7.3 C
Milano
martedì, Dicembre 6, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaLa maledizione di Shringi 50

La maledizione di Shringi 50

ASTIKA PARVA
(La storia di Astika)

SEZIONE 50
La maledizione di Shringi

मन्त्रिण ऊचुः ।
ततः स राजा राजेन्द्र सकन्धे तस्य भुजंगमम ।
मुनेः कषुत कषाम आसज्य सवपुरं पुनर आययौ ॥१॥
mantriṇa ūcuḥ |
tataḥ sa rājā rājendra skandhe tasya bhujaṃgamam |
muneḥ kṣut kṣāma āsajya svapuraṃ punar āyayau ||1||

I ministri dissero: “O re dei re, quel monarca stanco e affamato, dopo aver messo il serpente sulla spalla del muni, raggiungeva la sua città.

ऋषेस्तस्य तु पुत्रोऽभूद्गति जातो महायशाः ।
शृङ्गी नाम महातेजास्तिग्मवीर्योऽतिकोपनः ॥२॥
ṛṣestasya tu putro:’bhūdgati jāto mahāyaśāḥ |
śṛṅgī nāma mahātejāstigmavīryo:’tikopanaḥ ||2||

Il rishi aveva un figlio di nome Shringi, nato da una vacca quel glorioso era splendido, violento e passionale.

ब्रह्माणं समुपागम्य मुनिः पूजां चकार ह ।
सोऽनुज्ञातस्ततस्तत्र शृङ्गी शुश्राव तं तदा ॥३॥
brahmāṇaṃ samupāgamya muniḥ pūjāṃ cakāra ha |
so:’nujñātastatastatra śṛṅgī śuśrāva taṃ tadā ||3||

Quel muni avendo avvicinato e onorato un brahmana, da lui comandato, ubbidendo Shringi tornava a casa.

सख्युः सकाशात पितरं पित्रा ते धर्षितं तथा ।
मृतं सर्पं समासक्तं पित्रा ते जनमेजय ॥४॥
sakhyuḥ sakāśāt pitaraṃ pitrā te dharṣitaṃ tathā |
mṛtaṃ sarpaṃ samāsaktaṃ pitrā te janamejaya ||4||

Quando, o Janamejaya, dalla bocca di un amico venne a sapere dell’offesa recata al padre che stava con un serpente morto posato,

वहन्तं राजशार्दूल स्कन्धेनानपकारिणम् ।
तपस्विनमतीवाथ तं मुनिप्रवरं नृप ॥५॥
vahantaṃ rājaśārdūla skandhenānapakāriṇam |
tapasvinamatīvātha taṃ munipravaraṃ nṛpa ||5||

sulla schiena, o tigre tra i re, immerso in un grande tapas, o sovrano, quel migliore dei muni,

जितेन्द्रियं विशुद्धं च स्थितं कर्मण्यथाद्भुतम् ।
तपसा द्योतितात्मानं स्वेष्वङ्गेषु यतं तदा ॥६॥
jitendriyaṃ viśuddhaṃ ca sthitaṃ karmaṇyathādbhutam |
tapasā dyotitātmānaṃ sveṣvaṅgeṣu yataṃ tadā ||6||

controllore dei sensi, quel virtuoso stava fermo in quella straordinaria azione, quell’anima splendente stava concentrato con tutte le membra nel suo tapas.

शुभाचारं शुभकथं सुस्थितं तमलोलुपम् ।
अक्षुद्रमनसूयं च वृद्धं मौनव्रते स्थितम् ।
शरण्यं सर्वभूतानां पित्रा विनिकृतं तव ॥७॥
śubhācāraṃ śubhakathaṃ susthitaṃ tamalolupam |
akṣudramanasūyaṃ ca vṛddhaṃ maunavrate sthitam |
śaraṇyaṃ sarvabhūtānāṃ pitrā vinikṛtaṃ tava ||7||

Le sue pratiche e i suoi discorsi erano puri, era libero da brame, nobile, privo di rancore, anziano e fermo nel voto del silenzio. Tuo padre, il rifugio di tutti gli esseri fu offeso.

शशापाथ स तच छरुत्वा पितरं ते रुषान्वितः ।
ऋषेः पुत्रॊ महातेजा बालॊ ऽपि सथविरैर वरः ॥८॥
śaśāpātha sa tac chrutvā pitaraṃ te ruṣānvitaḥ |
ṛṣeḥ putro mahātejā bālo ‘pi sthavirair varaḥ ||8||

Udito che ebbe di suo padre, pieno di furia, il figlio di quel rishi, giovane ma potente lo malediva.

स क्षिप्रमुदकं स्पृष्ट्वा रोषादिदमुवाच ह ।
पितरं तेऽभिसन्धाय तेजसा प्रज्वलन्निव ॥९॥
sa kṣipramudakaṃ spṛṣṭvā roṣādidamuvāca ha |
pitaraṃ te:’bhisandhāya tejasā prajvalanniva ||9||

Toccò rapidamente l’acqua e con rabbia, quasi bruciando di energia, rivolgendosi a tuo padre, disse:

अनागसि गुरौ यो मे मृतं सर्पवासृजत् ।
तं नागस्तक्षकः क्रुद्धस्तेजसा प्रदहिष्यति ॥१०॥
anāgasi gurau yo me mṛtaṃ sarpavāsṛjat |
taṃ nāgastakṣakaḥ kruddhastejasā pradahiṣyati ||10||

“Colui che un serpente morto ha gettato sul mio innocente guru, sarà ucciso dal potere del crudele Naga Takshaka,

सप्तरात्राद इतः पापं पश्य मे तपसॊ बलम ।
इत्य उक्त्वा परययौ तत्र पिता यत्रास्य सॊ ऽभवत ।
दृष्ट्वा च पितरं तस्मै शापं तं परत्यवेदयत ॥११॥
saptarātrād itaḥ pāpaṃ paśya me tapaso balam |
ity uktvā prayayau tatra pitā yatrāsya so ‘bhavat |
dṛṣṭvā ca pitaraṃ tasmai śāpaṃ taṃ pratyavedayat ||11||

tra sette giorni contati da ora quel malvagio, sarà colpito dalla forza del mio tapas.” Detto questo, partiva verso il luogo dove si trovava il padre, raggiuntolo, lo portava a conoscenza della maledizione.

Il messaggero

स चापि मुनिशार्दूलः परेषयाम आस ते पितुः ।
शप्तॊ ऽसि मम पुत्रेण यत्तॊ भव महीपते ।
तक्षकस तवां महाराज तेजसा सादयिष्यति ॥१२॥
sa cāpi muniśārdūlaḥ preṣayām āsa te pituḥ |
śapto ‘si mama putreṇa yatto bhava mahīpate |
takṣakas tvāṃ mahārāja tejasā sādayiṣyati ||12||

E quel migliore tra i muni, inviava un messaggio a tuo padre. “Maledetto fosti da mio figlio, tieniti pronto o sovrano, o grande re, Takshaka ti ucciderà col suo veleno.”

स चापि मुनिशार्दूलः प्रेरयामास ते पितुः ।
शिष्यं गौरमुखं नाम शीलवन्तं गुणान्वितम् ।
आचख्यौं सत्त्व विश्रान्तो राज्ञः सर्वमशेषतः ॥१३॥
sa cāpi muniśārdūlaḥ prerayāmāsa te pituḥ |
śiṣyaṃ gauramukhaṃ nāma śīlavantaṃ guṇānvitam |
ācakhyauṃ sattva viśrānto rājñaḥ sarvamaśeṣataḥ ||13||

Quel migliore dei muni ha inviato a tuo padre, un discepolo ben educato di nome Gaurmukha, dopo essersi riposato, raccontò tutto al re.

शप्तोऽसि मम पुत्रेण यत्तो भव महीपते ।
तक्षकस्त्वां महाराज तेजसाऽसौ दहिष्यति ॥१४॥
śapto:’si mama putreṇa yatto bhava mahīpate |
takṣakastvāṃ mahārāja tejasā:’sau dahiṣyati ||14||

“O re, sei stato maledetto da mio figlio. Takshaka ti brucerà con il suo veleno. O grande re, stai attento.”

श्रुत्वा च तद्वचो घोरं पिता ते जनमेजय ।
यत्तोऽभवत्परित्रस्तस्तक्षकात्पन्नगोत्तमात् ।
ततस्तस्मिंस्तु दिवसे सप्तमे समुपस्थिते ॥१५॥
śrutvā ca tadvaco ghoraṃ pitā te janamejaya |
yatto:’bhavatparitrastastakṣakātpannagottamāt |
tatastasmiṃstu divase saptame samupasthite ||15||

O Janamejaya, udite queste crudeli parole, tuo padre si preparava a difendersi dal grande serpente Takshaka, quindi sopraggiunto il settimo giorno,

राज्ञः समीपं ब्रह्मर्षिः काश्यपो गन्तुमैच्छत ।
तं ददर्शाथ नागेन्द्रस्तक्षकः काश्यपं तदा ॥१६॥
rājñaḥ samīpaṃ brahmarṣiḥ kāśyapo gantumaicchata |
taṃ dadarśātha nāgendrastakṣakaḥ kāśyapaṃ tadā ||16||

un brahmarishi di nome Kashyapa voleva andare dal re. Ma il re dei Naga Takshaka scorgeva Kashyapa.

Incontro tra Kashyapa e Takshaka

तमब्रवीत्पन्नगेन्द्रः काश्यपं त्वरितं द्विजम् ।
क्व भवांस्त्वरितो याति किं च कार्यं चिकीर्षति ॥१७॥
tamabravītpannagendraḥ kāśyapaṃ tvaritaṃ dvijam |
kva bhavāṃstvarito yāti kiṃ ca kāryaṃ cikīrṣati ||17||

Takshaka il re dei serpenti, avvicinandosi rapidamente diceva: “Dove vai così di fretta? E cosa intendi fare?”

काश्यप उवाच ।
यत्र राजा कुरुश्रेष्ठः परिक्षिन्नाम वै द्विज ।
तक्षकेण भुजंगेन धक्ष्यते किल सोऽद्य वै ॥१८॥
kāśyapa uvāca |
yatra rājā kuruśreṣṭhaḥ parikṣinnāma vai dvija |
takṣakeṇa bhujaṃgena dhakṣyate kila so:’dya vai ||18||

Kashyapa disse: “Sto andando dove si trova il migliore dei Kuru, il re di nome Parikshit. O dvija, egli sarà bruciato dal serpente Takshaka.

गच्छाम्यहं तं त्वरितः सद्यः कर्तुमपज्वरम् ।
मयाऽभिपन्नं तं चापि न सर्पो धर्षयिष्यति ॥१९॥
gacchāmyahaṃ taṃ tvaritaḥ sadyaḥ kartumapajvaram|
mayā:’bhipannaṃ taṃ cāpi na sarpo dharṣayiṣyati ||19||

Sto andando veloce per compierne la guarigione, da me curato, non potrà essere ucciso dal serpente.”

Takshaka mostra il potere del suo veleno

तक्षक उवाच ।
किमर्थं तं मया दष्टं संजीवयितुमिच्छसि ।
अहं स तक्षको ब्रह्मन्पश्य मे वीर्यमद्भुतम् ॥२०॥
takṣaka uvāca |
kimarthaṃ taṃ mayā daṣṭaṃ saṃjīvayitumicchasi |
ahaṃ sa takṣako brahmanpaśya me vīryamadbhutam ||20||

Takshaka disse: “Perché vuoi far rivivere il re dal mio morso? O brahmana, guarda il meraviglioso potere di Takshaka.

न शक्तस्त्वं मया दष्टं तं संजीवयितुं नृपम् ।
इत्युक्त्वा तक्षकस्तत्र सोऽदशद्वै वनस्पतिम् ॥२१॥
na śaktastvaṃ mayā daṣṭaṃ taṃ saṃjīvayituṃ nṛpam |
ityuktvā takṣakastatra so:’daśadvai vanaspatim ||21||

Non sei in grado di far rivivere il re morso da me”. Detto questo, Takshaka morse un signore della foresta.

स दष्टपात्रो नागेन भस्मीभूतोऽभवन्नगः ।
काश्यपश्च ततो राजन्नजीवयत तं नगम् ॥२२॥
sa daṣṭapātro nāgena bhasmībhūto:’bhavannagaḥ |
kāśyapaśca tato rājannajīvayata taṃ nagam ||22||

Appena morso dal serpente l’albero fu ridotto in cenere. Ma, o re, Kashyapa riuscì a farlo rivivere.

Corruzione di Kashyapa

ततस्तं लोभयामास कामं ब्रूहीति तक्षकः ।
स एवमुक्तस्तं प्राह काश्यपस्तक्षकं पुनः ॥२३॥
tatastaṃ lobhayāmāsa kāmaṃ brūhīti takṣakaḥ |
sa evamuktastaṃ prāha kāśyapastakṣakaṃ punaḥ || 23||

Allora Takshaka, per tentarlo, disse: “Kashyapa, dimmi cosa desideri ottenere perché tu te ne torni a casa.”

मन्त्रिण ऊचुः ।
धनलिप्सुर अहं तत्र यामीत्य उक्तश च तेन सः ।
तम उवाच महात्मानं मानयञ शलक्ष्णया गिरा ॥२४॥
mantriṇa ūcuḥ |
dhanalipsur ahaṃ tatra yāmīty uktaś ca tena saḥ |
tam uvāca mahātmānaṃ mānayañ ślakṣṇayā girā ||24||

I ministri dissero: “Lui rispose: “E’ per avere ricchezza che io vado.” E a quel mahatma diceva allora onorandolo con dolci parole:

यावद्धनं प्रार्थयसे राजस्तस्मात्ततोऽधिकम् ।
गृहाण मत्त एव त्वं संनिवर्तस्व चानघ ॥२५॥
yāvaddhanaṃ prārthayase rājastasmāttato:’dhikam |
gṛhāṇa matta eva tvaṃ saṃnivartasva cānagha ||25||

“O senza peccato, prendi da me più ricchezza di quanto ti aspetti di ottenere da quel re. E poi torna indietro.”

स एवमुक्तो नागेन काश्यपो द्विपदां वरः ।
लब्ध्वा वित्तं निववृते तक्षकाद्यावदीप्सितम् ॥२६॥
sa evamukto nāgena kāśyapo dvipadāṃ varaḥ |
labdhvā vittaṃ nivavṛte takṣakādyāvadīpsitam ||26||

Quel migliore dei bipedi, udite le parole del Naga, ottenuta da Takshaka la ricchezza voluta, tornava indietro.

तस्मिन्प्रतिगते विप्रे छद्मनोपेत्य तक्षकः ।
तं नृपं नृपतिश्रेष्ठं पितरं धार्मिकं तव ॥२७॥
tasminpratigate vipre chadmanopetya takṣakaḥ |
taṃ nṛpaṃ nṛpatiśreṣṭhaṃ pitaraṃ dhārmikaṃ tava ||27||

E partito quel savio, Takshaka travestito si avvicinò al sovrano, al tuo virtuoso padre o migliore dei monarchi.

प्रासादस्थं यत्तमपि दग्धवान्विषवह्निना ।
ततस्त्वं पुरुषव्याघ्र विजयायाभिषेचितः ॥२८॥
prāsādasthaṃ yattamapi dagdhavānviṣavahninā |
tatastvaṃ puruṣavyāghra vijayāyābhiṣecitaḥ ||28||

E lo bruciava col fuoco del suo veleno mentre si proteggeva sotto il suo tetto; quindi, tu o tigre fra gli uomini fosti consacrato al trono.

एतद्दृष्टं श्रुतं चापि यथावन्नृपसत्तम ।
अस्माभिर्निखिलं सर्वं कथितं तेऽतिदारुणम् ॥२९॥
etaddṛṣṭaṃ śrutaṃ cāpi yathāvannṛpasattama |
asmābhirnikhilaṃ sarvaṃ kathitaṃ te:’tidāruṇam ||29||

O migliore dei re, ti abbiamo raccontato tutto quello che abbiamo visto e udito, per intero ti abbiamo narrato la terribile vicenda.

श्रुत्वा चैतं नरश्रेष्ठ पार्थिवस्य पराभवम् ।
अस्य चर्षेरुदङ्कस्य विधत्स्व यदनन्तरम् ॥३०॥
śrutvā caitaṃ naraśreṣṭha pārthivasya parābhavam |
asya carṣerudaṅkasya vidhatsva yadanantaram ||30||

O migliore dei re, ora che hai sentito della morte del grande re e del Rishi Uttanka, fai ciò che ritieni giusto.”

La decisione di sterminare i Naga

सौतिरुवाच ।
एतस्मिन्नेव काले तु स राजा जनमेजयः ।
उवाच मन्त्रिणः सर्वानिदं वाक्यमरिदमः ॥३१॥
sautiruvāca |
etasminneva kāle tu sa rājā janamejayaḥ |
uvāca mantriṇaḥ sarvānidaṃ vākyamaridamaḥ ||31||

Il Suta disse: “Allora il re Janamejaya, quel castigatore dei nemici, si rivolse ai suoi ministri.”

जनमेजय उवाच ।
अथ तत्कथितं केन यद्वृत्तं तद्वनस्पतौ ।
आश्चर्यभूतं लोकस्य भस्मराशीकृतं तदा ॥३२॥
janamejaya uvāca |
atha tatkathitaṃ kena yadvṛttaṃ tadvanaspatau |
āścaryabhūtaṃ lokasya bhasmarāśīkṛtaṃ tadā ||32||

Janamejaya disse: “Da chi avete sentito il racconto del colloquio tra il re dei serpenti e Kashyapa accaduto in quella solitaria foresta?

यद्वृक्षं जीवयामास काश्यपस्तक्षकेण वै ।
नूनं मन्त्रैर्हतविषो न प्रणश्येत काश्यपात् ॥३३॥
yadvṛkṣaṃ jīvayāmāsa kāśyapastakṣakeṇa vai |
nūnaṃ mantrairhataviṣo na praṇaśyeta kāśyapāt ||33||

Mio padre non sarebbe certamente morto se il veleno fosse stato neutralizzato dai mantra di Kashyapa.

चिन्तयामास पापात्मा मनसा पन्नगाधमः ।
दष्टं यदि मया विप्रः पार्थिवं जीवयिष्यति ॥३४॥
cintayāmāsa pāpātmā manasā pannagādhamaḥ |
daṣṭaṃ yadi mayā vipraḥ pārthivaṃ jīvayiṣyati ||34||

Quel miserabile peccatore, il peggiore dei serpenti, pensava: “Se un brahmana fa rivivere il re morso da me,

तक्षकः संहतविषो लोके यास्यति हास्यताम् ।
विचिन्त्यैवं कृता तेन ध्रुवं तुष्टिर्द्विजस्य वै ॥३५॥
takṣakaḥ saṃhataviṣo loke yāsyati hāsyatām |
vicintyaivaṃ kṛtā tena dhruvaṃ tuṣṭirdvijasya vai ||35||

tutti rideranno di me dicendo che Takshaka non aveva più veleno.” Pensando questo ha gratificato il brahmana.

भविष्यति ह्युपायेन यस्य दास्यामि यातनाम् ।
एकं तु श्रोतुमिच्छामि तद्वृत्तं निर्जने वने ॥३६॥
bhaviṣyati hyupāyena yasya dāsyāmi yātanām |
ekaṃ tu śrotumicchāmi tadvṛttaṃ nirjane vane ||36||

Desidero sentire come avete saputo e come avete visto cosa è successo nella solitudine della foresta,

संवादं पन्नगेन्द्रस्य काश्यपस्य च कस्तदा ।
श्रुतवान्दृष्टवांश्चापि भवत्सु कथमागतम् ।
श्रुत्वा तस्य विधास्येऽहं पन्नगान्तकरीं मतिम् ॥३७॥
saṃvādaṃ pannagendrasya kāśyapasya ca kastadā |
śrutavāndṛṣṭavāṃścāpi bhavatsu kathamāgatam |
śrutvā tasya vidhāsye:’haṃ pannagāntakarīṃ matim ||37||

in particolare, la conversazione tra Takshaka e Kashyapa. Avendo udito questo, escogiterò il mezzo per la distruzione dei serpenti.”

Il testimone resuscitato

मन्त्रिण ऊचुः ।
शृणु राजन्यथास्माकं येन तत्कथितं पुरा ।
समागतं द्विजेन्द्रस्य पन्नगेन्द्रस्य चाध्वनि ॥३८॥
mantriṇa ūcuḥ |
śṛṇu rājanyathāsmākaṃ yena tatkathitaṃ purā |
samāgataṃ dvijendrasya pannagendrasya cādhvani ||38||

I ministri dissero: “O re, ascolta da chi abbiamo udito la conversazione tra quel re dei brahmana e il re dei serpenti.

तस्मिन्वृक्षे नरः कश्चिदिन्धनार्थाय पार्थिव ।
विचिन्वन्पूर्वमारूढः शुष्कशाखावनस्पतौ ॥३९॥
tasminvṛkṣe naraḥ kaścidindhanārthāya pārthiva |
vicinvanpūrvamārūḍhaḥ śuṣkaśākhāvanaspatau ||39||

O re, un uomo era salito su quell’albero per raccogliere legna secca da usare come combustibile.

न बुध्येतामुभौ तौ च नगस्थं पन्नगद्विजौ ।
सह तेनैव वृक्षेण भस्मीभूतोऽभवन्नृप ॥४०॥
na budhyetāmubhau tau ca nagasthaṃ pannagadvijau |
saha tenaiva vṛkṣeṇa bhasmībhūto:’bhavannṛpa ||40||

Non è stato visto né dal dvija, né dal Naga e anche lui fu ridotto in cenere con l’albero.

द्विजप्रभावाद्राजेन्द्र व्यजीवत्स वनस्पतिः ।
तेनागम्य द्विजश्रेष्ठ पुंसाऽस्मासु निवेदितम् ॥४१॥
dvijaprabhāvādrājendra vyajīvatsa vanaspatiḥ |
tenāgamya dvijaśreṣṭha puṃsā:’smāsu niveditam ||41||

O re dei re, fu resuscitato con l’albero dal potere del dvija e da costui, tornato in città, noi fummo informati.

यथा वृत्तं तु तत्सर्वं तक्षकस्य द्विजस्य च ।
एतत्ते कथितं राजन्यथादृष्टं श्रुतं च यत् ।
श्रुत्वा च नृपशार्दूल विधत्स्व यदनन्तरम् ॥४२॥
yathā vṛttaṃ tu tatsarvaṃ takṣakasya dvijasya ca |
etatte kathitaṃ rājanyathādṛṣṭaṃ śrutaṃ ca yat |
śrutvā ca nṛpaśārdūla vidhatsva yadanantaram ||42||

E ci raccontò in dettaglio ogni cosa successa tra Takshaka e il dvija. O re, o tigre tra i sovrani, così abbiamo saputo, ora fa ciò che deve essere fatto.”

सौतिरुवाच ।
मन्त्रिणां तु वचः श्रुत्वा स राजा जनमेजयः ।
पर्यतप्यत दुःखार्तः प्रत्यपिंषत्करं करे ॥४३॥
sautiruvāca |
mantriṇāṃ tu vacaḥ śrutvā sa rājā janamejayaḥ |
paryatapyata duḥkhārtaḥ pratyapiṃṣatkaraṃ kare ||43||

Il suta disse: “Dopo aver ascoltato le parole dei ministri, il re Janamejaya iniziò a piangere di dolore e si sfregava le mani.

निःश्वासमुष्णमसकृद्दीर्घं राजीवलोचनः ।
मुमोचाश्रूणि च तदा नेत्राभ्यां प्ररुदन्नृपः ॥४४॥
niḥśvāsamuṣṇamasakṛddīrghaṃ rājīvalocanaḥ |
mumocāśrūṇi ca tadā netrābhyāṃ prarudannṛpaḥ ||44||

Il re dagli occhi di loto respirava lunghi e caldi respiri, il re piangeva e piangeva forte e le lacrime non cessavano di scendere.

उवाच च महीपालो दुःखशोकसमन्वितः ।
शरुत्वैतद भवतां वाक्यं पितुर मे सवर्गतिं परति ॥४५॥
uvāca ca mahīpālo duḥkhaśokasamanvitaḥ |
śrutvaitad bhavatāṃ vākyaṃ pitur me svargatiṃ prati||45||

E diceva quel protettore della Terra, oppresso dal dolore e dalla sofferenza: “Udite che ho, le vostre parole sulla dipartita di mio padre,

निश्चितेयं मम मतिर या वै तां मे निबॊधत ।
अनन्तरम अहं मन्ये तक्षकाय दुरात्मने ॥४६॥
niściteyaṃ mama matir yā vai tāṃ me nibodhata|
anantaram ahaṃ manye takṣakāya durātmane ||46||

sentite ora la decisione che ho preso, io penso che immediatamente a quel malvagio Takshaka

परतिकर्तव्यम इत्य एव येन मे हिंसितः पिता ।
ऋषेर हि शृङ्गेर वचनं कृत्वा दग्ध्वा च पार्थिवम ।
यदि गच्छेद असौ पापॊ ननु जीवेत पिता मम ॥४७॥
pratikartavyam ity eva yena me hiṃsitaḥ pitā |
ṛṣer hi śṛṅger vacanaṃ kṛtvā dagdhvā ca pārthivam |
yadi gacched asau pāpo nanu jīvet pitā mama ||47||

si debba restituire il colpo con cui mio padre fu colpito, compiuta la maledizione del Rishi Shringin e bruciato il sovrano, se quel malvagio se ne fosse andato, mio padre sarebbe ancora vivo.

परिहीयेत किं तस्य यदि जीवेत स पार्थिवः ।
काश्यपस्य परसादेन मन्त्रिणां सुनयेन च ॥४८॥
parihīyeta kiṃ tasya yadi jīvet sa pārthivaḥ |
kāśyapasya prasādena mantriṇāṃ sunayena ca ||48||

Cosa sarebbe cambiato per lui se il principe fosse sopravvissuto, per ordine di Kashyapa e con il ben agire dei ministri?

स तु वारितवान मॊहात काश्यपं दविजसत्तमम ।
संजिजीवयिषुं पराप्तं राजानम अपराजितम ॥४९॥
sa tu vāritavān mohāt kāśyapaṃ dvijasattamam |
saṃjijīvayiṣuṃ prāptaṃ rājānam aparājitam ||49||

Egli per follia faceva tornare indietro Kashyapa, quel migliore dei dvija, sopraggiunto per il desiderio di far rivivere il re.

महान अतिक्रमॊ हय एष तक्षकस्य दुरात्मनः ।
दविजस्य यॊ ऽददद दरव्यं मा नृपं जीवयेद इति ॥५०॥
mahān atikramo hy eṣa takṣakasya durātmanaḥ |
dvijasya yo ‘dadad dravyaṃ mā nṛpaṃ jīvayed iti ||50||

Una grande trasgressione fu quella del malvagio Takshaka, che diede delle ricchezze al dvija, perché il sovrano non vivesse.

उत्तङ्कस्य परियं कुर्वन्न आत्मनश च महत परियम ।
भवतां चैव सर्वेषां यास्याम्य अपचितिं पितुः ॥५१॥
uttaṅkasya priyaṃ kurvann ātmanaś ca mahat priyam |
bhavatāṃ caiva sarveṣāṃ yāsyāmy apacitiṃ pituḥ ||51||

Compiendo dunque il desiderio di Uttanka, e un grande piacere a me stesso, e a tutti voi, io mi appresterò a vendicare mio padre.”

ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti