4.4 C
Milano
venerdì, Dicembre 9, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaIncontro tra Ganga e Pratipa 97

Incontro tra Ganga e Pratipa 97

SAMBHAVA PARVA
(Il libro delle nascite)

SEZIONE 97
Incontro tra Ganga e Pratipa

वैशंपायन उवाच ।
ततः परतीपॊ राजा स सर्वभूतहिते रतः ।
निषसाद समा बह्वीर गङ्गातीरगतॊ जपन ॥१॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tataḥ pratīpo rājā sa sarvabhūtahite rataḥ |
niṣasāda samā bahvīr gaṅgātīragato japan ||1||

Vaishampayana disse: “Allora il re Pratipa, felice del bene di tutti i viventi, per molti anni sedeva a pregare lungo le rive della Ganga.

तस्य रूपगुणॊपेता गङ्गा शरीर इव रूपिणी ।
उत्तीर्य सलिलात तस्माल लॊभनीयतमाकृतिः ॥२॥
tasya rūpaguṇopetā gaṅgā śrīr iva rūpiṇī |
uttīrya salilāt tasmāl lobhanīyatamākṛtiḥ ||2||

la Ganga dotata di ogni bellezza, come Shri stessa in corpo umano, usciva dall’acqua nella più seduttiva figura.

अधीयानस्य राजर्षेर दिव्यरूपा मनस्विनी ।
दक्षिणं शालसंकाशम ऊरुं भेजे शुभानना ॥३॥
adhīyānasya rājarṣer divyarūpā manasvinī |
dakṣiṇaṃ śālasaṃkāśam ūruṃ bheje śubhānanā ||3||

Quella virtuosa dalla divina bellezza, quella bellissima, sedeva sulla coscia destra grande come un tronco di Shal dello studioso rajarishi.

परतीपस तु महीपालस ताम उवाच मनस्विनीम ।
करवाणि किं ते कल्याणि परियं यत ते ऽभिकाङ्क्षितम ॥४॥
pratīpas tu mahīpālas tām uvāca manasvinīm |
karavāṇi kiṃ te kalyāṇi priyaṃ yat te ‘bhikāṅkṣitam ||4||

Allora il sovrano Pratipa diceva a quella virtuosa: “O damigella, che posso fare per te, che ti sia caro e che desideri?

स्त्र्य् उवाच ।
तवाम अहं कामये राजन कुरुश्रेष्ठ भजस्व माम ।
तयागः कामवतीनां हि सत्रीणां सद्भिर विगर्हितः ॥५॥
stry uvāca |
tvām ahaṃ kāmaye rājan kuruśreṣṭha bhajasva mām |
tyāgaḥ kāmavatīnāṃ hi strīṇāṃ sadbhir vigarhitaḥ ||5||

La donna disse: “O re, o migliore dei Kuru, te io desidero, prendimi, trascurare le donne virtuose è sconsigliato dai saggi.”

प्रतीप उवाच ।
नाहं परस्त्रियं कामाद गच्छेयं वरवर्णिनि ।
न चासवर्णां कल्याणि धर्म्यं तद विद्धि मे वरतम ॥६॥
pratīpa uvāca |
nāhaṃ parastriyaṃ kāmād gaccheyaṃ varavarṇini |
na cāsavarṇāṃ kalyāṇi dharmyaṃ tad viddhi me vratam ||6||

Pratipa disse: “O damigella, o bellissima, io non mi unirò ad altra donna per passione o che sia di altro varna, il mio voto sappi è secondo il dharma.”

स्त्र्य् उवाच ।
नाश्रेयस्य अस्मि नागम्या न वक्तव्या च कर्हि चित ।
भज ममां भजमानां तवं राजन कन्यां वरस्त्रियम ॥७॥
stry uvāca |
nāśreyasy asmi nāgamyā na vaktavyā ca karhi cit |
bhaja mmāṃ bhajamānāṃ tvaṃ rājan kanyāṃ varastriyam ||7||

La donna disse: “O re, non sono inferiore a te e non indegna di matrimonio, né merito vituperio, sono nobile e vergine, prendimi e io prenderò te.”

प्रतीप उवाच ।
मयातिवृत्तम एतत ते यन मां चॊदयसि परियम ।
अन्यथा परतिपन्नं मां नाशयेद धर्मविप्लवः ॥८॥
pratīpa uvāca |
mayātivṛttam etat te yan māṃ codayasi priyam |
anyathā pratipannaṃ māṃ nāśayed dharmaviplavaḥ ||8||

Pratipa disse: “Da me sia trascurato il piacere a cui tu mi inviti, altrimenti la violazione del dharma mi colpirebbe vincendomi.

पराप्य दक्षिणम ऊरुं मे तवम आश्लिष्टा वराङ्गने ।
अपत्यानां सनुषाणां च भीरु विद्ध्य एतद आसनम ॥९॥
prāpya dakṣiṇam ūruṃ me tvam āśliṣṭā varāṅgane |
apatyānāṃ snuṣāṇāṃ ca bhīru viddhy etad āsanam ||9||

O belle membra, occupando la mia coscia destra tu mi abbracci, ma sappi o timida che questa postura è propria delle figlie e delle nuore.

सव्यतः कामिनी भागस तवया स च विवर्जितः ।
तस्माद अहं नाचरिष्ये तवयि कामं वराङ्गने ॥१०॥
savyataḥ kāminī bhāgas tvayā sa ca vivarjitaḥ |
tasmād ahaṃ nācariṣye tvayi kāmaṃ varāṅgane ||10||

O belle membra, la sinistra è il luogo dell’amante e tu l’hai evitata, perciò io non compirò il tuo desiderio.

सनुषा मे भव कल्याणि पुत्रार्थे तवां वृणॊम्य अहम ।
सनुषापेक्षं हि वामॊरु तवम आगम्य समाश्रिता ॥११॥
snuṣā me bhava kalyāṇi putrārthe tvāṃ vṛṇomy aham |
snuṣāpekṣaṃ hi vāmoru tvam āgamya samāśritā ||11||

O damigella, sii dunque mia nuora io ti scelgo per mio figlio, o belle cosce, al lato della nuora sei venuta a questo aderisci.”

स्त्र्य् उवाच ।
एवम अप्य अस्तु धर्मज्ञ संयुज्येयं सुतेन ते ।
तवद्भक्त्यैव भजिष्यामि परख्यातं भारतं कुलम ॥१२॥
stry uvāca |
evam apy astu dharmajña saṃyujyeyaṃ sutena te |
tvadbhaktyaiva bhajiṣyāmi prakhyātaṃ bhārataṃ kulam ||12||

La donna disse: “O sapiente del dharma così dunque sia, io mi unirò con tuo figlio, per la tua devozione io sceglierò la celebrata stirpe dei Bharata.

पृथिव्यां पार्थिवा ये च तेषां यूयं परायणम ।
गुणा न हि मया शक्या वक्तुं वर्षशतैर अपि ॥१३॥
pṛthivyāṃ pārthivā ye ca teṣāṃ yūyaṃ parāyaṇam |
guṇā na hi mayā śakyā vaktuṃ varṣaśatair api ||13||

Rifugio voi siete di quelli che sono i prìncipi sulla Terra, impossibile elencare le qualità anche in cento anni.

कुलस्य ये वः परथितास तत साधुत्वम अनुत्तमम ।
स मे नाभिजनज्ञः सयाद आचरेयं च यद विभॊ ॥१४॥
kulasya ye vaḥ prathitās tat sādhutvam anuttamam |
sa me nābhijanajñaḥ syād ācareyaṃ ca yad vibho ||14||

I capi della vostra stirpe supremamente soddisfano a ciò, chi io sia e cosa io faccia non conosca

तत सर्वम एव पुत्रस ते न मीमांसेत कर्हि चित ।
एवं वसन्ती पुत्रे ते वर्धयिष्याम्य अहं परियम ।
पुत्रैः पुण्यैः परियैश चापि सवर्गं पराप्स्यति ते सुतः ॥१५॥
tat sarvam eva putras te na mīmāṃseta karhi cit |
evaṃ vasantī putre te vardhayiṣyāmy ahaṃ priyam |
putraiḥ puṇyaiḥ priyaiś cāpi svargaṃ prāpsyati te sutaḥ ||15||

tuo figlio e tutto questo non indaghi mai, così io vivendo aumenterò il bene di tuo figlio e con amati e virtuosi figli, tuo figlio pure otterrà l’alto cielo.”

वैशंपायन उवाच ।
तथेत्य उक्त्वा तु सा राजंस तत्रैवान्तरधीयत ।
पुत्र जन्म परतीक्षंस तु स राजा तद अधारयत ॥१६॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tathety uktvā tu sā rājaṃs tatraivāntaradhīyata |
putra janma pratīkṣaṃs tu sa rājā tad adhārayat ||16||

Vaishampayana disse: “O re, così avendo parlato ella allora scompariva, alla nascita di figli attendendo, il re allora si impegnava.

Nascita di Shamtanu

एतस्मिन्न एव काले तु परतीपः कषत्रियर्षभः ।
तपस तेपे सुतस्यार्थे सभार्यः कुरुनन्दन ॥१७॥
etasminn eva kāle tu pratīpaḥ kṣatriyarṣabhaḥ |
tapas tepe sutasyārthe sabhāryaḥ kurunandana ||17||

O discendente dei Kuru, allora in quel tempo quel toro tra gli Kshatriya di Pratipa, per aver prole praticava il tapas assieme alla moglie.

तयॊः समभवत पुत्रॊ वृद्धयॊः स महाभिषः ।
शान्तस्य जज्ञे संतानस तस्माद आसीत स शंतनुः ॥१८॥
tayoḥ samabhavat putro vṛddhayoḥ sa mahābhiṣaḥ |
śāntasya jajñe saṃtānas tasmād āsīt sa śaṃtanuḥ ||18||

E ai due da vecchi, nasceva come figlio Mahabhisha, il pargolo nasceva da uno pacificato, perciò fu chiamato Shamtanu.

संस्मरंश चाक्षयाँल लॊकान विजितान सवेन कर्मणा ।
पुण्यकर्मकृद एवासीच छंतनुः कुरु सत्तम ॥१९॥
saṃsmaraṃś cākṣayāṁl lokān vijitān svena karmaṇā |
puṇyakarmakṛd evāsīc chaṃtanuḥ kuru sattama ||19||

Ricordando e desiderando conquistare i mondi col proprio agire, Shamtanu il migliore dei Kuru agiva da uomo virtuoso.

परतीपः शंतनुं पुत्रं यौवनस्थं ततॊ ऽनवशात ।
पुरा मां सत्री समभ्यागाच छंतनॊ भूतये तव ॥२०॥
pratīpaḥ śaṃtanuṃ putraṃ yauvanasthaṃ tato ‘nvaśāt |
purā māṃ strī samabhyāgāc chaṃtano bhūtaye tava ||20||

Quando il figlio Shamtanu giunse alla giovinezza, Pratipa lo avvertiva: “O Shamtanu, una volta una donna mi avvicinò per la tua fortuna.

तवाम आव्रजेद यदि रहः सा पुत्र वरवर्णिनी ।
कामयानाभिरूपाढ्या दिव्या सत्री पुत्रकाम्यया ।
सा तवया नानुयॊक्तव्या कासि कस्यासि वाङ्गने ॥२१॥
tvām āvrajed yadi rahaḥ sā putra varavarṇinī |
kāmayānābhirūpāḍhyā divyā strī putrakāmyayā |
sā tvayā nānuyoktavyā kāsi kasyāsi vāṅgane ||21||

O figlio, se quella divina donna stupenda, da sola tornasse da te, dotata di forme e passione, per aver dei figli, tu non devi interrogarla: “O bella chi sei o di chi sei?

यच च कुर्यान न तत कार्यं परष्टव्या सा तवयानघ ।
मन्नियॊगाद भजन्तीं तां भजेथा इत्य उवाच तम ॥२२॥
yac ca kuryān na tat kāryaṃ praṣṭavyā sā tvayānagha |
manniyogād bhajantīṃ tāṃ bhajethā ity uvāca tam ||22||

O senza macchia, e qualsiasi azione ella faccia, tu non devi chiederle il perché ma per mio ordine prendila che lei ti prende.” Questo gli disse.

Incontro tra Ganga e Shamtanu

वैशंपायन उवाच ।
एवं संदिश्य तनयं परतीपः शंतनुं तदा ।
सवे च राज्ये ऽभिषिच्यैनं वनं राजा विवेश ह ॥२३॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
evaṃ saṃdiśya tanayaṃ pratīpaḥ śaṃtanuṃ tadā |
sve ca rājye ‘bhiṣicyainaṃ vanaṃ rājā viveśa ha ||23|

Vaishampayana disse: “Pratipa, così avendo parlato al figlio Shamtanu, nel regno lo consacrava e il re nella foresta entrava.

स राजा शंतनुर धीमान खयातः पृथ्व्यां धनुर्धरः ।
बभूव मृगया शीलः सततं वनगॊचरः ॥२४॥
sa rājā śaṃtanur dhīmān khyātaḥ pṛthvyāṃ dhanurdharaḥ |
babhūva mṛgayā śīlaḥ satataṃ vanagocaraḥ ||24||

Il saggio re Shamtanu, sulla Terra era celebre come arciere, sempre praticava la caccia e recatosi nella foresta.

स मृगान महिषांश चैव विनिघ्नन राजसत्तमः ।
गङ्गाम अनुचचारैकः सिद्धचारणसेविताम ॥२५॥
sa mṛgān mahiṣāṃś caiva vinighnan rājasattamaḥ |
gaṅgām anucacāraikaḥ siddhacāraṇasevitām ||25||

Quel migliore dei re, cacciando gazzelle e grandi prede, da solo seguiva il corso della Ganga frequentata da Siddha e Carana.

स कदा चिन महाराज ददर्श परमस्त्रियम ।
जाज्वल्यमानां वपुषा साक्षात पद्माम इव शरियम ॥२६॥
sa kadā cin mahārāja dadarśa paramastriyam |
jājvalyamānāṃ vapuṣā sākṣāt padmām iva śriyam ||26||

Un giorno il grande re vide una suprema fanciulla, dal bellissimo corpo, splendente come Shri dal colorito di loto.

सर्वानवद्यां सुदतीं दिव्याभरणभूषिताम ।
सूक्ष्माम्बरधराम एकां पद्मॊदर समप्रभाम ॥२७॥
sarvānavadyāṃ sudatīṃ divyābharaṇabhūṣitām |
sūkṣmāmbaradharām ekāṃ padmodara samaprabhām ||27||

Da sola, perfetta in ogni parte, dai bei denti, splendente di luce divina, che portava vesti succinte e col ventre splendido come il loto.

तां दृष्ट्वा हृष्टरॊमाभूद विस्मितॊ रूपसंपदा ।
पिबन्न इव च नेत्राभ्यां नातृप्यत नराधिपः ॥२८॥
tāṃ dṛṣṭvā hṛṣṭaromābhūd vismito rūpasaṃpadā |
pibann iva ca netrābhyāṃ nātṛpyata narādhipaḥ ||28||

E vedendola gli si rizzarono i capelli stupito di tanta bellezza e quasi bevendola cogli occhi, il sovrano non ne era mai sazio.

सा च दृष्ट्वैव राजानं विचरन्तं महाद्युतिम ।
सनेहाद आगतसौहार्दा नातृप्यत विलासिनी ॥२९॥
sā ca dṛṣṭvaiva rājānaṃ vicarantaṃ mahādyutim |
snehād āgatasauhārdā nātṛpyata vilāsinī ||29||

Ella vedendo il re avanzare con grande splendore, da amore fu presa in cuore e innamorata non si saziava di guardarlo.

ताम उवाच ततॊ राजा सान्त्वयञ शलक्ष्णया गिरा ।
देवी वा दानवी वा तवं गन्धर्वी यदि वाप्सराः ॥३०॥
tām uvāca tato rājā sāntvayañ ślakṣṇayā girā |
devī vā dānavī vā tvaṃ gandharvī yadi vāpsarāḥ ||30||

il re allora a lei diceva conciliandola con dolci parole: “Sei tu una Devi, o una Danava, o una Gandharva, o un’Apsaras?

यक्षी वा पन्नगी वापि मानुषी वा सुमध्यमे ।
या वा तवं सुरगर्भाभे भार्या मे भव शॊभने ॥३१॥
yakṣī vā pannagī vāpi mānuṣī vā sumadhyame |
yā vā tvaṃ suragarbhābhe bhāryā me bhava śobhane ||31||

O bel vitino, o bellissima, sei una Yaksha, o una Naga, o un’umana? Tu che sei splendida come una figlia di dèi, divieni mia moglie.”

ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti