7.3 C
Milano
martedì, Dicembre 6, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaIl La gelosia di Duryodhana 140

Il La gelosia di Duryodhana 140

JATUGRIHA PARVA
(Il libro dell’incendio della casa di lacca)

SEZIONE 140
Il La gelosia di Duryodhana

वैशंपायन उवाच ।
पराणाधिकं भीमसेनं कृतविद्यं धनंजयम ।
दुर्यॊधनॊ लक्षयित्व पर्यतप्यत दुर्मतिः ॥१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
prāṇādhikaṃ bhīmasenaṃ kṛtavidyaṃ dhanaṃjayam |
duryodhano lakṣayitva paryatapyata durmatiḥ ||1||

Vaishampayana disse: “Vedendo Bhimasena fortissimo e il dhanajaya esperto nelle armi, Duryodhana quel malvagio, forte si doleva.

ततॊ वैकर्तनः कर्णः शकुनिश चापि सौबलः ।
अनेकैर अभ्युपायैस ताञ जिघांसन्ति सम पाण्डवान ॥२॥
tato vaikartanaḥ karṇaḥ śakuniś cāpi saubalaḥ |
anekair abhyupāyais tāñ jighāṃsanti sma pāṇḍavān ||2||

Allora Karna figlio del Sole e Shakuni figlio di Subala, con molti mezzi si ingegnavano per uccidere i Pandava.

पाण्डवाश चापि तत सर्वं परत्यजानन्न अरिंदमाः ।
उद्भावनम अकुर्वन्तॊ विदुरस्य मते सथिताः ॥३॥
pāṇḍavāś cāpi tat sarvaṃ pratyajānann ariṃdamāḥ |
udbhāvanam akurvanto vidurasya mate sthitāḥ ||3||

Ma i Pandava uccisori di nemici tutto questo sapevano per mezzo di Vidura e agivano saldi nelle sue decisioni.

गुणैः समुदितान दृष्ट्वा पौराः पाण्डुसुतांस तदा ।
कथयन्ति सम संभूय चत्वरेषु सभासु च ॥४॥
guṇaiḥ samuditān dṛṣṭvā paurāḥ pāṇḍusutāṃs tadā |
kathayanti sma saṃbhūya catvareṣu sabhāsu ca ||4||

I cittadini vedendo i figli di Pandu pieni di qualità, ne parlavano insieme nelle assemblee e ai crocevia:

परज्ञा चक्षुर अचक्षुष्ट्वाद धृतराष्ट्रॊ जनेश्वरः ।
राज्यम अप्राप्तवान पूर्वं सा कथं नृपतिर भवेत ॥५॥
prajñā cakṣur acakṣuṣṭvād dhṛtarāṣṭro janeśvaraḥ |
rājyam aprāptavān pūrvaṃ sā kathaṃ nṛpatir bhavet ||5||

“Con solo la saggezza per vista, a causa della sua cecità il sovrano Dhritarastra, in passato non ottenne il regno, come poteva essere re?

तथा भीष्मः शांतनवः सत्यसंधॊ महाव्रतः ।
परत्याख्याय पुरा राज्यं नाद्य जातु गरहीष्यति ॥६॥
tathā bhīṣmaḥ śāṃtanavaḥ satyasaṃdho mahāvrataḥ |
pratyākhyāya purā rājyaṃ nādya jātu grahīṣyati ||6||

Allora Bhishma il figlio di Shamtanu, di sincera parola e di grandi voti, avendo un tempo rinunciato al regno, mai ora lo prenderà.

ते वयं पाण्डवं जयेष्ठं तरुणं वृद्धशीलिनम ।
अभिषिञ्चाम साध्व अद्य सत्यं करुणवेदिनम ॥७॥
te vayaṃ pāṇḍavaṃ jyeṣṭhaṃ taruṇaṃ vṛddhaśīlinam |
abhiṣiñcāma sādhv adya satyaṃ karuṇavedinam ||7||

Noi, dunque, il Pandava primogenito giovane ma con la mente da anziano, sincero e compassionevole consacriamo dunque rettamente oggi.

स हि भीष्मं शांतनवं धृतराष्ट्रं च धर्मवित ।
सपुत्रं विविधैर भॊगैर यॊजयिष्यति पूजयन ॥८॥
sa hi bhīṣmaṃ śāṃtanavaṃ dhṛtarāṣṭraṃ ca dharmavit |
saputraṃ vividhair bhogair yojayiṣyati pūjayan ||8||

Quel sapiente nel dharma sia Bhishma che Dhritarashtra con i suoi figli, onorandoli a loro conferirà vari beni.”

तेषां दुर्यॊधनः शरुत्वा तानि वाक्यानि भाषताम ।
युधिष्ठिरानुरक्तानां पर्यतप्यत दुर्मतिः ॥९॥
teṣāṃ duryodhanaḥ śrutvā tāni vākyāni bhāṣatām |
yudhiṣṭhirānuraktānāṃ paryatapyata durmatiḥ ||9||

Duryodhana udendo i loro discorsi, che pronunciavano parteggiando per Yudhshthira se ne doleva quel malvagio.

स तप्यमानॊ दुष्टात्मा तेषां वाचॊ न चक्षमे ।
ईर्ष्यया चाभिसंतप्तॊ धृतराष्ट्रम उपागमत ॥१०॥
sa tapyamāno duṣṭātmā teṣāṃ vāco na cakṣame |
īrṣyayā cābhisaṃtapto dhṛtarāṣṭram upāgamat ||10||

E quello spirito malvagio tormentato dalle loro parole non si quietava, e soverchiato dall’invidia si recava da Dhritarashtra.

ततॊ विरहितं दृष्ट्वा पितरं परतिपूज्य सः ।
पौरानुराग संतप्तः पश्चाद इदम अभाषत ॥११॥
tato virahitaṃ dṛṣṭvā pitaraṃ pratipūjya saḥ |
paurānurāga saṃtaptaḥ paścād idam abhāṣata ||11||

Quindi vedendo da solo il padre egli lo onorava, tormentato dopo il favore dei cittadini, questo gli diceva:

शरुता मे जल्पतां तात परौराणाम अशिवा गिरः ।
तवाम अनादृत्य भीष्मं च पतिम इच्छन्ति पाण्डवम ॥१२॥
śrutā me jalpatāṃ tāta praurāṇām aśivā giraḥ |
tvām anādṛtya bhīṣmaṃ ca patim icchanti pāṇḍavam ||12||

“O padre, ho udito infelici parole pronunciate dai cittadini, trascurando te e Bhishma vogliono il Pandava come re.

मतम एतच च भीष्मस्य न स राज्यं बुभूषति ।
अस्माकं तु परां पीडां चिकीर्षन्ति पुरे जनाः ॥१३॥
matam etac ca bhīṣmasya na sa rājyaṃ bubhūṣati |
asmākaṃ tu parāṃ pīḍāṃ cikīrṣanti pure janāḥ ||13||

La decisione di Bhishma è di non prendere il regno, e a noi un supremo sgarbo vogliono fare le genti in città.

पितृतः पराप्तवान राज्यं पाण्डुर आत्मगुणैः पुरा ।
तवम अप्य अगुण संयॊगात पराप्तं राज्यं न लब्धवान ॥१४॥
pitṛtaḥ prāptavān rājyaṃ pāṇḍur ātmaguṇaiḥ purā |
tvam apy aguṇa saṃyogāt prāptaṃ rājyaṃ na labdhavān ||14||

Un tempo per le sue qualità Pandu ottenne il regno dal padre, e tu pure per la tua menomazione, il giusto regno non ottenesti.

स एष पाण्डॊर दायाद्यं यदि पराप्नॊति पाण्डवः ।
तस्य पुत्रॊ धरुवं पराप्तस तस्य तस्येति चापरः ॥१५॥
sa eṣa pāṇḍor dāyādyaṃ yadi prāpnoti pāṇḍavaḥ |
tasya putro dhruvaṃ prāptas tasya tasyeti cāparaḥ ||15||

E se dunque il Pandava ottenesse l’eredità di Pandu, suo figlio certamente la otterrà da lui e da costui un altro.

ते वयं राजवंशेन हीनाः सह सुतैर अपि ।
अवज्ञाता भविष्यामॊ लॊकस्य जगतीपते ॥१६॥
te vayaṃ rājavaṃśena hīnāḥ saha sutair api |
avajñātā bhaviṣyāmo lokasya jagatīpate ||16||

O signore dell’universo, noi dunque saremo esclusi dalla linea del regno con i nostri figli e disprezzati saremo dal mondo.

सततं निरयं पराप्ताः परपिण्डॊपजीविनः ।
न भवेम यथा राजंस तथा शीघ्रं विधीयताम ॥१७॥
satataṃ nirayaṃ prāptāḥ parapiṇḍopajīvinaḥ |
na bhavema yathā rājaṃs tathā śīghraṃ vidhīyatām ||17||

E sempre l’inferno ottengono i soggetti ad altri per il sostentamento, e noi saremo dunque in breve così come lo stabiliranno loro.

अभविष्यः सथिरॊ राज्ये यदि हि तवं पुरा नृप ।
धरुवं पराप्स्याम च वयं राज्यम अप्य अवशे जने ॥१८॥
abhaviṣyaḥ sthiro rājye yadi hi tvaṃ purā nṛpa |
dhruvaṃ prāpsyāma ca vayaṃ rājyam apy avaśe jane ||18||

Se tu nel passato fossi stato saldo nel regno, certamente noi otterremmo il regno anche contro la volontà popolare.”

ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti