4.4 C
Milano
venerdì, Dicembre 9, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaSharmishtha schiava di Devayani 80

Sharmishtha schiava di Devayani 80

SAMBHAVA PARVA
(Il libro delle nascite)

SEZIONE 80
Sharmishtha diviene schiava di Devayani

वैशंपायन उवाच ।
ततः काव्यॊ भृगुश्रेष्ठः समन्युर उपगम्य ह ।
वृषपर्वाणम आसीनम इत्य उवाचाविचारयन ॥१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tataḥ kāvyo bhṛguśreṣṭhaḥ samanyur upagamya ha |
vṛṣaparvāṇam āsīnam ity uvācāvicārayan ||1||

Vaishampayana disse: “Allora il figlio di Kavi, il migliore dei discendenti di Bhrigu, in collera si recava dove Vrishaparvan sedeva e senza esitazione gli diceva:

नाधर्मश चरितॊ राजन सद्यः फलति गौर इव ।
पुत्रेषु वा नप्तृषु वा न चेद आत्मनि पश्यति ॥२॥
nādharmaś carito rājan sadyaḥ phalati gaur iva |
putreṣu vā naptṛṣu vā na ced ātmani paśyati ||2||

“O re, compiere l’adharma non porta frutti immediati come invece fa la Terra, ma saranno nei figli o nei discendenti se non si vede in sé stesso.

फलत्य एव धरुवं पापं गुरु भुक्तम इवॊदरे ।
यद अघातयथा विप्रं कचम आङ्गिरसं तदा ॥३॥
phalaty eva dhruvaṃ pāpaṃ guru bhuktam ivodare |
yad aghātayathā vipraṃ kacam āṅgirasaṃ tadā ||3||

Il male certamente dà i suoi frutti come un cibo pesante nello stomaco, poiché dunque fu ucciso un tempo il savio Kaca discendente di Angiras,

अपापशीलं धर्मज्ञं शुश्रूषं मद्गृहे रतम ।
वधाद अनर्हतस तस्य वधाच च दुहितुर मम ॥४॥
apāpaśīlaṃ dharmajñaṃ śuśrūṣaṃ madgṛhe ratam |
vadhād anarhatas tasya vadhāc ca duhitur mama ||4||

dall’irreprensibile condotta, sapiente del dharma, felice di servire nella mia casa, per la sua immeritata uccisione e per l’offesa fatta a mia figlia.

वृषपर्वन निबॊधेदं तयक्ष्यामि तवां सबान्धवम ।
सथातुं तवद विषये राजन न शक्ष्यामि तवया सह ॥५॥
vṛṣaparvan nibodhedaṃ tyakṣyāmi tvāṃ sabāndhavam |
sthātuṃ tvad viṣaye rājan na śakṣyāmi tvayā saha ||5||

O Vrishaparvan, sappi che io lascerò te e i tuoi parenti, o re, io non posso più vivere nel tuo regno con te.

अहॊ माम अभिजानासि दैत्य मिथ्या परलापिनम ।
यथेमम आत्मनॊ दॊषं न नियच्छस्य उपेक्षसे ॥६॥
aho mām abhijānāsi daitya mithyā pralāpinam |
yathemam ātmano doṣaṃ na niyacchasy upekṣase ||6||

O Daitya, forse tu pensi che io parli a vanvera, che vedendo questa tua colpa non la abbandoni?”

व्ऋषपर्वोवाच ।
नाधर्मं न मृषावादं तवयि जानामि भार्गव ।
तवयि धर्मश च सत्यं च तत परसीदतु नॊ भवान ॥७॥
vr̥ṣaparvovāca |
nādharmaṃ na mṛṣāvādaṃ tvayi jānāmi bhārgava |
tvayi dharmaś ca satyaṃ ca tat prasīdatu no bhavān ||7||

Vrishaparvan disse: “O discendente di Bhrigu, io non riconosco in te né adharma né falsità, o signore, in te vi è solo dharma e verità, questo sia chiaro a tutti noi.

यद्य अस्मान अपहाय तवम इतॊ गच्छसि भार्गव ।
समुद्रं संप्रवेष्क्यामॊ नान्यद अस्ति परायणम ॥८॥
yady asmān apahāya tvam ito gacchasi bhārgava |
samudraṃ saṃpraveṣkyāmo nānyad asti parāyaṇam ||8||

O discendente di Bhrigu, se tu da qui te ne andrai abbandonandoci, noi ci rifugeremo nell’oceano non vi è altra risorsa.”

शुक्र उवाच ।
समुद्रं परविशध्वं वा दिशॊ वा दरवतासुराः ।
दुहितुर नाप्रियं सॊढुं शक्तॊ ऽहं दयिता हि मे ॥९॥
śukra uvāca |
samudraṃ praviśadhvaṃ vā diśo vā dravatāsurāḥ |
duhitur nāpriyaṃ soḍhuṃ śakto ‘haṃ dayitā hi me ||9||

Shukra disse: “O Asura, abbandonate questa regione e nascondetevi nell’oceano, io non sono in grado di sopportare il dispiacere della mia amata figlia.

परसाद्यतां देव यानी जीवितं हय अत्र मे सथितम ।
यॊगक्षेम करस ते ऽहम इन्द्रस्येव बृहस्पतिः ॥१०॥
prasādyatāṃ deva yānī jīvitaṃ hy atra me sthitam |
yogakṣema karas te ‘ham indrasyeva bṛhaspatiḥ ||10||

Sia dunque soddisfatta Devayani, la mia vita sta in lei, io a te ho procurato sicurezza come Brihaspati ad Indra.”

व्ऋषपर्वोवाच ।
यत किं चिद असुरेन्द्राणां विद्यते वसु भार्गव ।
भुवि हस्तिगवाश्वं वा तस्य तवं मम चेश्वरः ॥११॥
vr̥ṣaparvovāca |
yat kiṃ cid asurendrāṇāṃ vidyate vasu bhārgava |
bhuvi hastigavāśvaṃ vā tasya tvaṃ mama ceśvaraḥ ||11||

Vrishaparvan disse: “Qualsiasi cosa si trovi tra i migliori Asura sulla Terra, di ricchezza, in elefanti, vacche e cavalli è tuo, tu sei il mio padrone.”

शुक्र उवाच ।
यत किं चिद अस्ति दरविणं दैत्येन्द्राणां महासुर ।
तस्येश्वरॊ ऽसमि यदि ते देव यानी परसाद्यताम ॥१२॥
śukra uvāca |
yat kiṃ cid asti draviṇaṃ daityendrāṇāṃ mahāsura |
tasyeśvaro ‘smi yadi te deva yānī prasādyatām ||12||

Shukra disse: “O grande Asura, quale che sia la ricchezza dei migliori Daitya se io sono il tuo signore che Devayani sia soddisfatta.”

वैशम्पायन उवाच ।
एवमुक्तस्तथेत्याह वृषपर्वा महाकविः ।
देवयान्यन्तिकं गत्वा तमर्थं प्राह भार्गवः ॥१३॥
vaiśampāyana uvāca |
evamuktastathetyāha vṛṣaparvā mahākaviḥ |
devayānyantikaṃ gatvā tamarthaṃ prāha bhārgavaḥ ||13||

Vaishampayana disse: “Dopo che Vrishaparva si rivolse così al grande figlio di Kavi, si recò da Devayani e il figlio di Bhrigu le raccontava ogni cosa.

देवयान्य् उवाच ।
यदि तवम ईश्वरस तात राज्ञॊ वित्तस्य भार्गव ।
नाभिजानामि तत ते ऽहं राजा तु वदतु सवयम ॥१४॥
devayāny uvāca |
yadi tvam īśvaras tāta rājño vittasya bhārgava |
nābhijānāmi tat te ‘haṃ rājā tu vadatu svayam ||14||

Devayānī disse: “O padre, se tu sei il signore di questo re, o discendente di Bhrigu, io non lo so, che il re lo dica lui stesso.”

व्ऋषपर्वोवाच ।
यं कामम अभिकामासि देव यानि शुचिस्मिते ।
तत ते ऽहं संप्रदास्यामि यदि चेद अपि दुर्लभम ॥१५॥
vr̥ṣaparvovāca |
yaṃ kāmam abhikāmāsi deva yāni śucismite |
tat te ‘haṃ saṃpradāsyāmi yadi ced api durlabham ||15||

Vrishaparvan disse: “Quale sia il desiderio che tu brami o Devayani dal dolce sorriso, io questo soddisferò anche se difficile a farsi.”

देवयान्य् उवाच ।
दासीं कन्या सहस्रेण शर्मिष्ठाम अभिकामये ।
अनु मां तत्र गच्छेत सा यत्र दास्यति मे पिता ॥१६॥
devayāny uvāca |
dāsīṃ kanyā sahasreṇa śarmiṣṭhām abhikāmaye |
anu māṃ tatra gacchet sā yatra dāsyati me pitā ||16||

Devayani disse: “Io desidero che schiava Sharmishtha assieme a mille fanciulle, venga al mio seguito là dove mio padre mi darà.”

व्ऋषपर्वोवाच ।
उत्तिष्ठ हे संग्रहीत्रि शर्मिष्ठां शीघ्रम आनय ।
यं च कामयते कामं देव यानी करॊतु तम ॥१७॥
vr̥ṣaparvovāca |
uttiṣṭha he saṃgrahītri śarmiṣṭhāṃ śīghram ānaya |
yaṃ ca kāmayate kāmaṃ deva yānī karotu tam ||17||

Vrishaparvan disse: “Alzati Samgrahitri, conduci qui rapidamente Sharmishtha, che il desiderio che ha espresso Devayani sia soddisfatto.”

वैशंपायन उवाच ।
ततॊ धात्री तत्र गत्वा शर्मिष्ठां वाक्यम अब्रवीत ।
उत्तिष्ठ भद्रे शर्मिष्ठे जञातीनां सुखम आवह ॥१८॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tato dhātrī tatra gatvā śarmiṣṭhāṃ vākyam abravīt |
uttiṣṭha bhadre śarmiṣṭhe jñātīnāṃ sukham āvaha ||18||

Vaishampayana disse: “quindi la nutrice, raggiunta Sharmishtha le disse queste parole: “O bella Sharmishtha alzati, compi la felicità dei genitori.

तयजति बराह्मणः शिष्यान देव यान्या परचॊदितः ।
सा यं कामयते कामं स कार्यॊ ऽदय तवयानघे ॥१९॥
tyajati brāhmaṇaḥ śiṣyān deva yānyā pracoditaḥ |
sā yaṃ kāmayate kāmaṃ sa kāryo ‘dya tvayānaghe ||19||

Il brahmana abbandona i suoi discepoli spinto da Devayani, o senza macchia, il desiderio che ella ha espresso tu devi compiere.”

शर्मिष्ठोवाच ।
सा यं कामयते कामं करवाण्य अहम अद्य तम ।
मा तव एवापगमच छुक्रॊ देव यानी च मत्कृते ॥२०॥
śarmiṣṭhovāca |
sā yaṃ kāmayate kāmaṃ karavāṇy aham adya tam |
mā tv evāpagamac chukro deva yānī ca matkṛte ||20||

Sharmishtha disse: “Il desiderio che lei vuole io ora lo compirò, non se ne vadano per mio fallo Shukra e Devayani.”

वैशंपायन उवाच ।
ततः कन्या सहस्रेण वृता शिबिकया तदा ।
पितुर नियॊगात तवरिता निश्चक्राम पुरॊत्तमात ॥२१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tataḥ kanyā sahasreṇa vṛtā śibikayā tadā |
pitur niyogāt tvaritā niścakrāma purottamāt ||21||

Vaishampayana disse: “Allora circondata da mille fanciulle in palanchino, per ordine del padre rapidamente usciva dalla grande città.

शर्मिष्ठोवाच ।
अहं कन्या सहस्रेण दासी ते परिचारिका ।
अनु तवां तत्र यास्यामि यत्र दास्यति ते पिता ॥२२॥
śarmiṣṭhovāca |
ahaṃ kanyā sahasreṇa dāsī te paricārikā |
anu tvāṃ tatra yāsyāmi yatra dāsyati te pitā ||22||

Sharmishtha disse: “Io con mille fanciulle, come tua schiava e serva, ti seguirò là dove ti darà tuo padre.”

देवयान्य् उवाच ।
सतुवतॊ दुहिता ते ऽहं बन्दिनः परतिगृह्णतः ।
सतूयमानस्य दुहिता कथं दासी भविष्यसि ॥२३॥
devayāny uvāca |
stuvato duhitā te ‘haṃ bandinaḥ pratigṛhṇataḥ |
stūyamānasya duhitā kathaṃ dāsī bhaviṣyasi ||23||

Devayani disse: “Io sono la figlia di uno che prega, di un elogiatore che accetta regali, e tu sei la figlia di chi è pregato, come puoi essere schiava?”

शर्मिष्ठोवाच ।
येन केन चिद आर्तानां जञातीनां सुखम आवहेत ।
अतस तवाम अनुयास्यामि यत्र दास्यति ते पिता ॥२४॥
śarmiṣṭhovāca |
yena kena cid ārtānāṃ jñātīnāṃ sukham āvahet |
atas tvām anuyāsyāmi yatra dāsyati te pitā ||24||

Sharmishtha disse: “Per portare prosperità ai genitori afflitti, io allora ti seguirò dove ti darà il padre tuo.”

वैशंपायन उवाच ।
परतिश्रुते दासभावे दुहित्रा वृषपर्वणः ।
देव यानी नृपश्रेष्ठ पितरं वाक्यम अब्रवीत ॥२५॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
pratiśrute dāsabhāve duhitrā vṛṣaparvaṇaḥ |
deva yānī nṛpaśreṣṭha pitaraṃ vākyam abravīt ||25||

Vaishampayana disse: “Avendo accettato di diventare schiava, Devayani la figlia di Vrishaparvan, o migliore dei sovrani, allora diceva questo al padre:

परविशामि पुरं तात तुष्टास्मि दविजसत्तम ।
अमॊघं तव विज्ञानम अस्ति विद्या बलं च ते ॥२६॥
praviśāmi puraṃ tāta tuṣṭāsmi dvijasattama |
amoghaṃ tava vijñānam asti vidyā balaṃ ca te ||26||

“O padre, entrerò in città, io sono soddisfatta o migliore dei dvija, tu hai una conoscenza non vana, tu hai la forza della sapienza.”

एवम उक्तॊ दुहित्रा स दविजश्रेष्ठॊ महायशाः ।
परविवेश पुरं हृष्टः पूजितः सर्वदानवैः ॥२७॥
evam ukto duhitrā sa dvijaśreṣṭho mahāyaśāḥ |
praviveśa puraṃ hṛṣṭaḥ pūjitaḥ sarvadānavaiḥ ||27||

Dette queste cose la figlia di quel glorioso e ottimo dvija, felice entrava in città venerata da tutti i Danava.

Articolo precedenteDevayani sposa Yayati 81
Articolo successivoRipopolazione degli Kshatrya 64
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti