4.4 C
Milano
venerdì, Dicembre 9, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaDiscorso sull’ospitalità 159

Discorso sull’ospitalità 159

BAKA-VADHA PARVA
(Il libro di Baka)

SEZIONE 159
Discorso sull’ospitalità

कुन्त्य् उवाच ।
न विषादस तवया कार्यॊ भयाद अस्मात कथं चन ।
उपायः परिदृष्टॊ ऽतर तस्मान मॊक्षाय रक्षसः ॥१॥
kunty uvāca |
na viṣādas tvayā kāryo bhayād asmāt kathaṃ cana |
upāyaḥ paridṛṣṭo ‘tra tasmān mokṣāya rakṣasaḥ ||1||

Kunti disse: “Non devi aver nessuna preoccupazione di questo pericolo, io conosco un mezzo coi cui liberarci dal Rakshasa.

एकस तव सुतॊ बालः कन्या चैका तपस्विनी ।
न ते तयॊस तथा पत्न्या गमनं तत्र रॊचये ॥२॥
ekas tava suto bālaḥ kanyā caikā tapasvinī |
na te tayos tathā patnyā gamanaṃ tatra rocaye ||2||

Tu hai un solo figlio e una sola figlia poverina e quindi non voglio che uno di questi tuoi due vada là.

मम पञ्च सुता बरह्मंस तेषाम एकॊ गमिष्यति ।
तवदर्थं बलिम आदाय तस्य पापस्य रक्षसः ॥३॥
mama pañca sutā brahmaṃs teṣām eko gamiṣyati |
tvadarthaṃ balim ādāya tasya pāpasya rakṣasaḥ ||3||

O brahmana, io ho cinque figli e uno di questi andrà al tuo posto a portare il tributo del malvagio Rakshasa.”

ब्राह्मण उवाच ।
नाहम एतत करिष्यामि जीवितार्थी कथं चन ।
बराह्मणस्यातिथेश चैव सवार्थे पराणैर वियॊजनम ॥४॥
brāhmaṇa uvāca |
nāham etat kariṣyāmi jīvitārthī kathaṃ cana |
brāhmaṇasyātitheś caiva svārthe prāṇair viyojanam ||4||

Il brahmana disse: “Io nessun modo per salvarmi la vita, agirò abbandonando un ospite brahmana per la mia propria vita.

न तव एतद अकुलीनासु नाधर्मिष्ठासु विद्यते ।
यद बराह्मणार्थे विसृजेद आत्मानम अपि चात्मजम ॥५॥
na tv etad akulīnāsu nādharmiṣṭhāsu vidyate |
yad brāhmaṇārthe visṛjed ātmānam api cātmajam ||5||

Non accade ciò, tra gli ignobili, né tra chi pratica l’adharma poiché per il bene di un brahmana si deve lasciare sé stessi e ai figli.

आत्मनस तु मया शरेयॊ बॊद्धव्यम इति रॊचये ।
बरह्म वध्यात्म वध्या वा शरेय आत्मवधॊ मम ॥६॥
ātmanas tu mayā śreyo boddhavyam iti rocaye |
brahma vadhyātma vadhyā vā śreya ātmavadho mama ||6||

E il meglio per me stesso io devo conoscere, così mi piace, tra la morte di un brahmana e la propria è meglio la propria morte.

बरह्मवध्या परं पापं निष्कृतिर नात्र विद्यते ।
अबुद्धिपूर्वं कृत्वापि शरेय आत्मवधॊ मम ॥७॥
brahmavadhyā paraṃ pāpaṃ niṣkṛtir nātra vidyate |
abuddhipūrvaṃ kṛtvāpi śreya ātmavadho mama ||7||

La morte di un brahmana è il supremo male, e qui non ha espiazione, anche non avendolo saputo prima, quindi è meglio la propria morte.

न तव अहं वधम आकाङ्क्षे सवयम एवात्मनः शुभे ।
परैः कृते वधे पापं न किं चिन मयि विद्यते ॥८॥
na tv ahaṃ vadham ākāṅkṣe svayam evātmanaḥ śubhe |
paraiḥ kṛte vadhe pāpaṃ na kiṃ cin mayi vidyate ||8||

O virtuosa, io non desidero la mia morte, compiuta da me stesso né io avrò alcuna colpa se l’uccisione è fatta da altri.

अभिसंधिकृते तस्मिन बराह्मणस्य वधे मया ।
निष्कृतिं न परपश्यामि नृशंसं कषुद्रम एव च ॥९॥
abhisaṃdhikṛte tasmin brāhmaṇasya vadhe mayā |
niṣkṛtiṃ na prapaśyāmi nṛśaṃsaṃ kṣudram eva ca ||9||

A compiere deliberatamente l’uccisione di un brahmana, io non vedo nessuna espiazione e ciò sarebbe un crudele misfatto.

आगतस्य गृहे तयागस तथैव शरणार्थिनः ।
याचमानस्य च वधॊ नृशंसं परमं मतम ॥१०॥
āgatasya gṛhe tyāgas tathaiva śaraṇārthinaḥ |
yācamānasya ca vadho nṛśaṃsaṃ paramaṃ matam ||10||

L’abbandono di uno giunto in casa, in cerca di rifugio, e l’uccisione di un questuante, sarebbe un supremo misfatto io credo.

कुर्यान न निन्दितं कर्म न नृशंसं कदा चन ।
इति पूर्वे महात्मान आपद धर्मविदॊ विदुः ॥११॥
kuryān na ninditaṃ karma na nṛśaṃsaṃ kadā cana |
iti pūrve mahātmāna āpad dharmavido viduḥ ||11||

Senza mai compiere un’azione deplorevole né ingannevole, vivere così gli antichi mahatma sapienti del dharma nelle sventure, dicono.

शरेयांस तु सहदारस्य विनाशॊ ऽदय मम सवयम ।
बराह्मणस्य वधं नाहम अनुमंस्ये कथं चन ॥१२॥
śreyāṃs tu sahadārasya vināśo ‘dya mama svayam |
brāhmaṇasya vadhaṃ nāham anumaṃsye kathaṃ cana ||12||

Meglio la mia stessa morte assieme a mia moglie, che uccidere un brahmana, in non lo permetterò mai.”

कुन्त्य् उवाच ।
ममाप्य एषा मतिर बरह्मन विप्रा रक्ष्या इति सथिरा ।
न चाप्य अनिष्टः पुत्रॊ मे यदि पुत्रशतं भवेत ॥१३॥
kunty uvāca |
mamāpy eṣā matir brahman viprā rakṣyā iti sthirā |
na cāpy aniṣṭaḥ putro me yadi putraśataṃ bhavet ||13||

Kunti disse: “O brahmana, anch’io ho questa ferma opinione che i savi si debbano salvare e mai un figlio è indesiderato, se pur sia tra cento figli.

न चासौ राक्षसः शक्तॊ मम पुत्र विनाशने ।
वीर्यवान मन्त्रसिद्धश च तेजस्वी च सुतॊ मम ॥१४॥
na cāsau rākṣasaḥ śakto mama putra vināśane |
vīryavān mantrasiddhaś ca tejasvī ca suto mama ||14||

Ma questo Rakshasa non è in grado di uccidere mio figlio, mio figlio è energico, è un fortissimo sapiente di mantra.

राक्षसाय च तत सर्वं परापयिष्यति भॊजनम ।
मॊक्षयिष्यति चात्मानम इति मे निश्चिता मतिः ॥१५॥
rākṣasāya ca tat sarvaṃ prāpayiṣyati bhojanam |
mokṣayiṣyati cātmānam iti me niścitā matiḥ ||15||

E portato tutto quel cibo al Rakshasa tornerà libero, questa è la mia certa opinione.

समागताश च वीरेण दृष्टपूर्वाश च राक्षसाः ।
बलवन्तॊ महाकाया निहताश चाप्य अनेकशः ॥१६॥
samāgatāś ca vīreṇa dṛṣṭapūrvāś ca rākṣasāḥ |
balavanto mahākāyā nihatāś cāpy anekaśaḥ ||16||

Altri Rakshasa ho già visto scontrarsi con quel valoroso, fortissimi, giganteschi, eppure furono tutti uccisi.

न तव इदं केषु चिद बरह्मन वयाहर्तव्यं कथं चन ।
विद्यार्थिनॊ हि मे पुत्रान विप्रकुर्युः कुतूहलात ॥१७॥
na tv idaṃ keṣu cid brahman vyāhartavyaṃ kathaṃ cana |
vidyārthino hi me putrān viprakuryuḥ kutūhalāt ||17||

O brahmana, ma questo in nessun modo deve essere detto a qualcun’altro, costoro chiedendo di sapere con curiosità disturberebbero i miei figli.

गुरुणा चाननुज्ञातॊ गराहयेद यं सुतॊ मम ।
न स कुर्यात तया कार्यं विद्ययेति सतां मतम ॥१८॥
guruṇā cānanujñāto grāhayed yaṃ suto mama |
na sa kuryāt tayā kāryaṃ vidyayeti satāṃ matam ||18||

E dal guru questo mio figlio non ha avuto il permesso di darlo ad altri, egli non deve fare ciò di questa sapienza, questo pensano i virtuosi.”

वैशंपायन उवाच ।
एवम उक्तस तु पृथया स विप्रॊ भार्यया सह ।
हृष्टः संपूजयाम आस तद वाक्यम अमृतॊपमम ॥१९॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
evam uktas tu pṛthayā sa vipro bhāryayā saha |
hṛṣṭaḥ saṃpūjayām āsa tad vākyam amṛtopamam ||19||

Vaishampayana disse: “Così apostrofato da Pritha quel savio con la moglie, felice venerava queste parole come fossero gocce d’amrita.

ततः कुन्ती च विप्रश च सहिताव अनिलात्मजम ।
तम अब्रूतां कुरुष्वेति स तथेत्य अब्रवीच च तौ ॥२०॥
tataḥ kuntī ca vipraś ca sahitāv anilātmajam |
tam abrūtāṃ kuruṣveti sa tathety abravīc ca tau ||20||

Allora Kunti e quel savio, insieme i due, al figlio del vento dicevano: “Compi ciò.” E lui rispondeva di si a quei due.”

ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti