4.1 C
Milano
venerdì, Dicembre 9, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaRama il figlio di Jamadagni 104

Rama il figlio di Jamadagni 104

SAMBHAVA PARVA
(Il libro delle nascite)

SEZIONE 104
Rama il figlio di Jamadagni

भीष्म उवाच ।
जामदग्न्येन रामेण पितुर वधम अमृष्यता ।
करुद्धेन च महाभागे हैहयाधिपतिर हतः ।
शतानि दश बाहूनां निकृत्तान्य अर्जुनस्य वै ॥१॥
bhīṣma uvāca |
jāmadagnyena rāmeṇa pitur vadham amṛṣyatā |
kruddhena ca mahābhāge haihayādhipatir hataḥ |
śatāni daśa bāhūnāṃ nikṛttāny arjunasya vai ||1||

Bhishma disse: “O illustrissima, da Rama figlio di Jamadagni, finché non perdonava l’uccisione del padre, da lui furioso, fu ucciso il sovrano degli Haihaya e tagliate le mille braccia di quell’Arjuna.

पुनश च धनुर आदाय महास्त्राणि परमुञ्चता ।
निर्दग्धं कषत्रम असकृद रथेन जयता महीम ॥२॥
punaś ca dhanur ādāya mahāstrāṇi pramuñcatā |
nirdagdhaṃ kṣatram asakṛd rathena jayatā mahīm ||2||

E di nuovo impugnato l’arco, grandi frecce scagliava, distruggendo ripetutamente gli kshatriya e sul carro conquistava la Terra.

एवम उच्चावचैर अस्त्रैर भार्गवेण महात्मना ।
तरिः सप्तकृत्वः पृथिवी कृता निःक्षत्रिया पुरा ॥३॥
evam uccāvacair astrair bhārgaveṇa mahātmanā |
triḥ saptakṛtvaḥ pṛthivī kṛtā niḥkṣatriyā purā ||3||

In questo modo quel mahatma discendente di Bhargava, con varie frecce, per ventun volte aveva reso la Terra allora, priva di kshatriya.

ततः संभूय सर्वाभिः कषत्रियाभिः समन्ततः ।
उत्पादितान्य अपत्यानि बराह्मणैर नियतात्मभिः ॥४॥
tataḥ saṃbhūya sarvābhiḥ kṣatriyābhiḥ samantataḥ |
utpāditāny apatyāni brāhmaṇair niyatātmabhiḥ ||4||

Quindi ovunque, con l’unione con le donne kshatriya, da parte di brahmana dall’anima controllata, risorsero i loro figli.

पाणिग्राहस्य तनय इति वेदेषु निश्चितम ।
धर्मं मनसि संस्थाप्य बराह्मणांस ताः समभ्ययुः ।
लॊके ऽपय आचरितॊ दृष्टः कषत्रियाणां पुनर भवः ॥५॥
pāṇigrāhasya tanaya iti vedeṣu niścitam |
dharmaṃ manasi saṃsthāpya brāhmaṇāṃs tāḥ samabhyayuḥ |
loke ‘py ācarito dṛṣṭaḥ kṣatriyāṇāṃ punar bhavaḥ ||5||

Nella discendenza del padre, così sanciscono i Veda, avendo in mente il dharma esse si unirono ai brahmana, e così nel mondo si vide di nuovo la nascita degli kshatriya.

Storia del rishi Dirghatamas

अथॊतथ्य इति खयात आसीद धीमान ऋषिः पुरा ।
ममता नाम तस्यासीद भार्या परमसंमिता ॥६॥
athotathya iti khyāta āsīd dhīmān ṛṣiḥ purā |
mamatā nāma tasyāsīd bhāryā paramasaṃmitā ||6||

Un tempo vi era un saggio rishi di nome Utathya, costui aveva una moglie di nome Mamata supremamente onorata.

उतथ्यस्य यवीयांस तु पुरॊधास तरिदिवौकसाम ।
बृहस्पतिर बृहत तेजा ममतां सॊ ऽनवपद्यत ॥७॥
utathyasya yavīyāṃs tu purodhās tridivaukasām |
bṛhaspatir bṛhat tejā mamatāṃ so ‘nvapadyata ||7||

Il fratello più giovane di Utathya era il purohita dei celesti, Brihaspati1 dall’enorme splendore, questo s’invaghiva di Mamata.

उवाच ममता तं तु देवरं वदतां वरम ।
अन्तर्वत्नी अहं भरात्रा जयेष्ठेनारम्यताम इति ॥८॥
uvāca mamatā taṃ tu devaraṃ vadatāṃ varam |
antarvatnī ahaṃ bhrātrā jyeṣṭhenāramyatām iti ||8||

Mamata però diceva al cognato, a quel migliore dei parlanti: “Io sono incinta per l’amore di tuo fratello maggiore.

अयं च मे महाभाग कुक्षाव एव बृहस्पते ।
औतथ्यॊ वेदम अत्रैव षडङ्गं परत्यधीयत ॥९॥
ayaṃ ca me mahābhāga kukṣāv eva bṛhaspate |
autathyo vedam atraiva ṣaḍaṅgaṃ pratyadhīyata ||9||

Questo, nel mio ventre o glorioso Brihaspati è il figlio di Utathya e da qui studia i Veda coi Vedanga.

अमॊघरेतास तवं चापि नूनं भवितुम अर्हसि ।
तस्माद एवंगते ऽदय तवम उपारमितुम अर्हसि ॥१०॥
amogharetās tvaṃ cāpi nūnaṃ bhavitum arhasi |
tasmād evaṃgate ‘dya tvam upāramitum arhasi ||10||

Quindi invano il tuo seme tu dovrai spargere, perciò stando così le cose, ora tu devi rinunciare.”

एवम उक्तस तया सम्यग बृहत तेजा बृहस्पतिः ।
कामात्मानं तदात्मानं न शशाक नियच्छितुम ॥११॥
evam uktas tayā samyag bṛhat tejā bṛhaspatiḥ |
kāmātmānaṃ tadātmānaṃ na śaśāka niyacchitum ||11||

Pur così da lei giustamente apostrofato il potente Brihaspati, quella sua passione non riusciva a controllare.

संबभूव ततः कामी तया सार्धम अकामया ।
उत्सृजन्तं तु तं रेतः स गर्भस्थॊ ऽभयभाषत ॥१२॥
saṃbabhūva tataḥ kāmī tayā sārdham akāmayā |
utsṛjantaṃ tu taṃ retaḥ sa garbhastho ‘bhyabhāṣata ||12||

Quindi bramoso si congiungeva con lei che non voleva e a lui che eiaculava il suo seme, il feto allora diceva:

भॊस तात कन्यस वदे दवयॊर नास्त्य अत्र संभवः ।
अमॊघशुक्रश च भवान पूर्वं चाहम इहागतः ॥१३॥
bhos tāta kanyasa vade dvayor nāsty atra saṃbhavaḥ |
amoghaśukraś ca bhavān pūrvaṃ cāham ihāgataḥ ||13||

“O padre, io ti dico che qui non vi è abbastanza spazio per due, inutile è dunque il tuo seme, o signore, io qui sono entrato per primo.”

शशाप तं ततः करुद्ध एवम उक्तॊ बृहस्पतिः ।
उतथ्य पुत्रं गर्भस्थं निर्भर्त्स्य भगवान ऋषिः ॥१४॥
śaśāpa taṃ tataḥ kruddha evam ukto bṛhaspatiḥ |
utathya putraṃ garbhasthaṃ nirbhartsya bhagavān ṛṣiḥ ||14||

Allora così apostrofato, irato, Brihaspati quel venerabile rishi malediva il figlio di Utathya, maltrattandolo mentre era ancora nel ventre.

यस्मात तवम ईदृशे काले सर्वभूतेप्सिते सति ।
एवम आत्थ वचस तस्मात तमॊ दीर्घं परवेक्ष्यसि ॥१५॥
yasmāt tvam īdṛśe kāle sarvabhūtepsite sati |
evam āttha vacas tasmāt tamo dīrghaṃ pravekṣyasi ||15||

“Poiché tu in un tale momento che tutti gli esseri desiderano, così parlasti, allora in una perpetua tenebra entrerai.”

स वै दीर्घतमा नाम शापाद ऋषिर अजायत ।
बृहस्पतेर बृहत कीर्तेर बृहस्पतिर इवौजसा ॥१६॥
sa vai dīrghatamā nāma śāpād ṛṣir ajāyata |
bṛhaspater bṛhat kīrter bṛhaspatir ivaujasā ||16||

Quel rishi col nome di Dirghatamas, nacque cieco per via della maledizione del celebrato Brihaspati, ma era splendido come lo stesso Brihaspati.

सपुत्राञ जनयाम आस गौतमादीन महायशाः ।
ऋषेर उतथ्यस्य तदा संतानकुलवृद्धये ॥१७॥
saputrāñ janayām āsa gautamādīn mahāyaśāḥ |
ṛṣer utathyasya tadā saṃtānakulavṛddhaye ||17||

Egli generava figli di grande potere a cominciare da Gautama, per la continuazione e crescita della stirpe del rishi Utathya.

लॊभमॊहाभिभूतास ते पुत्रास तं गौतमादयः ।
काष्ठे समुद्रे परक्षिप्य गङ्गायां समवासृजन ॥१८॥
lobhamohābhibhūtās te putrās taṃ gautamādayaḥ |
kāṣṭhe samudre prakṣipya gaṅgāyāṃ samavāsṛjan ||18||

Soverchiati dalla cupidigia i suoi figli a cominciare da Gautama, messolo in una bara di legno lo gettavano nella Ganga.

न सयाद अन्धश च वृद्धश च भर्तव्यॊ ऽयम इति सम ते ।
चिन्तयित्वा ततः करूराः परतिजग्मुर अथॊ गृहान ॥१९॥
na syād andhaś ca vṛddhaś ca bhartavyo ‘yam iti sma te |
cintayitvā tataḥ krūrāḥ pratijagmur atho gṛhān ||19||

“Che non si debba mantenere uno vecchio e cieco.” Così pensando, essi quei crudeli se ne tornarono a casa.

सॊ ऽनुस्रॊतस तदा राजन पलवमान ऋषिस ततः ।
जगाम सुबहून देशान अन्धस तेनॊडुपेन ह ॥२०॥
so ‘nusrotas tadā rājan plavamāna ṛṣis tataḥ |
jagāma subahūn deśān andhas tenoḍupena ha ||20||

O re, ma il rishi galleggiando lungo la corrente, il cieco con la sua zattera molti luoghi percorreva.

तं तु राजा बलिर नाम सर्वधर्मविशारदः ।
अपश्यन मज्जन गतः सरॊतसाभ्याशम आगतम ॥२१॥
taṃ tu rājā balir nāma sarvadharmaviśāradaḥ |
apaśyan majjana gataḥ srotasābhyāśam āgatam ||21||

Finché fu visto da un re di nome Bali, esperto di ogni dharma, che era andato per le sue abluzioni, portato vicino dalla corrente.

जग्राह चैनं धर्मात्मा बलिः सत्यपराक्रमः ।
जञात्वा चैनं स वव्रे ऽथ पुत्रार्थं मनुजर्षभ ॥२२॥
jagrāha cainaṃ dharmātmā baliḥ satyaparākramaḥ |
jñātvā cainaṃ sa vavre ‘tha putrārthaṃ manujarṣabha ||22||

E Bali, dharmatma dal sincero coraggio lo afferrava e conosciutolo, lo scelse come mezzo di figliolanza o toro fra gli uomini.

संतानार्थं महाभाग भार्यासु मम मानद ।
पुत्रान धर्मार्थकुशलान उत्पादयितुम अर्हसि ॥२३॥
saṃtānārthaṃ mahābhāga bhāryāsu mama mānada |
putrān dharmārthakuśalān utpādayitum arhasi ||23||

“O illustrissimo, o onorevole, per la mia discendenza, con le mie mogli, dei figli esperti nel dharma e nell’artha tu devi generare.”

एवम उक्तः स तेजस्वी तं तथेत्य उक्तवान ऋषिः ।
तस्मै स राजा सवां भार्यां सुदेष्णां पराहिणॊत तदा ॥२४॥
evam uktaḥ sa tejasvī taṃ tathety uktavān ṛṣiḥ |
tasmai sa rājā svāṃ bhāryāṃ sudeṣṇāṃ prāhiṇot tadā ||24||

Così richiesto quello splendido rishi gli rispondeva di si e il re allora gli mandava sua moglie Sudeshna.

अन्धं वृद्धं च तं मत्वा न सा देवी जगाम ह ।
सवां तु धात्रेयिकां तस्मै वृद्धाय पराहिणॊत तदा ॥२५॥
andhaṃ vṛddhaṃ ca taṃ matvā na sā devī jagāma ha |
svāṃ tu dhātreyikāṃ tasmai vṛddhāya prāhiṇot tadā ||25||

Ma la regina pensando che era vecchio e cieco non vi andava, ma allora mandava una sua nutrice a quel vecchio.

तस्यां काक्षीवद आदीन स शूद्रयॊनाव ऋषिर वशी ।
जनयाम आस धर्मात्मा पुत्रान एकादशैव तु ॥२६॥
tasyāṃ kākṣīvad ādīn sa śūdrayonāv ṛṣir vaśī |
janayām āsa dharmātmā putrān ekādaśaiva tu ||26||

In quel grembo di shudra quel controllato rishi cominciando da Kakshivat, quel dharmatma generava undici figli.

काक्षीवद आदीन पुत्रांस तान दृष्ट्वा सर्वान अधीयतः ।
उवाच तम ऋषिं राजा ममैत इति वीर्यवाः ॥२७॥
kākṣīvad ādīn putrāṃs tān dṛṣṭvā sarvān adhīyataḥ |
uvāca tam ṛṣiṃ rājā mamaita iti vīryavāḥ ||27||

Quei figli a cominciare da Kakshivat erano tutti studiosi, il re vedendoli, allora diceva al rishi, “sono miei?” Così quel valoroso,

नेत्य उवाच महर्षिस तं ममैवैत इति बरुवन ।
शूद्रयॊनौ मया हीमे जाताः काक्षीवद आदयः ॥२८॥
nety uvāca maharṣis taṃ mamaivaita iti bruvan |
śūdrayonau mayā hīme jātāḥ kākṣīvad ādayaḥ ||28||

“no” gli rispondeva il grande rishi dicendo: “Sono miei, questi da me generati in un grembo di shudra a cominciare da Kakshivat.

अन्धं वृद्धं च मां मत्वा सुदेष्णा महिषी तव ।
अवमन्य ददौ मूढा शूद्रां धात्रेयिकां हि मे ॥२९॥
andhaṃ vṛddhaṃ ca māṃ matvā sudeṣṇā mahiṣī tava |
avamanya dadau mūḍhā śūdrāṃ dhātreyikāṃ hi me ||29||

Pensando che ero vecchio e cieco tua moglie Sudeshna, dispregiandomi quella sciocca, mi diede una sua nutrice shudra.”

ततः परसादयाम आस पुनस तम ऋषिसत्तमम ।
बलिः सुदेष्णां भार्यां च तस्मै तां पराहिणॊत पुनः ॥३०॥
tataḥ prasādayām āsa punas tam ṛṣisattamam |
baliḥ sudeṣṇāṃ bhāryāṃ ca tasmai tāṃ prāhiṇot punaḥ ||30||

Quindi quell’ottimo re di nuovo se lo propiziava e di nuovo la moglie Sudeshna gli mandava.

तां स दीर्घतमाङ्गेषु सपृष्ट्वा देवीम अथाब्रवीत ।
भविष्यति कुमारस ते तेजस्वी सत्यवाग इति ॥३१॥
tāṃ sa dīrghatamāṅgeṣu spṛṣṭvā devīm athābravīt |
bhaviṣyati kumāras te tejasvī satyavāg iti ||31||

Dirghatamas, toccandole le membra, diceva alla regina: “Nascerà da te un principe splendido e sincero.”

तत्राङ्गॊ नाम राजर्षिः सुदेष्णायाम अजायत ।
एवम अन्ये महेष्वासा बराह्मणैः कषत्रिया भुवि ॥३२॥
tatrāṅgo nāma rājarṣiḥ sudeṣṇāyām ajāyata |
evam anye maheṣvāsā brāhmaṇaiḥ kṣatriyā bhuvi ||32||

Quindi da Sudeshna nasceva un rajarishi di nome Anga, così altri grandi guerrieri kshatriya da brahmana, sulla Terra.

जाताः परमधर्मज्ञा वीर्यवन्तॊ महाबलाः ।
एतच छरुत्वा तवम अप्य अत्र मातः कुरु यथेप्सितम ॥३३॥
jātāḥ paramadharmajñā vīryavanto mahābalāḥ |
etac chrutvā tvam apy atra mātaḥ kuru yathepsitam ||33||

Sono nati, valorosi, fortissimi e sapienti del supremo dharma, questo sapendo anche tu, o madre, ora agisci come meglio desideri.”


NOTE:

1. Si ricorda che Brihaspati il guru dei Sura è il pianeta Giove.

Articolo successivoMorte di Shamtanu 101
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti