7.3 C
Milano
martedì, Dicembre 6, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaIl discorso dei maharishi 126

Il discorso dei maharishi 126

SAMBHAVA PARVA
(Il libro delle nascite)

SEZIONE 126
Il discorso dei maharishi

वैशंपायन उवाच ।
पाण्डॊर अवभृथं कृत्वा देवकल्पा महर्षयः ।
ततॊ मन्त्रम अकुर्वन्त ते समेत्य तपस्विनः ॥१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
pāṇḍor avabhṛthaṃ kṛtvā devakalpā maharṣayaḥ |
tato mantram akurvanta te sametya tapasvinaḥ ||1||

Vaishampayana disse: “Compiuto il rito funebre di Pandu, i maharishi simili ai Deva, quegli asceti si riunirono per prendere consiglio:

हित्वा राज्यं च राष्ट्रं च स महात्मा महातपाः ।
अस्मिन सथाने तपस तप्तुं तापसाञ शरणं गतः ॥२॥
hitvā rājyaṃ ca rāṣṭraṃ ca sa mahātmā mahātapāḥ |
asmin sthāne tapas taptuṃ tāpasāñ śaraṇaṃ gataḥ ||2||

“Lasciato il trono e il regno, il mahatma dal grande tapas, in questo luogo a praticare il tapas, cercando rifugio tra gli asceti,

स जातमात्रान पुत्रांश च दारांश च भवताम इह ।
परदायॊपनिधिं राजा पाण्डुः सवर्गम इतॊ गतः ॥३॥
sa jātamātrān putrāṃś ca dārāṃś ca bhavatām iha |
pradāyopanidhiṃ rājā pāṇḍuḥ svargam ito gataḥ ||3||

i figli appena nati e le mogli nelle vostre mani affidati quaggiù, il re Pandu è andato nell’alto cielo.”

ते परस्परम आमन्त्र्य सर्वभूतहिते रताः ।
पाण्डॊः पुत्रान पुरस्कृत्य नगरं नागसाह्वयम ॥४॥
te parasparam āmantrya sarvabhūtahite ratāḥ |
pāṇḍoḥ putrān puraskṛtya nagaraṃ nāgasāhvayam ||4||

Essi contenti del bene di tutti gli esseri l’un l’altro consultandosi, posti in testa i figli di Pandu marciarono verso la città che ha nome dagli elefanti.

उदारमनसः सिद्धा गमने चक्रिरे मनः ।
भीष्माय पाण्डवान दातुं धृतराष्ट्राय चैव हि ॥५॥
udāramanasaḥ siddhā gamane cakrire manaḥ |
bhīṣmāya pāṇḍavān dātuṃ dhṛtarāṣṭrāya caiva hi ||5||

Quei siddha dal nobile pensiero, posero mente ad andare, per affidare i pandava a Bhishma e a Dhritarashtra.

तस्मिन्न एव कषणे सर्वे तान आदाय परतस्थिरे ।
पाण्डॊर दारांश च पुत्रांश च शरीरं चैव तापसाः ॥६॥
tasminn eva kṣaṇe sarve tān ādāya pratasthire |
pāṇḍor dārāṃś ca putrāṃś ca śarīraṃ caiva tāpasāḥ ||6||

Tutti quegli asceti, in un istante partirono prendendo con sé la moglie, i figli e il corpo di Pandu.

सुखिनी सा पुरा भूत्वा सततं पुत्रवत्सला ।
परपन्ना दीर्घम अध्वानं संक्षिप्तं तद अमन्यत ॥७॥
sukhinī sā purā bhūtvā satataṃ putravatsalā |
prapannā dīrgham adhvānaṃ saṃkṣiptaṃ tad amanyata ||7||

Felice diventata lei che era sempre affezionata ai figli, la poverina pensava fosse lungo il cammino che era breve.

सा नदीर्घेण कालेन संप्राप्ता कुरुजाङ्गलम ।
वर्धमानपुरद्वारम आससाद यशस्विनी ॥८॥
sā nadīrgheṇa kālena saṃprāptā kurujāṅgalam |
vardhamānapuradvāram āsasāda yaśasvinī ||8||

Quella splendida donna, in breve tempo avendo raggiunta Kurujangala, si avvicinava alle porte della città di Vardhamana.

तं चारणसहस्राणां मुनीनाम आगमं तदा ।
शरुत्वा नागपुरे नॄणां विस्मयः समजायत ॥९॥
taṃ cāraṇasahasrāṇāṃ munīnām āgamaṃ tadā |
śrutvā nāgapure nṝṇāṃ vismayaḥ samajāyata ||9||

Allora avendo saputo dell’arrivo di migliaia di muni e Carana nella città degli elefanti grande meraviglia sorgeva fra gli uomini.

मुहूर्तॊदित आदित्ये सर्वे धर्मपुरस्कृताः ।
सदारास तापसान दरष्टुं निर्ययुः पुरवासिनः ॥१०॥
muhūrtodita āditye sarve dharmapuraskṛtāḥ |
sadārās tāpasān draṣṭuṃ niryayuḥ puravāsinaḥ ||10||

Al sorgere del Sole tutti avendo atteso prima al dharma, i cittadini partirono con le mogli per vedere gli asceti.

सत्री संघाः कषत्रसंघाश च यानसंघान समास्थिताः ।
बराह्मणैः सह निर्जग्मुर बराह्मणानां च यॊषितः ॥११॥
strī saṃghāḥ kṣatrasaṃghāś ca yānasaṃghān samāsthitāḥ |
brāhmaṇaiḥ saha nirjagmur brāhmaṇānāṃ ca yoṣitaḥ ||11||

Schiere di donne e di kshatriya, si trovavano su vari veicoli e assieme ai brahmana uscivano le donne dei brahmana.

तथा विट शूद्र संघानां महान वयतिकरॊ ऽभवत ।
न कश चिद अकरॊद ईर्ष्याम अभवन धर्मबुद्धयः ॥१२॥
tathā viṭ śūdra saṃghānāṃ mahān vyatikaro ‘bhavat |
na kaś cid akarod īrṣyām abhavan dharmabuddhayaḥ ||12||

E grande era la confusione delle schiere dei vaishya e degli shudra, nessuno era invidioso dell’altro, tutti erano uniti nel dharma.

तथा भीष्मः शांतनवः सॊमदत्तॊ ऽथ बाह्लिकः ।
परज्ञा चक्षुश च राजर्षिः कषत्ता च विदुरः सवयम ॥१३॥
tathā bhīṣmaḥ śāṃtanavaḥ somadatto ‘tha bāhlikaḥ |
prajñā cakṣuś ca rājarṣiḥ kṣattā ca viduraḥ svayam ||13||

Quindi Bhishma il figlio di Shamtanu, e Somadatta il re dei Bahlika, e il rajarishi, il re cieco, e lo kshattri Vidura in persona.

सा च सत्यवती देवी कौसल्या च यशस्विनी ।
राजदारैः परिवृता गान्धारी च विनिर्ययौ ॥१४॥
sā ca satyavatī devī kausalyā ca yaśasvinī |
rājadāraiḥ parivṛtā gāndhārī ca viniryayau ||14||

E la regina Satyavati, e la splendida Kausalya, e Gandhari attorniata dalle mogli dei re, uscivano.

धृतराष्ट्रस्य दायादा दुर्यॊधन पुरॊगमाः ।
भूषिता भूषणैश चित्रैः शतसंख्या विनिर्ययुः ॥१५॥
dhṛtarāṣṭrasya dāyādā duryodhana purogamāḥ |
bhūṣitā bhūṣaṇaiś citraiḥ śatasaṃkhyā viniryayuḥ ||15||

E i figli di Dhritarashtra con Duryodhana in testa, adornati di vari ornamenti, tutti e cento uscivano.

तान महर्षिगणान सर्वाञ शिरॊभिर अभिवाद्य च ।
उपॊपविविशुः सर्वे कौरव्याः सपुरॊहिताः ॥१६॥
tān maharṣigaṇān sarvāñ śirobhir abhivādya ca |
upopaviviśuḥ sarve kauravyāḥ sapurohitāḥ ||16||

E a tutte quelle schiere di maharishi inchinandosi con le teste, tutti i Kaurava sedettero assieme ai purohita.

तथैव शिरसा भूमाव अभिवाद्य परणम्य च ।
उपॊपविविशुः सर्वे पौरजानपदा अपि ॥१७॥
tathaiva śirasā bhūmāv abhivādya praṇamya ca |
upopaviviśuḥ sarve paurajānapadā api ||17||

E quindi a terra chinate le teste salutando onorevolmente, si sedettero pure tutti gli abitanti della città.

तम अकूजम इवाज्ञाय जनौघं सर्वशस तदा ।
भीष्मॊ राज्यं च राष्ट्रं च महर्षिभ्यॊ नयवेदयत ॥१८॥
tam akūjam ivājñāya janaughaṃ sarvaśas tadā |
bhīṣmo rājyaṃ ca rāṣṭraṃ ca maharṣibhyo nyavedayat ||18||

Avendo percepito la moltitudine quasi ovunque in silenzio, Bhishma offriva il trono e il regno a quei grandi rishi.

तेषाम अथॊ वृद्धतमः परत्युत्थाय जटाजिनी ।
महर्षिमतम आज्ञाय महर्षिर इदम अब्रवीत ॥१९॥
teṣām atho vṛddhatamaḥ pratyutthāya jaṭājinī |
maharṣimatam ājñāya maharṣir idam abravīt ||19||

Alzatosi allora il più anziano di costoro vestito di pelli e coi capelli raccolti, il maharishi, conoscendo l’opinione dei maharishi questo diceva:

यः स कौरव्य दायादः पाण्डुर नाम नराधिपः ।
कामभॊगान परित्यज्य शतशृङ्गम इतॊ गतः ॥२०॥
yaḥ sa kauravya dāyādaḥ pāṇḍur nāma narādhipaḥ |
kāmabhogān parityajya śataśṛṅgam ito gataḥ ||20||

“Il rampollo dei Kuru, il sovrano che ha nome Pandu, beni e desideri rigettando è venuto sul Shatashringa.

बरह्मचर्य वरतस्थस्य तस्य दिव्येन हेतुना ।
साक्षाद धर्माद अयं पुत्रस तस्य जातॊ युधिष्ठिरः ॥२१॥
brahmacarya vratasthasya tasya divyena hetunā |
sākṣād dharmād ayaṃ putras tasya jāto yudhiṣṭhiraḥ ||21||

Per grazia divina a lui che era fermo nel voto di castità da Dharma in persona questo figlio Yudhishthira è nato.

तथेमं बलिनां शरेष्ठं तस्य राज्ञॊ महात्मनः ।
मातरिश्वा ददौ पुत्रं भीमं नाम महाबलम ॥२२॥
tathemaṃ balināṃ śreṣṭhaṃ tasya rājño mahātmanaḥ |
mātariśvā dadau putraṃ bhīmaṃ nāma mahābalam ||22||

E quindi al re mahatma il vento dava il migliore dei forti, dava un figlio fortissimo di nome Bhima.

पुरुहूताद अयं जज्ञे कुन्त्यां सत्यपराक्रमः ।
यस्य कीरित्र महेष्वासान सर्वान अभिभविष्यति ॥२३॥
puruhūtād ayaṃ jajñe kuntyāṃ satyaparākramaḥ |
yasya kīritr maheṣvāsān sarvān abhibhaviṣyati ||23||

Da Indra che molti invocano, nacque da Kunti, il vero valoroso, la cui fama sorpasserà ogni altro grande arciere.

यौ तु माद्री महेष्वासाव असूत कुरुसत्तमौ ।
अश्विभ्यां मनुजव्याघ्राव इमौ ताव अपि तिष्ठतः ॥२४॥
yau tu mādrī maheṣvāsāv asūta kurusattamau |
aśvibhyāṃ manujavyāghrāv imau tāv api tiṣṭhataḥ ||24||

Questi due grandi arcieri, i migliori dei Kuru che Madri ha partorito dai due Ashvini, queste due tigri tra gli uomini che sono qui in piedi.

चरता धर्मनित्येन वनवासं यशस्विना ।
एष पैतामहॊ वंशः पाण्डुना पुनर उद्धृतः ॥२५॥
caratā dharmanityena vanavāsaṃ yaśasvinā |
eṣa paitāmaho vaṃśaḥ pāṇḍunā punar uddhṛtaḥ ||25||

Da lui che sempre nel dharma agiva, splendido nella residenza silvestre, da Pandu la discendenza ancestrale è sorta di nuovo.

पुत्राणां जन्म वृद्धिं च वैदिकाध्ययनानि च ।
पश्यतः सततं पाण्डॊः शश्वत परीतिर अवर्धत ॥२६॥
putrāṇāṃ janma vṛddhiṃ ca vaidikādhyayanāni ca |
paśyataḥ satataṃ pāṇḍoḥ śaśvat prītir avardhata ||26||

La nascita dei figli, la loro condotta e lo studio dei Veda, sempre osservando Pandu, il bene universale incrementava.

वर्तमानः सतां वृत्ते पुत्रलाभम अवाप्य च ।
पितृलॊकं गतः पाण्डुर इतः सप्तदशे ऽहनि ॥२७॥
vartamānaḥ satāṃ vṛtte putralābham avāpya ca |
pitṛlokaṃ gataḥ pāṇḍur itaḥ saptadaśe ‘hani ||27||

E avendo percorso il sentiero dei virtuosi e ottenuta la figliolanza, diciassette giorni fa Pandu ha raggiunto pitriloka.

तं चिता गतम आज्ञाय वैश्वानर मुखे हुतम ।
परविष्टा पावकं माद्री हित्वा जीवितम आत्मनः ॥२८॥
taṃ citā gatam ājñāya vaiśvānara mukhe hutam |
praviṣṭā pāvakaṃ mādrī hitvā jīvitam ātmanaḥ ||28||

E vedendo lui morto avvolto nella bocca del fuoco che tutto divora, Madri entrava nel fuoco, abbandonando la propria vita.

सा गता सह तेनैव पतिलॊकम अनुव्रता ।
तस्यास तस्य च यत कार्यं करियतां तदनन्तरम ॥२९॥
sā gatā saha tenaiva patilokam anuvratā |
tasyās tasya ca yat kāryaṃ kriyatāṃ tadanantaram ||29||

Ella devota, con lui andando al mondo del marito, di lei e di lui immediatamente sia eseguito il rito funebre.

इमे तयॊः शरीरे दवे सुताश चेमे तयॊर वराः ।
करियाभिर अनुगृह्यन्तां सह मात्रा परंतपाः ॥३०॥
ime tayoḥ śarīre dve sutāś ceme tayor varāḥ |
kriyābhir anugṛhyantāṃ saha mātrā paraṃtapāḥ ||30||

Questi i corpi dei due, e questi sono i figli e i beni dei due, e con i debiti riti siano accolti assieme alla madre questi tormenta nemici.

परेतकार्ये च निर्वृत्ते पितृमेधं महायशाः ।
लभतां सर्वधर्मज्ञः पाण्डुः कुरुकुलॊद्वहः ॥३१॥
pretakārye ca nirvṛtte pitṛmedhaṃ mahāyaśāḥ |
labhatāṃ sarvadharmajñaḥ pāṇḍuḥ kurukulodvahaḥ ||31||

E compiuti i riti funebri il grande sacrificio dei pitri ottenga il glorioso Pandu, sapiente di ogni dharma, e continuatore della stirpe dei Kuru.”

एवम उक्त्वा कुरून सर्वान कुरूणाम एव पश्यताम ।
कषणेनान्तर हिताः सर्वे चारणा गुह्यकैः सह ॥३२॥
evam uktvā kurūn sarvān kurūṇām eva paśyatām |
kṣaṇenāntar hitāḥ sarve cāraṇā guhyakaiḥ saha ||32||

Avendo così parlato a tutti i Kuru, davanti al loro sguardo, in un attimo sparivano tutti i Carana assieme ai Guhyaka.

गन्धर्वनगराकारं तत्रैवान्तर्हितं पुनः ।
ऋषिसिद्धगणं दृष्ट्वा विस्मयं ते परं ययुः ॥३३॥
gandharvanagarākāraṃ tatraivāntarhitaṃ punaḥ |
ṛṣisiddhagaṇaṃ dṛṣṭvā vismayaṃ te paraṃ yayuḥ ||33||

E simile ad una città di Gandharva nel cielo, sparire vedendo quella schiera di rishi e di Siddha essi ne ebbero suprema meraviglia.

Articolo precedenteMorte di Pandu 125
Articolo successivoIl rito funebre 127
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti