4.1 C
Milano
venerdì, Dicembre 9, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaLe domande di Shaunaka 31

Le domande di Shaunaka 31

ASTIKA PARVA
(La storia di Astika)

SEZIONE 31
Le domande di Shaunaka

शौनक उवाच ।
कोऽपराधो महेन्द्रस्य कः प्रमादश्च सूतज ।
तपसा वालखिल्यानां संभूतो गरुडः कथम् ॥१॥
śaunaka uvāca |
ko:’parādho mahendrasya kaḥ pramādaśca sūtaja |
tapasā vālakhilyānāṃ saṃbhūto garuḍaḥ katham ||1||

Shaunaka disse: “O figlio di suta, quale fu la negligenza del grande Indra, quale fu la sua colpa? Come sorse Garuda a causa del tapas dei Valakhilya?

कश्यपस्य द्विजातेश्च कथं वै पक्षिराट् सुतः ।
अधृष्टः सर्वभूतानामवध्यस्चाभवत्कथम् ॥२॥
kaśyapasya dvijāteśca kathaṃ vai pakṣirāṭ sutaḥ |
adhṛṣṭaḥ sarvabhūtānāmavadhyascābhavatkatham ||2||

Perché Kashyapa, un brahmana ebbe per figlio il re degli uccelli? Perché era invulnerabile e invincibile per tutte le creature?

कथं च कामचारी स कामवीर्यश्च खेचरः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं पुराणे यदि पठ्यते ॥३॥
kathaṃ ca kāmacārī sa kāmavīryaśca khecaraḥ |
etadicchāmyahaṃ śrotuṃ purāṇe yadi paṭhyate ||3||

Perché quell’uccello poteva volare ovunque ed usare la forza a piacere? Se si racconta nei Purana lo voglio ascoltare.”

I Valakhilia si vendicano di Indra

सौतिरुवाच ।
विषयोऽयं पुराणस्य यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
शृणु मे वदतः सर्वमेतत्संक्षेपतों द्विज ॥४॥
sautiruvāca |
viṣayo:’yaṃ purāṇasya yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi |
śṛṇu me vadataḥ sarvametatsaṃkṣepatoṃ dvija ||4||

Il suta disse: “Quello che mi chiedi è narrato nei Purana. O dvija, ascolta un breve riassunto.

यजतः पुत्रकामस्य कश्यपस्य प्रजापतेः ।
साहाय्यमृषयो देवा गन्धर्वाश्च ददुः किल ॥५॥
yajataḥ putrakāmasya kaśyapasya prajāpateḥ |
sāhāyyamṛṣayo devā gandharvāśca daduḥ kila ||5||

Mentre Kashyapa il signore delle creature sacrificava per desiderio di figli, i rishi, i deva e i Gandharva lo aiutavano.

तत्रेध्मानयने शक्रो नियुक्तः कश्यपेन ह ।
मुनयो वालखिल्याश्च ये चान्ये देवतागणाः ॥६॥
tatredhmānayane śakro niyuktaḥ kaśyapena ha |
munayo vālakhilyāśca ye cānye devatāgaṇāḥ ||6||

Allora Kashyapa chiese a Sakra, ai muni Valakhilya e alle altre schiere di deva di accendere un fuoco.

शक्रस्तु वीर्यसदृशमिध्यभारं गिरिप्रभम् ।
समुद्यम्यानयामास नातिकृच्छ्रादिव प्रभुः ॥७॥
śakrastu vīryasadṛśamidhyabhāraṃ giriprabham |
samudyamyānayāmāsa nātikṛcchrādiva prabhuḥ ||7||

E Sakra, un enorme fuoco alto come una montagna, pari al suo valore, senza fatica portava quel potente.

अथापश्यदृषीन्ह्रस्वानङ्गुष्ठोदरवर्ष्मणः ।
पलाशवर्तिकामेकां वहतः संहतान्पथि ॥८॥
athāpaśyadṛṣīnhrasvānaṅguṣṭhodaravarṣmaṇaḥ |
palāśavartikāmekāṃ vahataḥ saṃhatānpathi ||8||

Lungo la strada vide alcuni rishi della grandezza di un pollice che trasportavano un solo stelo di Palasa1.

प्रलीनान्स्वेष्विवाङ्गेषु निराहारांस्तपोधनान् ।
क्लिश्यमानान्मन्दबलान्गोष्पदे संप्लुतोदके ॥९॥
pralīnānsveṣvivāṅgeṣu nirāhārāṃstapodhanān |
kliśyamānānmandabalāngoṣpade saṃplutodake ||9||

Erano magri per il digiuno quei ricchi in tapas, stremati per la fatica erano caduti nell’orma di uno zoccolo colma d’acqua.

तान्सर्वान्विस्मयाविष्टो वीर्योन्मत्तः पुरन्दरः ।
अपहास्याभ्यगाच्छीघ्रं लम्बयित्वाऽवमन्य च ॥१०॥
tānsarvānvismayāviṣṭo vīryonmattaḥ purandaraḥ |
apahāsyābhyagācchīghraṃ lambayitvā:’vamanya ca ||10||

Purandara, orgoglioso ed ebro della sua forza, ridendo per il disprezzo, con scherno velocemente li superava.

तेऽथ रोषसमाविष्टाः सुभृशं जातमन्यवः ।
आरेभिरे महत्कर्म तदा शक्रभयंकरम् ॥११॥
te:’tha roṣasamāviṣṭāḥ subhṛśaṃ jātamanyavaḥ |
ārebhire mahatkarma tadā śakrabhayaṃkaram ||11||

Questi presi dall’ira, resi violenti dalla furia, portarono avanti un’azione terrificante per Sakra.

जुहुवुस्ते सुतपसो विधिवज्जातवेदसम् ।
मन्त्रैरुच्चावचैर्विप्रा येन कामेन तच्छृणु ॥१२॥
juhuvuste sutapaso vidhivajjātavedasam |
mantrairuccāvacairviprā yena kāmena tacchṛṇu ||12||

Quei grandi asceti sacrificavano secondo i precetti al fuoco che tutto possiede, con voce alta recitavano mantra e questo fu il risultato, ascolta:

कामवीर्यः कामगमो देवराजभयप्रदः ।
इन्द्रोऽन्यः सर्वदेवानां भवेदिति यतव्रताः ॥१३॥
kāmavīryaḥ kāmagamo devarājabhayapradaḥ |
indro:’nyaḥ sarvadevānāṃ bhavediti yatavratāḥ ||13||

“Valoroso, capace di muoversi a piacere, in grado di spaventare il devaraja, sorga una altro Indra su tutti i deva” Questo dissero quei fermi nei voti:

इन्द्राच्छतगुणः शौर्ये वीर्ये चैव मनोजवः ।
तपसो नः फलेनाद्य दारुणः संभवित्विति ॥१४॥
indrācchataguṇaḥ śaurye vīrye caiva manojavaḥ |
tapaso naḥ phalenādya dāruṇaḥ saṃbhavitviti ||14||

“Dal frutto del nostro Tapas, cento volte più forte e più valoroso di Indra, terribile e veloce come il pensiero sorga.”

Kashyapa chiede clemenza per Indra

तद्बुद्ध्वा भृशसंतप्तो देवराजः शतक्रतुः ।
जगाम शरणं तत्र कश्यपं संशितव्रतम् ॥१५॥
tadbuddhvā bhṛśasaṃtapto devarājaḥ śatakratuḥ |
jagāma śaraṇaṃ tatra kaśyapaṃ saṃśitavratam ||15||

Giunto a conoscenza, l’allarmato devaraja Shatakratu, cercò la protezione di Kashyapa dai fermi voti.

तच्छ्रुत्वा देवराजस्य कश्यपोऽथ प्रजापतिः ।
वालखिल्यानुपागम्य कर्मसिद्धिमपृच्छत ॥१६॥
tacchrutvā devarājasya kaśyapo:’tha prajāpatiḥ |
vālakhilyānupāgamya karmasiddhimapṛcchata ||16||

Dopo aver ascoltato il devaraja, Prajapati Kashyapa avvicinò i Valakhilya e chiese loro di compiere un’azione.

एवम अस्त्व इति तं चापि परत्यूचुः सत्यवादिनः ।
तान कश्यप उवाचेदं सान्त्वपूर्वं परजापतिः ॥१७॥
evam astv iti taṃ cāpi pratyūcuḥ satyavādinaḥ |
tān kaśyapa uvācedaṃ sāntvapūrvaṃ prajāpatiḥ ||17||

“Così sia” risposero quei sempre sinceri. Allora Kashyapa li tranquillizzò con questo conciliante discorso:

अयम इन्द्रस तरिभुवने नियॊगाद बरह्मणः कृतः ।
इन्द्रार्थं च भवन्तॊ ऽपि यत्नवन्तस तपॊधनाः ॥१८॥
ayam indras tribhuvane niyogād brahmaṇaḥ kṛtaḥ |
indrārthaṃ ca bhavanto ‘pi yatnavantas tapodhanāḥ ||18||

“L’attuale Indra, per ordine di Brahma è stato nominato re dei tre luoghi. O ricchi in tapas, impegnatevi nel favorirlo.

न मिथ्या बरह्मणॊ वाक्यं कर्तुम अर्हथ सत्तमाः ।
भवतां च न मिथ्यायं संकल्पॊ मे चिकीर्षितः ॥१९॥
na mithyā brahmaṇo vākyaṃ kartum arhatha sattamāḥ |
bhavatāṃ ca na mithyāyaṃ saṃkalpo me cikīrṣitaḥ ||19||

O virtuosi, non potete rendere falso l’ordine di Brahma, la mia richiesta non è fatta per rendere false le vostre parole.

भवत्व एष पतत्रीणाम इन्द्रॊ ऽतिबलसत्त्ववान ।
परसादः करियतां चैव देवराजस्य याचतः ॥२०॥
bhavatv eṣa patatrīṇām indro ‘tibalasattvavān |
prasādaḥ kriyatāṃ caiva devarājasya yācataḥ ||20||

Vi sia dunque un re delle creature alate, dotato di forza ed energia. Ma la pace sia fatta con il devaraja che vi implora.”

एवम उक्ताः कश्यपेन वालखिल्यास तपॊधनाः ।
परत्यूचुर अभिसंपूज्य मुनिश्रेष्ठं परजापतिम ॥२१॥
evam uktāḥ kaśyapena vālakhilyās tapodhanāḥ |
pratyūcur abhisaṃpūjya muniśreṣṭhaṃ prajāpatim ||21||

Udite le parole di Kashyapa, i Valakhilya ricchi in tapas, inchinandosi risposero a Prajapati, al migliore dei muni:

इन्द्रार्थॊ ऽयं समारम्भः सर्वेषां नः परजापते ।
अपत्यार्थं समारम्भॊ भवतश चायम ईप्सितः ॥२२॥
indrārtho ‘yaṃ samārambhaḥ sarveṣāṃ naḥ prajāpate |
apatyārthaṃ samārambho bhavataś cāyam īpsitaḥ ||22||

“O Prajapati, in favore di Indra sia questa nostra azione. Sia intrapresa per la tua prole secondo il tuo desiderio

तद इदं सफलं कर्म तवया वै परतिगृह्यताम ।
तथा चैव विधत्स्वात्र यथा शरेयॊ ऽनुपश्यसि ॥२३॥
tad idaṃ saphalaṃ karma tvayā vai pratigṛhyatām |
tathā caiva vidhatsvātra yathā śreyo ‘nupaśyasi ||23||

Che questa azione colma di frutti sia da te accettata. Di quanto chiedi il meglio otterrai.”

Kashyapa feconda Vinata

एतस्मिन्न एव काले तु देवी दाक्षायणी शुभा ।
विनता नाम कल्याणी पुत्र कामा यशस्विनी ॥२४॥
etasminn eva kāle tu devī dākṣāyaṇī śubhā |
vinatā nāma kalyāṇī putra kāmā yaśasvinī ||24||

In quel momento, la buona e bella figlia di Daksha di nome Vinata, la nobildonna desiderosa di avere figli,

तपस तप्त्वा वरतपरा सनाता पुंसवने शुचिः ।
उपचक्राम भर्तारं ताम उवाचाथ कश्यपः ॥२५॥
tapas taptvā vrataparā snātā puṃsavane śuciḥ |
upacakrāma bhartāraṃ tām uvācātha kaśyapaḥ ||25||

compiuto il tapas, la ferma nei voti, purificata dal bagno, pronta per il maschio si congiungeva al marito e a lei diceva Kashyapa:

आरम्भः सफलॊ देवि भवितायं तवेप्सितः ।
जनयिष्यसि पुत्रौ दवौ वीरौ तरिभुवनेश्वरौ ॥२६॥
ārambhaḥ saphalo devi bhavitāyaṃ tavepsitaḥ |
janayiṣyasi putrau dvau vīrau tribhuvaneśvarau ||26||

“O Signora, questa azione avrà dunque frutto secondo il tuo desiderio, genererai due eroici figli signori dei tre luoghi.

तपसा वालखिल्यानां मम संकल्पजौ तथा ।
भविष्यतॊ महाभागौ पुत्रौ ते लॊकपूजितौ ॥२७॥
tapasā vālakhilyānāṃ mama saṃkalpajau tathā |
bhaviṣyato mahābhāgau putrau te lokapūjitau ||27||

A causa del tapas dei Valakhilya e per mio desiderio diverranno gloriosi e i tuoi due figli saranno venerati nel mondo.”

उवाच चैनां भगवान मारीचः पुनर एव ह ।
धार्यताम अप्रमादेन गर्भॊ ऽयं सुमहॊदयः ॥२८॥
uvāca caināṃ bhagavān mārīcaḥ punar eva ha |
dhāryatām apramādena garbho ‘yaṃ sumahodayaḥ ||28||

L’illustre figlio di Marici le parlò di nuovo: “Preserva con cura questi semi di buon auspicio.

एकः सर्वपतत्रीणाम इन्द्रत्वं कारयिष्यति ।
लॊकसंभावितॊ वीरः कामवीर्यॊ विहंगमः ॥२९॥
ekaḥ sarvapatatrīṇām indratvaṃ kārayiṣyati |
lokasaṃbhāvito vīraḥ kāmavīryo vihaṃgamaḥ ||29||

Uno diverrà il signore di tutte le creature alate, eroe onorato nel mondo, capace di volare dove vuole.”

Kashyapa rincuora Indra

शतक्रतुम अथॊवाच परीयमाणः परजापतिः ।
तवत्सहायौ खगाव एतौ भरातरौ ते भविष्यतः ॥३०॥
śatakratum athovāca prīyamāṇaḥ prajāpatiḥ |
tvatsahāyau khagāv etau bhrātarau te bhaviṣyataḥ ||30||

Quindi Prajapati diceva a Shatakratu: “Di grande potenza e forza, avrai per amici due fratelli.

नैताभ्यां भविता दॊषः सकाशात ते पुरंदर ।
वयेतु ते शक्र संतापस तवम एवेन्द्रॊ भविष्यसि ॥३१॥
naitābhyāṃ bhavitā doṣaḥ sakāśāt te puraṃdara |
vyetu te śakra saṃtāpas tvam evendro bhaviṣyasi ||31||

O Purandara, da loro non ti sarà fatto alcun danno. Che il tuo dolore cessi. O Sakra tu rimarrai sempre il re.

न चाप्य एवं तवया भूयः कषेप्तया बरह्मवादिनः ।
न चावमान्या दर्पात ते वाग विषा भृशकॊपनाः ॥३२॥
na cāpy evaṃ tvayā bhūyaḥ kṣeptayā brahmavādinaḥ |
na cāvamānyā darpāt te vāg viṣā bhṛśakopanāḥ ||32||

Ma non disprezzare più gli esperti nel Brahman. Non essere orgoglioso, non usare più sprezzanti e avvelenate parole.”

एवम उक्तॊ जगामेन्द्रॊ निर्विशङ्कस तरिविष्टपम ।
विनता चापि सिद्धार्था बभूव मुदिता तदा ॥३३॥
evam ukto jagāmendro nirviśaṅkas triviṣṭapam |
vinatā cāpi siddhārthā babhūva muditā tadā ||33||

Udite quelle parole, rincuorato Indra saliva al cielo. E anche Vinata fu molto contenta per avere ottenuto il suo scopo.

जनयाम आस पुत्रौ दवाव अरुणं गरुडं तथा ।
अरुणस तयॊस तु विकल आदित्यस्य पुरःसरः ॥३४॥
janayām āsa putrau dvāv aruṇaṃ garuḍaṃ tathā |
aruṇas tayos tu vikala ādityasya puraḥsaraḥ ||34||

E generava due figli, Aruna e Garuda, uno dei due, il mutilato Aruna divenne colui che precede il Sole.

पतत्रीणां तु गरुड इन्द्रत्वेनाभ्यषिच्यत ।
तस्यैतत कर्म सुमहच छरूयतां भृगुनन्दन ॥३५॥
patatrīṇāṃ tu garuḍa indratvenābhyaṣicyata |
tasyaitat karma sumahac chrūyatāṃ bhṛgunandana ||35||

Mentre Garuda divenne il re degli uccelli. O discendente di Bhrigu, ora ascolta le sue grandi gesta.


NOTE:

1. पलाश (Palāśa) – E’ il nome di una pianta, il “tek bastardo” della famiglia delle Fabaceae.

Articolo precedenteLa discesa sulla Terra 65
Articolo successivoGaruda si avvicina al Sole 25
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti