4.1 C
Milano
venerdì, Dicembre 9, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaYayati rifiuta i doni dei saggi 92

Yayati rifiuta i doni dei saggi 92

SAMBHAVA PARVA
(Il libro delle nascite)

SEZIONE 92
Yayati rifiuta i doni dei saggi

अष्टक उवाच ।
कतरस तव एतयॊः पूर्वं देवानाम एति सात्म्यताम ।
उभयॊर धावतॊ राजन सूर्या चन्द्रमसॊर इव ॥१॥
aṣṭaka uvāca |
kataras tv etayoḥ pūrvaṃ devānām eti sātmyatām |
ubhayor dhāvato rājan sūryā candramasor iva ||1||

Ashtaka disse: “O re, correndo entrambi come il Sole e la Luna, quale dei due per primo raggiunge l’unione con i Deva?

ययातिर् उवाच ।
अनिकेतॊ गृहस्थेषु कामवृत्तेषु संयतः ।
गराम एव वसन भिक्षुस तयॊः पूर्वतरं गतः ॥२॥
yayātir uvāca |
aniketo gṛhastheṣu kāmavṛtteṣu saṃyataḥ |
grāma eva vasan bhikṣus tayoḥ pūrvataraṃ gataḥ ||2||

Yayati disse: “Tra chi è senza casa, e tra chi si controlla tra i desideri licenziosi della famiglia abitando una casa, di questi due il mendico arriva prima.

अप्राप्य दीर्घम आयुस तु यः पराप्तॊ विकृतिं चरेत ।
तप्येत यदि तत कृत्वा चरेत सॊ ऽनयत ततस तपः ॥३॥
aprāpya dīrgham āyus tu yaḥ prāpto vikṛtiṃ caret |
tapyeta yadi tat kṛtvā caret so ‘nyat tatas tapaḥ ||3||

Chi senza aver una lunga vita, e chi invece ottenendola agisca diversamente, se si addolori compiendo il tapas e un altro tipo ne pratichi.

यद वै नृशंसं तद अपथ्यम आहुर;
यः सेवते धर्मम अनर्थबुद्धिः ।
अस्वॊ ऽपय अनीशश च तथैव राजंस;
तदार्जवं स समाधिस तदार्यम ॥४॥
yad vai nṛśaṃsaṃ tad apathyam āhur;
yaḥ sevate dharmam anarthabuddhiḥ |
asvo ‘py anīśaś ca tathaiva rājaṃs;
tadārjavaṃ sa samādhis tadāryam ||4||

O re, che viziati, quindi dicono essere inutile, chi con scarso intelletto segua il dharma, pure il povero e il senza aiuto, allora si perfeziona con rettitudine e nobiltà.”

अष्टक उवाच ।
केनासि दूतः परहितॊ ऽदय राजन;
युवा सरग्वी दर्शनीयः सुवर्चाः ।
कुत आगतः कतरस्यां दिशि तवम;
उताहॊ सवित पार्थिवं सथानम अस्ति ॥५॥
aṣṭaka uvāca |
kenāsi dūtaḥ prahito ‘dya rājan;
yuvā sragvī darśanīyaḥ suvarcāḥ |
kuta āgataḥ katarasyāṃ diśi tvam;
utāho svit pārthivaṃ sthānam asti ||5||

Ashtaka disse: “O re, ma da chi sei inviato messaggero oggi, giovane inghirlandato e vigoroso a vederti? Donde vieni? In quale luogo ti rechi? Forse che hai una tua residenza sulla Terra?”

ययातिर् उवाच ।
इमं भौमं नरकं कषीणपुण्यः;
परवेष्टुम उर्वीं गगनाद विप्रकीर्णः ।
उक्त्वाहं वः परपतिष्याम्य अनन्तरं;
तवरन्ति मां बराह्मणा लॊकपालाः ॥३॥
yayātir uvāca |
imaṃ bhaumaṃ narakaṃ kṣīṇapuṇyaḥ;
praveṣṭum urvīṃ gaganād viprakīrṇaḥ |
uktvāhaṃ vaḥ prapatiṣyāmy anantaraṃ;
tvaranti māṃ brāhmaṇā lokapālāḥ ||6||

Yayati disse: “Esaurito i meriti, di entrare in questo inferno terrestre, la Terra, allontanato dal cielo, mi spingono i brahmana custodi del mondo, appena vi avrò parlato, immediatamente cadrò.

सतां सकाशे तु वृतः परपातस;
ते संगता गुणवन्तश च सर्वे ।
शक्राच च लब्धॊ हि वरॊ मयैष;
पतिष्यता भूमितले नरेन्द्र ॥७॥
satāṃ sakāśe tu vṛtaḥ prapātas;
te saṃgatā guṇavantaś ca sarve |
śakrāc ca labdho hi varo mayaiṣa;
patiṣyatā bhūmitale narendra ||7||

Ma caduto circondato dalla vicinanza dei buoni, questi tutti sono virtuosi e pieni di qualità, e da Shakra io ho ottenuto questa grazia, mentre cado sulla faccia della Terra.”

अष्टक उवाच ।
पृच्छामि तवां मा परपत परपातं;
यदि लॊकाः पार्थिव सन्ति मे ऽतर ।
यद्य अन्तरिक्षे यदि वा दिवि शरिताः;
कषेत्रज्ञं तवां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥८॥
aṣṭaka uvāca |
pṛcchāmi tvāṃ mā prapata prapātaṃ;
yadi lokāḥ pārthiva santi me ‘tra |
yady antarikṣe yadi vā divi śritāḥ;
kṣetrajñaṃ tvāṃ tasya dharmasya manye ||8||

Ashtaka disse: “Ti chiedo: o sovrano, pur precipitando non cadere, se per me vi sono dei mondi, se stanno nello spazio o se in cielo? Io ti reputo un sapiente di questo dharma.”

ययातिर् उवाच ।
यावत पृथिव्यां विहितं गवाश्वं;
सहारण्यैः पशुभिः पर्वतैश च ।
तावल लॊका दिवि ते संस्थिता वै;
तथा विजानीहि नरेन्द्र सिंह ॥९॥
yayātir uvāca |
yāvat pṛthivyāṃ vihitaṃ gavāśvaṃ;
sahāraṇyaiḥ paśubhiḥ parvataiś ca |
tāval lokā divi te saṃsthitā vai;
tathā vijānīhi narendra siṃha ||9||

Yayati disse: “O leone tra i sovrani, quante vi sono sulla Terra vacche e cavalli, e animali selvatici e montani, tanti sono per te i mondi in cielo, questo sappi.”

अष्टक उवाच ।
तांस ते ददामि मा परपत परपातं;
ये मे लॊका दिवि राजेन्द्र सन्ति ।
यद्य अन्तरिक्षे यदि वा दिवि शरितास;
तान आक्रम कषिप्रम अमित्रसाह ॥१०॥
aṣṭaka uvāca |
tāṃs te dadāmi mā prapata prapātaṃ;
ye me lokā divi rājendra santi |
yady antarikṣe yadi vā divi śritās;
tān ākrama kṣipram amitrasāha ||10||

Ashtaka disse: “O re dei re, o vincitore di nemici, questi io ti dono, precipitando non cadere, i mondi che in cielo sono per me, che stanno sia nell’aria sia in cielo questi raggiungi rapido.”

ययातिर् उवाच ।
नास्मद विधॊ ऽबराह्मणॊ बरह्मविच च;
परतिग्रहे वर्तते राजमुख्य ।
यथा परदेयं सततं दविजेभ्यस;
तथाददं पूर्वम अहं नरेन्द्र ॥११॥
yayātir uvāca |
nāsmad vidho ‘brāhmaṇo brahmavic ca;
pratigrahe vartate rājamukhya |
yathā pradeyaṃ satataṃ dvijebhyas;
tathādadaṃ pūrvam ahaṃ narendra ||11||

Yayati disse: “O ottimo re, un non brahmana come me non può, solo un brahmana vive di donazioni, quanto potei dare sempre ai dvija, tanto io un tempo diedi o sovrano.

नाब्राह्मणः कृपणॊ जातु जीवेद;
या चापि सयाद बराह्मणी वीर पत्नी ।
सॊ ऽहं यदैवाकृत पूर्वं चरेयं;
विवित्समानः किम उ तत्र साधु ॥१२॥
nābrāhmaṇaḥ kṛpaṇo jātu jīved;
yā cāpi syād brāhmaṇī vīra patnī |
so ‘haṃ yadaivākṛta pūrvaṃ careyaṃ;
vivitsamānaḥ kim u tatra sādhu ||12||

O virtuoso, un non brahmana e la moglie di un brahmana non vivano mai da miseri con doni, se io stesso prima così agendo vissi, perché qui dunque ora il contrario?”

प्रतर्दन उवाच ।
पृच्छामि तवां सपृहणीय रूप;
परतर्दनॊ ऽहं यदि मे सन्ति लॊकाः ।
यद्य अन्तरिक्षे यदि वा दिवि शरिताः;
कषेत्रज्ञं तवां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥१३॥
pratardana uvāca |
pṛcchāmi tvāṃ spṛhaṇīya rūpa;
pratardano ‘haṃ yadi me santi lokāḥ |
yady antarikṣe yadi vā divi śritāḥ;
kṣetrajñaṃ tvāṃ tasya dharmasya manye ||13||

Pratardana disse: “Io chiedo a te dall’invidiabile aspetto, io sono Pratardana, se per me vi sono mondi, posti sia nello spazio sia in cielo? Io ti ritengo un sapiente di questo dharma.”

ययातिर् उवाच ।
सन्ति लॊका बहवस ते नरेन्द्र;
अप्य एकैकः सप्त सप्ताप्य अहानि ।
मधु चयुतॊ घृतपृक्ता विशॊकास;
ते नान्तवन्तः परतिपालयन्ति ॥१४॥
yayātir uvāca |
santi lokā bahavas te narendra;
apy ekaikaḥ sapta saptāpy ahāni |
madhu cyuto ghṛtapṛktā viśokās;
te nāntavantaḥ pratipālayanti ||14||

Yayati disse: “O re dei re, vi sono molti mondi stillanti miele per te, intrisi di burro, privi di dolore, se anche tu in ciascuno vivessi sette giorni, non avrebbero fine, essi ti attendono.”

प्रतर्दन उवाच ।
तांस ते ददामि मा परपत परपातं;
ये मे लॊकास तव ते वै भवन्तु ।
यद्य अन्तरिक्षे यदि वा दिवि शरितास;
तान आक्रम कषिप्रम अपेतमॊहः ॥१५॥
pratardana uvāca |
tāṃs te dadāmi mā prapata prapātaṃ;
ye me lokās tava te vai bhavantu |
yady antarikṣe yadi vā divi śritās;
tān ākrama kṣipram apetamohaḥ ||15||

Pratardana disse: “Questi ti dono, precipitando non cadere, i mondi che sono miei siano dunque tuoi, sia che siano nello spazio o in cielo, in questi entra rapido senza fallo.”

ययातिर् उवाच ।
न तुल्यतेजाः सुकृतं कामयेत;
यॊगक्षेमं पार्थिव पार्थिवः सन ।
दैवादेशाद आपदं पराप्य विद्वांश;
चरेन नृशंसं न हि जातु राजा ॥१३॥
yayātir uvāca |
na tulyatejāḥ sukṛtaṃ kāmayeta;
yogakṣemaṃ pārthiva pārthivaḥ san |
daivādeśād āpadaṃ prāpya vidvāṃś;
caren nṛśaṃsaṃ na hi jātu rājā ||16||

Yayati disse: “O re, non un simile splendido merito avuto dallo yoga io desidero, essendo un sovrano, il saggio re caduto nella sventura colpito dal fato mai agisca falsamente.

धर्म्यं मार्गं चेतयानॊ यशस्यं;
कुर्यान नृपॊ धर्मम अवेक्षमाणः ।
न मद्विधॊ धर्मबुद्धिः परजानन;
कुर्याद एवं कृपणं मां यथात्थ ॥१७॥
dharmyaṃ mārgaṃ cetayāno yaśasyaṃ;
kuryān nṛpo dharmam avekṣamāṇaḥ |
na madvidho dharmabuddhiḥ prajānan;
kuryād evaṃ kṛpaṇaṃ māṃ yathāttha ||17||

Il sovrano intelligente, percorra il luminoso sentiero del dharma, osservando il dharma, non dunque uno come me, dalla mente pia, conoscendo mi faccia la carità che hai detto.

कुर्याम अपूर्वं न कृतं यद अन्यैर;
विवित्समानः किम उ तत्र साधु ।
बरुवाणम एवं नृपतिं ययातिं;
नृपॊत्तमॊ वसु मनाब्रवीत तम ॥१८॥
kuryām apūrvaṃ na kṛtaṃ yad anyair;
vivitsamānaḥ kim u tatra sādhu |
bruvāṇam evaṃ nṛpatiṃ yayātiṃ;
nṛpottamo vasu manābravīt tam ||18||

Posso io compiere un’azione mai compiuta da altri? O virtuoso, io mi chiedo perché qui?” Al sovrano Yayati che così parlava il migliore dei re, Vasumanas diceva:

ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti