1.9 C
Milano
martedì, Dicembre 6, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaJaratkaru promette di sposarsi 46

Jaratkaru promette di sposarsi 46

ASTIKA PARVA
(La storia di Astika)

SEZIONE 46
Jaratkaru promette di sposarsi

सौतिरुवाच ।
एतच्छ्रुत्वा जरत्कारुर्भृशं शोकपरायणः ।
उवाच तान्पितॄन्दुःखाद्बाष्पसंदिग्धया गिरा ॥१॥
sautiruvāca |
etacchrutvā jaratkārurbhṛśaṃ śokaparāyaṇaḥ |
uvāca tānpitr̥̄nduḥkhādbāṣpasaṃdigdhayā girā ||1||

Il suta disse: “Udite quelle parole, Jaratkaru preso da dolore e sofferenza, diceva ai suoi Pitri con voce soffocata dalle lacrime.

जरत्कारुरुवाच ।
मम पूर्वे भवन्तो वै पितरः सपितामहाः ।
तद्ब्रूत यन्मया कार्यं भवतां प्रियकाम्यया ॥२॥
jaratkāruruvāca |
mama pūrve bhavanto vai pitaraḥ sapitāmahāḥ |
tadbrūta yanmayā kāryaṃ bhavatāṃ priyakāmyayā ||2||

Jaratkaru disse: “Siete i miei Pitri che se ne sono andati. Ditemi, cosa posso fare per il vostro benessere.

अहमेव जरत्कारुः किल्बिषी भवतां सुतः ।
ते दण्डं धारयत मे दुष्कृतेरकृतात्मनः ॥३॥
ahameva jaratkāruḥ kilbiṣī bhavatāṃ sutaḥ |
te daṇḍaṃ dhārayata me duṣkṛterakṛtātmanaḥ ||3||

Io sono Jaratkaru, il figlio peccatore, infliggete una punizione, a me che sono un’anima incompiuta.”

पितर ऊचुः ।
पुत्र दिष्ट्याऽसि संप्राप्त इमं देशं यदृच्छया ।
किमर्थं च त्वया ब्रह्मन्न कृतो दारसङ्ग्रहः ॥४॥
pitara ūcuḥ |
putra diṣṭyā:’si saṃprāpta imaṃ deśaṃ yadṛcchayā |
kimarthaṃ ca tvayā brahmanna kṛto dārasaṅgrahaḥ ||4||

I Pitri dissero: “O figlio, per fortuna sei arrivato e che per caso hai raggiunto questo luogo, o brahmana, perché non hai preso moglie?”

जरत्कारुरुवाच ।
ममायं पितरो नित्यं हृद्यर्थः परिवर्तते ।
ऊर्ध्वरेताः शरीरं वै प्रापयेयममुत्र वै ॥५॥
jaratkāruruvāca |
mamāyaṃ pitaro nityaṃ hṛdyarthaḥ parivartate |
ūrdhvaretāḥ śarīraṃ vai prāpayeyamamutra vai ||5||

Jaratkaru disse: “O Pitri, in cuore ho sempre avuto lo scopo di mantenere il mio corpo in castità e di mantenerlo per sempre.

न दारान्वै करिष्येऽहमिति मे भावितं मनः ।
एवं दृष्ट्वा तु भवतः शकुन्तानिव लम्बतः ॥६॥
na dārānvai kariṣye:’hamiti me bhāvitaṃ manaḥ |
evaṃ dṛṣṭvā tu bhavataḥ śakuntāniva lambataḥ ||6||

La mia mente è ossessionata dall’idea di non prendere moglie. Ma avendovi visto penzolanti come uccelli,

मया निवर्तिता बुद्धिर्ब्रह्मचर्यात्पितामहाः ।
करिष्ये वः प्रियं कामं निवेक्ष्येऽहमसंशयम् ॥७॥
mayā nivartitā buddhirbrahmacaryātpitāmahāḥ |
kariṣye vaḥ priyaṃ kāmaṃ nivekṣye:’hamasaṃśayam ||7||

o Pitri, la mia mente è stata deviata dalla vita di brahmacharya, io non ho dubbi, esaudirò il desiderio che vi è caro.

सनाम्नीं यद्यहं कन्यामुपलप्स्ये कदाचन ।
भविष्यति च या काचिद्भैक्ष्यवत्स्वयमुद्यता ॥८॥
sanāmnīṃ yadyahaṃ kanyāmupalapsye kadācana |
bhaviṣyati ca yā kācidbhaikṣyavatsvayamudyatā ||8||

Se un giorno avrò una fanciulla che porta il mio nome e che mi sia spontaneamente data come una bhiksha,

प्रतिग्रहीता तामस्मि न भरेयं च यामहम् ।
एवंविधमहं कुर्यां निवेशं प्राप्नुयां यदि ।
अन्यथा न करिष्येऽहं सत्यमेतत्पितामहाः ॥९॥
pratigrahītā tāmasmi na bhareyaṃ ca yāmaham |
evaṃvidhamahaṃ kuryāṃ niveśaṃ prāpnuyāṃ yadi |
anyathā na kariṣye:’haṃ satyametatpitāmahāḥ ||9||

io la accetterò, a patto che non la debba mantenere, solo se la ottengo in questo modo io compirò le nozze, altrimenti non lo farò, questa è la verità o Pitri.”

सौतिरुवाच ।
एवमुक्त्वा तु स पितॄंश्चचार पृथिवी मुनिः ।
न च स्म लभते भार्यां वृद्धोऽयमिति शानक ॥१०॥
sautiruvāca |
evamuktvā tu sa pitr̥̄ṃścacāra pṛthivī muniḥ |
na ca sma labhate bhāryāṃ vṛddho:’yamiti śānaka ||10||

Il suta disse: “Così quel muni avendo parlato ai Pitri, vagava per la Terra. O Shaunaka, ormai era anziano e ancora non aveva trovato moglie.

Le suppliche di Jaratkaru

यदा निर्वेदमापन्नः पितृभिश्चोदिस्तथा ।
तदाऽरण्यं स गत्वोच्चैश्चुक्रोश भृशदुःखितः ॥११॥
yadā nirvedamāpannaḥ pitṛbhiścodistathā |
tadā:’raṇyaṃ sa gatvoccaiścukrośa bhṛśaduḥkhitaḥ ||11||

Per quanto indifferente ai piaceri del mondo, spinto dai Pitri, lamentandosi per il dolore, raggiunse una foresta.

सत्वरण्यगतः प्राज्ञः पितॄणा हितकाम्यया ।
उवाच कन्यां याचामि तिस्रो वाचः शनैरिमाः ॥१२॥
satvaraṇyagataḥ prājñaḥ pitr̥̄ṇā hitakāmyayā |
uvāca kanyāṃ yācāmi tisro vācaḥ śanairimāḥ ||12||

Entrato nella foresta, mosso dal desiderio di fare del bene ai suoi Pitri, disse: “Chiederò una sposa, pronunciando tre volte la richiesta.

यानि भूतानि सन्तीह स्थावराणि चराणि च ।
अन्तर्हितानि वा यानि तानि शृण्वन्तु मे वचः ॥१३॥
yāni bhūtāni santīha sthāvarāṇi carāṇi ca |
antarhitāni vā yāni tāni śṛṇvantu me vacaḥ ||13||

A tutte le creature presenti, mobili o immobili, visibili o invisibili, ascoltate le mie parole.

उग्रे तपसि वर्तन्तं पितरश्चोदयन्ति माम् ।
निविशस्वेति दुःखार्ताः सन्तानस्य चिकीर्षया ॥१४॥
ugre tapasi vartantaṃ pitaraścodayanti mām |
niviśasveti duḥkhārtāḥ santānasya cikīrṣayā ||14||

Sono un uomo impegnato in un duro tapa, per fare un favore ai Pitri addolorati mi è stato detto: “Sposati”.

निवेशायाखिलां भूमिं कन्याभैक्ष्यं चरामि भोः ।
दरिद्रो दुःखशीलश्च पितृभिः सन्नियोजितः ॥१५॥
niveśāyākhilāṃ bhūmiṃ kanyābhaikṣyaṃ carāmi bhoḥ |
daridro duḥkhaśīlaśca pitṛbhiḥ sanniyojitaḥ ||15||

Comandato dai Pitri, povero e pieno di dolore, per sposarmi ho percorso l’intera Terra alla ricerca di una fanciulla.

यस्य कन्याऽस्ति भूतस्य ये मयेह प्रकीर्तिताः ।
ते मे कन्यां प्रयच्छन्तु चरतः सर्वतोदिशम् ॥१६॥
yasya kanyā:’sti bhūtasya ye mayeha prakīrtitāḥ |
te me kanyāṃ prayacchantu carataḥ sarvatodiśam ||16||

Se una delle creature a cui mi rivolgo, se ha una figlia, la conceda a me che sto vagando per il mondo in cerca di una sposa.

मम कन्या सनाम्नी या भैक्ष्यवच्चोदिता भवेत् ।
भरेयं चैव यां नाहं तां मे कन्यां प्रयच्छत ॥१७॥
mama kanyā sanāmnī yā bhaikṣyavaccoditā bhavet |
bhareyaṃ caiva yāṃ nāhaṃ tāṃ me kanyāṃ prayacchata ||17||

Di una fanciulla che porta il mio nome, che mi sia data in bhishka, che non dovrò mantenere, questa fanciulla mi sia offerta.

Jaratkaru incontra la figlia di Vasuki

ततस्ते पन्नगा ये वै जरत्कारौ समाहिताः ।
तामादाय प्रवृत्तिं ते वासुकेः प्रत्यवेदयन् ॥१८॥
tataste pannagā ye vai jaratkārau samāhitāḥ |
tāmādāya pravṛttiṃ te vāsukeḥ pratyavedayan ||18||

Allora quei serpenti, che erano stati incaricati di sorvegliare Jaratkaru, conoscendo la sua intenzione, diedero informazioni a Vasuki.

तेषां श्रुत्वा स नागेन्द्रस्तां कन्यां समलङ्कृताम् ।
प्रगृह्यारण्यमगमत्समीपं तस्य पन्नगः ॥१९॥
teṣāṃ śrutvā sa nāgendrastāṃ kanyāṃ samalaṅkṛtām |
pragṛhyāraṇyamagamatsamīpaṃ tasya pannagaḥ ||19||

Il re dei Naga, saputo il tutto, fece adornare la fanciulla e il serpente la condusse nella foresta alla sua presenza.

तत्र तां भैक्ष्यवत्कन्यां प्रादात्तस्मै महात्मने ।
नागेन्द्रो वासुकिर्ब्रह्मन्न स तां प्रत्यगृह्णत ॥२०॥
tatra tāṃ bhaikṣyavatkanyāṃ prādāttasmai mahātmane |
nāgendro vāsukirbrahmanna sa tāṃ pratyagṛhṇata ||20||

O brahmana, il re dei Naga Vasuki concedeva la fanciulla in dono a quel mahatma, ma lui non l’accettava.

असनामेति वै मत्वा भरणे चाविचारिते ।
मोक्षभावे स्थितश्चापि मन्दीभूतः परिग्रहे ॥२१॥
asanāmeti vai matvā bharaṇe cāvicārite |
mokṣabhāve sthitaścāpi mandībhūtaḥ parigrahe ||21||

Pensava che non avesse lo stesso nome e non era chiara la questione del mantenimento, intento com’era nella moksha aveva dubbi sul matrimonio.

ततो नाम स कन्यायाः पप्रच्छ भृगुनन्दन ।
वासुकिं भरणं चास्या न कुर्यामित्युवाच ह ॥२२॥
tato nāma sa kanyāyāḥ papraccha bhṛgunandana |
vāsukiṃ bharaṇaṃ cāsyā na kuryāmityuvāca ha ||22||

O discendente di Bhrigu, così chiese il nome della fanciulla, dicendo a Vasuki: “Io non la manterrò”.

Articolo successivoMorte di Shamtanu 101
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti