4.1 C
Milano
giovedì, Dicembre 8, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaStoria di Kripa 130

Storia di Kripa 130

SAMBHAVA PARVA
(Il libro delle nascite)

SEZIONE 130
Storia di Kripa

Vi era un “culto della stella Polare” nascosto dietro il “culto di Indra” che ha preso piede dal mito astronomico della “detronizzazione degli Indra” che si riferisce al cambio delle stelle Polari.

जनमेजय उवाच ।
कृपस्यापि महाब्रह्मन संभवं वक्तुम अर्हसि ।
शरस्तम्भात कथं जज्ञे कथं चास्त्राण्य अवाप्तवान ॥१॥
janamejaya uvāca |
kṛpasyāpi mahābrahman saṃbhavaṃ vaktum arhasi |
śarastambhāt kathaṃ jajñe kathaṃ cāstrāṇy avāptavān ||1||

Janamejaya disse: “o grande brahmana, mi devi raccontare anche della nascita di Kripa, in che modo egli nacque da un cespuglio di canne e come ottenne le armi?”

वैशंपायन उवाच ।
महर्षेर गतमस्यासीच छरद्वान नाम नामतः ।
पुत्रः किल महाराज जातः सह शरैर विभॊ ॥२॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
maharṣer gatamasyāsīc charadvān nāma nāmataḥ |
putraḥ kila mahārāja jātaḥ saha śarair vibho ||2||

Vaishampayana disse: “O grande re, o illustrissimo, il maha

rishi Gautama aveva un figlio di nome Sharadvat, invero un figlio nato impugnando le frecce.

न तस्य वेदाध्ययने तथा बुद्धिर अजायत ।
यथास्य बुद्धिर अभवद धनुर्वेदे परंतप ॥३॥
na tasya vedādhyayane tathā buddhir ajāyata |
yathāsya buddhir abhavad dhanurvede paraṃtapa ||3||

O tormenta nemici, allora in lui non possedeva tanta conoscenza nello studio dei Veda, quanta ne aveva nell’arte dell’arco.

अधिजग्मुर यथा वेदांस तपसा बरह्मवादिनः ।
तथा स तपसॊपेतः सर्वाण्य अस्त्राण्य अवाप ह ॥४॥
adhijagmur yathā vedāṃs tapasā brahmavādinaḥ |
tathā sa tapasopetaḥ sarvāṇy astrāṇy avāpa ha ||4||

Quanto i sapienti del Brahman, attraverso il tapas studiavano i Veda, tanto lui attraverso il tapas tutte le armi conosceva.

Jalapadi seduce Sharadvat

धनुर्वेद परत्वाच च तपसा विपुलेन च ।
भृशं संतापयाम आस देवराजं स गौतमः ॥५॥
dhanurveda paratvāc ca tapasā vipulena ca |
bhṛśaṃ saṃtāpayām āsa devarājaṃ sa gautamaḥ ||5||

E per la superiorità nell’arte dell’arco e col suo grande tapas, quel figlio di Gautama grandemente preoccupava il Devaraja.

ततॊ जालपदीं नाम देवकन्यां सुरेश्वरः ।
पराहिणॊत तपसॊ विघ्नं कुरु तस्येति कौरव ॥६॥
tato jālapadīṃ nāma devakanyāṃ sureśvaraḥ |
prāhiṇot tapaso vighnaṃ kuru tasyeti kaurava ||6||

O Kaurava, allora il signore dei Sura ad una fanciulla dei Deva di nome Jalapadi, comandava: “Smuovilo dal suo tapas.”

साभिगम्याश्रमपदं रमणीयं शरद्वतः ।
धनुर बाणधरं बाला लॊभयाम आस गौतमम ॥७॥
sābhigamyāśramapadaṃ ramaṇīyaṃ śaradvataḥ |
dhanur bāṇadharaṃ bālā lobhayām āsa gautamam ||7||

Ella raggiunto il gradevole ashrama di Sharadvat, quella fanciulla seduceva il figlio di Gautama armato di arco e frecce.

ताम एकवसनां दृष्ट्वा गौतमॊ ऽपसरसं वने ।
लॊके ऽपरतिमसंस्थानाम उत्फुल्लनयनॊ ऽभवत ॥८॥
tām ekavasanāṃ dṛṣṭvā gautamo ‘psarasaṃ vane |
loke ‘pratimasaṃsthānām utphullanayano ‘bhavat ||8||

Il figlio di Gautama, vedendola vestita di un solo abito nella foresta, quell’Apsara gli sembrava incomparabile al mondo ed egli restava a bocca aperta.

धनुश च हि शराश चास्य कराभ्यां परापतन भुवि ।
वेपथुश चास्य तां दृष्ट्वा शरीरे समजायत ॥९॥
dhanuś ca hi śarāś cāsya karābhyāṃ prāpatan bhuvi |
vepathuś cāsya tāṃ dṛṣṭvā śarīre samajāyata ||9||

L’arco e le frecce dalle sue mani caddero al suolo e in lui vedendola sorgeva un tremore nel corpo.

स तु जञानगरीयस्त्वात तपसश च समन्वयात ।
अवतस्थे महाप्राज्ञॊ धैर्येण परमेण ह ॥१०॥
sa tu jñānagarīyastvāt tapasaś ca samanvayāt |
avatasthe mahāprājño dhairyeṇa parameṇa ha ||10||

Pur dotato di suprema intelligenza, dal grande peso della conoscenza e dai meriti del tapas si allontanava quel grande saggio.

यस तव अस्य सहसा राजन विकारः समपद्यत ।
तेन सुस्राव रेतॊ ऽसय स च तन नावबुध्यत ॥११॥
yas tv asya sahasā rājan vikāraḥ samapadyata |
tena susrāva reto ‘sya sa ca tan nāvabudhyata ||11||

O re, per la passione che all’improvviso in lui sorgeva, per questa egli eiaculava il suo seme e non se ne avvedeva.

स विहायाश्रमं तं च तां चैवाप्सरसं मुनिः ।
जगाम रेतस तत तस्य शरस्तम्बे पपात ह ॥१२॥
sa vihāyāśramaṃ taṃ ca tāṃ caivāpsarasaṃ muniḥ |
jagāma retas tat tasya śarastambe papāta ha ||12||

Il muni quindi si allontanò dall’ashrama e dall’Apsara, se ne andava e il suo seme cadeva su un cespuglio di canne.

शरस्तम्बे च पतितं दविधा तद अभवन नृप ।
तस्याथ मिथुनं जज्ञे गौतमस्य शरद्वतः ॥१३॥
śarastambe ca patitaṃ dvidhā tad abhavan nṛpa |
tasyātha mithunaṃ jajñe gautamasya śaradvataḥ ||13||

O sovrano, caduto sul cespuglio di canne in due parti si divideva e così una coppia di gemelli nacque da Sharadvat il figlio di Gautama.

मृगयां चरतॊ राज्ञः शंतनॊस तु यदृच्छया ।
कश चित सेना चरॊ ऽरण्ये मिथुनं तद अपश्यत ॥१४॥
mṛgayāṃ carato rājñaḥ śaṃtanos tu yadṛcchayā |
kaś cit senā caro ‘raṇye mithunaṃ tad apaśyata ||14||

Il re Shamtanu, era impegnato nella caccia, quando per caso un soldato nella foresta scorgeva la coppia.

धनुश च सशरं दृष्ट्वा तथा कृष्णाजिनानि च ।
वयवस्य बराह्मणापत्यं धनुर्वेदान्तगस्य तत ॥१५॥
dhanuś ca saśaraṃ dṛṣṭvā tathā kṛṣṇājināni ca |
vyavasya brāhmaṇāpatyaṃ dhanurvedāntagasya tat ||15||

E vedendo l’arco e le frecce, con le pelli di antilope nera, pensava fosse la progenie di un brahmana esperto nell’arte dell’arco.

स राज्ञे दर्शयाम आस मिथुनं सशरं तदा ।
स तद आदाय मिथुनं राजाथ कृपयान्वितः ॥१६॥
sa rājñe darśayām āsa mithunaṃ saśaraṃ tadā |
sa tad ādāya mithunaṃ rājātha kṛpayānvitaḥ ||16||

E quindi mostrava al re la coppia assieme alle frecce, il re allora preso da compassione prendeva la coppia.

आजगाम गृहान एव मम पुत्राव इति बरुवन ।
ततः संवर्धयाम आस संस्कारैश चाप्य अयॊजयत ॥१७॥
ājagāma gṛhān eva mama putrāv iti bruvan |
gautamo ‘pi tadāpetya dhanurveda paro ‘bhavat ||17||

E tornava a casa dicendo questi due sono miei figli; quindi, li allevava e anche con sacre cerimonie li adottava:

गौतमॊ ऽपि तदापेत्य धनुर्वेद परॊ ऽभवत ।
कृपया यन मया बालाव इमौ संवर्धिताव इति ॥१८॥
tataḥ saṃvardhayām āsa saṃskāraiś cāpy ayojayat |
kṛpayā yan mayā bālāv imau saṃvardhitāv iti ||18||

“Il figlio di Gautama, pur andando via, era esperto dall’arte dell’arco, per compassione questi due fanciulli son da me allevati.

तस्मात तयॊर नाम चक्रे तद एव स महीपतिः ।
निहितौ गौतमस तत्र तपसा ताव अविन्दत ॥१९॥
tasmāt tayor nāma cakre tad eva sa mahīpatiḥ |
nihitau gautamas tatra tapasā tāv avindata ||19||

Perciò questo sia il nome di entrambi.” E così fece il sovrano con i due abbandonati, allora il figlio di Gautama attraverso il tapas veniva a sapere.

आगम्य चास्मै गॊत्रादि सर्वम आख्यातवांस तदा ।
चतुर्विधं धनुर्वेदम अस्त्राणि विविधानि च ॥२०॥
āgamya cāsmai gotrādi sarvam ākhyātavāṃs tadā |
caturvidhaṃ dhanurvedam astrāṇi vividhāni ca ||20||

E allora tornato dal suo primogenito tutto gli insegnava, i quattro Veda, l’arte dell’arco e di varie armi.

निखिलेनास्य तत सर्वं गुह्यम आख्यातवांस तदा ।
सॊ ऽचिरेणैव कालेन परमाचार्यतां गतः ॥२१॥
nikhilenāsya tat sarvaṃ guhyam ākhyātavāṃs tadā |
so ‘cireṇaiva kālena paramācāryatāṃ gataḥ ||21||

Allora, rivelava interamente tutto questo segreto ed egli in breve tempo divenne un supremo maestro.

ततॊ ऽधिजग्मुः सर्वे ते धनुर्वेदं महारथाः ।
धृतराष्ट्रात्मजाश चैव पाण्डवाश च महाबलाः ।
वृष्णयश च नृपाश चान्ये नानादेशसमागताः ॥२२॥
tato ‘dhijagmuḥ sarve te dhanurvedaṃ mahārathāḥ |
dhṛtarāṣṭrātmajāś caiva pāṇḍavāś ca mahābalāḥ |
vṛṣṇayaś ca nṛpāś cānye nānādeśasamāgatāḥ ||22||

Quindi tutti quei grandi guerrieri studiarono l’arte dell’arco, sia i figli di Dhritarashṭra, sia i fortissimi Pandava e anche altri sovrani dei Vrishni giunti da varie regioni.

La storia di Drona

वैशंपायन उवाच ।
विशेषार्थी ततॊ भीष्मः पौत्राणां विनयेप्सया ।
इष्वस्त्रज्ञान पर्यपृच्छद आचार्यान वीर्यसंमतान ॥२३॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
viśeṣārthī tato bhīṣmaḥ pautrāṇāṃ vinayepsayā |
iṣvastrajñān paryapṛcchad ācāryān vīryasaṃmatān ||23||

Vaishampayana disse: “Allora l’industrioso Bhishma per l’educazione dei nipoti, cercava dei maestri di grande valore ed esperti nell’arco.

नाल्पधीर नामहा भागस तथानानास्त्र कॊविदः ।
नादेव सत्त्वॊ विनयेत कुरून अस्त्रे महाबलान ॥२४॥
nālpadhīr nāmahā bhāgas tathānānāstra kovidaḥ |
nādeva sattvo vinayet kurūn astre mahābalān ||24||

Uno non sciocco, non privo di gloria, e sapiente di varie armi, e non privo di divino sattva che potesse istruire nelle armi i fortissimi Kuru.

Ghritaci seduce Bharadvaja

महर्षिस तु भरद्वाजॊ हविर्धाने चरन पुरा ।
ददर्शाप्सरसं साक्षाद घृताचीम आप्लुताम ऋषिः ॥२५॥
maharṣis tu bharadvājo havirdhāne caran purā |
dadarśāpsarasaṃ sākṣād ghṛtācīm āplutām ṛṣiḥ ||25||

Il maharishi Bharadvaja, una volta mentre era sul luogo del sacrificio, quel rishi scorgeva l’apsara Ghritaci in persona al bagno.

तस्या वायुः समुद्धूतॊ वसनं वयपकर्षत ।
ततॊ ऽसय रेतश चस्कन्द तद ऋषिर दरॊण आदधे ॥२६॥
tasyā vāyuḥ samuddhūto vasanaṃ vyapakarṣata |
tato ‘sya retaś caskanda tad ṛṣir droṇa ādadhe ||26||

L’impetuoso Vayu strappava la veste da lei, e allora il rishi eiaculava il suo seme e lo versava in un vaso.

तस्मिन समभवद दरॊणः कलशे तस्य धीमतः ।
अध्यगीष्ट स वेदांश च वेदाङ्गानि च सर्वशः ॥२७॥
tasmin samabhavad droṇaḥ kalaśe tasya dhīmataḥ |
adhyagīṣṭa sa vedāṃś ca vedāṅgāni ca sarvaśaḥ ||27||

Da quel recipiente a tempo debito nasceva il saggio Drona, egli studiò per intero i Veda e i Vedanga.

L’arma Agneya

अग्निवेश्यं महाभागं भरद्वाजः परतापवान ।
परत्यपादयद आग्नेयम अस्त्रधर्मभृतां वरः ॥२८॥
agniveśyaṃ mahābhāgaṃ bharadvājaḥ pratāpavān |
pratyapādayad āgneyam astradharmabhṛtāṃ varaḥ ||28||

Un tempo Bharadvaja, quel potente, al glorioso Agniveshya, aveva conferito quel migliore dei sostenitori del dharma, l’arma detta agneya.

अग्निष्टुज जातः स मुनिस ततॊ भरतसत्तम ।
भारद्वाजं तदाग्नेयं महास्त्रं परत्यपादयत ॥२९॥
agniṣṭuj jātaḥ sa munis tato bharatasattama |
bhāradvājaṃ tadāgneyaṃ mahāstraṃ pratyapādayat ||29||

O migliore dei Bharata, e quel muni sorgendo dal fuoco sacro allora al figlio di Bharadvaja la grande arma agneya conferiva.

भरद्वाज सखा चासीत पृषतॊ नाम पार्थिवः ।
तस्यापि दरुपदॊ नाम तदा समभवत सुतः ॥३०॥
bharadvāja sakhā cāsīt pṛṣato nāma pārthivaḥ |
tasyāpi drupado nāma tadā samabhavat sutaḥ ||30||

Vi era un amico di Bharadvaja, un principe di nome Prishata, a lui nasceva pure un figlio di nome Drupada.

स नित्यम आश्रमं गत्वा दरॊणेन सह पार्षतः ।
चिक्रीडाध्ययनं चैव चकार कषत्रियर्षभः ॥३१॥
sa nityam āśramaṃ gatvā droṇena saha pārṣataḥ |
cikrīḍādhyayanaṃ caiva cakāra kṣatriyarṣabhaḥ ||31||

Il figlio di Prishata sempre stando nell’ashrama insieme a Drona giocava e compiva gli studi quel toro degli kshatrya.

ततॊ वयतीते पृषते स राजा दरुपदॊ ऽभवत ।
पाञ्चालेषु महाबाहुर उत्तरेषु नरेश्वरः ॥३२॥
tato vyatīte pṛṣate sa rājā drupado ‘bhavat |
pāñcāleṣu mahābāhur uttareṣu nareśvaraḥ ||32||

Quindi morto Prishata, Drupada divenne re dei Pancala del nord, quel mahabaho era il sovrano.

भरद्वाजॊ ऽपि भगवान आरुरॊह दिवं तदा ।
ततः पितृनियुक्तात्मा पुत्र लॊभान महायशाः ॥३३॥
bharadvājo ‘pi bhagavān āruroha divaṃ tadā |
tataḥ pitṛniyuktātmā putra lobhān mahāyaśāḥ ||33||

E pure il bhagavan Bharadvaja saliva al cielo allora, quindi quel glorioso con l’animo rivolto ai Pitri per avere figliolanza.

शारद्वतीं ततॊ दरॊणः कृपीं भार्याम अविन्दत ।
अग्निहॊत्रे च धर्मे च दमे च सततं रता ॥३४॥
śāradvatīṃ tato droṇaḥ kṛpīṃ bhāryām avindata |
agnihotre ca dharme ca dame ca satataṃ ratā ||34||

Drona prendeva in moglie la figlia di Sharadvat Kripi, sempre intenta nell’agnihotra, nell’autocontrollo e nel dharma.

Nascita di Ashvatthaman

अलभद गौतमी पुत्रम अश्वत्थामानम एव च ।
स जातमात्रॊ वयनदद यथैवॊच्चैः शरवा हयः ॥३५॥
alabhad gautamī putram aśvatthāmānam eva ca |
sa jātamātro vyanadad yathaivoccaiḥ śravā hayaḥ ||35||

Il discendente di Gautama, aveva dunque un figlio di nome Ashvatthaman1, egli appena nato nitriva come il destriero Uccaihishravas.

तच छरुत्वान्तर्हितं भूतम अन्तरिक्षस्थम अब्रवीत ।
अश्वस्येवास्य यत सथाम नदतः परदिशॊ गतम ॥३६॥
tac chrutvāntarhitaṃ bhūtam antarikṣastham abravīt |
aśvasyevāsya yat sthāma nadataḥ pradiśo gatam ||36||

E udendolo un essere invisibile nell’aria diceva: “Il forte nitrito di questo cavallo raggiunge ogni luogo.

अश्वत्थामैव बालॊ ऽयं तस्मान नाम्ना भविष्यति ।
सुतेन तेन सुप्रीतॊ भारद्वाजस ततॊ ऽभवत ॥३७॥
aśvatthāmaiva bālo ‘yaṃ tasmān nāmnā bhaviṣyati |
sutena tena suprīto bhāradvājas tato ‘bhavat ||37||

Perciò Ashvatthaman sia il nome di questo bambino.” Contento per questo figlio, era il figlio di Bharadvaja.

तत्रैव च वसन धीमान धनुर्वेद परॊ ऽभवत ।
स शुश्राव महात्मानं जामदग्न्यं परंतपम ॥३८॥
tatraiva ca vasan dhīmān dhanurveda paro ‘bhavat |
sa śuśrāva mahātmānaṃ jāmadagnyaṃ paraṃtapam ||38||

E là risiedendo quel saggio divenne un esperto nell’arte dell’arco, egli studiava col mahatma, col figlio di Jamadagni il tormenta nemici.

बराह्मणेभ्यस तदा राजन दित्सन्तं वसु सर्वशः ।
वनं तु परस्थितं रामं भारद्वाजस तदाब्रवीत ।
आगतं वित्तकामं मां विद्धि दरॊणं दविजर्षभम ॥३९॥
brāhmaṇebhyas tadā rājan ditsantaṃ vasu sarvaśaḥ |
vanaṃ tu prasthitaṃ rāmaṃ bhāradvājas tadābravīt |
āgataṃ vittakāmaṃ māṃ viddhi droṇaṃ dvijarṣabham ||39||

O re, il quale allora distribuiva tutte le sue ricchezze ai brahmana e il figlio di Bharadvaja raggiuntolo nella foresta diceva a Rama: “O toro fra i dvija, sono qui per desiderio di ricchezza, sappi che io sono Drona.”

स रामस्य धनुर्वेदं दिव्यान्यस्त्राणि चैव ह ।
श्रुत्वा तेषु मनश्चक्रे नीतिशास्त्रे तथैव च ॥४०॥
sa rāmasya dhanurvedaṃ divyānyastrāṇi caiva ha |
śrutvā teṣu manaścakre nītiśāstre tathaiva ca ||40||

Avendo sentito parlare della conoscenza delle armi di Parashurama e delle sue armi celesti e della sua moralità, egli mise il suo cuore su di loro.

ततः स व्रतिभिः शिष्यैस्तपोयुक्तैर्महातपाः ।
वृतः प्रायान्महाबाहुर्महेन्द्र पर्वतोत्तमम् ॥४१॥
tataḥ sa vratibhiḥ śiṣyaistapoyuktairmahātapāḥ |
vṛtaḥ prāyānmahābāhurmahendra parvatottamam ||41||

Allora il potente e grande asceta, accompagnato dai suoi discepoli che erano tutti devoti ai voti e all’ascesi, partì per il monte Mahendra.

ततो महेन्द्रमासाद्य भारद्वाजो महातपाः ।
क्षान्तं दान्तममित्रघ्नमपश्यद् भृगुनन्दनम् ॥४२॥
tato mahendramāsādya bhāradvājo mahātapāḥ |
kṣāntaṃ dāntamamitraghnamapaśyad bhṛgunandanam ||42||

Arrivato al Mahendra il figlio di Bharadvaja, il grande asceta, vide l’autocontrollato figlio di Bhrigu, che era molto paziente quello sterminatore di nemici.

ततो द्रोणो वृतः शिष्यैरुपगम्य भृगूद्वहम् ।
आचख्यावात्मनो नाम जन्म चाङ्गिासः कुले ॥४३॥
tato droṇo vṛtaḥ śiṣyairupagamya bhṛgūdvaham |
ācakhyāvātmano nāma janma cāṅgiāsaḥ kule ||43||

Avvicinandosi poi con i suoi discepoli al discendente di Bhrigu, Drona gli disse il suo nome e che era nato nella stirpe di Angirasa.

निवेद्य शिरसा भूमौ पादौ चैवाभ्यवादयत् ।
ततस्तं सर्वमुत्सृज्य वनं जिगमिषु तदा ॥४४॥
nivedya śirasā bhūmau pādau caivābhyavādayat |
tatastaṃ sarvamutsṛjya vanaṃ jigamiṣu tadā ||44||

Toccando il suolo con la testa, adorò i suoi piedi; quindi, spiegava il motivo della sua visita.

जामदग्न्यं महात्मानं भारद्वाजोऽब्रवीदिदम् ।
भरद्वाजात् समुत्पन्नं तथा त्वं मामयोनिजम् ॥४५॥
jāmadagnyaṃ mahātmānaṃ bhāradvājo’bravīdidam |
bharadvājāt samutpannaṃ tathā tvaṃ māmayonijam ||45||

Il mahatma Jamadagni aveva deciso di ritirarsi nella foresta dopo aver donato tutte le sue ricchezze, egli disse: “Sono nato da Bharadvaja,

आगतं वित्तकामं मां विद्धि द्रोणं द्विजर्षभ ।
तमब्रवीन्महात्मा स सर्वक्षत्रियमर्दनः ॥४६॥
āgataṃ vittakāmaṃ māṃ viddhi droṇaṃ dvijarṣabha |
tamabravīnmahātmā sa sarvakṣatriyamardanaḥ ||46||

ma non sono nato nel grembo di nessuna donna. Sappi che sono l’eccellente dvija di nome Drona, sono qui per desiderio di ricchezza.

स्वागतं ते द्विजश्रेष्ठ यदिच्छसि वदस्व मे ।
एवमुक्तस्तु रामेण भारद्वाजोऽब्रवीद् वचः ॥४७॥
svāgataṃ te dvijaśreṣṭha yadicchasi vadasva me |
evamuktastu rāmeṇa bhāradvājo’bravīd vacaḥ ||47||

“O migliore dei dvija, sei il benvenuto, dimmi cosa desideri.” Essendo stato così apostrofato, il figlio di Bharadvaja disse

रामं प्रहरतां श्रेष्ठं दित्सन्तं विविधं वसु ।
अहं धनमनन्तं हि प्रार्थये विपुलव्रत ॥४८॥
rāmaṃ praharatāṃ śreṣṭhaṃ ditsantaṃ vividhaṃ vasu |
ahaṃ dhanamanantaṃ hi prārthaye vipulavrata ||48||

che conosceva il suo desiderio di regalare le sue ricchezze: “O tu dai molteplici voti, chiedo la tua eterna ricchezza.”

राम उवाच ।
हिरण्यं मम यच चान्यद वसु किं चन विद्यते ।
बराह्मणेभ्यॊ मया दत्तं सर्वम एव तपॊधन ॥४९॥
rāma uvāca |
hiraṇyaṃ mama yac cānyad vasu kiṃ cana vidyate |
brāhmaṇebhyo mayā dattaṃ sarvam eva tapodhana ||49||

Rama disse: “O ricco in tapas, il mio oro e quant’altro avevo di ricchezze già ho dato tutto ai brahmana.

तथैवेयं धरा देवी सागरान्ता सपत्तना ।
कश्यपाय मया दत्ता कृत्स्ना नगरमालिनी ॥५०॥
tathaiveyaṃ dharā devī sāgarāntā sapattanā |
kaśyapāya mayā dattā kṛtsnā nagaramālinī ||50||

E pure l’intera divina Terra circondata dal mare, con le sue fortezze e inghirlandata di città, io interamente la diedi a Kashyapa2.

शरीरमात्रम एवाद्य मयेदम अवशेषितम ।
अस्त्राणि च महार्हाणि शस्त्राणि विविधानि च ।
वृणीष्व किं परयच्छामि तुभ्यं दरॊण वदाशु तत ॥५१॥
śarīramātram evādya mayedam avaśeṣitam |
astrāṇi ca mahārhāṇi śastrāṇi vividhāni ca |
vṛṇīṣva kiṃ prayacchāmi tubhyaṃ droṇa vadāśu tat ||51||

O Drona, solo il mio mero corpo ora è rimasto, e meravigliose armi e frecce di vario tipo, scegli dunque dimmi in fretta cosa ti devo dare.”

द्रोण उवाच ।
अस्त्राणि मे समग्राणि ससंहाराणि भार्गव ।
सप्रयॊग रहस्यानि दातुम अर्हस्य अशेषतः ॥५२॥
droṇa uvāca |
astrāṇi me samagrāṇi sasaṃhārāṇi bhārgava |
saprayoga rahasyāni dātum arhasy aśeṣataḥ ||52||

Drona disse: “O discendente di Bhrigu, tutte le armi col loro funzionamento e con le parole magiche mi devi interamente dare.”

वैशंपायन उवाच ।
तथेत्य उक्त्वा ततस तस्मै परादाद अस्त्राणि भार्गवः ।
सरहस्य वरतं चैव धनुर्वेदम अशेषतः ॥५३॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tathety uktvā tatas tasmai prādād astrāṇi bhārgavaḥ |
sarahasya vrataṃ caiva dhanurvedam aśeṣataḥ ||53||

Vaishampayana disse: “Dicendo di si, a lui allora il discendente di Bhrigu conferiva le armi, e la conoscenza segreta, e l’arte dell’arco interamente.

परतिगृह्य तु तत सर्वं कृतास्त्रॊ दविजसत्तमः ।
परियं सखायं सुप्रीतॊ जगाम दरुपदं परति ॥५४॥
pratigṛhya tu tat sarvaṃ kṛtāstro dvijasattamaḥ |
priyaṃ sakhāyaṃ suprīto jagāma drupadaṃ prati ||54||

E quel migliore dei dvija, tutto accettando, ormai esperto d’armi, felice si recava dal caro amico Drupada.


NOTE:

1. अश्‍वत्‍थामां (ashvatthāman) – La prima parte del nome “ashva” significa “cavallo”, invece di vagire nitriva, da qui il nome.
2. Qui per intera Terra ci si riferisce al Kashmir che prende il nome da Kashyapa, la costellazione Cassiopea.

Articolo precedenteLa scomparsa di Bhima 129
Articolo successivoDiscorso sull’amicizia 131
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti