7.3 C
Milano
martedì, Dicembre 6, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaFuga dall’incendio 148

Fuga dall’incendio 148

JATUGRIHA PARVA
(Il libro dell’incendio della casa di lacca)

SEZIONE 148
Fuga dall’incendio

वैशंपायन उवाच ।
अथ रात्र्यां वयतीतायाम अशॊषॊ नागरॊ जनः ।
तत्राजगाम तवरितॊ दिदृक्षुः पाण्डुनन्दनान ॥१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
atha rātryāṃ vyatītāyām aśoṣo nāgaro janaḥ |
tatrājagāma tvarito didṛkṣuḥ pāṇḍunandanān ||1||

Vaishampayana disse: “Quindi terminata la notte, l’intera popolazione della città, rapidamente là giungeva per vedere i figli di Pandu.

निर्वापयन्तॊ जवलनं ते जना ददृशुस ततः ।
जातुषं तद्गृहं दग्धम अमात्यं च पुरॊचनम ॥२॥
nirvāpayanto jvalanaṃ te janā dadṛśus tataḥ |
jātuṣaṃ tadgṛhaṃ dagdham amātyaṃ ca purocanam ||2||

E spazzando via le braci, allora la gente vedeva la casa di lacca e il ministro Purocana bruciati.

नूनं दुर्यॊधनेनेदं विहितं पापकर्मणा ।
पाण्डवानां विनाशाय इत्य एवं चुक्रुषुर जनाः ॥३॥
nūnaṃ duryodhanenedaṃ vihitaṃ pāpakarmaṇā |
pāṇḍavānāṃ vināśāya ity evaṃ cukruṣur janāḥ ||3||

Questo certo è stato stabilito da Duryodhana dalle malvagie imprese, per la distruzione dei Pandava.” Così diceva la gente:

विदिते धृतराष्ट्रस्य धार्तराष्ट्रॊ न संशयः ।
दग्धवान पाण्डुदायादान न हय एनं परतिषिद्धवान ॥४॥
vidite dhṛtarāṣṭrasya dhārtarāṣṭro na saṃśayaḥ |
dagdhavān pāṇḍudāyādān na hy enaṃ pratiṣiddhavān ||4||

“Col consenso di Dhritarashtra, senza dubbio suo figlio, ha bruciato i figli di Pandu senza che loro lo evitassero.

नूनं शांतनवॊ भीष्मॊ न धर्मम अनुवर्तते ।
दरॊणश च विदुरश चैव कृपश चान्ये च कौरवाः ॥५॥
nūnaṃ śāṃtanavo bhīṣmo na dharmam anuvartate |
droṇaś ca viduraś caiva kṛpaś cānye ca kauravāḥ ||5||

Certo Bhishma il figlio di Shamtanu, non segue il dharma, né Drona, né Vidura e neppure Kripa e gli altri Kaurava.

ते वयं धृतराष्ट्रस्य परेषयामॊ दुरात्मनः ।
संवृत्तस ते परः कामः पाण्डवान दग्धवान असि ॥६॥
te vayaṃ dhṛtarāṣṭrasya preṣayāmo durātmanaḥ |
saṃvṛttas te paraḥ kāmaḥ pāṇḍavān dagdhavān asi ||6||

Noi mandiamo dunque un dispaccio al malvagio Dhritarashtra: “In te sorto un ostile desiderio hai fatto bruciare i Pandava.”

ततॊ वयपॊहमानास ते पाण्डवार्थे हुताशनम ।
निषादीं ददृशुर दग्धां पञ्च पुत्राम अनागसम ॥७॥
tato vyapohamānās te pāṇḍavārthe hutāśanam |
niṣādīṃ dadṛśur dagdhāṃ pañca putrām anāgasam ||7||

Quindi tirato via il fuoco per trovare i Pandava, videro l’innocente donna Nishadi bruciata coi suoi cinque figli.

खनकेन तु तेनैव वेश्म शॊधयता बिलम ।
पांसुभिः परत्यपिहितं पुरुषैस तैर अलक्षितम ॥८॥
khanakena tu tenaiva veśma śodhayatā bilam |
pāṃsubhiḥ pratyapihitaṃ puruṣais tair alakṣitam ||8||

E quel buco nel purificare la casa, dal minatore con delle ceneri fu riempito senza farsi vedere dagli uomini.

ततस ते परेषयाम आसुर धृतराष्ट्रस्य नागराः ।
पाण्डवान अग्निना दग्धान अमात्यं च पुरॊचनम ॥९॥
tatas te preṣayām āsur dhṛtarāṣṭrasya nāgarāḥ |
pāṇḍavān agninā dagdhān amātyaṃ ca purocanam ||9||

Quindi i cittadini spedirono un messaggio a Dhritarashtra, che i Pandava e il ministro Purocana erano stati bruciati dal fuoco.

शरुत्वा तु धृतराष्ट्रस तद राजा सुमहद अप्रियम ।
विनाशं पाण्डुपुत्राणां विललाप सुदुःखितः ॥१०॥
śrutvā tu dhṛtarāṣṭras tad rājā sumahad apriyam |
vināśaṃ pāṇḍuputrāṇāṃ vilalāpa suduḥkhitaḥ ||10||

Però il re Dhritarashtra udendo di quella enorme disgrazia, della morte dei figli di Pandu si lamentava molto addolorato:

अद्य पाण्डुर मृतॊ राजा भराता मम सुदुर्लभः ।
तेषु वीरेषु दग्धेषु मात्रा सह विशेषतः ॥११॥
adya pāṇḍur mṛto rājā bhrātā mama sudurlabhaḥ |
teṣu vīreṣu dagdheṣu mātrā saha viśeṣataḥ ||11||

“Mio fratello, il re Pandu è morto oggi imprevedibilmente, essendo interamente bruciati questi valorosi assieme alla madre.

गच्छन्तु पुरुषाः शीघ्रं नगरं वारणावतम ।
सत्कारयन्तु तान वीरान कुन्ति राजसुतां च ताम ॥१२॥
gacchantu puruṣāḥ śīghraṃ nagaraṃ vāraṇāvatam |
satkārayantu tān vīrān kunti rājasutāṃ ca tām ||12||

Si rechino degli uomini rapidamente alla città di Varanavata e onorino quei valorosi e la figlia del re dei Kunti.

कारयन्तु च कुल्यानि शुभ्राणि च महान्ति च ।
ये च तत्र मृतास तेषां सुहृदॊ ऽरचन्तु तान अपि ॥१३॥
kārayantu ca kulyāni śubhrāṇi ca mahānti ca |
ye ca tatra mṛtās teṣāṃ suhṛdo ‘rcantu tān api ||13||

Compiano quindi superbi e sontuosi funerali, e gli amici di quelli che là sono morti li onorino.

एवंगते मया शक्यं यद यत कारयितुं हितम ।
पाण्डवानां च कुन्त्याश च तत सर्वं करियतां धनैः ॥१४॥
evaṃgate mayā śakyaṃ yad yat kārayituṃ hitam |
pāṇḍavānāṃ ca kuntyāś ca tat sarvaṃ kriyatāṃ dhanaiḥ ||14||

E quanto si possa fare per loro in queste circostanze, per i Pandava e per Kunti tutto sia compiuto riccamente.”

एवम उक्त्वा ततश चक्रे जञातिभिः परिवारितः ।
उदकं पाण्डुपुत्राणां धृतराष्ट्रॊ ऽमबिका सुतः ॥१५॥
evam uktvā tataś cakre jñātibhiḥ parivāritaḥ |
udakaṃ pāṇḍuputrāṇāṃ dhṛtarāṣṭro ‘mbikā sutaḥ ||15||

Così avendo parlato, circondato dai parenti, Dhritarashtra il figlio di Ambika, compiva il rito dell’acqua per i figli di Pandu.

चुक्रुशुः कौरवाः सर्वे भृशं शॊकपरायणाः ।
विदुरस तव अल्पशश चक्रे शॊकं वेद परं हि सः ॥१६॥
cukruśuḥ kauravāḥ sarve bhṛśaṃ śokaparāyaṇāḥ |
viduras tv alpaśaś cakre śokaṃ veda paraṃ hi saḥ ||16||

Tutti i Kaurava erano grandemente afflitti dal dolore, ma Vidura mostrava un piccolo dolore, poiché lui sapeva ben altro.

पाण्डवाश चापि निर्गत्य नगराद वारणावतात ।
जवेन परययू राजन दक्षिणां दिशम आश्रिताः ॥१७॥
pāṇḍavāś cāpi nirgatya nagarād vāraṇāvatāt |
javena prayayū rājan dakṣiṇāṃ diśam āśritāḥ ||17||

O re, anche i Pandva usciti dalla città di Varanavata, velocemente partirono diretti verso sud.

विज्ञाय निशि पन्थानं नक्षत्रैर दक्षिणामुखाः ।
यतमाना वनं राजन गहनं परतिपेदिरे ॥१८॥
vijñāya niśi panthānaṃ nakṣatrair dakṣiṇāmukhāḥ |
yatamānā vanaṃ rājan gahanaṃ pratipedire ||18||

O re, di notte riconoscendo la via attraverso le stelle, rivolti verso sud, sforzandosi penetrarono in una impervia foresta.

ततः शरान्ताः पिपासार्ता निद्रान्धाः पाण्डुनन्दनाः ।
पुनर ऊचुर महावीर्यं भीमसेनम इदं वचः ॥१९॥
tataḥ śrāntāḥ pipāsārtā nidrāndhāḥ pāṇḍunandanāḥ |
punar ūcur mahāvīryaṃ bhīmasenam idaṃ vacaḥ ||19||

Quindi stanchi e pieni di sete, morti di sonno, i figli di Pandu, di nuovo dicevano queste parole al grande eroe Bhimasena:

इतः कष्टतरं किं नु यद वयं गहने वने ।
दिशश च न परजानीमॊ गन्तुं चैव न शक्रुमः ॥२०॥
itaḥ kaṣṭataraṃ kiṃ nu yad vayaṃ gahane vane |
diśaś ca na prajānīmo gantuṃ caiva na śakrumaḥ ||20||

“Da qui la selva è peggiore, a che pro andiamo in questa impervia selva, non vediamo la via e non siamo in grado di proseguire.

तं च पापं न जानीमॊ यदि दग्धः पुरॊचनः ।
कथं नु विप्रमुच्येम भयाद अस्माद अलक्षिताः ॥२१॥
taṃ ca pāpaṃ na jānīmo yadi dagdhaḥ purocanaḥ |
kathaṃ nu vipramucyema bhayād asmād alakṣitāḥ ||21||

Non sappiamo se il malvagio Purocana è stato bruciato, come dunque ci salveremo da questo pericolo senza essere visti?

पुनर अस्मान उपादाय तथैव वरज भारत ।
तवं हि नॊ बलवान एकॊ यथा सततगस तथा ॥२२॥
punar asmān upādāya tathaiva vraja bhārata |
tvaṃ hi no balavān eko yathā satatagas tathā ||22||

O Bharata, procedi dunque dopo averci di nuovo afferrati, tu solo di noi sei dotato di forza come quella del vento.”

इत्य उक्तॊ धर्मराजेन भीमसेनॊ महाबलः ।
आदाय कुन्तीं भरातॄंश च जगामाशु महाबलः ॥२३॥
ity ukto dharmarājena bhīmaseno mahābalaḥ |
ādāya kuntīṃ bhrātṝṃś ca jagāmāśu mahābalaḥ ||23||

Così apostrofato dal dharmaraja, il fortissimo Bhimasena, afferrata Kunti, e i fratelli, rapidamente quel forte partiva.

ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti