4.4 C
Milano
venerdì, Dicembre 9, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaKadru maledice i figli 20

Kadru maledice i figli 20

ASTIKA PARVA
(La storia di Astika)

SEZIONE 20
Kadru maledice i figli

सौतिरुवाच ।
एतत्ते कथितं सर्वममृतं मथितं यथा ।
यत्र सोऽश्वः समुत्पन्नः श्रीमानतुलविक्रमः ॥१॥
sautiruvāca |
etatte kathitaṃ sarvamamṛtaṃ mathitaṃ yathā |
yatra so:’śvaḥ samutpannaḥ śrīmānatulavikramaḥ ||1||

Il suta disse: “Così vi ho narrato di come l’Amrita fu estratta dall’oceano e di come sorse quello splendido e potente cavallo.

तं निशाम्य तदा कद्रूर्विनतामिदमब्रवीत् ।
उच्चैःश्रवा हि किंवर्णो भद्रे प्रब्रूहि मा चिरम् ॥२॥
taṃ niśāmya tadā kadrūrvinatāmidamabravīt |
uccaiḥśravā hi kiṃvarṇo bhadre prabrūhi mā ciram ||2||

Vedendo quel cavallo, Kadru diceva a Vinata: “O bella, senza indugio dimmi, di che colore è Uchchaishrava?”

विनतोवाच ।
श्वेत एवाश्वराजोऽयं किं वा त्वं मन्यसे शुभे ।
ब्रूहि वर्णं त्वमप्यस्य ततोऽत्र विपणावहे ॥३॥
vinatovāca |
śveta evāśvarājo:’yaṃ kiṃ vā tvaṃ manyase śubhe |
brūhi varṇaṃ tvamapyasya tato:’tra vipaṇāvahe ||3||

Vinata disse: “Questo re dei cavalli è di colore bianco. O splendida tu che ne pensi? Dimmi il suo colore e su questo scommettiamo.”

कद्रूरुवाच ।
कृष्णवालमहं मन्ये हयमेनं शुचिस्मिते ।
एहि सार्धं मया दीव्य दासीभावाय भामिनि ॥४॥
kadrūruvāca |
kṛṣṇavālamahaṃ manye hayamenaṃ śucismite |
ehi sārdhaṃ mayā dīvya dāsībhāvāya bhāmini ||4||

Kadru disse: “O bel sorriso, credo che quel cavallo abbia la coda nera. O splendida, scommettiamo il divenire schiava.”

सौतिरुवाच ।
एवं ते समयं कृत्वा दासीभावाय वै मिथः ।
जग्मतुः स्वगृहानेव श्वो द्रक्ष्याव इति स्म ह ॥५॥
sautiruvāca |
evaṃ te samayaṃ kṛtvā dāsībhāvāya vai mithaḥ |
jagmatuḥ svagṛhāneva śvo drakṣyāva iti sma ha ||5||

Il suta disse: “Scommessa la propria schiavitù, la copia torno a casa dicendo: “Domani vedremo.”

La maledizione

ततः पुत्रसहस्रं तु कद्रूर्जिह्यं चिकीर्षती ।
आज्ञापयामास तदा वाला भूत्वाऽञ्जनप्रभाः ॥६॥
tataḥ putrasahasraṃ tu kadrūrjihyaṃ cikīrṣatī |
ājñāpayāmāsa tadā vālā bhūtvā:’ñjanaprabhāḥ ||6||

Perpetrando un inganno, Kadru ordinò ai suoi mille figli: “Come inchiostro divenite neri in quella coda,

आविशध्वं हयं क्षिप्रं दासी न स्यामहं यथा ।
नावपद्यन्त ये वाक्यं ताञ्शशाप भुजंगमान् ॥७॥
āviśadhvaṃ hayaṃ kṣipraṃ dāsī na syāmahaṃ yathā |
nāvapadyanta ye vākyaṃ tāñśaśāpa bhujaṃgamān ||7||

veloci che io non diventi schiava.” Ma loro si rifiutarono di obbedire e lei maledisse i serpenti.

सर्पसत्रे वर्तमाने पावको वः प्रधक्ष्यति ।
जनमेजयस्य राजर्षेः पाण्डवेयस्य धीमतः ॥८॥
sarpasatre vartamāne pāvako vaḥ pradhakṣyati |
janamejayasya rājarṣeḥ pāṇḍaveyasya dhīmataḥ ||8||

“Brucerete tutti nel sacrificio dei serpenti del rajarishi Janamejaya, di quel discendente dei Pandava.”

शापमेनं तु शुश्राव स्वयमेव पितामहः ।
अतिक्रूरं समुत्सृष्टं कद्र्वा दैवादतीव हि ॥९॥
śāpamenaṃ tu śuśrāva svayameva pitāmahaḥ |
atikrūraṃ samutsṛṣṭaṃ kadrvā daivādatīva hi ||9||

Il grande Pitamaha1 udendo la crudele maledizione che Kadru emise spinta dal fato.

सार्धं देवगणैः सर्वैर्वाचं तामन्वमोदत ।
बहुत्वं प्रेक्ष्य सर्पाणां प्रजानां हितकाम्यया ॥१०॥
sārdhaṃ devagaṇaiḥ sarvairvācaṃ tāmanvamodata |
bahutvaṃ prekṣya sarpāṇāṃ prajānāṃ hitakāmyayā ||10||

A causa dell’eccessivo moltiplicarsi dei serpenti, per il bene delle creature, insieme a tutte le schiere di deva quelle parole approvava.

तिग्मवीर्यविषा ह्येते दन्दशूका महाबलाः ।
तेषां तीक्ष्णविषत्वाद्धि प्रजानां च हिताय च ॥११॥
tigmavīryaviṣā hyete dandaśūkā mahābalāḥ |
teṣāṃ tīkṣṇaviṣatvāddhi prajānāṃ ca hitāya ca ||11||

“Considerando l’eccessiva potenza del loro veleno, quei malevoli sono potenti, quindi per il bene delle creature,

तेषां प्राणान्तिको दण्डो दैवेन विनिपात्यते ।
एवं संभाष्य देवस्तु पूज्य कद्रूं च तां तदा ॥१२॥
teṣāṃ prāṇāntiko daṇḍo daivena vinipātyate |
evaṃ saṃbhāṣya devastu pūjya kadrūṃ ca tāṃ tadā ||12||

il destino infligge la morte a coloro che cercano la morte altrui.” Detto questo, i deva lodarono Kadru.

आहूय कश्यपं देव इदं वचनमब्रवीत् ।
यदेते दन्दशूकाश्च सर्पा जातास्त्वयानघ ॥१३॥
āhūya kaśyapaṃ deva idaṃ vacanamabravīt |
yadete dandaśūkāśca sarpā jātāstvayānagha ||13||

Allora chiamato Kashyapa, il deva dichiarò: “O senza colpe, o potente, i tuoi figli, quegli orribili

विषोल्बणा महाभोगा मात्रा शप्ताः परंतप ।
तत्र मन्युस्त्वया तात न कर्तव्यः कथंचन ॥१४॥
viṣolbaṇā mahābhogā mātrā śaptāḥ paraṃtapa |
tatra manyustvayā tāta na kartavyaḥ kathaṃcana ||14||

e velenosi serpenti propensi nel mordere, sono stati maledetti dalla madre, non siate in collera con lei.

दृष्टं पुरातनं ह्येतद्यज्ञे सर्पविनाशनम् ।
इत्युक्त्वा सृष्टिकृद्देवस्तं प्रसाद्य प्रजापतिम् ।
प्रादाद्विषहरीं विद्यां कश्यपाय महात्मने ॥१५॥
dṛṣṭaṃ purātanaṃ hyetadyajñe sarpavināśanam |
ityuktvā sṛṣṭikṛddevastaṃ prasādya prajāpatim |
prādādviṣaharīṃ vidyāṃ kaśyapāya mahātmane ||15||

La distruzione dei serpenti è inevitabile”. Dicendo questo, il creatore si aggraziò Kashyapa e concesse a quella grande anima la conoscenza degli antidoti.”


NOTE:

1. पितामह (pitāmaha) – Al letterale: “il grande antenato”, epiteto per Brahma.

Articolo precedenteEtimologia del nome Jaratkaru 40
Articolo successivoLa nascita di Astika 15
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti