7.3 C
Milano
martedì, Dicembre 6, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaLotta tra Bhima e Hidimba 151

Lotta tra Bhima e Hidimba 151

HIDIMBA-VADHA PARVA
(Il libro di Hidimba)

SEZIONE 151
Lotta tra Bhima e Hidimba

वैशंपायन उवाच ।
तां विदित्वा चिरगतां हिडिम्बॊ राक्षसेश्वरः ।
अवतीर्य दरुमात तस्माद आजगामाथ पाण्डवान ॥१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tāṃ viditvā ciragatāṃ hiḍimbo rākṣaseśvaraḥ |
avatīrya drumāt tasmād ājagāmātha pāṇḍavān ||1||

Vaishampayana disse: “Vedendola in ritardo Hidimba il signore dei Rakshasa, sceso da quell’albero si muoveva verso i Pandava.

लॊहिताक्षॊ महाबाहुर ऊर्ध्वकेशॊ महाबलः ।
मेघसंघात वर्ष्मा च तीष्क्णदंष्ट्रॊज्ज्वलाननः ॥२॥
lohitākṣo mahābāhur ūrdhvakeśo mahābalaḥ |
meghasaṃghāta varṣmā ca tīṣkṇadaṃṣṭrojjvalānanaḥ ||2||

Quel fortissimo aveva grandi braccia, i peli ritti e gli occhi rossi, il corpo come una massa di nubi, le zanne appuntite e il viso acceso.

तम आपतन्तं दृट्वैव तथा विकृतदर्शनम ।
हिडिम्बॊवाच वित्रस्ता भीमसेनम इदं वचः ॥३॥
tam āpatantaṃ dṛṭvaiva tathā vikṛtadarśanam |
hiḍimbovāca vitrastā bhīmasenam idaṃ vacaḥ ||3||

Allora vedendolo arrivare col suo orribile aspetto, Hidimba agitata, a Bhimasena diceva queste parole:

आपतत्य एष दुष्टात्मा संक्रुद्धः पुरुषादकः ।
तवाम अहं भरातृभिः सार्धं यद बरवीमि तथा कुरु ॥४॥
āpataty eṣa duṣṭātmā saṃkruddhaḥ puruṣādakaḥ |
tvām ahaṃ bhrātṛbhiḥ sārdhaṃ yad bravīmi tathā kuru ||4||

“Quel malvagio mangiatore di uomini si avvicina infuriato, quanto ti dico tu subito compi assieme ai tuoi fratelli.

अहं कामगमा वीर रक्षॊबलसमन्विता ।
आरुहेमां मम शरॊणीं नेष्यामि तवां विहायसा ॥५॥
ahaṃ kāmagamā vīra rakṣobalasamanvitā |
āruhemāṃ mama śroṇīṃ neṣyāmi tvāṃ vihāyasā ||5||

O valoroso, io posso volare come voglio dotata del potere dei Rakshasa, sali sui miei fianchi e rapidamente ti trasporterò.

परबॊधयैनान संसुप्तान मातरं च परंतप ।
सर्वान एव गमिष्यामि गृहीत्वा वॊ विहायसा ॥६॥
prabodhayainān saṃsuptān mātaraṃ ca paraṃtapa |
sarvān eva gamiṣyāmi gṛhītvā vo vihāyasā ||6||

O tormenta nemici, sveglia loro e tua madre addormentati e afferratovi tutti rapidamente vi trasporterò.”

भीम उवाच ।
मा भैस तवं विपुलश्रॊणिनैष कश चिन मयि सथिते ।
अहम एनं हनिष्यामि परेक्षन्त्यास ते सुमध्यमे ॥७॥
bhīma uvāca |
mā bhais tvaṃ vipulaśroṇinaiṣa kaś cin mayi sthite |
aham enaṃ haniṣyāmi prekṣantyās te sumadhyame ||7||

Bhima disse: “O larghe natiche, o bel vitino, non temere nessuno mi può affrontare, io lo ucciderò davanti te.

नायं परतिबलॊ भीरु राक्षसापसदॊ मम ।
सॊढुं युधि परिस्पन्दम अथ वा सर्वराक्षसाः ॥८॥
nāyaṃ pratibalo bhīru rākṣasāpasado mama |
soḍhuṃ yudhi parispandam atha vā sarvarākṣasāḥ ||8||

O timida, costui vergogna dei Rakshasa non è per me un avversario capace di farmi tremare in battaglia anche con tutti i Rakshasa.

पश्य बाहू सुवृत्तौ मे हस्तिहस्तनिभाव इमौ ।
ऊरू परिघसंकाशौ संहतं चाप्य उरॊ मम ॥९॥
paśya bāhū suvṛttau me hastihastanibhāv imau |
ūrū parighasaṃkāśau saṃhataṃ cāpy uro mama ||9||

Guarda le mie braccia muscolose, simili a due proboscidi di elefante, e le mie cosce simili a barre di ferro, e pure il mio solido petto.

विक्रमं मे यथेन्द्रस्य साद्य दरक्ष्यसि शॊभने ।
मावमंस्थाः पृथुश्रॊणिमत्वा माम इह मानुषम ॥१०॥
vikramaṃ me yathendrasya sādya drakṣyasi śobhane |
māvamaṃsthāḥ pṛthuśroṇimatvā mām iha mānuṣam ||10||

O bellissima, o ampie natiche, io possiedo un valore pari a quello di Indra e ora lo vedrai non disprezzarmi pensandomi un uomo comune.”

हिडिम्बोवाच ।
नावमन्ये नरव्याघ्र ताम अहं देवरूपिणम ।
दृष्टापदानस तु मया मानुषेष्व एव राक्षसः ॥११॥
hiḍimbovāca |
nāvamanye naravyāghra tām ahaṃ devarūpiṇam |
dṛṣṭāpadānas tu mayā mānuṣeṣv eva rākṣasaḥ ||11||

Hidimba disse: “O tigre degli uomini, io non ti disprezzo tu sei simile ai Deva, ma io ho veduto il Rakshasa fare grandi cose tra gli uomini.”

वैशंपायन उवाच ।
तथा संजल्पतस तस्य भीमसेनस्य भारत ।
वाचः शुश्राव ताः करुद्धॊ राक्षसः पुरुषादकः ॥१२॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tathā saṃjalpatas tasya bhīmasenasya bhārata |
vācaḥ śuśrāva tāḥ kruddho rākṣasaḥ puruṣādakaḥ ||12||

Vaishampayana disse: “O Bharata, allora mentre così conversava Bhimasena le sue parole udiva il furioso Rakshasa mangiatore di uomini.

अवेक्षमाणस तस्याश च हिडिम्बॊ मानुषं वपुः ।
सरग्दाम पूरितशिखं समग्रेन्दु निभाननम ॥१३॥
avekṣamāṇas tasyāś ca hiḍimbo mānuṣaṃ vapuḥ |
sragdāma pūritaśikhaṃ samagrendu nibhānanam ||13||

E Hidimba, vedendo lei con un corpo umano, la chioma piena di ghirlande e il viso come luna piena.

सुभ्रू नासाक्षि केशान्तं सुकुमारनख तवचम ।
सर्वाभरणसंयुक्तं सुसूक्ष्माम्बर वाससम ॥१४॥
subhrū nāsākṣi keśāntaṃ sukumāranakha tvacam |
sarvābharaṇasaṃyuktaṃ susūkṣmāmbara vāsasam ||14||

Con belle ciglia, bel naso, occhi e capelli, e delicate narici e pelle, piena di ogni ornamento, vestita di abiti sottili.

तां तथा मानुषं रूपं बिभ्रतीं सुमनॊरहम ।
पुंस्कामां शङ्कमानश च चुक्रॊध पुरुषादकः ॥१५॥
tāṃ tathā mānuṣaṃ rūpaṃ bibhratīṃ sumanoraham |
puṃskāmāṃ śaṅkamānaś ca cukrodha puruṣādakaḥ ||15||

Mutata in forma umana molto affascinante, e pensando che fosse innamorata dell’uomo, l’antropofago si infuriava.

संक्रुद्धॊ राक्षसस तस्या भगिन्याः कुरुसत्तम ।
उत्फाल्य विपुले नेत्रे ततस ताम इदम अब्रवीत ॥१६॥
saṃkruddho rākṣasas tasyā bhaginyāḥ kurusattama |
utphālya vipule netre tatas tām idam abravīt ||16||

O migliore dei Kuru, e furioso il Rakshasa con la sorella spalancando i grandi occhi questo le diceva:

कॊ हि मे भॊक्तुकामस्या विघ्नं चरति दुर्मतिः ।
न बिभेषि हिडिम्बे किं मत कॊपाद विप्रमॊहिता ॥१७॥
ko hi me bhoktukāmasyā vighnaṃ carati durmatiḥ |
na bibheṣi hiḍimbe kiṃ mat kopād vipramohitā ||17||

“O Hidimba chi è quel malvagio che pone ostacolo alla mia brama di cibo? Dunque nel trasgredire non temi la mia ira.

धिक तवाम असति पुंस्कामे मम विप्रियकारिणि ।
पूर्वेषां राक्षसेन्द्राणां सर्वेषाम अयशः करि ॥१८॥
dhik tvām asati puṃskāme mama vipriyakāriṇi |
pūrveṣāṃ rākṣasendrāṇāṃ sarveṣām ayaśaḥ kari ||18||

O bramosa di maschio, vergogna a te che agisci dispiacendomi, tu che rechi infamia a tutti gli antichi re dei Rakshasa.

यान इमान आश्रिताकार्षीर अप्रियं सुमहन मम ।
एष तान अद्य वै सर्वान हनिष्यामि तवया सह ॥१९॥
yān imān āśritākārṣīr apriyaṃ sumahan mama |
eṣa tān adya vai sarvān haniṣyāmi tvayā saha ||19||

Questi per cui tu sei di aiuto con mio grande dispiacere, io ora li ucciderò tutti assieme a te.”

एवम उक्त्वा हिडिम्बां स हिडिम्बॊ लॊहितेक्षणः ।
वधायाभिपपातैनां दन्तैर दन्तान उपस्पृशन ॥२०॥
evam uktvā hiḍimbāṃ sa hiḍimbo lohitekṣaṇaḥ |
vadhāyābhipapātaināṃ dantair dantān upaspṛśan ||20||

Così avendo parlato Hidimba con gli occhi rossi di rabbia, si avventava su Hidimba per ucciderla, serrando i denti sui denti.

तम आपतन्तं संप्रेक्ष्य भीमः परहरतां वरः ।
भर्त्सयाम आस तेजस्वी तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत ॥२१॥
tam āpatantaṃ saṃprekṣya bhīmaḥ praharatāṃ varaḥ |
bhartsayām āsa tejasvī tiṣṭha tiṣṭheti cābravīt ||21||

Bhima il migliore di combattenti, vedendolo arrivare lo minacciava quello splendido e gli diceva: “fermati, fermati!”

वैशंपायन उवाच ।
भीमसेनस तु तं दृष्ट्वा राक्षसं परहसन्न इव ।
भगिनीं परति संक्रुद्धम इदं वचनम अब्रवीत ॥२२॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
bhīmasenas tu taṃ dṛṣṭvā rākṣasaṃ prahasann iva |
bhaginīṃ prati saṃkruddham idaṃ vacanam abravīt ||22||

Vaishampayana disse: “Quasi ridendo, Bhimasena vedendo il Rakshasa infuriato contro la sorella, diceva queste parole:

किं ते हिडिम्ब एतैर वा सुखसुप्तैः परबॊधितैः ।
माम आसादय दुर्बुद्धे तरसा तवं नराशन ॥२३॥
kiṃ te hiḍimba etair vā sukhasuptaiḥ prabodhitaiḥ |
mām āsādaya durbuddhe tarasā tvaṃ narāśana ||23||

“O Hidimba, o malvagio, o mangia uomini, perché disturbando costoro che felicemente dormono tu mi assali con violenza.

मय्य एव परहरैहि तवं न सत्रियं हन्तुम अर्हसि ।
विशेषतॊ ऽनपकृते परेणापकृते सति ॥२४॥
mayy eva praharaihi tvaṃ na striyaṃ hantum arhasi |
viśeṣato ‘napakṛte pareṇāpakṛte sati ||24||

Combatti con me, non devi uccidere una donna, specialmente se non compie offesa essendo da altri offesa.

न हीयं सववशा बाला कामयत्य अद्य माम इह ।
चॊदितैषा हय अनङ्गेन शरीरान्तर चारिणा ।
भगिनी तव दुर्बुद्धे राक्षसानां यशॊहर ॥२५॥
na hīyaṃ svavaśā bālā kāmayaty adya mām iha |
coditaiṣā hy anaṅgena śarīrāntara cāriṇā |
bhaginī tava durbuddhe rākṣasānāṃ yaśohara ||25||

O malvagio, o vergogna dei Rakshasa, la fanciulla non è più in sé, oggi qui ama me, tua sorella, colpita dall’essere senza corpo dell’amore ha assunto un altro corpo.

तवन नियॊगेन चैवेयं रूपं मम समीक्ष्य च ।
कामयत्य अद्य मां भीरुर नैषा दूषयते कुलम ॥२६॥
tvan niyogena caiveyaṃ rūpaṃ mama samīkṣya ca |
kāmayaty adya māṃ bhīrur naiṣā dūṣayate kulam ||26||

Per tuo ordine qui giunta vedendo il mio aspetto, ora la timida mi ama e non ha disonorato la stirpe.

अनङ्गेन कृते दॊषे नेमां तवम इह राक्षस ।
मयि तिष्ठति दुष्टात्मन न सत्रियं हन्तुम अर्हसि ॥२७॥
anaṅgena kṛte doṣe nemāṃ tvam iha rākṣasa |
mayi tiṣṭhati duṣṭātman na striyaṃ hantum arhasi ||27||

Il fallo fu dell’essere senza corpo, non di lei, tu o Rakshasa, o anima malvagia, affronta me, tu non devi uccidere la donna.

समागच्छ मया सार्धम एकेनैकॊ नराशन ।
अहम एव नयिष्यामि तवाम अद्य यमसादनम ॥२८॥
samāgaccha mayā sārdham ekenaiko narāśana |
aham eva nayiṣyāmi tvām adya yamasādanam ||28||

O mangia uomini, vieni vicino a me in uno contro uno, io oggi ti spedirò alla dimora di Yama.

अद्य ते तलनिष्पिष्टं शिरॊ राक्षस दीर्यताम ।
कुञ्जरस्येव पादेन विनिष्पिष्टं बलीयसः ॥२९॥
adya te talaniṣpiṣṭaṃ śiro rākṣasa dīryatām |
kuñjarasyeva pādena viniṣpiṣṭaṃ balīyasaḥ ||29||

O Rakshasa, ora la tua testa colpita dalla mia mano andrà in pezzi come fosse stritolata dal piede del più forte elefante.

अद्य गात्राणि करव्यादाः शयेना गॊमायवश च ते ।
कर्षन्तु भुवि संहृष्टा निहतस्य मया मृधे ॥३०॥
adya gātrāṇi kravyādāḥ śyenā gomāyavaś ca te |
karṣantu bhuvi saṃhṛṣṭā nihatasya mayā mṛdhe ||30||

Dopo che ti avrò ucciso in duello, oggi i carnivori, gli uccelli e gli sciacalli le tue membra a terra possano dilaniare felici.

कषणेनाद्य करिष्ये ऽहम इदं वनम अकण्टकम ।
पुरस्ताद दूषितं नित्यं तवया भक्षयता नरान ॥३१॥
kṣaṇenādya kariṣye ‘ham idaṃ vanam akaṇṭakam |
purastād dūṣitaṃ nityaṃ tvayā bhakṣayatā narān ||31||

In breve io ora renderò libera da pericoli questa foresta che fino ad ora è stata sempre macchiata da te che mangiavi gli uomini.

अद्य तवां भगिनी पापकृष्यमाणं मया भुवि ।
दरक्षत्य अद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महाद्विपम ॥३२॥
adya tvāṃ bhaginī pāpakṛṣyamāṇaṃ mayā bhuvi |
drakṣaty adripratīkāśaṃ siṃheneva mahādvipam ||32||

O malvagio, oggi tua sorella ti vedrà da me ridotto a pezzi in terra, come da un leone un grande elefante simile ad una montagna.

निराबाधास तवयि हते मया राक्षसपांसन ।
वनम एतच चरिष्यन्ति पुरुषा वनचारिणः ॥३३॥
nirābādhās tvayi hate mayā rākṣasapāṃsana |
vanam etac cariṣyanti puruṣā vanacāriṇaḥ ||33||

O vergogna dei Rakshasa, liberi da te, una volta ucciso da me gli uomini che vivono nelle selve praticheranno questa foresta.”

हिडिम्ब उवाच ।
गर्जितेन वृथा किं ते कत्थितेन च मानुष ।
कृत्वैतत कर्मणा सर्वं कत्थेथा माचिरं कृथाः ॥३४॥
hiḍimba uvāca |
garjitena vṛthā kiṃ te katthitena ca mānuṣa |
kṛtvaitat karmaṇā sarvaṃ katthethā māciraṃ kṛthāḥ ||34||

Hidimba disse: “O uomo, quale vana e smargiassante vanteria è la tua? Dopo aver compiuto ogni azione, non prima ti devi vantare.

बलिनं मन्यसे यच च आत्मानम अपराक्रमम ।
जञास्यस्य अद्य समागम्य मयात्मानं बलाधिकम ॥३५॥
balinaṃ manyase yac ca ātmānam aparākramam |
jñāsyasy adya samāgamya mayātmānaṃ balādhikam ||35||

Se ti ritieni fortissimo e di impareggiabile coraggio, oggi conoscerai scontrandoti con me qualcuno più forte di te.

न तावद एतान हिंसिष्ये सवपन्त्व एते यथासुखम ।
एष तवाम एव दुर्बुद्धे निहन्म्य अद्याप्रियं वदम ॥३६॥
na tāvad etān hiṃsiṣye svapantv ete yathāsukham |
eṣa tvām eva durbuddhe nihanmy adyāpriyaṃ vadam ||36||

O stolto, fra non molto ucciderò costoro, dormano pure felicemente, e te che così male parli io ora ucciderò.

पीत्वा तवासृग गात्रेभ्यस ततः पश्चाद इमान अपि ।
हनिष्यामि ततः पश्चाद इमां विप्रियकारिणीम ॥३७॥
pītvā tavāsṛg gātrebhyas tataḥ paścād imān api |
haniṣyāmi tataḥ paścād imāṃ vipriyakāriṇīm ||37||

E bevuto il sangue tuo, berrò poi anche quello di questi corpi, e poi ucciderò costei che mi ha fatto dispiacere.”

वैशंपायन उवाच ।
एवम उक्त्वा ततॊ बाहुं परगृह्या पुरुषादकः ।
अभ्यधावत संक्रुद्धॊ भीमसेनम अरिंदमम ॥३८॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
evam uktvā tato bāhuṃ pragṛhyā puruṣādakaḥ |
abhyadhāvata saṃkruddho bhīmasenam ariṃdamam ||38||

Vaishampayana disse: “Così avendo parlato allora, afferratogli un braccio quel mangiatore di uomini, si precipitava infuriato contro Bhimasena uccisore di nemici.

तस्याभिपततस तूर्णं भीमॊ भीमपराक्रमः ।
वेगेन परहृतं बाहुं निजग्राह हसन्न इव ॥३९॥
tasyābhipatatas tūrṇaṃ bhīmo bhīmaparākramaḥ |
vegena prahṛtaṃ bāhuṃ nijagrāha hasann iva ||39||

Precipitandosi costui rapidamente, Bhima dalle terribili imprese, allungando un braccio con forza lo afferrava quasi ridendo.

निगृह्य तं बलाद भीमॊ विस्फुरन्तं चकर्ष ह ।
तस्माद देशाद धनूंष्य अष्टौ सिंहः कषुद्रमृगं यथा ॥४०॥
nigṛhya taṃ balād bhīmo visphurantaṃ cakarṣa ha |
tasmād deśād dhanūṃṣy aṣṭau siṃhaḥ kṣudramṛgaṃ yathā ||40||

E afferratolo con forza Bhima lo trascinava tremante, per otto dhanu da quel luogo come un leone fa con una vile preda.

ततः स राक्षसः करुद्धः पाण्डवेन बलाद धृतः ।
भीमसेनं समालिङ्ग्य वयनदद भैरवं रवम ॥४१॥
tataḥ sa rākṣasaḥ kruddhaḥ pāṇḍavena balād dhṛtaḥ |
bhīmasenaṃ samāliṅgya vyanadad bhairavaṃ ravam ||41||

Quindi il Rakshasa furioso, trattenuto dalla forza del Pandava, abbracciando Bhimasena emetteva un terribile urlo.

पुनर भीमॊ बलाद एनं विचकर्ष महाबलः ।
मा शब्दः सुखसुप्तानां भरातॄणां मे भवेद इति ॥४२॥
punar bhīmo balād enaṃ vicakarṣa mahābalaḥ |
mā śabdaḥ sukhasuptānāṃ bhrātṝṇāṃ me bhaved iti ||42||

Ma di nuovo il fortissimo Bhima con forza lo trascinava. “Non fare rumore che i miei fratelli dormono.” Così diceva.

अन्यॊन्यं तौ समासाद्य विचकर्षतुर ओजसा ।
राक्षसॊ भीमसेनश च विक्रमं चक्रतुः परम ॥४३॥
anyonyaṃ tau samāsādya vicakarṣatur ojasā |
rākṣaso bhīmasenaś ca vikramaṃ cakratuḥ param ||43||

I due afferrandosi l’un l’altro si trascinavano con violenza, il Rakshasa e Bhimasena si impegnarono con grande valore.

बभञ्जतुर महावृक्षाँल लताश चाकर्षतुस ततः ।
मत्ताव इव सुसंरब्धौ वारणौ षष्टिहायनौ ॥४४॥
babhañjatur mahāvṛkṣāṁl latāś cākarṣatus tataḥ |
mattāv iva susaṃrabdhau vāraṇau ṣaṣṭihāyanau ||44||

Abbattevano grandi alberi, e strappavano rampicanti, come due elefanti di sessant’anni adirati e in fregola.

तयॊः शब्देन महता विबुद्धास ते नरर्षभाः ।
सह मात्रा तु ददृशुर हिडिम्बाम अग्रतः सथिताम ॥४५॥
tayoḥ śabdena mahatā vibuddhās te nararṣabhāḥ |
saha mātrā tu dadṛśur hiḍimbām agrataḥ sthitām ||45||

Dal grande frastuono di quei due svegliati, quei tori fra gli uomini, assieme alla madre videro Hidimba ferma lì vicino.

ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti