6.8 C
Milano
lunedì, Dicembre 5, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaMenaka seduce Vishvamitra 72

Menaka seduce Vishvamitra 72

SAMBHAVA PARVA
(Il libro delle nascite)

SEZIONE 72
Menaka seduce Vishvamitra

शकुन्तलोवाच ।
एवम उक्तस तया शक्रः संदिदेश सदागतिम ।
परातिष्ठत तदा काले मेनका वायुना सह ॥१॥
śakuntalovāca |
evam uktas tayā śakraḥ saṃdideśa sadāgatim |
prātiṣṭhata tadā kāle menakā vāyunā saha ||1||

Shakuntala disse: “Come da lei richiesto, Shakra ordinava al vento che è sempre in moto, quindi in quel periodo Menaka partiva con Vayu.

अथापश्यद वरारॊहा तपसा दग्धकिल्बिषम ।
विश्वामित्रं तपस्यन्तं मेनका भीरुर आश्रमे ॥२॥
athāpaśyad varārohā tapasā dagdhakilbiṣam |
viśvāmitraṃ tapasyantaṃ menakā bhīrur āśrame ||2||

Allora Menaka, quella bella dal superbo culetto, scorgeva Vishvamitra in contemplazione nell’ashrama, purificato di ogni colpa attraverso il tapas.

अभिवाद्य ततः सा तं पराक्रीडद ऋषिसंनिधौ ।
अपॊवाह च वासॊ ऽसया मारुतः शशिसंनिभम ॥३॥
abhivādya tataḥ sā taṃ prākrīḍad ṛṣisaṃnidhau |
apovāha ca vāso ‘syā mārutaḥ śaśisaṃnibham ||3||

Dopo averlo salutato iniziò a giocare vicino a lui, mentre Maruta strappava via il vestito di quella splendida come la Luna.

सागच्छत तवरिता भूमिं वासस तद अभिलिङ्गती ।
उत्स्मयन्तीव सव्रीडं मारुतं वरवर्णिनी ॥४॥
sāgacchat tvaritā bhūmiṃ vāsas tad abhiliṅgatī |
utsmayantīva savrīḍaṃ mārutaṃ varavarṇinī ||4||

Ella correva veloce inseguendo la veste sul terreno, mentre il malizioso Maruta sembrava ridere di quella bellissima.

गृद्धां वाससि संभ्रान्तां मेनकां मुनिसत्तमः ।
अनिर्देश्य वयॊ रूपाम अपश्यद विवृतां तदा ॥५॥
gṛddhāṃ vāsasi saṃbhrāntāṃ menakāṃ munisattamaḥ |
anirdeśya vayo rūpām apaśyad vivṛtāṃ tadā ||5||

E quel migliore dei muni vide Menaka agitata che inseguiva la veste, la vide nuda, soffusa di incredibile bellezza e giovinezza.

तस्या रूपगुणं दृष्ट्वा स तु विप्रर्षभस तदा ।
चकार भावं संसर्गे तया कामवशं गतः ॥६॥
tasyā rūpaguṇaṃ dṛṣṭvā sa tu viprarṣabhas tadā |
cakāra bhāvaṃ saṃsarge tayā kāmavaśaṃ gataḥ ||6||

E vedendo la bellezza del suo aspetto, quel toro fra i savi, caduto preda dell’amore divenne bramoso di unirsi a lei.

नयमन्त्रयत चाप्य एनां सा चाप्य ऐच्छद अनिन्दिता ।
तौ तत्र सुचिरं कालं वने वयहरताम उभौ ॥७॥
nyamantrayata cāpy enāṃ sā cāpy aicchad aninditā |
tau tatra suciraṃ kālaṃ vane vyaharatām ubhau ||7||

E lui la invitava, e anche quella irreprensibile lo voleva, i due dunque trascorsero un lungo tempo insieme nella foresta.

Nascita di Shakuntala

रममाणौ यथाकामं यथैक दिवसं तथा ।
जनयाम आस स मुनिर मेनकायां शकुन्तलाम ॥८॥
ramamāṇau yathākāmaṃ yathaika divasaṃ tathā |
janayām āsa sa munir menakāyāṃ śakuntalām ||8||

A lungo come fosse un solo giorno, si divertivano secondo il desiderio, così il muni generava Shakuntala nel grembo di Menaka.

परस्थे हिमवतॊ रम्ये मालिनीम अभितॊ नदीम ।
जातम उत्सृज्य तं गर्भं मेनका मालिनीम अनु ॥९॥
prasthe himavato ramye mālinīm abhito nadīm |
jātam utsṛjya taṃ garbhaṃ menakā mālinīm anu ||9||

Sullo splendido altopiano dell’Himavat, nei pressi della fiumana Malini, abbandonava la neonata Menaka lungo la Malini.

कृतकार्या ततस तूर्णम अगच्छच छक्र संसदम ।
तं वने विजने गर्भं सिंहव्याघ्र समाकुले ॥१०॥
kṛtakāryā tatas tūrṇam agacchac chakra saṃsadam |
taṃ vane vijane garbhaṃ siṃhavyāghra samākule ||10||

E terminato il suo compito, velocemente tornava alla dimora di Shakra, e in quella foresta priva di umani, abitata da leoni e tigri, vedendo quella creatura

दृष्ट्वा शयानं शकुनाः समन्तात पर्यवारयन ।
नेमां हिंस्युर वने बालां करव्यादा मांसगृद्धिनः ॥११॥
dṛṣṭvā śayānaṃ śakunāḥ samantāt paryavārayan |
nemāṃ hiṃsyur vane bālāṃ kravyādā māṃsagṛddhinaḥ ||11||

addormentata, circondata da ogni parte dagli avvoltoi, che le fiere non uccisero quella neonata per desiderio di carne.

पर्यरक्षन्त तां तत्र शकुन्ता मेनकात्मजाम ।
उपस्प्रष्टुं गतश चाहम अपश्यं शयिताम इमाम ॥१२॥
paryarakṣanta tāṃ tatra śakuntā menakātmajām |
upaspraṣṭuṃ gataś cāham apaśyaṃ śayitām imām ||12||

In quel luogo gli avvoltoi proteggevano quella figlia di Menaka: “Giunto per i miei lavacri, io la vidi addormentata.

निर्जने विपिने ऽरण्ये शकुन्तैः परिवारिताम ।
आनयित्वा ततश चैनां दुहितृत्वे नययॊजयम ॥१३॥
nirjane vipine ‘raṇye śakuntaiḥ parivāritām |
ānayitvā tataś caināṃ duhitṛtve nyayojayam ||13||

Là nel folto della deserta foresta, circondata dagli avvoltoi, dopo averla raccolta come figlia la portai con me.

शरीरकृत पराणदाता यस्य चान्नानि भुञ्जते ।
करमेण ते तरयॊ ऽपय उक्ताः पितरॊ धर्मनिश्चये ॥१४॥
śarīrakṛt prāṇadātā yasya cānnāni bhuñjate |
krameṇa te trayo ‘py uktāḥ pitaro dharmaniścaye ||14||

Chi genera il corpo, chi lo salva, o colui da cui si riceve nutrimento, questi tre nell’ordine sono detti padri secondo la dottrina del dharma.

निर्जने च वने यस्माच छकुन्तैः परिरक्षिता ।
शकुन्तलेति नामास्याः कृतं चापि ततॊ मया ॥१५॥
nirjane ca vane yasmāc chakuntaiḥ parirakṣitā |
śakuntaleti nāmāsyāḥ kṛtaṃ cāpi tato mayā ||15||

E poiché nella foresta deserta era protetta dagli avvoltoi, allora gli diedi il nome di Shakuntala.

एवं दुहितरं विद्धि मम सौम्य शकुन्तलाम ।
शकुन्तला च पितरं मन्यते माम अनिन्दिता ॥१६॥
evaṃ duhitaraṃ viddhi mama saumya śakuntalām |
śakuntalā ca pitaraṃ manyate mām aninditā ||16||

O saggio sappi che in questo modo Shakuntala è mia figlia e che l’irreprensibile Shakuntala mi ritiene suo padre.”

एतद आचष्ट पृष्टः सन मम जन्म महर्षये ।
सुतां कण्वस्य माम एवं विद्धि तवं मनुजाधिप ॥१७॥
etad ācaṣṭa pṛṣṭaḥ san mama janma maharṣaye |
sutāṃ kaṇvasya mām evaṃ viddhi tvaṃ manujādhipa ||17||

Questo rispondeva alla domanda sulla mia nascita il grande rishi, quindi o signore di uomini sappimi figlia di Kanva.

कण्वं हि पितरं मन्ये पितरं सवम अजानती ।
इति ते कथितं राजन यथावृत्तं शरुतं मया ॥१८॥
kaṇvaṃ hi pitaraṃ manye pitaraṃ svam ajānatī |
iti te kathitaṃ rājan yathāvṛttaṃ śrutaṃ mayā ||18||

Non conoscendo la verità io pensavo a lui come mio padre. O re così io ti ho raccontato esattamente come l’ho udito.”

Articolo precedenteDevayani sposa Yayati 81
Articolo successivoRipopolazione degli Kshatrya 64
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti