥१४॥
brāhmaṇāś ca mahābhāgā deśebhyaḥ samupāgaman |
te ‘bhyarcitā rājagaṇā drupadena mahātmanā ||14||

E brahmana illustri da vari luoghi convenivano, le schiere dei re furono onorate dal mahatma Drupada.

ततः पौरजनाः सर्वे सागरॊद्धूत निःस्वनाः ।
शिशुमार पुरं पराप्य नयविशंस ते च पार्थिवाः ॥१५॥
tataḥ paurajanāḥ sarve sāgaroddhūta niḥsvanāḥ |
śiśumāra puraṃ prāpya nyaviśaṃs te ca pārthivāḥ ||15||

Quindi tutti i cittadini elevarono un suono come di oceano, e raggiunta la città dei delfini vi si stabilivano quei principi.

परागुत्तरेण नगराद भूमिभागे समे शुभे ।
समाजवाटः शुशुभे भवनैः सर्वतॊवृतः ॥१६॥
prāguttareṇa nagarād bhūmibhāge same śubhe |
samājavāṭaḥ śuśubhe bhavanaiḥ sarvatovṛtaḥ ||16||

A nord est dalla città in un luogo bello e pianeggiante, un’assemblea recintata vi era bellissima, circondata ovunque da abitazioni.

पराकारपरिखॊपेतॊ दवारतॊरण मण्डितः ।
वितानेन विचित्रेण सर्वतः समवस्तृतः ॥१७॥
prākāraparikhopeto dvāratoraṇa maṇḍitaḥ |
vitānena vicitreṇa sarvataḥ samavastṛtaḥ ||17||

Fornita di un muro e un fossato, decorata di porte e archi, da portici svariati ovunque ricoperta.

तूर्यौघशतसंकीर्णः परार्ध्यागुरु धूपितः ।
चन्दनॊदकसिक्तश च माल्यदामैश च शॊभितः ॥१८॥
tūryaughaśatasaṃkīrṇaḥ parārdhyāguru dhūpitaḥ |
candanodakasiktaś ca mālyadāmaiś ca śobhitaḥ ||18||

Affollata di cento bande, e di fortissimi profumi pervasa, impregnata del legno di sandalo, splendente di doni e ghirlande.

कैलासशिखरप्रख्यैर नभस्तलविलेखिभिः ।
सर्वतः संवृतैर नद्धः परासादैः सुकृतॊच्छ्रितैः ॥१९॥
kailāsaśikharaprakhyair nabhastalavilekhibhiḥ |
sarvataḥ saṃvṛtair naddhaḥ prāsādaiḥ sukṛtocchritaiḥ ||19||

Da piattaforme altissime da toccare i cieli, simili ai picchi del Kailasa, era ovunque da queste ben innalzate, coperta.

सुवर्णजालसंवीतैर मणिकुट्टिम भूषितैः ।
सुखारॊहण सॊपानैर महासनपरिच्छदैः ॥२०॥
suvarṇajālasaṃvītair maṇikuṭṭima bhūṣitaiḥ |
sukhārohaṇa sopānair mahāsanaparicchadaiḥ ||20||

Con graticci dai bei colori con adornati pavimenti ingioiellati, con scalini facili da salire, con arredi e grandi seggi.

अग्राम्यसमवच्छन्नैर अगुरूत्तमवासितैः ।
हंसाच्छ वर्णैर बहुभिर आयॊजनसुगन्धिभिः ॥२१॥
agrāmyasamavacchannair agurūttamavāsitaiḥ |
haṃsāccha varṇair bahubhir āyojanasugandhibhiḥ ||21||

Tutte ricoperte di fiori selvatici di leggerissimi drappi, multicolori e chiari come cigni e con una profusione di sublimi profumi.

असंबाध शतद्वारैः शयनासनशॊभितैः ।
बहुधातुपिनद्धाङ्गैर हिमवच्छिखरैर इव ॥२२॥
asaṃbādha śatadvāraiḥ śayanāsanaśobhitaiḥ |
bahudhātupinaddhāṅgair himavacchikharair iva ||22||

Con le cento porte spalancate, e con splendidi giacigli con parti messe insieme da molti elementi come le creste dell’Himalaya.

तत्र नानाप्रकारेषु विमानेषु सवलंकृताः ।
सपर्धमानास तदान्यॊन्यं निषेदुः सर्वपार्थिवाः ॥२३॥
tatra nānāprakāreṣu vimāneṣu svalaṃkṛtāḥ |
spardhamānās tadānyonyaṃ niṣeduḥ sarvapārthivāḥ ||23||

Là splendidamente adornati in abitazioni di varia foggia, competendo l’un l’altro risiedevano tutti quei principi.

तत्रॊपविष्टान ददृशुर महासत्त्वपराक्रमान ।
राजसिंहान महाभागान कृष्णागुरु विभूषितान ॥२४॥
tatropaviṣṭān dadṛśur mahāsattvaparākramān |
rājasiṃhān mahābhāgān kṛṣṇāguru vibhūṣitān ||24||

Là vedevano seduti quei valorosi come fiere, quei leoni dei re, gloriosissimi, adornati di aloe nero.

महाप्रसादान बरह्मण्यान सवराष्ट्र परिरक्षिणः ।
परियान सर्वस्य लॊकस्य सुकृतैः कर्मभिः शुभैः ॥२५॥
mahāprasādān brahmaṇyān svarāṣṭra parirakṣiṇaḥ |
priyān sarvasya lokasya sukṛtaiḥ karmabhiḥ śubhaiḥ ||25||

Quei sovrani signori dei propri regni, benefattori dei brahmana, cari a tutto il mondo per le loro perfette e belle azioni.

मञ्चेषु च परार्ध्येषु पौरजानपदा जनाः ।
कृष्णा दर्शनतुष्ट्य अर्थं सर्वतः समुपाविशन ॥२६॥
mañceṣu ca parārdhyeṣu paurajānapadā janāḥ |
kṛṣṇā darśanatuṣṭy arthaṃ sarvataḥ samupāviśan ||26||

La vedevano nelle loro piattaforme le genti di città e campagna, per la gioia di vedere Krishna da ogni luogo entravano.

बराह्मणैस ते च सहिताः पाण्डवाः समुपाविशन ।
ऋद्धिं पाञ्चालराजस्य पश्यन्तस ताम अनुत्तमाम ॥२७॥
brāhmaṇais te ca sahitāḥ pāṇḍavāḥ samupāviśan |
ṛddhiṃ pāñcālarājasya paśyantas tām anuttamām ||27||

E assieme ai brahmana anche i Pandava entrarono, ammirando l’insuperabile ricchezza del re dei Pancala.

ततः समाजॊ ववृधे स राजन दिवसान बहून ।
रत्नप्रदान बहुलः शॊभितॊ नटनर्तकैः ॥२८॥
tataḥ samājo vavṛdhe sa rājan divasān bahūn |
ratnapradāna bahulaḥ śobhito naṭanartakaiḥ ||28||

O re, quindi quell’assemblea cresceva per molti giorni, con numerose offerte di gemme abbellita da danzatori e mimi.

वर्तमाने समाजे तु रमणीये ऽहनि षॊडशे ।
आप्लुताङ्गी सुवसना सर्वाभरणभूषिता ॥२९॥
vartamāne samāje tu ramaṇīye ‘hni ṣoḍaśe |
āplutāṅgī suvasanā sarvābharaṇabhūṣitā ||29||

Nel sedicesimo giorno di quella bella assemblea con le membra deterse, ben vestita e di ogni ornamento splendente.

वीर कांस्यम उपादाय काञ्चनं समलंकृतम ।
अवतीर्णा ततॊ रङ्गं दरौपदी भरतर्षभ ॥३०॥
vīra kāṃsyam upādāya kāñcanaṃ samalaṃkṛtam |
avatīrṇā tato raṅgaṃ draupadī bharatarṣabha ||30||

O toro fra i Bharata, reggendo un disco di bronzo adornato d’oro, allora Draupadi scendeva nel teatro.

पुरॊहितः सॊमकानां मन्त्रविद बराह्मणः शुचिः ।
परिस्तीर्य जुहावाग्निम आज्येन विधिना तदा ॥३१॥
purohitaḥ somakānāṃ mantravid brāhmaṇaḥ śuciḥ |
paristīrya juhāvāgnim ājyena vidhinā tadā ||31||

Il purohita dei Somaka, sapiente nei mantra, il puro brahmana, mescendo il burro nel fuoco, allora lo invocava secondo le regole.

स तर्पयित्वा जवलनं बराह्मणान सवस्ति वाच्य च ।
वारयाम आस सर्वाणि वादित्राणि समन्ततः ॥३२॥
sa tarpayitvā jvalanaṃ brāhmaṇān svasti vācya ca |
vārayām āsa sarvāṇi vāditrāṇi samantataḥ ||32||

Egli saziata la fiamma, e svasti avendo detto ai brahmana, faceva completamente smettere tutti gli strumenti.

निःशब्दे तु कृते तस्मिन धृष्टद्युम्नॊ विशां पते ।
रङ्गमध्यगतस तत्र मेघगम्भीरया गिरा ।
वाक्यम उच्चैर जगादेदं शलक्ष्णम अर्थवद उत्तमम ॥३३॥
niḥśabde tu kṛte tasmin dhṛṣṭadyumno viśāṃ pate |
raṅgamadhyagatas tatra meghagambhīrayā girā |
vākyam uccair jagādedaṃ ślakṣṇam arthavad uttamam ||33||

O sovrano di popoli, fattosi allora silenzio, Dhrishtadyumna stando nel mezzo dell’arena, con una voce come rombo di nubi, a voce alta pronunciava con gentilezza questo discorso di supremo senso:

इदं धनुर लक्ष्यम इमे च बाणाः;
शृण्वन्तु मे पार्थिवाः सर्व एव ।
यन्त्रच छिद्रेणाभ्यतिक्रम्य लक्ष्यं;
समर्पयध्वं खगमैर दशार्धैः ॥३४॥
idaṃ dhanur lakṣyam ime ca bāṇāḥ;
śṛṇvantu me pārthivāḥ sarva eva |
yantrac chidreṇābhyatikramya lakṣyaṃ;
samarpayadhvaṃ khagamair daśārdhaiḥ ||34||

“Questo è l’arco, e il bersaglio, e queste le frecce, mi ascoltino tutti i principi, passando attraverso quel buco, il bersaglio dovrete colpire con le cinque frecce.

एतत कर्ता कर्म सुदुष्करं;
यः कुलेन रूपेण बलेन युक्तः ।
तस्याद्य भार्या भगिनी ममेयं;
कृष्णा भवित्री न मृषा बरवीमि ॥३५॥
etat kartā karma suduṣkaraṃ;
yaḥ kulena rūpeṇa balena yuktaḥ |
tasyādya bhāryā bhaginī mameyaṃ;
kṛṣṇā bhavitrī na mṛṣā bravīmi ||35||

Chi compirà questa impresa, che abbia, forza, bellezza e nascita, di costui oggi moglie, mia sorella Krishna diverrà, io non parlo invano.”

तान एवम उक्त्वा दरुपदस्य पुत्रः;
पश्चाद इदं दरौपदीम अभ्युवाच ।
नाम्ना च गॊत्रेण च कर्मणा च;
संकीर्तयंस तान नृपतीन समेतान ॥३६॥
tān evam uktvā drupadasya putraḥ;
paścād idaṃ draupadīm abhyuvāca |
nāmnā ca gotreṇa ca karmaṇā ca;
saṃkīrtayaṃs tān nṛpatīn sametān ||36||

A loro dunque avendo parlato il figlio di Drupada, dopo ciò chiamava Draupadi, presentandole per nome, per ricchezze di vacche e per imprese, i sovrani riuniti.

ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti