1.9 C
Milano
martedì, Dicembre 6, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaShringi maledice Parikshit 41

Shringi maledice Parikshit 41

ASTIKA PARVA
(La storia di Astika)

SEZIONE 41
Shringi maledice Parikshit

सौतिरुवाच ।
एवमुक्तः स तेजस्वी शृङ्गी कोपसमन्वितः ।
मृतधारं गुरुं श्रुत्वा पर्यतप्यत मन्युना ॥१॥
sautiruvāca |
evamuktaḥ sa tejasvī śṛṅgī kopasamanvitaḥ |
mṛtadhāraṃ guruṃ śrutvā paryatapyata manyunā ||1||

Il suta disse: “Così apostrofato il potente Shringi fu sopraffatto dall’ira, udito che il guru portava un corpo morto nella mente si dispiaceva.

स त कृशमक्षिप्रेक्ष्य सूनृतां वाचमुत्सृजन् ।
अपृच्छत्तं कथं तातः `सर्वभूतहिते रतः ॥२॥
sa ta kṛśamakṣiprekṣya sūnṛtāṃ vācamutsṛjan |
apṛcchattaṃ kathaṃ tātaḥ ‘sarvabhūtahite rataḥ ||2||

E guardando Krisha, con parole amichevoli chiedeva: “Perché mio padre porta un serpente morto?”

कृश उवाच ।
राज्ञा परिक्षिता तात मृगयां परिधावता ।
अवसक्तः पितुस्तेऽद्य मृतः स्कन्धे भुजङ्गमः ॥३॥
kṛśa uvāca |
rājñā parikṣitā tāta mṛgayāṃ paridhāvatā |
avasaktaḥ pituste:’dya mṛtaḥ skandhe bhujaṅgamaḥ ||3||

Krisha disse: “Mentre Parikshit vagava per la caccia, ha messo il serpente morto sulle spalle di tuo padre.”

Krisha racconta l’accaduto

शृङ्ग्युवाच ।
किं मे पित्रा कृतं तस्य राज्ञोऽनिष्टं दुरात्मनः ।
ब्रूहि तत्कृश तत्त्वेन पश्य मे तपसो बलम् ॥४॥
śṛṅgyuvāca |
kiṃ me pitrā kṛtaṃ tasya rājño:’niṣṭaṃ durātmanaḥ |
brūhi tatkṛśa tattvena paśya me tapaso balam ||4||

Shringi disse: “Cosa fece di male mio padre a quel malvagio re? Krisha dimmelo e vedrai i poteri delmio tapas.”

कृश उवाच ।
स राजा मृगयां यातः परिक्षिदभिमन्युजः ।
ससार मृगमेकाकी विद्ध्वा बाणेन शीघ्रगम् ॥५॥
kṛśa uvāca |
sa rājā mṛgayāṃ yātaḥ parikṣidabhimanyujaḥ |
sasāra mṛgamekākī viddhvā bāṇena śīghragam ||5||

Krisha disse: “Re Parikshit il figlio di Abhimanyu, intento nella caccia, da solo rincorreva una preda colpita da una freccia piumata.

न चापश्यन्मृगं राजा चरंस्तस्मिन्महावने ।
पितरं ते स दृष्ट्वैव पप्रच्छानभिभाषिणम् ॥६॥
na cāpaśyanmṛgaṃ rājā caraṃstasminmahāvane |
pitaraṃ te sa dṛṣṭvaiva papracchānabhibhāṣiṇam ||6||

Non scorgendo la gazzella il re vagava nella grande foresta e vedendo tuo padre domandava senza che lui parlasse.

तं स्थाणुभूतं तिष्ठन्तं क्षुत्पिपासाश्रमातुरः ।
पुनःपुनर्मृगं नष्टं प्रपच्छ पितरं तव ॥७॥
taṃ sthāṇubhūtaṃ tiṣṭhantaṃ kṣutpipāsāśramāturaḥ |
punaḥpunarmṛgaṃ naṣṭaṃ prapaccha pitaraṃ tava ||7||

Se ne stava fermo come un albero mentre il re afflitto dalla fame e dalla sete ripetutamente chiedeva a tuo padre della gazzella sparita.

स च मौनव्रतोपेतो नैव तं प्रत्यभाषत ।
तस्य राजा धनुष्कोट्या सर्पं स्कन्धे समासजत् ॥८॥
sa ca maunavratopeto naiva taṃ pratyabhāṣata |
tasya rājā dhanuṣkoṭyā sarpaṃ skandhe samāsajat ||8||

Ma egli intento nel voto del silenzio, non rispondeva. Allora il re con l’estremità dell’arco metteva un serpente morto sulle sue spalle.

शृङ्गिंस्तव पिता सोऽपि तथैवास्ते यतव्रतः ।
सोऽपि राजा स्वनगरं प्रस्थितो गजसाह्वयम् ॥९॥
śṛṅgiṃstava pitā so:’pi tathaivāste yatavrataḥ |
so:’pi rājā svanagaraṃ prasthito gajasāhvayam ||9||

O Shringi, impegnato nel suo voto tuo padre rimaneva seduto, quindi il re tornava alla sua città che prende il nome dagli elefanti.”

सौतिरुवाच ।
श्रुत्वैवमृषिपुत्रस्तु शवं स्कन्धे प्रतिष्ठितम् ।
कोपसंरक्तनयनः प्रज्वलन्निव मन्युना ॥१०॥
sautiruvāca |
śrutvaivamṛṣiputrastu śavaṃ skandhe pratiṣṭhitam |
kopasaṃraktanayanaḥ prajvalanniva manyunā ||10||

Il suta disse: “Sentito ciò, irrigidito, fermo come il cielo, il figlio del rishi con gli occhi rossi di rabbia ardeva per la furia.

आविष्टः स हि कोपेन शशाप नृपतिं तदा ।
वार्युपस्पृश्य तेजस्वी क्रोधवेगबलात्कृतः ॥११॥
āviṣṭaḥ sa hi kopena śaśāpa nṛpatiṃ tadā |
vāryupaspṛśya tejasvī krodhavegabalātkṛtaḥ ||11||

Allora infiammato dalla rabbia, soggiogato dall’ira, quel potente spruzzandosi d’acqua malediva quel re.”

शृङ्ग्युवाच ।
योऽसौ वृद्धस्य तातस्य तथा कृच्छ्रगतस्य ह ।
स्कन्धे मृतं समास्राक्षीत्पन्नगं राजकिल्विषी ॥१२॥
śṛṅgyuvāca |
yo:’sau vṛddhasya tātasya tathā kṛcchragatasya ha |
skandhe mṛtaṃ samāsrākṣītpannagaṃ rājakilviṣī ||12||

Shringi disse: “Colui che ha messo un serpente morto sulle spalle del mio vecchio padre fermo nell’ascesi, quel colpevole re,

तं पापमतिसंक्रुद्धस्तक्षकः पन्नगेश्वरः ।
आशीविषस्तिग्मतेजा मद्वाक्यबलचोदितः ॥१३॥
taṃ pāpamatisaṃkruddhastakṣakaḥ pannageśvaraḥ |
āśīviṣastigmatejā madvākyabalacoditaḥ ||13||

quel malvagio, dal migliore dei serpenti, dal ferocissimo Takshaka, velenosissimo e potentissimo, spinto dalla forza delle mie parole,

सप्तरात्रादितो नेता यमस्य सदनं प्रति ।
द्विजानामवमन्तारं कुरूणामयशस्करम् ॥१४॥
saptarātrādito netā yamasya sadanaṃ prati |
dvijānāmavamantāraṃ kurūṇāmayaśaskaram ||14||

tra sette giorni, quello spregiatore di dvija, quella vergogna dei Kuru sarà condotto alla dimora di Yama.”

सौतिरुवाच ।
इति शप्त्वातिसंक्रुद्धः शृङ्गी पितरमभ्यगात् ।
आसीनं ग्रोव्रजे तस्मिन्वहन्तं शवपन्नगम् ॥१५॥
sautiruvāca |
iti śaptvātisaṃkruddhaḥ śṛṅgī pitaramabhyagāt |
āsīnaṃ grovraje tasminvahantaṃ śavapannagam ||15||

Il suta disse: “Avendo così maledetto il re, l’irato Shringi raggiunse il padre che ancora era seduto nel pascolo, con il serpente morto.

स तमलक्ष्य पितरं शृङ्गी स्कन्धगतेन वै ।
शवेन भुजगेनासीद्भूयः क्रोधसमाकुलः ॥१६॥
sa tamalakṣya pitaraṃ śṛṅgī skandhagatena vai |
śavena bhujagenāsīdbhūyaḥ krodhasamākulaḥ ||16||

Vedendo il serpente morto sulle spalle del padre, si infiammò di nuovo di rabbia.

दुःखाच्चाश्रूणि मुमुचे पितरं चेदमब्रवीत् ।
श्रुत्वेमां धर्षणां तात तव तेन दुरात्मना ॥१७॥
duḥkhāccāśrūṇi mumuce pitaraṃ cedamabravīt |
śrutvemāṃ dharṣaṇāṃ tāta tava tena durātmanā ||17||

E versando lacrime di dolore si rivolse al padre dicendo: “Informato dell’offesa che ti ha fatto quel malvagio,

राज्ञा परिक्षिता कोपादशपं तमहं नृपम् ।
यथार्हति स एवोग्रं शापं कुरुकुलाधमः ।
सप्तमेऽहनि तं पापं तक्षकः पन्नगोत्तमः ॥१८॥
rājñā parikṣitā kopādaśapaṃ tamahaṃ nṛpam |
yathārhati sa evograṃ śāpaṃ kurukulādhamaḥ |
saptame:’hani taṃ pāpaṃ takṣakaḥ pannagottamaḥ ||18||

Per la rabbia ho maledetto re Parikshit, quel sovrano, quella vergogna della razza dei Kuru ha meritato questa maledizione, entro sette giorni, Takshaka il migliore dei serpenti,

वैवस्वतस्य सदनं नेता परमदारुणम् ।
तमब्रवीत्पिता ब्रह्मंस्तथा कोपसमन्वितम् ॥१९॥
vaivasvatasya sadanaṃ netā paramadāruṇam |
tamabravītpitā brahmaṃstathā kopasamanvitam ||19||

lo condurrà nella spaventosa dimora del figlio di Vaivasvata”. E il padre disse all’infuriato figlio.

Il divieto di maledire un re

शमीक उवाच ।
न मे प्रियं कृतं तात नैष धर्मस्तपस्विनाम् ।
वयं तस्य नरेन्द्रस्य विषये निवसामहे ॥२०॥
śamīka uvāca |
na me priyaṃ kṛtaṃ tāta naiṣa dharmastapasvinām |
vayaṃ tasya narendrasya viṣaye nivasāmahe ||20||

Shamika disse: “O figlio, non mi compiaccio del tuo atto. Questo non è il dharma degli asceti, noi viviamo nei domini di questo re.

न्यायतो रक्षितास्तेन तस्य पापं न रोचये ।
सर्वथा वर्तमानस्य राज्ञो ह्यस्मद्विधैः सदा ॥२१॥
nyāyato rakṣitāstena tasya pāpaṃ na rocaye |
sarvathā vartamānasya rājño hyasmadvidhaiḥ sadā ||21||

Siamo giustamente protetti da lui, io non approvo le sue colpe; tuttavia, il comportamento che un re ha verso di noi, va sempre

क्षन्तव्यं पुत्र धर्मो हि हतो हन्ति न संशयः ।
यदि राजा न संरक्षेत्पीडा नः परमा भवेत् ॥२२॥
kṣantavyaṃ putra dharmo hi hato hanti na saṃśayaḥ |
yadi rājā na saṃrakṣetpīḍā naḥ paramā bhavet ||22||

perdonato, o figlio, se distruggi il dharma, il dharma certamente ti distruggerà. Se il re non ci protegge, incontriamo molte afflizioni.

न शक्नुयाम चरितुं धर्मं पुत्र यथासुखम् ।
रक्षमाणा वयं तात राजभिर्धर्मदृष्टिभिः ॥२३॥
na śaknuyāma carituṃ dharmaṃ putra yathāsukham |
rakṣamāṇā vayaṃ tāta rājabhirdharmadṛṣṭibhiḥ ||23||

O figlio, senza la protezione dei re secondo gli shastra, non possiamo praticare il dharma come vogliamo.

चरामो विपुलं धर्मं तेषां भागोऽस्ति धर्मतः ।
सर्वथा वर्तमानस्य राज्ञः क्षन्तव्यमेव हि ॥२४॥
carāmo vipulaṃ dharmaṃ teṣāṃ bhāgo:’sti dharmataḥ |
sarvathā vartamānasya rājñaḥ kṣantavyameva hi ||24||

pratichiamo il più grande dharma, la ricompensa sta nel dharma; pertanto, i re devono essere sempre perdonati.

परिक्षित्तु विशेषेण यथाऽस्य प्रपितामहः ।
रक्षत्यस्मांस्तथा राज्ञा रक्षितव्याः प्रजा विभो ॥२५॥
parikṣittu viśeṣeṇa yathā:’sya prapitāmahaḥ |
rakṣatyasmāṃstathā rājñā rakṣitavyāḥ prajā vibho ||25||

Specialmente Parikshit che ci protegge come ci hanno protetto i suoi antenati, un re deve proteggere le creature.

तेनेह क्षुधितेनाद्य श्रान्तेन च तपस्विना ।
अजानता कृतं मन्ये व्रतमेतदिदं मम ॥२६॥
teneha kṣudhitenādya śrāntena ca tapasvinā |
ajānatā kṛtaṃ manye vratametadidaṃ mama ||26||

Quel re era oppresso dalla fame e dalla sete e non sapeva che stavo osservando il voto del silenzio.

अराजके जनपदे दोषा जायन्ति वै सदा ।
उद्वृत्तं सततं लोकं राजा दण्डेन शास्ति वै ॥२७॥
arājake janapade doṣā jāyanti vai sadā |
udvṛttaṃ satataṃ lokaṃ rājā daṇḍena śāsti vai ||27||

I disastri accadono sempre in un paese dove non c’è un re. Il re punisce coloro che divengono malvagi.

दण्डात्प्रतिभयं भूयः शान्तिरुत्पद्यते तदा ।
नोद्विग्नश्चरते धर्मं नोद्विग्नश्चरते क्रियाम् ॥२८॥
daṇḍātpratibhayaṃ bhūyaḥ śāntirutpadyate tadā |
nodvignaścarate dharmaṃ nodvignaścarate kriyām ||28||

Il timore del castigo porta la pace e gli uomini possono compiere indisturbati i propri doveri e i propri riti.

राज्ञा प्रतिष्ठितो धर्मो धर्मात्स्वर्गः प्रतिष्ठितः ।
राज्ञो यज्ञक्रियाः सर्वा यज्ञाद्देवाः प्रतिष्ठिता ॥२९॥
rājñā pratiṣṭhito dharmo dharmātsvargaḥ pratiṣṭhitaḥ |
rājño yajñakriyāḥ sarvā yajñāddevāḥ pratiṣṭhitā ||29||

Il re stabilisce il dharma e con il dharma si ottiene il regno dei cieli. Il re protegge tutti i sacrifici e i sacrifici piacciono ai celesti

देवावृष्टिः प्रवर्तेत वृष्टेरोषधयः स्मृताः ।
ओषधिभ्यो मनुष्याणां धारयन्सततं हितम् ॥३०॥
devāvṛṣṭiḥ pravarteta vṛṣṭeroṣadhayaḥ smṛtāḥ |
oṣadhibhyo manuṣyāṇāṃ dhārayansatataṃ hitam ||30||

che fanno piovere e la pioggia produce erbe medicinali e le erbe medicinali fanno un immenso bene ai manusha.

मनुष्याणां च यो धाता राजा राज्यकरः पुनः ।
दशश्रोत्रियसमो राजा इत्येवं मनुरब्रवीत् ॥३१॥
manuṣyāṇāṃ ca yo dhātā rājā rājyakaraḥ punaḥ |
daśaśrotriyasamo rājā ityevaṃ manurabravīt ||31||

Manu disse: “Il governatore del destino degli uomini è uguale a dieci sapienti saggi.”

तेनेह क्षुधितेनाद्य श्रान्तेन च तपस्विना ।
अजानता कृतं मन्ये व्रतमेतदिदं मम ॥३२॥
teneha kṣudhitenādya śrāntena ca tapasvinā |
ajānatā kṛtaṃ manye vratametadidaṃ mama ||32||

Quel re che osserva il tapas, oppresso dalla fame e dalla sete, si è comportato male perché ignorava il mio voto.

कस्मादिदं त्वया बाल्यात्सहसा दुष्कृतं कृतम् ।
न ह्यर्हति नृपः शापमस्मत्तः पुत्र सर्वथा ॥३३॥
kasmādidaṃ tvayā bālyātsahasā duṣkṛtaṃ kṛtam |
na hyarhati nṛpaḥ śāpamasmattaḥ putra sarvathā ||33||

Perché tu, per infantilismo, avventatamente hai compiuto questa azione ingiusta? O figlio, quel re, in alcun modo merita una nostra maledizione.”

Articolo precedenteLa discesa sulla Terra 65
Articolo successivoGaruda si avvicina al Sole 25
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti