4.4 C
Milano
venerdì, Dicembre 9, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaL’aborto di Gandhari 115

L’aborto di Gandhari 115

SAMBHAVA PARVA
(Il libro delle nascite)

SEZIONE 115
L’aborto di Gandhari

वैशंपायन उवाच ।
ततः पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्यां जनमेजय ।
धृतराष्ट्रस्य वैश्यायाम एकश चापि शतात परः ॥१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tataḥ putraśataṃ jajñe gāndhāryāṃ janamejaya |
dhṛtarāṣṭrasya vaiśyāyām ekaś cāpi śatāt paraḥ ||1||

Vaishampayana disse: “o Janamejaya, quindi da Gandhari, cento figli nacquero di Dhritarashtra e uno da una donna vaishya per fare cento e uno.

पाण्डॊः कुन्त्यां च माद्र्यां च पञ्च पुत्रा महारथाः ।
देवेभ्यः समपद्यन्त संतानाय कुलस्य वै ॥२॥
pāṇḍoḥ kuntyāṃ ca mādryāṃ ca pañca putrā mahārathāḥ |
devebhyaḥ samapadyanta saṃtānāya kulasya vai ||2||

E di Pandu da Kunti e da Madri cinque figli grandi guerrieri, dai Deva nacquero per la continuazione della stirpe.

जनमेजय उवाच ।
कथं पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्यां दविजसत्तम ।
कियता चैव कालेन तेषाम आयुश च किं परम ॥३॥
janamejaya uvāca |
kathaṃ putraśataṃ jajñe gāndhāryāṃ dvijasattama |
kiyatā caiva kālena teṣām āyuś ca kiṃ param ||3||

Janamejaya disse: “O migliore dei dvija, in che modo nacquero i cento figli da Gandhari? E di quanto tempo fu la loro vita e quant’altro?

कथं चैकः स वैश्यायां धृतराष्ट्र सुतॊ ऽभवत ।
कथं च सदृशीं भार्यां गान्धारीं धर्मचारिणीम ।
आनुकूल्ये वर्तमानां धृतराष्ट्रॊ ऽतयवर्तत ॥४॥
kathaṃ caikaḥ sa vaiśyāyāṃ dhṛtarāṣṭra suto ‘bhavat |
kathaṃ ca sadṛśīṃ bhāryāṃ gāndhārīṃ dharmacāriṇīm |
ānukūlye vartamānāṃ dhṛtarāṣṭro ‘tyavartata ||4||

E in che modo da una donna vaishya nacque un figlio a Dhritarashtra? E perché una moglie siffatta che viveva nel dharma, e che gentilmente si comportava, Dhritarashtra tradiva?

कथं च शप्तस्य सतः पाण्डॊस तेन महात्मना ।
समुत्पन्ना दैवतेभ्यः पञ्च पुत्रा महारथाः ॥५॥
kathaṃ ca śaptasya sataḥ pāṇḍos tena mahātmanā |
samutpannā daivatebhyaḥ pañca putrā mahārathāḥ ||5||

E in che modo, essendo Pandu maledetto da un mahatma, cinque figli grandi guerrieri nacquero dai Deva?

एतद विद्वन यथावृत्थं विस्तरेण तपॊधन ।
कथयस्व न मे तृप्तिः कथ्यमानेषु बन्धुषु ॥६॥
etad vidvan yathāvṛtthaṃ vistareṇa tapodhana |
kathayasva na me tṛptiḥ kathyamāneṣu bandhuṣu ||6||

O sapiente, o ricco in tapas, tutto questo come accadde e in dettaglio raccontami, io non mi sazio delle storie dei miei parenti.”

वैशंपायन उवाच ।
कषुच छरमाभिपरिग्लानं दवैपायनम उपस्थितम ।
तॊषयाम आस गान्धारी वयासस तस्यै वरं ददौ ॥७॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
kṣuc chramābhipariglānaṃ dvaipāyanam upasthitam |
toṣayām āsa gāndhārī vyāsas tasyai varaṃ dadau ||7||

Vaishampayana disse: “Avendo servito il dvaipayana stanco per la fame e la sete, Gandhari lo soddisfece e Vyasa concesse una grazia.

सा वव्रे सदृशं भर्तुः पुत्राणां शतम आत्मनः ।
ततः कालेन सा गर्भं धृतराष्ट्राद अथाग्रहीत ॥८॥
sā vavre sadṛśaṃ bhartuḥ putrāṇāṃ śatam ātmanaḥ |
tataḥ kālena sā garbhaṃ dhṛtarāṣṭrād athāgrahīt ||8||

Ella scelse quella di dare al marito cento figli suoi; quindi, col tempo ella riceveva da Dhritarashtra un bimbo in grembo.

संवत्सरद्वयं तं तु गान्धारी गर्भम आहितम ।
अप्रजा धारयाम आस ततस तां दुःखम आविशत ॥९॥
saṃvatsaradvayaṃ taṃ tu gāndhārī garbham āhitam |
aprajā dhārayām āsa tatas tāṃ duḥkham āviśat ||9||

Per due anni interi Gandhari trattenendolo in grembo, non portava a termine il parto e un grande dolore la invase.

शरुत्वा कुन्तीसुतं जातं बालार्कसमतेजसम ।
उदरस्यात्मनः सथैर्यम उपलभ्यान्वचिन्तयत ॥१०॥
śrutvā kuntīsutaṃ jātaṃ bālārkasamatejasam |
udarasyātmanaḥ sthairyam upalabhyānvacintayat ||10||

E avendo udito che era nato un figlio a Kunti, splendido come il Sole nascente, percependo l’immobilità del proprio ventre,

अज्ञातं धृतराष्ट्रस्य यत्नेन महता ततः ।
सॊदरं पातयाम आस गान्धारी दुःखमूर्च्छिता ॥११॥
ajñātaṃ dhṛtarāṣṭrasya yatnena mahatā tataḥ |
sodaraṃ pātayām āsa gāndhārī duḥkhamūrcchitā ||11||

di nascosto da Dhrtarashtra, con un grande sforzo, Gandhari affranta dal dolore, colpiva il proprio ventre.

ततॊ जज्ञे मांसपेशी लॊहाष्ठीलेव संहता ।
दविवर्षसंभृतां कुक्षौ ताम उत्स्रष्टुं परचक्रमे ॥१२॥
tato jajñe māṃsapeśī lohāṣṭhīleva saṃhatā |
dvivarṣasaṃbhṛtāṃ kukṣau tām utsraṣṭuṃ pracakrame ||12||

Allora usciva una palla di carne compatta come una sfera di ferro, ella nel ventre avendola portata per due anni, cominciava a farla uscire.

अथ दवैपायनॊ जञात्वा तवरितः समुपागमत ।
तां स मांसमयीं पेशीं ददर्श जपतां वरः ॥१३॥
atha dvaipāyano jñātvā tvaritaḥ samupāgamat |
tāṃ sa māṃsamayīṃ peśīṃ dadarśa japatāṃ varaḥ ||13||

Quindi il dvaipayana avendolo saputo rapidamente giungeva e il migliore dei recitanti, vedeva allora quella palla fatta di carne.

ततॊ ऽबरवीत सौबलेयीं किम इदं ते चिकीर्षितम ।
सा चात्मनॊ मतं सत्यं शशंस परमर्षये ॥१४॥
tato ‘bravīt saubaleyīṃ kim idaṃ te cikīrṣitam |
sā cātmano mataṃ satyaṃ śaśaṃsa paramarṣaye ||14||

E quindi diceva alla figlia di Subala: “Qual è dunque la tua intenzione?” Ed ella dichiarava a quel supremo rishi la sua vera intenzione:

जयेष्ठं कुन्तीसुतं जातं शरुत्वा रविसमप्रभम ।
दुःखेन परमेणेदम उदरं पातितं मया ॥१५॥
jyeṣṭhaṃ kuntīsutaṃ jātaṃ śrutvā ravisamaprabham |
duḥkhena parameṇedam udaraṃ pātitaṃ mayā ||15||

“Avendo saputo che è nato il primogenito di Kunti splendido come il Sole, con grandissimo dolore ho colpito il mio ventre.

शतं च किल पुत्राणां वितीर्णं मे तवया पुरा ।
इयं च मे मांसपेशी जाता पुत्रशताय वै ॥१६॥
śataṃ ca kila putrāṇāṃ vitīrṇaṃ me tvayā purā |
iyaṃ ca me māṃsapeśī jātā putraśatāya vai ||16||

E invero tu una volta mi hai garantito cento figli e al posto di cento figli solo questa palla di carne mi è nata.”

व्यास उवाच ।
एवम एतत सौबलेयि नैतज जात्व अन्यथा भवेत ।
वितथं नॊक्तपूर्वं मे सवैरेष्व अपि कुतॊ ऽनयथा ॥१७॥
vyāsa uvāca |
evam etat saubaleyi naitaj jātv anyathā bhavet |
vitathaṃ noktapūrvaṃ me svaireṣv api kuto ‘nyathā ||17||

Vyasa disse: “Così sarà o figlia di Subala e non può essere altrimenti, mai prima da me fu detto il falso, anche su piccole cose come può essere su altro?

घृतपूर्णं कुण्ड शतं कषिप्रम एव विधीयताम ।
शीताभिर अद्भिर अष्ठीलाम इमां च परिषिञ्चत ॥१८॥
ghṛtapūrṇaṃ kuṇḍa śataṃ kṣipram eva vidhīyatām |
śītābhir adbhir aṣṭhīlām imāṃ ca pariṣiñcata ||18||

“Cento vasi pieni di burro siano velocemente approntati e con fresche acque sia spruzzata questa palla.”

वैशंपायन उवाच ।
सा सिच्यमाना अष्ठीला अभवच छतधा तदा ।
अङ्गुष्ठ पर्व मात्राणां गर्भाणां पृथग एव तु ॥१९॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
sā sicyamānā aṣṭhīlā abhavac chatadhā tadā |
aṅguṣṭha parva mātrāṇāṃ garbhāṇāṃ pṛthag eva tu ||19||

Vaishampayana disse: “Questa sfera bagnata allora divise in cento parti, separando per ciascun embrione una misura di un pollice.

एकाधिक शतं पूर्णं यथायॊगं विशां पते ।
मांसपेश्यास तदा राजन करमशः कालपर्ययात ॥२०॥
ekādhika śataṃ pūrṇaṃ yathāyogaṃ viśāṃ pate |
māṃsapeśyās tadā rājan kramaśaḥ kālaparyayāt ||20||

O signore di popoli, o re, composte da cento e una parte, in questo modo quelle palle di carne, allora, gradualmente nel tempo si svilupperanno.

ततस तांस तेषु कुण्डेषु गर्भान अवदधे तदा ।
सवनुगुप्तेषु देशेषु रक्षां च वयदधात ततः ॥२१॥
tatas tāṃs teṣu kuṇḍeṣu garbhān avadadhe tadā |
svanugupteṣu deśeṣu rakṣāṃ ca vyadadhāt tataḥ ||21||

Quindi poneva nei vasi quegli embrioni, depositati in luoghi ben protetti di un custode li forniva.

शशास चैव भगवान कालेनैतावता पुनः ।
विघट्टनीयान्य एतानि कुण्डानीति सम सौबलीम ॥२२॥
śaśāsa caiva bhagavān kālenaitāvatā punaḥ |
vighaṭṭanīyāny etāni kuṇḍānīti sma saubalīm ||22||

E il venerabile diceva: “Al giusto tempo, di nuovo siano aperti questi vasi.” Così dunque alla figlia di Subala

इत्य उक्त्वा भगवान वयासस तथा परतिविधाय च ।
जगाम तपसे धीमान हिमवन्तं शिलॊच्चयम ॥२३॥
ity uktvā bhagavān vyāsas tathā pratividhāya ca |
jagāma tapase dhīmān himavantaṃ śiloccayam ||23||

e così avendo parlato e provveduto, il bhagavan Vyasa, partiva quel saggio verso il suo tapas sull’alta cima dell’Himavat.

Nascita di Duryodhana

जज्ञे करमेण चैतेन तेषां दुर्यॊधनॊ नृपः ।
जन्मतस तु परमाणेन जयेष्ठॊ राजा युधिष्ठिरः ॥२४॥
jajñe krameṇa caitena teṣāṃ duryodhano nṛpaḥ |
janmatas tu pramāṇena jyeṣṭho rājā yudhiṣṭhiraḥ ||24||

E da questi nacque per primo il re Duryodhana e per la nascita secondo la precedenza il primogenito fu il re Yudhishthira.

जातमात्रे सुते तस्मिन धृतराष्ट्रॊ ऽबरवीद इदम ।
समानीय बहून विप्रान भीष्मं विदुरम एव च ॥२५॥
jātamātre sute tasmin dhṛtarāṣṭro ‘bravīd idam |
samānīya bahūn viprān bhīṣmaṃ viduram eva ca ||25||

Appena nato questo figlio, Dhritarashtra, avendo riunito molti savi e Bhishma e Vidura, questo diceva:

युधिष्ठिरॊ राजपुत्रॊ जयेष्ठॊ नः कुलवर्धनः ।
पराप्तः सवगुणतॊ राज्यं न तस्मिन वाच्यम अस्ति नः ॥२६॥
yudhiṣṭhiro rājaputro jyeṣṭho naḥ kulavardhanaḥ |
prāptaḥ svaguṇato rājyaṃ na tasmin vācyam asti naḥ ||26||

“Yudhishthira figlio di re è il primogenito prosecutore della stirpe e otterrà il regno anche per la sua qualità, su ciò non abbiamo nulla da dire.

अयं तव अनन्तरस तस्माद अपि राजा भविष्यति ।
एतद धि बरूत मे सत्यं यद अत्र भविता धरुवम ॥२७॥
ayaṃ tv anantaras tasmād api rājā bhaviṣyati |
etad dhi brūta me satyaṃ yad atra bhavitā dhruvam ||27||

Egli dunque perciò diventerà re, questo dunque da me è pronunciato con sincerità e così con certezza sarà.”

वाक्यस्यैतस्य निधने दिक्षु सर्वासु भारत ।
करव्यादाः पराणदन घॊराः शिवाश चाशिव शंसिनः ॥२८॥
vākyasyaitasya nidhane dikṣu sarvāsu bhārata |
kravyādāḥ prāṇadan ghorāḥ śivāś cāśiva śaṃsinaḥ ||28||

O Bharata, alla conclusione di questo discorso, in tutte le contrade urlavano i tremendi carnivori e gli sciacalli, con infausti segnali.

लक्षयित्वा निमित्तानि तानि घॊराणि सर्वशः ।
ते ऽबरुवन बराह्मणा राजन विदुरश च महामतिः ॥२९॥
lakṣayitvā nimittāni tāni ghorāṇi sarvaśaḥ |
te ‘bruvan brāhmaṇā rājan viduraś ca mahāmatiḥ ||29||

O re, e apparendo in ogni luogo questi terribili presagi, i brahmana e Vidura dalla grande saggezza, dicevano:

वयक्तं कुलान्त करणॊ भवितैष सुतस तव ।
तस्य शान्तिः परित्यागे पुष्ट्या तव अपनयॊ महान ॥३०॥
vyaktaṃ kulānta karaṇo bhavitaiṣa sutas tava |
tasya śāntiḥ parityāge puṣṭyā tv apanayo mahān ||30||

“Con certezza questo tuo figlio sarà autore delle fine della stirpe, la pace avremo sacrificandolo, allevandolo sarà una grande sventura.

शतम एकॊनम अप्य अस्तु पुत्राणां ते महीपते ।
एकेन कुरु वै कषेमं लॊकस्य च कुलस्य च ॥३१॥
śatam ekonam apy astu putrāṇāṃ te mahīpate |
ekena kuru vai kṣemaṃ lokasya ca kulasya ca ||31||

O sovrano della Terra, cento meno uno siano dunque i tuoi figli, con questo solo compi dunque la tranquillità della stirpe e del mondo.

तयजेद एकं कुलस्यार्थे गरामस्यार्थे कुलं तयजेत ।
गरामं जनपदस्यार्थे आत्मार्थे पृथिवीं तयजेत ॥३२॥
tyajed ekaṃ kulasyārthe grāmasyārthe kulaṃ tyajet |
grāmaṃ janapadasyārthe ātmārthe pṛthivīṃ tyajet ||32||

Si trascuri il singolo per la famiglia, e si trascuri la famiglia per il villaggio, e il villaggio per la campagna, e la Terra intera si abbandoni per sé stessi.”

स तथा विदुरेणॊक्तस तैश च सर्वैर दविजॊत्तमैः ।
न चकार तथा राजा पुत्रस्नेह समन्वितः ॥३३॥
sa tathā vidureṇoktas taiś ca sarvair dvijottamaiḥ |
na cakāra tathā rājā putrasneha samanvitaḥ ||33||

Egli, dunque, così apostrofato da Vidura e da tutti i migliori dvija, quel re pieno dell’amore per il figlio così non agiva.

ततः पुत्रशतं सर्वं धृतराष्ट्रस्य पार्थिव ।
मासमात्रेण संजज्ञे कन्या चैका शताधिका ॥३४॥
tataḥ putraśataṃ sarvaṃ dhṛtarāṣṭrasya pārthiva |
māsamātreṇa saṃjajñe kanyā caikā śatādhikā ||34||

O principe, poi tutti i cento figli di Dhritarashtra nel giro di un mese nacquero e anche una fanciulla oltre ai cento.

गान्धार्यां कलिश्यमानायाम उदरेण विवर्धता ।
धृतराष्ट्रं महाबाहुं वैश्या पर्यचरत किल ॥३५॥
gāndhāryāṃ kliśyamānāyām udareṇa vivardhatā |
dhṛtarāṣṭraṃ mahābāhuṃ vaiśyā paryacarat kila ||35||

Mentre però Gandhari era afflitta dalla crescita del ventre, una donna vaishya serviva il mahabaho Dhritarashtra.

तस्मिन संवत्सरे राजन धृतराष्ट्रान महायशाः ।
जज्ञे धीमांस ततस तस्यां युयुत्सुः करणॊ नृप ॥३६॥
tasmin saṃvatsare rājan dhṛtarāṣṭrān mahāyaśāḥ |
jajñe dhīmāṃs tatas tasyāṃ yuyutsuḥ karaṇo nṛpa ||36||

O re, o sovrano, in questo anno di Dhritarashta, un figlio vigoroso e saggio nacque da essa, il meticcio Yuyutsu.

एवं पुत्रशतं जज्ञे धृतराष्ट्रस्य धीमतः ।
महारथानां वीराणां कन्या चैकाथ दुःशला ॥३७॥
evaṃ putraśataṃ jajñe dhṛtarāṣṭrasya dhīmataḥ |
mahārathānāṃ vīrāṇāṃ kanyā caikātha duḥśalā ||37||

Così nacquero i cento figli del saggio Dhrtarashtra, grandi e valorosi guerrieri, e una figlia di nome Duhshala.

ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti