2.3 C
Milano
martedì, Dicembre 6, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaNascita di Dritarashtra, Pandu e Vidura 106

Nascita di Dritarashtra, Pandu e Vidura 106

SAMBHAVA PARVA
(Il libro delle nascite)

SEZIONE 106
Nascita di Dritarashtra, Pandu e Vidura

वैशंपायन उवाच ।
ततः सत्यवती काले वधूं सनाताम ऋतौ तदा ।
संवेशयन्ती शयने शनकैर वाक्यम अब्रवीत ॥१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tataḥ satyavatī kāle vadhūṃ snātām ṛtau tadā |
saṃveśayantī śayane śanakair vākyam abravīt ||1||

Vaishampayana disse: “quindi a tempo debito, Satyavati avendo purificato la nuora, facendola coricare nel letto dolcemente queste parole le diceva:

कौसल्ये देवरस ते ऽसति सॊ ऽदय तवानुप्रवेक्ष्यति ।
अप्रमत्ता परतीक्षैनं निशीथे आगमिष्यति ॥२॥
kausalye devaras te ‘sti so ‘dya tvānupravekṣyati |
apramattā pratīkṣainaṃ niśīthe āgamiṣyati ||2||

“O figlia di Kausalya, tu ora hai un cognato che verrà a congiungersi con te, attentamente tu attendilo, egli verrà a mezzanotte.”

शवश्र्वास तद वचनश्रुत्वा शयाना शयने शुभे ।
साचिन्तयत तदा भीष्मम अन्यांश च कुरुपुंगवान ॥३॥
śvaśrvās tad vacanaśrutvā śayānā śayane śubhe |
sācintayat tadā bhīṣmam anyāṃś ca kurupuṃgavān ||3||

Giacendo sullo splendido letto, avendo udite le parole della suocera, ella pensava allora a Bhishma e ad altri tori tra i Kuru.

ततॊ ऽमबिकायां परथमं नियुक्तः सत्यवाग ऋषिः ।
दीप्यमानेषु दीपेषु शयनं परविवेश ह ॥४॥
tato ‘mbikāyāṃ prathamaṃ niyuktaḥ satyavāg ṛṣiḥ |
dīpyamāneṣu dīpeṣu śayanaṃ praviveśa ha ||4||

Quindi quel rishi dalla sincera parola per primo si congiunse con Ambika, con delle lanterne accese egli entrava nel letto.

तस्य कृष्णस्य कपिला जटा दीप्ते च लॊचने ।
बभ्रूणि चैव शमश्रूणि दृष्ट्वा देवी नयमीलयत ॥५॥
tasya kṛṣṇasya kapilā jaṭā dīpte ca locane |
babhrūṇi caiva śmaśrūṇi dṛṣṭvā devī nyamīlayat ||5||

E vedendo i bruni riccioli di Krishna e gli occhi di fuoco e i suoi scuri baffi, la regina chiudeva gli occhi.

संबभूव तया रात्रौ मातुः परियचिकीर्षया ।
भयात काशिसुता तं तु नाशक्नॊद अभिवीक्षितुम ॥६॥
saṃbabhūva tayā rātrau mātuḥ priyacikīrṣayā |
bhayāt kāśisutā taṃ tu nāśaknod abhivīkṣitum ||6||

A lui si univa nella notte per compiacere la madre, ma per la paura, la figlia del re dei Kashi non osava guardarlo.

ततॊ निष्क्रान्तम आसाद्य मातापुत्रम अथाब्रवीत ।
अप्य अस्यां गुणवान पुत्र राजपुत्रॊ भविष्यति ॥७॥
tato niṣkrāntam āsādya mātāputram athābravīt |
apy asyāṃ guṇavān putra rājaputro bhaviṣyati ||7||

Quindi la madre incontrando il figlio che usciva gli disse: “O figlio mio, da lei dunque un principe pieno di qualità nascerà?”

निशम्य तद वचॊ मातुर वयासः परमबुद्धिमान ।
परॊवाचातीन्द्रिय जञानॊ विधिना संप्रचॊदितः ॥८॥
niśamya tad vaco mātur vyāsaḥ paramabuddhimān |
provācātīndriya jñāno vidhinā saṃpracoditaḥ ||8||

Vyasa quel supremo saggio, udita la domanda della madre, col suo senso interiore acquisito dal modo di vivere rispondeva:

नागायुग समप्राणॊ विद्वान राजर्षिसत्तमः ।
महाभागॊ महावीर्यॊ महाबुद्धिर भविष्यति ॥९॥
nāgāyuga samaprāṇo vidvān rājarṣisattamaḥ |
mahābhāgo mahāvīryo mahābuddhir bhaviṣyati ||9||

“Con l’energia di cento elefanti, sapiente, il migliore dei rajarishi, glorioso, dal grande valore e dal grande intelletto egli sarà.

तस्य चापि शतं पुत्रा भविष्यन्ति महाबलाः ।
किं तु मातुः स वैगुण्याद अन्ध एव भविष्यति ॥१०॥
tasya cāpi śataṃ putrā bhaviṣyanti mahābalāḥ |
kiṃ tu mātuḥ sa vaiguṇyād andha eva bhaviṣyati ||10||

E lui pure avrà cento figli di grande forza, ma per la colpa della madre egli sarà cieco.”

तस्य तद वचनं शरुत्वा मातापुत्रम अथाब्रवीत ।
नान्धः कुरूणां नृपतिर अनुरूपस तपॊधन ॥११॥
tasya tad vacanaṃ śrutvā mātāputram athābravīt |
nāndhaḥ kurūṇāṃ nṛpatir anurūpas tapodhana ||11||

La madre udite le sue parole diceva al figlio: “O ricco in tapas, un cieco non è adatto ad essere il sovrano dei Kuru.

जञातिवंशस्य गॊप्तारं पितॄणां वंशवर्धनम ।
दवितीयं कुरुवंशस्य राजानं दातुम अर्हसि ॥१२॥
jñātivaṃśasya goptāraṃ pitṝṇāṃ vaṃśavardhanam |
dvitīyaṃ kuruvaṃśasya rājānaṃ dātum arhasi ||12||

Né il protettore dei parenti e il continuatore della stirpe, tu devi darci un secondo re per la continuazione dei Kuru.”

स तथेति परतिज्ञाय निश्चक्राम महातपाः ।
सापि कालेन कौसल्या सुषुवे ऽनधं तम आत्मजम ॥१३॥
sa tatheti pratijñāya niścakrāma mahātapāḥ |
sāpi kālena kausalyā suṣuve ‘ndhaṃ tam ātmajam ||13||

Il grande asceta rispondendo di si, se ne andava, quindi a tempo debito la figlia di Kausalya partoriva un figlio cieco.

पुनर एव तु सा देवी परिभाष्य सनुषां ततः ।
ऋषिम आवाहयत सत्या यथापूर्वम अनिन्दिता ॥१४॥
punar eva tu sā devī paribhāṣya snuṣāṃ tataḥ |
ṛṣim āvāhayat satyā yathāpūrvam aninditā ||14||

Di nuovo dunque parlando alla nuora, la virtuosa la regina Satyavati invitava il rishi come prima.

ततस तेनैव विधिना महर्षिस ताम अपद्यत ।
अम्बालिकाम अथाभ्यागाद ऋषिं दृष्ट्वा च सापि तम ॥१५॥
tatas tenaiva vidhinā maharṣis tām apadyata |
ambālikām athābhyāgād ṛṣiṃ dṛṣṭvā ca sāpi tam ||15||

Quindi dietro quell’invito il grande rishi si recava da Ambalika, ed ella pure vedendo il rishi si impauriva.

विषण्णा पाण्डुसंकाशा समपद्यत भारत ।
तां भीतां पाण्डुसंकाशां विषण्णां परेक्ष्य पार्थिव ॥१६॥
viṣaṇṇā pāṇḍusaṃkāśā samapadyata bhārata |
tāṃ bhītāṃ pāṇḍusaṃkāśāṃ viṣaṇṇāṃ prekṣya pārthiva ||16||

O Bharata, o sovrano, scossa divenne pallida a vedersi, scorgendolo, quella impaurita è divenuta pallida in viso.

वयासः सत्यवती पुत्र इदं वचनम अब्रवीत ।
यस्मात पाण्डुत्वम आपन्ना विरूपं परेक्ष्य माम अपि ॥१७॥
vyāsaḥ satyavatī putra idaṃ vacanam abravīt |
yasmāt pāṇḍutvam āpannā virūpaṃ prekṣya mām api ||17||

Vyasa il figlio di Satyavati queste parole diceva: “Poiché sei impallidita vedendo la mia bruttezza,

तस्माद एष सुतस तुभ्यं पाण्डुर एव भविष्यति ।
नाम चास्य तद एवेह भविष्यति शुभानने ॥१८॥
tasmād eṣa sutas tubhyaṃ pāṇḍur eva bhaviṣyati |
nāma cāsya tad eveha bhaviṣyati śubhānane ||18||

allora pure tuo figlio sarà pallido, o bellissima, e quaggiù pure di nome egli sarà Pandu.”

इत्य उक्त्वा स निराक्रामद भगवान ऋषिसत्तमः ।
ततॊ निष्क्रान्तम आलॊक्य सत्या पुत्रम अभाषत ॥१९॥
ity uktvā sa nirākrāmad bhagavān ṛṣisattamaḥ |
tato niṣkrāntam ālokya satyā putram abhāṣata ||19||

Dette queste cose, usciva il venerabile supremo rishi e vedendolo uscire Satyavati interrogava il figlio.

शशंस स पुनर मात्रे तस्य बालस्य पाण्डुताम ।
तं माता पुनर एवान्यम एकं पुत्रम अयाचत ॥२०॥
śaśaṃsa sa punar mātre tasya bālasya pāṇḍutām |
taṃ mātā punar evānyam ekaṃ putram ayācata ||20||

E ancora egli raccontava alla madre del pallore del bambino e la madre di nuovo gli chiedeva un altro figlio.

तथेति च महर्षिस तां मातरं परत्यभाषत ।
ततः कुमारं सा देवी पराप्तकालम अजीजनत ॥२१॥
tatheti ca maharṣis tāṃ mātaraṃ pratyabhāṣata |
tataḥ kumāraṃ sā devī prāptakālam ajījanat ||21||

E il grande rishi alla madre rispondeva di si, quindi la regina al tempo debito partoriva un fanciullo.

पाण्डुं लक्षणसंपन्नं दीप्यमानम इव शरिया ।
तस्य पुत्रा महेष्वासा जज्ञिरे पञ्च पाण्डवाः ॥२२॥
pāṇḍuṃ lakṣaṇasaṃpannaṃ dīpyamānam iva śriyā |
tasya putrā maheṣvāsā jajñire pañca pāṇḍavāḥ ||22||

Pallido come segno distintivo, e acceso di bellezza, da lui nacquero dei figli grandi guerrieri, i cinque Pandava.

ऋतुकाले ततॊ जयेष्ठां वधूं तस्मै नययॊजयत ।
सा तु रूपं च गन्धं च महर्षेः परविचिन्त्य तम ॥२३॥
ṛtukāle tato jyeṣṭhāṃ vadhūṃ tasmai nyayojayat |
sā tu rūpaṃ ca gandhaṃ ca maharṣeḥ pravicintya tam ||23||

Giunto il momento a lui mandava la nuora più anziana, ella però ricordando l’aspetto e l’odore del grande rishi.

नाकरॊद वचनं देव्या भयात सुरसुतॊपमा ।
ततः सवैर भूषणैर दासीं भूषयित्वाप्सर उपमाम ॥२४॥
nākarod vacanaṃ devyā bhayāt surasutopamā |
tataḥ svair bhūṣaṇair dāsīṃ bhūṣayitvāpsara upamām ||24||

Quella splendida come una luminosa fanciulla non obbediva all’ordine, ma coi propri ornamenti adornò una schiava simile ad una Apsaras.

परेषयाम आस कृष्णाय ततः काशिपतेः सुता ।
दासी ऋषिम अनुप्राप्तं परत्युद्गम्याभिवाद्य च ॥२५॥
preṣayām āsa kṛṣṇāya tataḥ kāśipateḥ sutā |
dāsī ṛṣim anuprāptaṃ pratyudgamyābhivādya ca ||25||

Allora la figlia del re dei Kashi, la mandava a Krishna, la schiava raggiuto il rishi, dopo averlo avvicinato lo riveriva.

संविवेशाभ्यनुज्ञाता सत्कृत्यॊपचचार ह ।
कामॊपभॊगेन तु स तस्यां तुष्टिम अगाद ऋषिः ॥२६॥
saṃviveśābhyanujñātā satkṛtyopacacāra ha |
kāmopabhogena tu sa tasyāṃ tuṣṭim agād ṛṣiḥ ||26||

E col suo permesso unitosi a lui, bellamente lo serviva, e il rishi molto contento fu del godimento dell’amore con lei.

तया सहॊषितॊ रात्रिं महर्षिः परीयमाणया ।
उत्तिष्ठन्न अब्रवीद एनाम अभुजिष्या भविष्यसि ॥२७॥
tayā sahoṣito rātriṃ maharṣiḥ prīyamāṇayā |
uttiṣṭhann abravīd enām abhujiṣyā bhaviṣyasi ||27||

E assieme a lei per la soddisfazione rimaneva tutta la notte e alzandosi le diceva: “La libertà acquisterai

अयं च ते शुभे गर्भः शरीमान उदरम आगतः ।
धर्मात्मा भविता लॊके सर्वबुद्धिमतां वरः ॥२८॥
ayaṃ ca te śubhe garbhaḥ śrīmān udaram āgataḥ |
dharmātmā bhavitā loke sarvabuddhimatāṃ varaḥ ||28||

e nel tuo grembo un figlio fortunato è giunto, al mondo egli sarà un’anima giusta, il migliore di tutti i saggi.”

स जज्ञे विदुरॊ नाम कृष्णद्वैपायनात्मजः ।
धृतराष्ट्रस्य च भराता पाण्डॊश चामितबुद्धिमान ॥२९॥
sa jajñe viduro nāma kṛṣṇadvaipāyanātmajaḥ |
dhṛtarāṣṭrasya ca bhrātā pāṇḍoś cāmitabuddhimān ||29||

E nacque col nome di Vidura, quel figlio di Krishna il dvaipayana, dall’incommensurabile intelletto quel fratello di Dhritarashtra e di Pandu.

धर्मॊ विदुर रूपेण शापात तस्य महात्मनः ।
माण्डव्यस्यार्थ तत्त्वज्ञः कामक्रॊधविवर्जितः ॥३०॥
dharmo vidura rūpeṇa śāpāt tasya mahātmanaḥ |
māṇḍavyasyārtha tattvajñaḥ kāmakrodhavivarjitaḥ ||30||

Dharma stesso nel corpo di Vidura per la maledizione del mahatma Mandavya, sapiente del vero e dell’artha, libero da ira e disideri.

स धर्मस्यानृणॊ भूत्वा पुनर मात्रा समेत्य च ।
तस्यै गर्भं समावेद्य तत्रैवान्तरधीयत ॥३१॥
sa dharmasyānṛṇo bhūtvā punar mātrā sametya ca |
tasyai garbhaṃ samāvedya tatraivāntaradhīyata ||31||

Liberatosi del proprio impegno, di nuovo incontrata la madre, la informava del nuovo pargolo e quindi scompariva.

एवं विचित्रवीर्यस्य कषेत्रे दवैपायनाद अपि ।
जज्ञिरे देवगर्भाभाः कुरुवंशविवर्धनाः ॥३२॥
evaṃ vicitravīryasya kṣetre dvaipāyanād api |
jajñire devagarbhābhāḥ kuruvaṃśavivardhanāḥ ||32||

E così dalle mogli di Vicitravirya, pure dal dvaipayana nacquero, splendidi come figli di Deva i continuatori della stirpe dei Kuru.

Articolo successivoMorte di Shamtanu 101
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti