4.1 C
Milano
venerdì, Dicembre 9, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaNascita di Ghatotkacha 153

Nascita di Ghatotkacha 153

HIDIMBA-VADHA PARVA
(Il libro di Hidimba)

SEZIONE 153
Nascita di Ghatotkacha

भीम उवाच ।
समरन्ति वैरं रक्षांसि मायाम आश्रित्य मॊहिनीम ।
हिडिम्बे वरज पन्थानं तवं वै भरातृनिषेवितम ॥१॥
bhīma uvāca |
smaranti vairaṃ rakṣāṃsi māyām āśritya mohinīm |
hiḍimbe vraja panthānaṃ tvaṃ vai bhrātṛniṣevitam ||1||

Bhima disse: “O Hidimba, affidandosi alle loro affascinanti magie, la vendetta hanno in mente i Rakshasa percorri anche tu la via fatta da tuo fratello.”

युधिष्ठिर उवाच ।
करुद्धॊ ऽपि पुरुषव्याघ्र भीम मा सम सत्रियं वधीः ।
शरीरगुप्त्याभ्यधिकं धर्मं गॊपय पाण्डव ॥२॥
yudhiṣṭhira uvāca |
kruddho ‘pi puruṣavyāghra bhīma mā sma striyaṃ vadhīḥ |
śarīraguptyābhyadhikaṃ dharmaṃ gopaya pāṇḍava ||2||

Yudhishthira disse: “O tigre fra gli uomini, o Pandava, o Bhima per la rabbia non uccidere questa donna, superiore alla difesa del corpo è il dharma, difendilo.

वधाभिप्रायम आयान्तम अवधीस तवं महाबलम ।
रक्षसस तस्या भगिनी किं नः करुद्धा करिष्यति ॥३॥
vadhābhiprāyam āyāntam avadhīs tvaṃ mahābalam |
rakṣasas tasyā bhaginī kiṃ naḥ kruddhā kariṣyati ||3||

Quel fortissimo che giunse per uccidere tu lo hai ucciso, la sorella di quel Rakshasa quale azione crudele ci ha fatto?”

वैशंपायन उवाच ।
हिडिम्बा तु ततः कुन्तीम अभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
युधिष्ठिरं च कौन्तेयम इदं वचनम अब्रवीत ॥४॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
hiḍimbā tu tataḥ kuntīm abhivādya kṛtāñjaliḥ |
yudhiṣṭhiraṃ ca kaunteyam idaṃ vacanam abravīt ||4||

Vaishampayana disse: “Allora Hidimba salutando Kunti a mani giunte, e a Yudhishthira figlio di Kunti queste parole diceva:

आर्ये जानासि यद दुःखम इह सत्रीणाम अनङ्गजम ।
तद इदं माम अनुप्राप्तं भीमसेनकृतं शुभे ॥५॥
ārye jānāsi yad duḥkham iha strīṇām anaṅgajam |
tad idaṃ mām anuprāptaṃ bhīmasenakṛtaṃ śubhe ||5||

“O nobildonna, o bella, tu sai che il non figliare per le donne è un male, e questo mi sia concesso per opera di Bhimasena.

सॊढुं तत्परमं दुःखं मया कालप्रतीक्षया ।
सॊ ऽयम अभ्यागतः कालॊ भविता मे सुखाय वै ॥६॥
soḍhuṃ tatparamaṃ duḥkhaṃ mayā kālapratīkṣayā |
so ‘yam abhyāgataḥ kālo bhavitā me sukhāya vai ||6||

Guardando al passato io ho sopportato supremi dolori, ora è giunto il tempo che sarà per me felice.

मया हय उत्सृज्य सुहृदः सवधर्मं सवजनं तथा ।
वृतॊ ऽयं पुरुषव्याघ्रस तव पुत्रः पतिः शुभे ॥७॥
mayā hy utsṛjya suhṛdaḥ svadharmaṃ svajanaṃ tathā |
vṛto ‘yaṃ puruṣavyāghras tava putraḥ patiḥ śubhe ||7||

O bella, io lasciando gli amici, la mia gente e il mio dharma, ho scelto come marito questo tuo figlio tigre fra gli uomini.

वरेणापि तथानेन तवया चापि यशस्विनि ।
तथा बरुवन्ती हि तदा परत्याख्याता करियां परति ॥८॥
vareṇāpi tathānena tvayā cāpi yaśasvini |
tathā bruvantī hi tadā pratyākhyātā kriyāṃ prati ||8||

O splendida, che io sia scelta anche da lui e da te e dicendo di si, allora tu parlassi in mio favore

तवं मां मूढेति वा मत्वा भक्ता वानुगतेति वा ।
भर्त्रानेन महाभागे संयॊजय सुतेन ते ॥९॥
tvaṃ māṃ mūḍheti vā matvā bhaktā vānugateti vā |
bhartrānena mahābhāge saṃyojaya sutena te ||9||

pensando: “Costei da sciocca oppure da innamorata lo segue.” Uniscimi a tuo figlio come moglie o illustrissima.

तम उपादाय गच्छेयं यथेष्टं देवरूपिणम ।
पुनश चैवागमिष्यामि विश्रम्भं कुरु मे शुभे ॥१०॥
tam upādāya gaccheyaṃ yatheṣṭaṃ devarūpiṇam |
punaś caivāgamiṣyāmi viśrambhaṃ kuru me śubhe ||10||

O bella, concedimi costui, io mi unirò secondo desiderio a costui dall’aspetto divino, e poi di nuovo lo farò ritornare, abbine certezza.

अहं हि मनसा धयाता सर्वान नेष्यामि वः सदा ।
वृजिने तारयिष्यामि दुर्गेषु च नरर्षभान ॥११॥
ahaṃ hi manasā dhyātā sarvān neṣyāmi vaḥ sadā |
vṛjine tārayiṣyāmi durgeṣu ca nararṣabhān ||11||

Io quando con la mente fossi pensata, lo ricondurrò a tutti voi, in questa calamità e nelle difficoltà salverò questi tori degli uomini.

पृष्ठेन वॊ वहिष्यामि शीघ्रां गतिम अभीप्सतः ।
यूयं परसादं कुरुत भीमसेनॊ भजेत माम ॥१२॥
pṛṣṭhena vo vahiṣyāmi śīghrāṃ gatim abhīpsataḥ |
yūyaṃ prasādaṃ kuruta bhīmaseno bhajeta mām ||12||

Vi trasporterò sulla mia schiena rapidi alla meta desiderata, voi fatemi questa grazia, che Bhimasena si unisca a me.

आपदस तरणे पराणान धारयेद येन येन हि ।
सर्वम आदृत्य कर्तव्यं तद धर्मम अनुवर्तता ॥१३॥
āpadas taraṇe prāṇān dhārayed yena yena hi |
sarvam ādṛtya kartavyaṃ tad dharmam anuvartatā ||13||

Ciascuno deve supportare la propria vita nelle difficoltà, dovendo fare tutto con ogni cura, questo è il dharma che seguo.

आपत्सु यॊ धारयति धरमं धर्मविद उत्तमः ।
वयसनं हय एव धर्मस्य धर्मिणाम आपद उच्यते ॥१४॥
āpatsu yo dhārayati dhramaṃ dharmavid uttamaḥ |
vyasanaṃ hy eva dharmasya dharmiṇām āpad ucyate ||14||

Chi nelle difficoltà sostiene il dharma è il supremo conoscitore del dharma, la difficoltà si dice sia la prova del dharma e dei virtuosi.

पुण्यं पराणान धारयति पुण्यं पराणदम उच्यते ।
येन येनाचरेद धर्मं तस्मिन गर्हा न विद्यते ॥१५॥
puṇyaṃ prāṇān dhārayati puṇyaṃ prāṇadam ucyate |
yena yenācared dharmaṃ tasmin garhā na vidyate ||15||

La purezza sostiene la vita, la purezza si dice che sia la salvezza, in ciascuno che agisca nel dharma non si trova biasimo.”

युधिष्ठिर उवाच ।
एवम एतद यथात्थ तवं हिडिम्बे नात्र संशयः ।
सथातव्यं तु तवया धर्मे यथा बरूयां सुमध्यमे ॥१६॥
yudhiṣṭhira uvāca |
evam etad yathāttha tvaṃ hiḍimbe nātra saṃśayaḥ |
sthātavyaṃ tu tvayā dharme yathā brūyāṃ sumadhyame ||16||

Yudhishthira disse: “O Hidimba, o bel vitino, così è come tu hai detto non vi è qui dubbio, ma tu devi esser salda nel dharma come io ti dirò.

सनातं कृताह्निकं भद्रे कृतकौतुक मङ्गलम ।
भीमसेनं भजेथास तवं पराग अस्तगमनाद रवेः ॥१७॥
snātaṃ kṛtāhnikaṃ bhadre kṛtakautuka maṅgalam |
bhīmasenaṃ bhajethās tvaṃ prāg astagamanād raveḥ ||17||

O bella, lavato, e compiuti i riti del mattino e fatto il rito con la collana nuziale, tu otterrai Bhimasena prima del sorgere del Sole.

अहःसु विहरानेन यथाकामं मनॊजवा ।
अयं तव आनयितव्यस ते भीमसेनः सदा निशि ॥१८॥
ahaḥsu viharānena yathākāmaṃ manojavā |
ayaṃ tv ānayitavyas te bhīmasenaḥ sadā niśi ||18||

Durante il giorno stai col tuo innamorato quanto vuoi, ma alla notte devi ricondurci sempre Bhimasena.”

वैशंपायन उवाच ।
तथेति तत परतिज्ञाय हिडिम्बा राक्षसी तदा ।
भीमसेनम उपादाय ऊर्ध्वम आचक्रमे ततः ॥१९॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tatheti tat pratijñāya hiḍimbā rākṣasī tadā |
bhīmasenam upādāya ūrdhvam ācakrame tataḥ ||19||

Vaishampayana disse: “La Rakshasi Hidimba avendo risposto di si, allora preso Bhimasena partiva verso l’alto.

यावत् कालेन भवति पुत्रस्योत्पादनं शुभे ।
तावत् कालं गमिष्यामि त्वया सह सुमध्यमे ॥२०॥
yāvat kālena bhavati putrasyotpādanaṃ śubhe |
tāvat kālaṃ gamiṣyāmi tvayā saha sumadhyame ||20||

O splendida signora, o tu dalla vita sottile, io andrò e starò con te, finché non avrai un figlio”.

वैशम्पायन उवाच ।
तथेति तत् प्रतिज्ञाय हिडिम्बा राक्षसी तदा ।
भीमसेनमुपादाय सोर्ध्वमाचक्रमे ततः ॥२१॥
vaiśampāyana uvāca |
tatheti tat pratijñāya hiḍimbā rākṣasī tadā |
bhīmasenamupādāya sordhvamācakrame tataḥ ||21||

Avendo promesso questo dicendo: “Così sia”, la Rakshasi Hidimba prese Bhima sulle spalle e salì in cielo.

शैलशृङ्गेषु रम्येषु देवतायतनेषु च ।
मृगपक्षिविघुष्टेषु रमणीयेषु सर्वदा ॥२२॥
śailaśṛṅgeṣu ramyeṣu devatāyataneṣu ca |
mṛgapakṣivighuṣṭeṣu ramaṇīyeṣu sarvadā ||22||

Su graziose cime di monti, tra dimore divine, in graziose foreste continuamente risuonanti di versi uccelli e animali.

कृत्वा च परमं रूपं सर्वाभरणभूषिता ।
संजल्पन्ती सुमधुरं रमयाम आस पाण्डवम ॥२३॥
kṛtvā ca paramaṃ rūpaṃ sarvābharaṇabhūṣitā |
saṃjalpantī sumadhuraṃ ramayām āsa pāṇḍavam ||23||

E assunta un suprema forma, adornata da ogni ornamento, conversando piacevolissimamente rallegrava il Pandava.

तथैव वनदुर्गेषु पुष्पितद्रुमसानुषु ।
सरःसु रमणीयेषु पद्मॊत्पलयुतेषु च ॥२४॥
tathaiva vanadurgeṣu puṣpitadrumasānuṣu |
saraḥsu ramaṇīyeṣu padmotpalayuteṣu ca ||24||

In aspre foreste e su cime piene di alberi fioriti e tra laghi bellissimi, pieni di loti di vario tipo.

नदी दवीपप्रदेशेषु वैडूर्य सिकतासु च ।
सुतीर्थ वनतॊयासु तथा गिरिनदीषु च ॥२५॥
nadī dvīpapradeśeṣu vaiḍūrya sikatāsu ca |
sutīrtha vanatoyāsu tathā girinadīṣu ca ||25||

E su isole di fiume, tra sabbie piene di gioielli, e tra le acque di bei guadi silvestri, e di fiumi montani.

सगरस्य परदेशेषु मणिहेमचितेषु च ।
पत्तनेषु च रम्येषु महाशालवनेषु च ॥२६॥
sagarasya pradeśeṣu maṇihemaciteṣu ca |
pattaneṣu ca ramyeṣu mahāśālavaneṣu ca ||26||

E in località marine, coperte di ori e perle, in graziose città e in foreste di grandi alberi Shala.

देवारण्येषु पुण्येषु तथा पर्वतसानुषु ।
गुह्यकानां निवासेषु तापसायतनेषु च ॥२७॥
devāraṇyeṣu puṇyeṣu tathā parvatasānuṣu |
guhyakānāṃ nivāseṣu tāpasāyataneṣu ca ||27||

In sacri giardini divini, sulle cime dei monti, tra le residenze dei Guhyaka e di asceti impegnati.

सर्वर्तुफलपुष्पेषु मानसेषु सरःसु च ।
बिभ्रती परमं रूपं रमयाम आस पाण्डवम ॥२८॥
sarvartuphalapuṣpeṣu mānaseṣu saraḥsu ca |
bibhratī paramaṃ rūpaṃ ramayām āsa pāṇḍavam ||28||

Sulle rive del lago Manasa con fiori e frutti tutto l’anno, assunto un bellissimo aspetto rallegrava il Pandava.

रमयन्ती तथा भीमं तत्र तत्र मनॊजवा ।
परजज्ञे राक्षसी पुत्रं भीमसेनान महाबलम ॥२९॥
ramayantī tathā bhīmaṃ tatra tatra manojavā |
prajajñe rākṣasī putraṃ bhīmasenān mahābalam ||29||

E rallegrando Bhima in vari luoghi, quella affascinante Rakshasi generava un figlio fortissimo da Bhimasena.

विरूपाक्षं महावक्त्रं शङ्कुकर्णं विभीषणम ।
भीमरूपं सुताम्रौष्ठं तीक्ष्णदंष्ट्रं महाबलम ॥३०॥
virūpākṣaṃ mahāvaktraṃ śaṅkukarṇaṃ vibhīṣaṇam |
bhīmarūpaṃ sutāmrauṣṭhaṃ tīkṣṇadaṃṣṭraṃ mahābalam ||30||

Con gli occhi difformi, grande bocca e orecchie appuntite, spaventevole, di terribile aspetto, con le labbra rosse, appuntite zanne, di grande forza.

महेष्वासं महावीर्यं महासत्त्वं महाभुजम ।
महाजवं महाकायं महामायम अरिंदमम ॥३१॥
maheṣvāsaṃ mahāvīryaṃ mahāsattvaṃ mahābhujam |
mahājavaṃ mahākāyaṃ mahāmāyam ariṃdamam ||31||

Grande arciere, di grande valore e purezza, dalle grandi braccia, velocissimo, gigantesco, di grandi magie e uccisore di nemici.

अमानुषां मानुषजं भीमवेगं महाबलम ।
यः पिशाचान अतीवान्यान बभूवाति स मानुषान ॥३२॥
amānuṣāṃ mānuṣajaṃ bhīmavegaṃ mahābalam |
yaḥ piśācān atīvānyān babhūvāti sa mānuṣān ||32||

Non umano, ma nato da un uomo, fortissimo e di terribile foga, lui che era superiore ai Pishaca e superiore agli altri umani.

बालॊ ऽपि यौवनं पराप्तॊ मानुषेषु विशां पते ।
सर्वास्त्रेषु परं वीरः परकर्षम अगमद बली ॥३३॥
bālo ‘pi yauvanaṃ prāpto mānuṣeṣu viśāṃ pate |
sarvāstreṣu paraṃ vīraḥ prakarṣam agamad balī ||33||

O signore di popoli, era forte anche da fanciullo e raggiunta la giovinezza tra gli uomini in tutte le armi quel valoroso otteneva suprema eccellenza.

सद्यॊ हि गर्भं राक्षस्यॊ लभन्ते परसवन्ति च ।
कामरूपधराश चैव भवन्ति बहुरूपिणः ॥३४॥
sadyo hi garbhaṃ rākṣasyo labhante prasavanti ca |
kāmarūpadharāś caiva bhavanti bahurūpiṇaḥ ||34||

Immediatamente le Rakshasi concepiscono e partoriscono, e molte forme possono assumere a loro piacere.

परणम्य विकचः पादाव अगृह्णात स पितुस तदा ।
मातुश च परमेष्वासस तौ च नामास्य चक्रतुः ॥३५॥
praṇamya vikacaḥ pādāv agṛhṇāt sa pitus tadā |
mātuś ca parameṣvāsas tau ca nāmāsya cakratuḥ ||35||

Con la testa calva toccava inchinandosi i piedi del padre e della madre, quel supremo arciere, e loro due gli apposero il nome.

घटभासॊत्कच इति मातरं सॊ ऽभयभाषत ।
अभवत तेन नामास्य घटॊत्कच इति सम ह ॥३६॥
ghaṭabhāsotkaca iti mātaraṃ so ‘bhyabhāṣata |
abhavat tena nāmāsya ghaṭotkaca iti sma ha ||36||

“È calvo come una lucida pentola.” Così diceva egli alla madre, e per questo di nome fu Ghatotkaca, così è successo.

अनुरक्तश च तान आसीत पाण्डवान स घटॊत्कचः ।
तेषां च दयितॊ नित्यम आत्मभूतॊ बभूव सः ॥३७॥
anuraktaś ca tān āsīt pāṇḍavān sa ghaṭotkacaḥ |
teṣāṃ ca dayito nityam ātmabhūto babhūva saḥ ||37||

E molto affezionato fu Ghatotkaca ai Pandava, e ad essi sempre fu caro come fosse uno di loro:

संवाससमयॊ जीर्ण इत्य अभाषत तं ततः ।
हिडिम्बा समयं कृत्वा सवां गतिं परत्यपद्यत ॥३८॥
saṃvāsasamayo jīrṇa ity abhāṣata taṃ tataḥ |
hiḍimbā samayaṃ kṛtvā svāṃ gatiṃ pratyapadyata ||38||

“Finita è la nostra coabitazione.” Così gli diceva allora Hidimba, essendo concluso il patto, se ne partiva per il proprio destino.

कृत्यकाल उपस्थास्ये पितॄन इति घटॊत्कचः ।
आमन्त्र्य राक्षसश्रेष्ठः परतस्थे चॊत्तरां दिशम ॥३९॥
kṛtyakāla upasthāsye pitṝn iti ghaṭotkacaḥ |
āmantrya rākṣasaśreṣṭhaḥ pratasthe cottarāṃ diśam ||39||

E anche Ghatotkaca disse: “A tempo debito io mi presenterò ai padri.” E salutando quel migliore dei Rakshasa partiva verso il nord.

स हि सृष्टॊ मघवता शक्तिहेतॊर महात्मना
कर्णस्याप्रतिवीर्यस्य विनाशाय महात्मनः ॥४०॥
sa hi sṛṣṭo maghavatā śaktihetor mahātmanā |
karṇasyāprativīryasya vināśāya mahātmanaḥ ||40||

Dal mahatma Indra fu stabilito come bersaglio della lancia del valorosissimo Karna per la distruzione di quel mahatma.

ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti