6.5 C
Milano
venerdì, Dicembre 2, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaVyasa fa narrare il Mahabharata 60

Vyasa fa narrare il Mahabharata 60

ADIVANSAVATARANA PARVA
(Il libro delle prime discendenze)

SEZIONE 60
Vyasa fa narrare il Mahabharata

सौतिरुवाच।
श्रुत्वा तु सर्पसत्राय दीक्षितं जनमेजयम् ।
अभ्यगच्छदृषिर्विद्वान्कृष्णद्वैपायनस्तदा ॥१॥
sautiruvāca |
śrutvā tu sarpasatrāya dīkṣitaṃ janamejayam |
abhyagacchadṛṣirvidvānkṛṣṇadvaipāyanastadā ||1||

Il suta disse: “Udito che Janamejaya si era purificato per il sacrificio dei serpenti, il sapiente rishi Krishna il Dvaipayana lo raggiungeva.

जनयामास यं काली शक्तेः पुत्रात्पराशरात् ।
कन्यैव यमुनाद्वीपे पाण्डवानां पितामहम् ॥२॥
janayāmāsa yaṃ kālī śakteḥ putrātparāśarāt |
kanyaiva yamunādvīpe pāṇḍavānāṃ pitāmaham ||2||

Lui che Kali1 ancora vergine aveva partorito da Parashara figlio di Shakti2, su un’isola della Yamuna è il nonno dei Pandava

जातमात्रश्च यः सद्य इष्ट्या देहमवीवृधत् ।
वेदांश्चाधिजगे साङ्गन्सेतिहासान्महायशाः ॥३॥
jātamātraśca yaḥ sadya iṣṭyā dehamavīvṛdhat |
vedāṃścādhijage sāṅgansetihāsānmahāyaśāḥ ||3||

Non appena nacque, l’illustre uomo sviluppò il corpo per sua volontà e padroneggiò i Veda, i Vedanga e le antiche storie.

यं नाति तपसा कश्चिन्न वेदाध्ययनेन च ।
न व्रतैर्नोपवासैश्च न प्रसूत्या न मन्युना ॥४॥
yaṃ nāti tapasā kaścinna vedādhyayanena ca |
na vratairnopavāsaiśca na prasūtyā na manyunā ||4||

Nessuno si trova superiore a lui per tapas, o studio dei Veda, né per voti, né per digiuni, né per progenie o temperamento.

विव्यासैकं चतुर्धा यो वेदं वेदविदां वरः ।
परावरज्ञो ब्रह्मर्षिः कविः सत्यव्रतः शुचिः ॥५॥
vivyāsaikaṃ caturdhā yo vedaṃ vedavidāṃ varaḥ |
parāvarajño brahmarṣiḥ kaviḥ satyavrataḥ śuciḥ ||5||

Quel primo conoscitore del Veda lo divise in quattro parti. Quel saggio brahmarishi dai sinceri voti che conosce passato e futuro.

यः पाण्डुं धृतराष्ट्रं च विदुरं चाप्यजीजनत् ।
शन्तनोः संततिं तन्वन्पुण्यकीर्तिर्महायशाः ॥६॥
yaḥ pāṇḍuṃ dhṛtarāṣṭraṃ ca viduraṃ cāpyajījanat |
śantanoḥ saṃtatiṃ tanvanpuṇyakīrtirmahāyaśāḥ ||6||

Quel grande rishi di grande fama, per continuare la linea di Shantanu generò Pandu, Dhritarashtra e Vidura.

जनमेजयस्य राजर्षेः स महात्मा सदस्तथा ।
विवेश सहितः शिष्यैर्वेदवेदाङ्गपारगैः ॥७॥
janamejayasya rājarṣeḥ sa mahātmā sadastathā |
viveśa sahitaḥ śiṣyairvedavedāṅgapāragaiḥ ||7||

Egli accompagnato dai suoi discepoli esperti nei Veda e nei Vedanga, entrava nell’arena sacrificale del rajarishi Janamejaya.

तत्र राजानमासीनं ददर्श जनमेजयम् ।
वृतं सदस्यैर्बहुभिर्देवैरिव पुरन्दरम् ॥८॥
tatra rājānamāsīnaṃ dadarśa janamejayam |
vṛtaṃ sadasyairbahubhirdevairiva purandaram ||8||

Là seduto vide re Janamejaya circondato dai suoi numerosi Sadasya, era come Purandara circondato dai deva.

तथा मूर्धाभिषिक्तैश्च नानाजनपदेश्वरैः ।
ऋत्विग्भिर्ब्रह्मकल्पैश्च कुशलैर्यज्ञसंस्तरे ॥९॥
tathā mūrdhābhiṣiktaiśca nānājanapadeśvaraiḥ |
ṛtvigbhirbrahmakalpaiśca kuśalairyajñasaṃstare ||9||

Era circondato da sovrani di popoli provenienti da molte regioni e da competenti Ritvija simili a deva esperti nei riti sacrificali.

जनमेजयस्तु राजर्षिर्दृष्ट्वा तमृषिमागतम् ।
सगणोऽभ्युद्ययौ तूर्णं प्रीत्या भरतसत्तमः ॥१०॥
janamejayastu rājarṣirdṛṣṭvā tamṛṣimāgatam |
sagaṇo’bhyudyayau tūrṇaṃ prītyā bharatasattamaḥ ||10||

Il migliore dei Bharata, quel rajarishi di Janamejaya, veduto giungere il rishi, rapido col seguito si alzava per la gioia.

काञ्चनं विष्टरं तस्मै सदस्यानुमतः प्रभुः ।
आसनं कल्पयामास यथा शक्रो बृहस्पतेः ॥११॥
kāñcanaṃ viṣṭaraṃ tasmai sadasyānumataḥ prabhuḥ |
āsanaṃ kalpayāmāsa yathā śakro bṛhaspateḥ ||11||

Con l’approvazione dei Sadasya, offrì un seggio d’oro al maestro, proprio come fece Sakra con Brihaspati.

तत्रोपविष्टं वरदं देवर्षिगणपूजितम् ।
पूजयामास राजेन्द्रः शास्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥१२॥
tatropaviṣṭaṃ varadaṃ devarṣigaṇapūjitam |
pūjayāmāsa rājendraḥ śāstradṛṣṭena karmaṇā ||12||

Quando quel benefattore venerato dai devarishi si fu seduto, fu onorato dal re dei re in accordo ai riti contenuti negli shastra.

पाद्यमाचमनीयं च अर्घ्यं गां च विधानतः ।
पितामहाय कृष्णाय तदर्हाय न्यवेदयत् ॥१३॥
pādyamācamanīyaṃ ca arghyaṃ gāṃ ca vidhānataḥ |
pitāmahāya kṛṣṇāya tadarhāya nyavedayat ||13||

Allora il re offriva l’arghya al suo meritevole avo Krishna, dava l’acqua ospitale per mani e piedi e vacche.

प्रतिगृह्य तु तां पूजां पाम्डवाज्जनमेजयात् ।
गां चैव समनुज्ञाय व्यासः प्रीतोऽभवत्तदा ॥१४॥
pratigṛhya tu tāṃ pūjāṃ pāmḍavājjanamejayāt |
gāṃ caiva samanujñāya vyāsaḥ prīto’bhavattadā ||14||

Gradito l’onore di Janamejaya il discendente di Pandu, quindi Vyasa felice accettò le vacche.

तथा च पूजयित्वा तं प्रणयात्प्रतितामहम् ।
उपोपविश्य प्रीतात्मा पर्यपृच्छदनामयम् ॥१५॥
tathā ca pūjayitvā taṃ praṇayātpratitāmaham |
upopaviśya prītātmā paryapṛcchadanāmayam ||15||

Dopo aver con grande impegno onorato il bisnonno, colmo di gioia si sedette chiedendo informazioni sul suo benessere.

भगवानापि तं दृष्ट्वा कुशलं प्रतिवेद्य च ।
सदस्यैः पूजितः सर्वैः सदस्यान्प्रत्यपूजयत् ॥१६॥
bhagavānāpi taṃ dṛṣṭvā kuśalaṃ prativedya ca |
sadasyaiḥ pūjitaḥ sarvaiḥ sadasyānpratyapūjayat ||16||

E pure il bhagavan guardandolo si informava della sua salute. E venerato da tutti i Sadasya egli contraccambiava i presenti.

ततस्तु सहितः सर्वैः सदस्यैर्जनमेजयः ।
इदं पश्चाद्द्विजश्रेष्ठं पर्यपृच्छत्कृताञ्जलिः ॥१७॥
tatastu sahitaḥ sarvaiḥ sadasyairjanamejayaḥ |
idaṃ paścāddvijaśreṣṭhaṃ paryapṛcchatkṛtāñjaliḥ ||17||

Quindi, a mani giunte, Janamejaya con tutti i Sadasya, si rivolse al migliore dei dvija dopo che fu omaggiato da tutti i presenti.”

जनमेजय उवाच ।
कुरूणां पाण्डवानां च भवान्प्रत्यक्षदर्शिवान् ।
तेषां चरितमिच्छामि कथ्यमानं त्वया द्विज ॥१८॥
janamejaya uvāca |
kurūṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca bhavānpratyakṣadarśivān |
teṣāṃ caritamicchāmi kathyamānaṃ tvayā dvija ||18||

Janamejaya disse: “O dvija, o signore, tu sei stato testimone delle vicende dei Kuru e dei Pandava e io desidero ascoltarle da te.

कथं समभवद्भेदस्तेषामक्लिष्टकर्मणाम् ।
तच्च युद्धं कथं वृत्तं भूतान्तकरणं महत् ॥१९॥
kathaṃ samabhavadbhedasteṣāmakliṣṭakarmaṇām |
tacca yuddhaṃ kathaṃ vṛttaṃ bhūtāntakaraṇaṃ mahat ||19||

Come sorse la discordia tra questi dall’instancabile operare? E come sorse questa grande guerra distruttrice dei viventi?

पितामहानां सर्वेषां दैवेनाविष्टचेतसाम् ।
कार्त्स्न्येनैतन्ममाचक्ष्व यथा वृत्तं द्विजोत्तम ॥२०॥
pitāmahānāṃ sarveṣāṃ daivenāviṣṭacetasām |
kārtsnyenaitanmamācakṣva yathā vṛttaṃ dvijottama ||20||

Di tutti questi antenati con le menti possedute dal destino, o venerabile, racconta l’intera storia, tu puoi farlo.”

सौतिरुवाच ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृष्णद्वैपायनस्तदा ।
शशास शिष्यमासीनं वैशम्पायनमन्तिके ॥२१॥
sautiruvāca |
tasya tadvacanaṃ śrutvā kṛṣṇadvaipāyanastadā |
śaśāsa śiṣyamāsīnaṃ vaiśampāyanamantike ||21||

Il suta disse: “Udite quelle parole, allora Krishna il Dvaipayana ordinava al suo discepolo Vaishampayana che gli sedeva vicino.

व्यास उवाच ।
कुरूणां पाण्डवानां च यथा भेदोऽभवत्पुरा ।
तदस्मै सर्वमाचक्ष्व यन्मत्तः श्रुतवानसि ॥२२॥
vyāsa uvāca |
kurūṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca yathā bhedo’bhavatpurā |
tadasmai sarvamācakṣva yanmattaḥ śrutavānasi ||22||

Vyasa disse: “Raccontagli come da me l’hai udita, di come un tempo sorse la discordia tra i Kuru e i Pandava.”

गुरोर्वचनमाज्ञाय स तु विप्रर्षभस्तदा ।
आचचक्षे ततः सर्वमितिहासं पुरातनम् ॥२३॥
gurorvacanamājñāya sa tu viprarṣabhastadā |
ācacakṣe tataḥ sarvamitihāsaṃ purātanam ||23||

Allora ubbidendo al comando del guru, quel toro fra i savi raccontava per intero quell’antica storia,

राज्ञे तस्मै सदस्येभ्यः पार्थिवेभ्यश्च सर्वशः ।
भेदं सर्वविनाशं च कुरुपाण्डवयोस्तदा ॥२४॥
rājñe tasmai sadasyebhyaḥ pārthivebhyaśca sarvaśaḥ |
bhedaṃ sarvavināśaṃ ca kurupāṇḍavayostadā ||24||

Allora al re, a tutti gli kshatriya e ai Sadasya, raccontava la discordia che fu la rovina del regno dei Kuru e Pandava.


NOTE:

1. Fa riferimento all’inizio (vergine) del Kali yuga.
2. Figlio dell’energia, della potenza.

ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti