4.4 C
Milano
venerdì, Dicembre 9, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaLa guerra contro Drupada e i Pancala 137

La guerra contro Drupada e i Pancala 137

SAMBHAVA PARVA
(Il libro delle nascite)

SEZIONE 137
La guerra contro Drupada e i Pancala

वैशम्पायन उवाच
पाण्डवान् धार्तराष्ट्रांश्च कृतास्त्रान् प्रसमीक्ष्य सः ।
गुर्वर्थं दक्षिणाकाले प्राप्तेऽमन्यत वै गुरुः ॥१॥
vaiśampāyana uvāca |
pāṇḍavān dhārtarāṣṭrāṃśca kṛtāstrān prasamīkṣya saḥ |
gurvarthaṃ dakṣiṇākāle prāpte’manyata vai guruḥ ||1||

Vaishampayana disse: “Vedendo i figli di Pandu e Dhritarashtra esperti nelle armi, Drona pensò che fosse giunto il momento in cui avrebbe potuto chiedere la Dakshina.

ततः शिष्यान समानीय आचार्यार्थम अचॊदयत ।
दरॊणः सर्वान अशेषेण दक्षिणार्थं महीपते ॥२॥
tataḥ śiṣyān samānīya ācāryārtham acodayat |
droṇaḥ sarvān aśeṣeṇa dakṣiṇārthaṃ mahīpate ||2||

O principe della terra allora riuniti i discepoli, Drona a tutti interamente richiedeva l’onorario per l’insegnamento e le sue spettanze:

पाञ्चालराजं दरुपदं गृहीत्वा रणमूर्धनि ।
पर्यानयत भद्रं वः सा सयात परमदक्षिणा ॥३॥
pāñcālarājaṃ drupadaṃ gṛhītvā raṇamūrdhani |
paryānayata bhadraṃ vaḥ sā syāt paramadakṣiṇā ||3||

“Catturando in battaglia Drupada il re dei Pancala, conducetelo qua, la fortuna sia con voi, questo sia il mio supremo onorario.”

तथेत्य उक्त्वा तु ते सर्वे रथैस तूर्णं परहारिणः ।
आचार्य धनदानार्थं दरॊणेन सहिता ययुः ॥४॥
tathety uktvā tu te sarve rathais tūrṇaṃ prahāriṇaḥ |
ācārya dhanadānārthaṃ droṇena sahitā yayuḥ ||4||

Tutti avendo detto di sì, assieme a Drona armati sui carri velocemente partivano per conferire la spettanza al maestro.

ततॊ ऽभिजग्मुः पाञ्चालान निघ्नन्तस ते नरर्षभाः ।
ममृदुस तस्य नगरं दरुपदस्य महौजसः ॥५॥
tato ‘bhijagmuḥ pāñcālān nighnantas te nararṣabhāḥ |
mamṛdus tasya nagaraṃ drupadasya mahaujasaḥ ||5||

Allora quei tori fra gli uomini assalirono i Pancala uccidendoli, devastarono la città dell’illustrissimo Drupada.

दुर्योधनश्च कर्णश्च युयुत्सुश्च महाबलः ।
दुःशासनो विकर्णश्च जलसंध: सुलोचनः ॥६॥
duryodhanaśca karṇaśca yuyutsuśca mahābalaḥ |
duḥśāsano vikarṇaśca jalasaṃdha: sulocanaḥ ||6||

Duryodhana, Kama, molto forte Yuyutsu, Dushasana, Vikama, Jalasandha e Sulochana.

एते चान्ये च बहवः कुमारा बहुविक्रमाः ।
अहं पूर्वमहं पूर्वमित्येवं क्षत्रियर्षभाः ॥७॥
ete cānye ca bahavaḥ kumārā bahuvikramāḥ |
ahaṃ pūrvamahaṃ pūrvamityevaṃ kṣatriyarṣabhāḥ ||7||

Questi e molti altri principi di grande valore, tutti in testa agli Kshatriya, gareggiarono tra loro per diventare i primi nell’attacco.

ततो वररथारूढाः कुमाराः सादिभिः सह ।
प्रविश्य नगरं सर्वे राजमार्गमुपाययुः ॥८॥
tato vararathārūḍhāḥ kumārāḥ sādibhiḥ saha |
praviśya nagaraṃ sarve rājamārgamupāyayuḥ ||8||

I principi, a cavallo su carri di prima classe e seguiti dalla cavalleria, entrarono nell’ostile capitale e procedettero lungo le sue strade.

तस्मिन् काले तु पाञ्चालः श्रुत्वा दृष्ट्वा महद् बलम् ।
भ्रातृभिः सहितो राजंस्त्वरया निर्ययौ गृहात् ॥९॥
tasmin kāle tu pāñcālaḥ śrutvā dṛṣṭvā mahad balam |
bhrātṛbhiḥ sahito rājaṃstvarayā niryayau gṛhāt ||9||

In quell’istante il re dei Panchala, vedendo il grande esercito e sentendone il ruggito, con tutti i suoi fratelli uscì subito dal palazzo.

ततस्तु कृतसंनाहा यज्ञसेनसहोदराः ।
शरवर्षाणि मुञ्चन्तः प्रणेदुः सर्व एव ते ॥१०॥
tatastu kṛtasaṃnāhā yajñasenasahodarāḥ |
śaravarṣāṇi muñcantaḥ praṇeduḥ sarva eva te ||10||

Il re Yajnasena era ben armato, ma lanciando il loro grido di guerra fu assalito da quelli con una pioggia di frecce.

ततो रथेन शुभ्रेण समासाद्य तु कौरवान् ।
यज्ञसेनः शरान् घोरान् ववर्ष युधि दुर्जयः ॥११॥
tato rathena śubhreṇa samāsādya tu kauravān |
yajñasenaḥ śarān ghorān vavarṣa yudhi durjayaḥ ||11||

L’invincibile guerriero Yajnasena, cavalcando il suo carro bianco, attaccò i Kuru e cominciò a far piovere le sue spaventose frecce.

वैशम्पायन उवाच ।
पूर्वमेव तु सम्मन्त्र्य पार्थो द्रोणमथाब्रवीत् ।
दपेद्रिकात् कुमाराणामाचार्यं द्विजसत्तमम् ॥१२॥
vaiśampāyana uvāca |
pūrvameva tu sammantrya pārtho droṇamathābravīt |
dapedrikāt kumārāṇāmācāryaṃ dvijasattamam ||12||

Vaisampanya disse: “Vedendo l’orgoglio dei principi, Partha parlò così al precettore, a Drona quell’eccellente dvija.

एषां पराक्रमस्यान्ते वयं कुर्याम साहसम् ।
एतैरशक्यः पाञ्चालो ग्रहीतुं रणमूर्धनि ॥१३॥
eṣāṃ parākramasyānte vayaṃ kuryāma sāhasam |
etairaśakyaḥ pāñcālo grahītuṃ raṇamūrdhani ||13||

“Dimostreremo il nostro potere quando loro avranno finito, loro non sono in grado di uccidere il re dei Panchala in battaglia”.

एवमुक्त्वा तु कौन्तेया भ्रातृभिः सहितोऽनघः ।
अर्धकोशे तु नगरादतिष्ठद् बहिरेव सः ॥१४॥
evamuktvā tu kaunteyā bhrātṛbhiḥ sahito’naghaḥ |
ardhakośe tu nagarādatiṣṭhad bahireva saḥ ||14||

Detto questo, quel figlio senza macchia di Kunti, con i suoi fratelli aspettava fuori città a una certa distanza.

दुपदः कौरवान् दृष्ट्वा प्राधावत समन्ततः ।
शरजालेन महता मोहयन् कौरवीं चमूम् ॥१५॥
dupadaḥ kauravān dṛṣṭvā prādhāvata samantataḥ |
śarajālena mahatā mohayan kauravīṃ camūm ||15||

Vedendo i Kaurava, Drupada si precipitò in avanti e afflisse l’esercito Kuru con una pioggia di frecce. Tale era la sua leggerezza di movimento sul campo di battaglia

तमुद्यतं रथेनैकमाशुकारिणमाहवे ।
अनेकमिव संत्रासान्मेनिरे तत्र कौरवाः ॥१६॥
tamudyataṃ rathenaikamāśukāriṇamāhave |
anekamiva saṃtrāsānmenire tatra kauravāḥ ||16||

che sebbene stesse combattendo da solo su un solo carro, il Kuru pensò per paura che ci fosse più di un Drupada.

दुपदस्य शरा घोरा विचेसः सर्वतो दिशम् ।
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च मृदङ्गाश्च सहस्रशः ॥१७॥
dupadasya śarā ghorā vicesaḥ sarvato diśam |
tataḥ śaṅkhāśca bheryaśca mṛdaṅgāśca sahasraśaḥ ||17||

Le spaventose frecce di Drupada caddero da ogni parte e migliaia di conchiglie, trombe e tamburi erano suonate dai Panchala nelle loro case.

प्रावाद्यन्त महाराज पाञ्चालानां निवेशने ।
सिंहनादश्च संजज्ञे पाञ्चालानां महात्मनाम् ॥१८॥
prāvādyanta mahārāja pāñcālānāṃ niveśane |
siṃhanādaśca saṃjajñe pāñcālānāṃ mahātmanām ||18||

O grande re, un terribile ruggito, come quello del leone, si levò dal potente Panchala. Il grande suono delle corde degli archi sembrava squarciare il cielo.

धनुातलशब्दश्च संस्पृश्य गगनं महान्।
दुर्योधनो विकर्णश्च सुबाहुदीर्घलोचनः॥१९॥
dhanuātalaśabdaśca saṃspṛśya gaganaṃ mahān |
duryodhano vikarṇaśca subāhudīrghalocanaḥ ||19||

Duryodhana, Vikama, Subahu, Dirghalochana e Dushasana, diventando furiosi, iniziarono a lanciare frecce sul nemico.

दुःशासनश्च संक्रुद्धः शरवर्षैरवाकिरन्।
सोऽतिविद्धो महेष्वासः पार्षतो युधि दुर्जयः॥२०॥
duḥśāsanaśca saṃkruddhaḥ śaravarṣairavākiran |
so’tividdho maheṣvāsaḥ pārṣato yudhi durjayaḥ ||20||

Il potente arciere, figlio di Prishata, invincibile in battaglia, sebbene trafitto da frecce. Immediatamente iniziò ad affliggere l’esercito ostile.

व्यधमत् तान्यनीकानि तत्क्षणादेव भारत।
दुर्योधनं विकर्णं च कर्णं चापि महाबलम्।। २१॥
vyadhamat tānyanīkāni tatkṣaṇādeva bhārata |
duryodhanaṃ vikarṇaṃ ca karṇaṃ cāpi mahābalam ||21||

O discendente dei Bharata, muovendosi sul campo di battaglia come una ruota infuocata, colpì con le sue frecce Duryodhana, Vikama, persino il potente Karna

नानानृपसुतान् वीरान् सैन्यानि विविधानि च।
अलातचक्रवत् सर्वं चरन् बाणैरतर्पयत्॥२२॥
nānānṛpasutān vīrān sainyāni vividhāni ca |
alātacakravat sarvaṃ caran bāṇairatarpayat ||22||

e molti altri principi, potenti eroi e vari altri soldati e placò la loro sete di battaglia.

तत्तस्तु नागराः सर्वे मुसलैर्यष्टिभिस्तदा ।
अभ्यवर्षन्त कौरव्यान् वर्षमाणा घना इव ॥२३॥
tattastu nāgarāḥ sarve musalairyaṣṭibhistadā |
abhyavarṣanta kauravyān varṣamāṇā ghanā iva ||23||

Poi i cittadini si riversarono in massa sui Kuru, mazze e altri proiettili, caddero come una pioggia causata da nuvole.

सबालवृद्धास्ते पौराः कौरवानभ्ययुस्तदा ।
श्रुत्वा सुतुमुलं युद्धं कौरवा नेव भारत ॥२४॥
sabālavṛddhāste paurāḥ kauravānabhyayustadā |
śrutvā sutumulaṃ yuddhaṃ kauravā neva bhārata ||24||

O discendente della razza Bharata, giovane e vecchio, tutti i cittadini, venendo a conoscenza della battaglia, si precipitarono fuori e assalirono i Kuru.

द्रवन्ति स्म नदन्ति स्म क्रोशन्त: पाण्डवान् प्रति ।
पाड्वास्तु स्वयं श्रुत्वा आर्तानां लोमहर्षणम् ॥२५॥
dravanti sma nadanti sma krośanta: pāṇḍavān prati |
pāḍvāstu svayaṃ śrutvā ārtānāṃ lomaharṣaṇam ||25||

Loro si ruppero e fuggirono, piangendo verso i Pandava; e i Pandava, ascoltando il loro terribile urlo salirono sui loro carri dopo aver debitamente adorato Drona.

अभिवाद्य ततो द्रोणं रथानारुरुहुस्तदा ।
युधिष्ठिरं निवार्याशु मा युध्यस्वेति पाण्डवम् ॥२६॥
abhivādya tato droṇaṃ rathānāruruhustadā |
yudhiṣṭhiraṃ nivāryāśu mā yudhyasveti pāṇḍavam ||26||

Quindi Arjuna, rapidamente chiese a Yudhisthira di non impegnarsi nella lotta dicendo: “Non combattere”.

माद्रेयौ चक्ररक्षौ तु फाल्गुनश्च तदाकरोत् ।
सेनाग्रगो भीमसेनः सदाभूद गदया सह ॥२७॥
mādreyau cakrarakṣau tu phālgunaśca tadākarot |
senāgrago bhīmasenaḥ sadābhūda gadayā saha ||27||

In quel momento, nominando i figli di Madri come protettori delle ruote del suo carro, si precipitò fuori. E Bhima, sempre in testa, correva avanti con la mazza in mano.

तदा शत्रुस्वनं श्रुत्वा भ्रातृभिः सहितोऽनघः ।
अयाज्जवेन कौन्तेयो रथेनानादयन् दिशः ॥२८॥
tadā śatrusvanaṃ śrutvā bhrātṛbhiḥ sahito’naghaḥ |
ayājjavena kaunteyo rathenānādayan diśaḥ ||28||

Il figlio senza colpe di Kunti, così accompagnato dal fratello, udendo le grida del nemico, avanzò verso di loro, riempiendo l’intera regione con il cigolio delle ruote del suo carro.

पाञ्चालानां ततः सेनामुद्भूतार्णवनि:स्वनाम् ।
भीमसेनो महाबाहुर्दण्डपाणिरिवान्तकः ॥२९॥
pāñcālānāṃ tataḥ senāmudbhūtārṇavani:svanām |
bhīmaseno mahābāhurdaṇḍapāṇirivāntakaḥ ||29||

Sempre abile in battaglia, Bhima, alzando la sua mazza, attaccò i soldati che cavalcavano elefanti con i poteri delle sue braccia come il grande distruttore stesso.

प्रविवेश महासेनां मकरः सागरं यथा ।
स्वयमभ्यद्रवद् भीमो नागानीकं गदाधरः ॥३०॥
praviveśa mahāsenāṃ makaraḥ sāgaraṃ yathā |
svayamabhyadravad bhīmo nāgānīkaṃ gadādharaḥ ||30||

Come un Makara entra in mare, così il potente Bhima simile a Yama con la mazza in mano è entrato nella città del Pancala ruggendo ferocemente come l’oceano in una tempesta.

स युद्धकुशलः पार्थो बाहुवीर्येण चातुलः ।
अहनत् कुञ्जरानीकं गदया कालरूपधृत् ॥३१॥
sa yuddhakuśalaḥ pārtho bāhuvīryeṇa cātulaḥ |
ahanat kuñjarānīkaṃ gadayā kālarūpadhṛt ||31||

Quegli animali enormi come montagne, colpiti con la mazza di Bhima, avevano la testa fatta a pezzi e si ricoprirono di sangue.

ते गजा गिरिसंकाशाः क्षरन्तो रुधिरं बहु ।
भीमसेनस्य गदया भिन्नमस्तकपिण्डकाः ॥३२॥
te gajā girisaṃkāśāḥ kṣaranto rudhiraṃ bahu |
bhīmasenasya gadayā bhinnamastakapiṇḍakāḥ ||32||

Il Pandava, il maggiore di Arjuna, fece cadere a terra elefanti, cavalli e carri a migliaia

पतन्ति द्विरदा भूमौ वज्रघातादिवाचलाः ।
गजानश्वान् रथांश्चैव पातयामास पाण्डवः ॥३३॥
patanti dviradā bhūmau vajraghātādivācalāḥ |
gajānaśvān rathāṃścaiva pātayāmāsa pāṇḍavaḥ ||33||

e uccise molti fanti e guerrieri esperti sui carri, come un pastore guida il bestiame

पदातींश्च रथांश्चैव न्यवधीदर्जुनाग्रजः ।
गोपाल इव दण्डेन यथा पशुगणान् वने ।
चालयन् स्थनागांश्च संचचाल वृकोदरः ॥३४॥
padātīṃśca rathāṃścaiva nyavadhīdarjunāgrajaḥ |
gopāla iva daṇḍena yathā paśugaṇān vane |
cālayan sthanāgāṃśca saṃcacāla vṛkodaraḥ ||34||

con le sue cose nella foresta, così Vrikodara guidava davanti a sé i carri e gli elefanti della forza ostile.”

वैशम्पायन उवाच ।
भारद्वाजप्रियं कर्तुमुद्यतः फाल्गुनस्तदा ।
पार्षतं शरजालेन क्षिपन्नागात् स पाण्डवः ॥३५॥
vaiśampāyana uvāca |
bhāradvājapriyaṃ kartumudyataḥ phālgunastadā |
pārṣataṃ śarajālena kṣipannāgāt sa pāṇḍavaḥ ||35||

Vaishampayana disse: “Phalguni, desideroso di fare l’opera del figlio di Bharadvaja, abbatté il figlio di Prishata dal suo elefante, coprendolo di frecce.

हयौघांश्च रथौघांश्च गजौघांश्च समन्ततः ।
पातयन् समरे राजन् युगान्ताग्निरिव ज्वलन्॥३६॥
hayaughāṃśca rathaughāṃśca gajaughāṃśca samantataḥ |
pātayan samare rājan yugāntāgniriva jvalan ||36||

O re, come il fuoco alla fine di uno yuga, ha abbattuto in battaglia migliaia di cavalli, carri ed elefanti.

ततस्ते हन्यमाना वै पाञ्चालाः सृञ्जयास्तथा ।
शरैर्नानाविधैस्तूर्णं पार्थं संछाद्य सर्वशः ।
सिंहनादं मुखैः कृत्वा समयुध्यन्त पाण्डवम् ॥३७॥
tataste hanyamānā vai pāñcālāḥ sṛñjayāstathā |
śarairnānāvidhaistūrṇaṃ pārthaṃ saṃchādya sarvaśaḥ |
siṃhanādaṃ mukhaiḥ kṛtvā samayudhyanta pāṇḍavam ||37||

Allora tutti i Panchala e gli Shrinjya, essendo così attaccati, assalirono Partha con una pioggia di armi di vario genere.

तद् युद्धमभवद् घोरं सुमहाद्भुतदर्शनम् ।
सिंहनादस्वनं श्रुत्वा नामृष्यत् पाकशासनिः ॥३८॥
tad yuddhamabhavad ghoraṃ sumahādbhutadarśanam |
siṃhanādasvanaṃ śrutvā nāmṛṣyat pākaśāsaniḥ ||38||

Emisero dalla bocca rumori simili ai ruggiti dei leoni e attaccarono disperatamente il Pandava. La battaglia divenne furiosa, sentendo le loro grida lui si arrabbiò.

तत: किीटी सहसा पाञ्चालान् समरेऽद्रवत् ।
छादयन्निषुजालेन महता मोहयन्निव ॥३९॥
tata: kiīṭī sahasā pāñcālān samare’dravat |
chādayanniṣujālena mahatā mohayanniva ||39||

Kirti assalì immediatamente i Panchala nella battaglia e coprendoli con una pioggia di frecce, li confuse notevolmente.

शीघ्रमभ्यस्यतो दाणान् संदधानस्य चानिशम् ।
नान्तरं ददृशे किंचिन् कौन्तेयस्य यशस्विनः ॥४०॥
śīghramabhyasyato dāṇān saṃdadhānasya cāniśam |
nāntaraṃ dadṛśe kiṃcin kaunteyasya yaśasvinaḥ ||40||

Coloro che videro il figlio di Kunti, non poterono notare alcun intervallo tra il suo incoccare le frecce alla corda dell’arco e il lanciarle.

सिंहनादश्च संजज्ञे साधुशब्देन मिश्रितः।
ततः पाञ्चालराजस्तु तथा सत्यनिता सह॥४१॥
siṃhanādaśca saṃjajñe sādhuśabdena miśritaḥ |
tataḥ pāñcālarājastu tathā satyanitā saha ||41||

L’intera area si riempì di grida leonine miste ad applausi di approvazione. Quindi il re dei Panchala, accompagnato da Satyajit

त्वरमाणोऽभिदुद्राव महेन्द्रं शम्बरो यथा।
महता शरवर्षेण पार्थः पाञ्चालमावृपोत्॥४२॥
tvaramāṇo’bhidudrāva mahendraṃ śambaro yathā |
mahatā śaravarṣeṇa pārthaḥ pāñcālamāvṛpot ||42||

si precipitò verso di lui con velocità, come fece Indra verso Shambara, Partha ricoprì il re Panchala con una fitta pioggia di frecce.

ततो हलहलाशब्द आसीत् पाञ्चालके बले ।
जिघृक्षति महासिंहो गजानामिव यूथपम् ॥४३॥
tato halahalāśabda āsīt pāñcālake bale |
jighṛkṣati mahāsiṃho gajānāmiva yūthapam ||43||

Quindi sorse un grande tumulto tra l’esercito Panchala. si udì come un ruggito di un grande leone quando balza sul capo di una mandria di elefanti.

दृष्ट्वा पार्थं तदाऽऽयान्तं सत्यचित् सत्यविक्रमः ।
पाञ्चालं वै परिप्रेप्सुर्धनंजयमुपारवत् ॥४४॥
dṛṣṭvā pārthaṃ tadā”yāntaṃ satyacit satyavikramaḥ |
pāñcālaṃ vai pariprepsurdhanaṃjayamupāravat ||44||

Vedendo Arjuna correre verso il re Panchala per ucciderlo, il potente Satyajit lo attaccò.

ततस्त्वर्जुनपाञ्चालौ युद्धाय समुपागतौ।
व्यक्षोभयेतां तौ सैन्यमिन्द्रवैरोचनाविव॥४५॥
tatastvarjunapāñcālau yuddhāya samupāgatau |
vyakṣobhayetāṃ tau sainyamindravairocanāviva ||45||

I due eroi si precipitarono l’uno sull’altro come Indra su Virochana e si sono scontrarono a vicenda.

ततः सत्यजितं पार्थो दशभिर्मर्मभेदिभिः ।
विव्याध बलवद् गाढं तदद्भुतमिवाभवत् ॥४६॥
tataḥ satyajitaṃ pārtho daśabhirmarmabhedibhiḥ |
vivyādha balavad gāḍhaṃ tadadbhutamivābhavat ||46||

Quindi Partha trafisse Satyajit con dieci frecce acuminate, cosa che gli spettatori rimasero tutti sbalorditi.

ततः शरशतैः पार्थं पाञ्चालः शीघ्रमार्दयत् ।
पार्थस्तु शरवर्षेण छाद्यमानो महारथः ॥४७॥
tataḥ śaraśataiḥ pārthaṃ pāñcālaḥ śīghramārdayat |
pārthastu śaravarṣeṇa chādyamāno mahārathaḥ ||47||

Allora il Panchala coprì Partha con cento frecce. Quel grande conduttore di carro di Arjuna sfregò la corda dell’arco per aumentare la forza e la velocità delle sue frecce.

वेगं चक्रे महावेगो धनुर्ध्यामवमृज्य च ।
ततः सत्यजितश्चापं छित्त्वा राजानमभ्ययात् ॥४८॥
vegaṃ cakre mahāvego dhanurdhyāmavamṛjya ca |
tataḥ satyajitaścāpaṃ chittvā rājānamabhyayāt ||48||

Quindi, coprendo il nemico con una pioggia di frecce, tagliò l’arco di Satyajit e si precipitò sul re.

अथान्यद् धनुरादाय सत्यजिद् वेगवत्तरम् ।
सावं ससूतं सरथं पार्थं विव्याध सत्वरः ॥४९॥
athānyad dhanurādāya satyajid vegavattaram |
sāvaṃ sasūtaṃ sarathaṃ pārthaṃ vivyādha satvaraḥ ||49||

Ma Satyajit prese subito un altro arco e presto trafisse con le frecce Partha, con il suo carro, auriga e cavalli.

स तं न ममृषे पार्थः पाञ्चालेनार्दितो युधि ।
ततस्तस्य विनाशार्थं सत्वरं व्यसृजच्छरान् ॥५०॥
sa taṃ na mamṛṣe pārthaḥ pāñcālenārdito yudhi |
tatastasya vināśārthaṃ satvaraṃ vyasṛjaccharān ||50||

Così assalito, l’eroe Partha non perdonò il Panchala, per ucciderlo in fretta, lui lo trafisse con un certo numero di frecce.

हयान् ध्वजं धनुर्मुष्टिमुभौ तौ पार्णिसारथी ।
स तथा भिद्यमानेषु कार्मुकेषु पुनः पुनः ॥५१॥
hayān dhvajaṃ dhanurmuṣṭimubhau tau pārṇisārathī |
sa tathā bhidyamāneṣu kārmukeṣu punaḥ punaḥ ||51||

I cavalli, le bandiere, l’arco, il pugno chiuso, l’auriga e l’inserviente alle sue spalle, vedevano il suo arco tagliato ripetutamente.

हयेषु विनियुक्तेषु विमुखोऽभवदाहवे ।
स सत्यजितमालोक्य तथा विमुखमाहवे॥५२॥
hayeṣu viniyukteṣu vimukho’bhavadāhave |
sa satyajitamālokya tathā vimukhamāhave ||52||

E i suoi cavalli uccisi altrettanto spesso, lui desistette dal combattimento. Vedendo Satyajit in quello stato smise di combattere.

वेगेन महता राजन्नभ्यवर्षत पाण्डवम् ।
तदा चक्रे महद् युद्धमर्जुनो जयतां वरः ॥५३॥
vegena mahatā rājannabhyavarṣata pāṇḍavam |
tadā cakre mahad yuddhamarjuno jayatāṃ varaḥ ||53||

Il re attaccò il Pandava con grande velocità, poi il più importante dei vittoriosi eroi, Arjuna combatté una meravigliosa battaglia.

तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा ध्वजं चोक्मपातयत्।
पञ्चभिस्तस्य विव्याध हयान् सूतं च सायकैः ॥५४॥
tasya pārtho dhanuśchittvā dhvajaṃ cokmapātayat |
pañcabhistasya vivyādha hayān sūtaṃ ca sāyakaiḥ ||54||

Tagliando il suo arco e sbattuto il suo bastone a terra, trafisse i cavalli e l’auriga del nemico con cinque frecce.

तत उत्सृज्य तच्चापमाददानं शरावरम् ।
खड्गमुद्धृत्य कौन्तेयः सिंहनादमथाकरोत् ॥५५॥
tata utsṛjya taccāpamādadānaṃ śarāvaram |
khaḍgamuddhṛtya kaunteyaḥ siṃhanādamathākarot ||55||

Allora quel figlio di Kunti, gettando da parte l’arco e togliendosi la faretra, prese una scimitarra e lanciò un grido leonino.

पाञ्चालस्य रथस्येषामाप्लुत्य सहसापतत्।
पाञ्चालरथमास्थाय अवित्रस्तो धनंजयः॥५६॥
pāñcālasya rathasyeṣāmāplutya sahasāpatat |
pāñcālarathamāsthāya avitrasto dhanaṃjayaḥ ||56||

All’improvviso balzò dal suo carro e si abbatté su quello del re Panchala. Dhananjaya si fermò senza paura sul carro del re Panchala.

विक्षोभ्याम्भोनिधिं पार्थस्तं नागमिव सोऽग्रहीत्।
ततस्तु सर्वपाञ्चाला विद्रवन्ति दिशो दश॥५७॥
vikṣobhyāmbhonidhiṃ pārthastaṃ nāgamiva so’grahīt |
tatastu sarvapāñcālā vidravanti diśo daśa ||57||

Lo afferrò come Garuda afferrò un enorme serpente dopo aver agitato le acque del mare profondo. Allora tutti i Panchala fuggirono in tutte le direzioni.

दर्शयन् सर्वसैन्यानां स बाह्वोर्बलमात्मनः ।
सिंहनादस्वनं कृत्वा निर्जगाम धनंजयः ॥५८॥
darśayan sarvasainyānāṃ sa bāhvorbalamātmanaḥ |
siṃhanādasvanaṃ kṛtvā nirjagāma dhanaṃjayaḥ ||58||

Mostrando l’abilità delle armi a tutti gli eserciti, Dhananjaya, lanciando un grido leonino, prese il sopravvento.

आयान्तमर्जुनं दृष्ट्वा कुमाराः सहितास्तदा ।
ममृदुस्तस्य नगरं द्रुपदस्य महात्मनः ॥५९॥
āyāntamarjunaṃ dṛṣṭvā kumārāḥ sahitāstadā |
mamṛdustasya nagaraṃ drupadasya mahātmanaḥ ||59||

Vedendolo tornare con il prigioniero, i principi devastarono la capitale del mahatma Drupada.

अर्जुन उवाच ।
सम्बन्धी कुरुवीराणां द्रुपदो राजसत्तमः ।
मा वधीस्तद्बलं भीम गुरुदानं प्रदीयताम् ॥६०॥
arjuna uvāca |
sambandhī kuruvīrāṇāṃ drupado rājasattamaḥ |
mā vadhīstadbalaṃ bhīma gurudānaṃ pradīyatām ||60||

Arjuna disse: “O Bhima, questo migliore fra i re, Drupada è un parente degli eroi Kuru, perciò, non uccidere i suoi soldati, diamo solo il compenso del precettore.”

वैशम्पायन उवाच ।
भीमसेनस्तदा राजन्नर्जुनेन निवारितः ।
अतृप्तो युद्धधर्मेषु न्यवर्तत महाबलः ॥६१॥
vaiśampāyana uvāca |
bhīmasenastadā rājannarjunena nivāritaḥ |
atṛpto yuddhadharmeṣu nyavartata mahābalaḥ ||61||

Vaishampayana disse: “O re, così impedito da Arjuna, il potente Bhima, sebbene insoddisfatto della battaglia, si astenne dall’atto del massacro.

ते यज्ञसेनं दरुपदं गृहीत्वा रणमूर्धनि ।
उपाजह्रुः सहामात्यं दरॊणाय भरतर्षभाः ॥६२॥
te yajñasenaṃ drupadaṃ gṛhītvā raṇamūrdhani |
upājahruḥ sahāmātyaṃ droṇāya bharatarṣabhāḥ ||62||

E catturato Drupada Yajnasena, sul campo di battaglia, quei tori tra i Bharata lo condussero coi suoi ministri da Drona.

भग्नदर्पं हृतधनं तथा च वशम आगतम ।
स वैरं मनसा धयात्वा दरॊणॊ दरुपदम अब्रवीत ॥६३॥
bhagnadarpaṃ hṛtadhanaṃ tathā ca vaśam āgatam |
sa vairaṃ manasā dhyātvā droṇo drupadam abravīt ||63||

A Drupada rotto nell’orgoglio, privo di ricchezze e caduto in suo potere, Drona diceva ricordando in cuore la sua inimicizia:

परमृद्य तरसा राष्ट्रं पुरं ते मृदितं मया ।
पराप्य जीवन रिपुवशं सखिपूर्वं किम इष्यते ॥६४॥
pramṛdya tarasā rāṣṭraṃ puraṃ te mṛditaṃ mayā |
prāpya jīvan ripuvaśaṃ sakhipūrvaṃ kim iṣyate ||64||

“Rapidamente ho distrutto il tuo regno e devastata la tua città e ancora vivo caduto in mano al nemico, perché desideri l’antica amicizia?”

एवम उक्त्वा परहस्यैनं निश्चित्य पुनर अब्रवीत ।
मा भैः पराणभयाद राजन कषमिणॊ बराह्मणा वयम ॥६५॥
evam uktvā prahasyainaṃ niścitya punar abravīt |
mā bhaiḥ prāṇabhayād rājan kṣamiṇo brāhmaṇā vayam ||65||

O re, e avendo, detto ciò, sorridendo risoluto di nuovo diceva: “Non temere per la tua vita noi siamo brahmana indulgenti.

आश्रमे करीडितं यत तु तवया बाल्ये मया सह ।
तेन संवर्धितः सनेहस तवया मे कषत्रियर्षभ ॥६६॥
āśrame krīḍitaṃ yat tu tvayā bālye mayā saha |
tena saṃvardhitaḥ snehas tvayā me kṣatriyarṣabha ||66||

O toro fra gli kshatriya, quanto tu da fanciullo insieme a me giocavi nell’ashrama, un grande affetto era cresciuto per me da parte tua.

परार्थयेयं तवया सख्यं पुनर एव नरर्षभ ।
वरं ददामि ते राजन राज्यस्यार्धम अवाप्नुहि ॥६७॥
prārthayeyaṃ tvayā sakhyaṃ punar eva nararṣabha |
varaṃ dadāmi te rājan rājyasyārdham avāpnuhi ||67||

O toro fra gli uomini, o re, e tu ora di nuovo desiderando quell’amicizia con te, ti faccio una grazia riacquista metà del regno.

अराजा किल नॊ राज्ञां सखा भवितुम अर्हति ।
अतः परयतितं राज्ये यज्ञसेन मया तव ॥६८॥
arājā kila no rājñāṃ sakhā bhavitum arhati |
ataḥ prayatitaṃ rājye yajñasena mayā tava ||68||

O Yajnasena, amico di re non deve essere uno che non è re, quindi io agendo nel tuo regno

राजासि दक्षिणे कूले भागीरथ्याहम उत्तरे ।
सखायं मां विजानीहि पाञ्चाल यदि मन्यसे ॥६९॥
rājāsi dakṣiṇe kūle bhāgīrathyāham uttare |
sakhāyaṃ māṃ vijānīhi pāñcāla yadi manyase ||69||

re rimani tu delle tribù a sud della figlia di Bhagiratha e io a nord, se lo credi riconoscimi dunque come amico o Pancala.

द्रुपद उवाच ।
अनाश्चर्यम इदं बरह्मन विक्रान्तेषु महात्मसु ।
परीये तवयाहं तवत्तश च परीतिम इच्छामि शाश्वतीम ॥७०॥
drupada uvāca |
anāścaryam idaṃ brahman vikrānteṣu mahātmasu |
prīye tvayāhaṃ tvattaś ca prītim icchāmi śāśvatīm ||70||

Drupada disse: “Questo non è da meravigliare tra mahatma valorosi, io ho affetto per te e voglio il tuo eterno affetto.”

वैशंपायन उवाच ।
एवम उक्तस तु तं दरॊणॊ मॊक्षयाम आस भारत ।
सत्कृत्य चैनं परीतात्मा राज्यार्धं परत्यपादयत ॥७१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
evam uktas tu taṃ droṇo mokṣayām āsa bhārata |
satkṛtya cainaṃ prītātmā rājyārdhaṃ pratyapādayat ||71||

Vaishampayana disse: “O Bharata, così apostrofato Drona lo liberava e onorandolo con animo affettuoso gli dava metà del regno.

माकन्दीम अथ गङ्गायास तीरे जनपदायुताम ।
सॊ ऽधयावसद दीनमनाः काम्पिल्यं च पुरॊत्तमम ॥७२॥
mākandīm atha gaṅgāyās tīre janapadāyutām |
so ‘dhyāvasad dīnamanāḥ kāmpilyaṃ ca purottamam ||72||

E a Makandi regione piena di gente lungo le rive della Ganga, egli governava, la suprema città di Kampilya, con animo depresso.

दक्षिणांश चैव पाञ्चालान यावच चर्मण्वती नदी ।
दरॊणेन वैरं दरुपदः संस्मरन न शशाम ह ॥७३॥
dakṣiṇāṃś caiva pāñcālān yāvac carmaṇvatī nadī |
droṇena vairaṃ drupadaḥ saṃsmaran na śaśāma ha ||73||

E tutti i Pancala che erano a sud del fiume Carmanvati, Drupada ricordando l’inimicizia con Drona non si quietava.

कषात्रेण च बलेनास्य नापश्यत स पराजयम ।
हीनं विदित्वा चात्मानं बराह्मणेन बलेन च ॥७४॥
kṣātreṇa ca balenāsya nāpaśyat sa parājayam |
hīnaṃ viditvā cātmānaṃ brāhmaṇena balena ca ||74||

E non vedeva forze kshatriya che fossero sufficienti alla sua conquista, sapendo che lui era carente di forze rispetto al brahmana.

पुत्र जन्म परीप्सन वै स राजा तद अधारयत ।
अहिच छत्रं च विषयं दरॊणः समभिपद्यत ॥७५॥
putra janma parīpsan vai sa rājā tad adhārayat |
ahic chatraṃ ca viṣayaṃ droṇaḥ samabhipadyata ||75||

E il re si impegnava alla ricerca di un figlio nato, e Drona si recava alla città di Ahicchatra caduta in suo potere.

एवं राजन्न अहिच छत्रा पुरी जनपदायुता ।
युधि निर्जित्य पार्थेन दरॊणाय परतिपादिता ॥७६॥
evaṃ rājann ahic chatrā purī janapadāyutā |
yudhi nirjitya pārthena droṇāya pratipāditā ||76||

La città di Ahicchatra era piena di gente, e fu vinta in battaglia dal figlio di Pritha e conferita a Drona.

Articolo precedenteIl figlio del carrettiere 136
Articolo successivoL’arma Brahmashira 138
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti