6.8 C
Milano
lunedì, Dicembre 5, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaIl voto di Ruru 9

Il voto di Ruru 9

PAULOMA PARVA
(La storia di Pauloma)

SEZIONE 9
Il voto di Ruru

सौतिरुवाच ।
तेषु तत्रोपविष्टेषु ब्राह्मणेषु महात्मसु ।
रुरुश्चुक्रोश गहनं वनं गत्वाऽतिदुःखितः ॥१॥
sautiruvāca |
teṣu tatropaviṣṭeṣu brāhmaṇeṣu mahātmasu |
ruruścukrośa gahanaṃ vanaṃ gatvā:’tiduḥkhitaḥ ||1||

Sauti disse: Mentre i nobili brahmana erano seduti attorno, Ruru, sopraffatto dal dolore, raggiunta una solitaria foresta piangeva.

शोकेनाभिहतः सोऽथ विलपन्करुणं बहु ।
अब्रवीद्वचनं शोचन्प्रियां स्मृत्वा प्रमद्वराम् ॥२॥
śokenābhihataḥ so:’tha vilapankaruṇaṃ bahu |
abravīdvacanaṃ śocanpriyāṃ smṛtvā pramadvarām ||2||

Oppresso dalla sofferenza, si abbandonava a lamenti molto pietosi. Ricordando l’amata Pramadvara con dolore diceva:

शेते सा भुवि तन्वङ्गी मम शोकविवर्धिनी ।
बान्धवानां च सर्वॆष्आं किं नु दुःखम् अतः परम् ॥३॥
śete sā bhuvi tanvaṅgī mama śokavivardhinī |
bāndhavānāṁ ca sarveṣāṁ kiṁ nu duḥkham ataḥ param ||3||

“A terra giace la delicata scatenando il mio dolore. Quale altro dolore per tutti i parenti sarebbe maggiore?

यदि दत्तं तपस्तप्तं गुरवो वा मया यदि ।
सम्यगाराधितास्तेन संजीवतु मम प्रिया ॥४॥
yadi dattaṃ tapastaptaṃ guravo vā mayā yadi |
samyagārādhitāstena saṃjīvatu mama priyā ||4||

Se un tapas compiuto da me o dal mio guru si possa dare, se lei lo merita, torni in vita il mio amore.

यथा च जन्मप्रभृति यतात्माऽहं धृतव्रतः ।
प्रमद्वरा तथा ह्येषा समुत्तिष्ठतु भामिनी ।।५।।
yathā ca janmaprabhṛti yatātmā:’haṃ dhṛtavrataḥ |
pramadvarā tathā hyeṣā samuttiṣṭhatu bhāminī ||5||

Poiché fin dalla nascita ho controllato le mie passioni, che la splendida Pramadvara risorga ora”

एवं लालप्यतस्तस्य भार्यार्थे दुःखितस्य च ।
देवदूतस्तदाऽभ्येत्य वाक्यमाह रुरुं वने ।।६।।
evaṃ lālapyatastasya bhāryārthe duḥkhitasya ca |
devadūtastadā:’bhyetya vākyamāha ruruṃ vane ||6||

Mentre era così addolorato per la perdita della sposa, un devaduta1 lo raggiunse nella foresta e gli rivolse queste parole:

देवदूत उवाच
अभिधत्से ह यद्वाचा सरो दुखेन तन्मृषा ।
यतो मर्त्यस्य धर्मात्मन्नायुरस्ति गतायुषः ॥७॥
devadūta uvāca
abhidhatse ha yadvācā saro dukhena tanmṛṣā |
yato martyasya dharmātmannāyurasti gatāyuṣaḥ ||7||

Il devaduta disse: “O Ruru, le parole che pronunci con dolore sono vane, perché, o rishi, non vi è più vita per il mortale che è andato alla morte.

गतायुर् ऎष्आ क्र्ऋपण्आ गन्धर्वाप्सरसॊः सुता ।
तस्माच् छॊकॆ मनस् तात मा क्र्ऋथास् त्वं कथं चन ॥८॥
gatāyur eṣā krr̥paṇā gandharvāpsarasoḥ sutā |
tasmāc choke manas tāta mā krr̥thās tvaṁ kathaṁ cana ||8||

La povera figlia del Gandharva e dell’Apsara è morta, perciò, o caro, non ti abbandonare al dolore.

उपायश्चात्र विहितः पूर्वं देवैर्महात्मभिः।
तं यदीच्छसि कर्तुं त्वं प्राप्स्यसीह प्रमद्वराम्।।९।।
upāyaścātra vihitaḥ pūrvaṃ devairmahātmabhiḥ |
taṃ yadīcchasi kartuṃ tvaṃ prāpsyasīha pramadvarām ||9||

I deva, quelle grandi anime, un tempo fornirono un mezzo, se desideri compierlo riotterrai Pramadvara.”

रुरुरुवाच ।
क उपायः कृतो देवैर्बूहि तत्त्वेन खेचर ।
करिष्येऽहं तथा श्रुत्वा त्रातुमर्हति मां भवान् ॥१०॥
rururuvāca |
ka upāyaḥ kṛto devairbūhi tattvena khecara |
kariṣye:’haṃ tathā śrutvā trātumarhati māṃ bhavān ||10||

Ruru disse: “O essere volante, in verità dimmi, quale mezzo hanno stabilito, uditolo io lo compirò, o signore mi devi salvare”.

देवेदूत उवाच ।
आयुषोऽर्धं प्रयच्छ त्वं कन्यायै भृगुनन्दन ।
एवमुत्थास्यति रुरो तव भार्या प्रयद्वरा ॥११॥
devedūta uvāca |
āyuṣo:’rdhaṃ prayaccha tvaṃ kanyāyai bhṛgunandana |
evamutthāsyati ruro tava bhāryā prayadvarā ||11||

Il devaduta disse: “O discendente di Bhrigu, dona metà della tua vita alla fanciulla, o Ruru, così la tua Pramadvara risorgerà”.

रुरुरुवाच ।
आयुषोऽर्धं प्रयच्छामि कन्यायै खेचरोत्तम ।
शृङ्गाररूपाभरणा समुत्तिष्ठतु मे प्रिया ॥१२॥
rururuvāca |
āyuṣo:’rdhaṃ prayacchāmi kanyāyai khecarottama |
śṛṅgārarūpābharaṇā samuttiṣṭhatu me priyā ||12||

Ruru disse: “O migliore dei volanti, offro metà della mia vita alla fanciulla. Lascia che la mia bella amata ornata di amore risorga”.

सौतिरुवाच ।
ततो गन्धर्वराजश्च देवदूतश्च सत्तमौ ।
धर्मराजमुपेत्येदं वचनं प्रत्यभाषताम् ॥१३॥
sautiruvāca |
tato gandharvarājaśca devadūtaśca sattamau |
dharmarājamupetyedaṃ vacanaṃ pratyabhāṣatām ||13||

Sauti disse: Allora quei due virtuosi, il re dei Gandharva e il devaduta, avvicinatesi a Dharmaraja2 dissero:

धर्मराजायुषोऽर्धेन रुरोर्भार्या प्रमद्वरा ।
समुत्तिष्ठतु कल्याणी मृतैवं यदि मन्यसे ॥१४॥
dharmarājāyuṣo:’rdhena rurorbhāryā pramadvarā |
samuttiṣṭhatu kalyāṇī mṛtaivaṃ yadi manyase ||14||

“O Dharmaraja, se ti piace, lascia che la bella sposa, Pramadvara che è morta, si alzi con metà della vita di Ruru.”

धर्मराज उवाच ।
प्रमद्वरा रुरोर्भार्या देवदूत यदीच्छसि ।
उत्तिष्ठत्वायुषोऽर्धेन रुरोरेव समन्विता ॥१५॥
dharmarāja uvāca |
pramadvarā rurorbhāryā devadūta yadīcchasi |
uttiṣṭhatvāyuṣo:’rdhena ruroreva samanvitā ||15||

Dharmaraja disse: “O devaduta, se è il tuo desiderio, lascia che Pramadvara la sposa di Ruru si alzi con metà della vita di Ruru.”

सौतिरुवाच ।
एवमुक्ते ततः कन्या सोदतिष्ठत्प्रमद्वरा ।
रुरोस्तस्यायुषोऽर्धेन सुप्तेव वरवर्णिनी ॥१६॥
sautiruvāca |
evamukte tataḥ kanyā sodatiṣṭhatpramadvarā |
rurostasyāyuṣo:’rdhena supteva varavarṇinī ||16||

Sauti disse: udite quelle parole, Pramadvara, quella bellissima fanciulla risorgeva con la metà della vita di Ruru.

एतद्दृष्टं भविष्ये हि रुरोरुत्तमतेजसः ।
आयुषोऽतिप्रवृद्धस्य भार्यार्थेऽर्धमलुप्यत ॥१७॥
etaddṛṣṭaṃ bhaviṣye hi ruroruttamatejasaḥ |
āyuṣo:’tipravṛddhasya bhāryārthe:’rdhamalupyata ||17||

In seguito, fu visto che il conferimento di metà della lunga vita dello splendido Ruru, fu consumata in favore della sposa.

तत इष्टेऽहनि तयोः पितरौ चक्रतुर्मुदा ।
विवाहं तौ च रेमाते परस्परहितैषिणौ ॥१८॥
tata iṣṭe:’hani tayoḥ pitarau cakraturmudā |
vivāhaṃ tau ca remāte parasparahitaiṣiṇau ||18||

I due felici padri li sposarono con i dovuti riti e i coniugi trascorsero le loro giornate dedicandosi l’uno all’altro.

स लब्ध्वा दुर्लभां भार्यां पद्मकिञ्जल्कसुप्रभाम् ।
व्रतं चक्रे विनाशाय जिह्मगानां धृतव्रतः ॥१९॥
sa labdhvā durlabhāṃ bhāryāṃ padmakiñjalkasuprabhām |
vrataṃ cakre vināśāya jihmagānāṃ dhṛtavrataḥ ||19||

Riottenuta con difficoltà la sposa, luminosa come i filamenti del loto, quel fermo, giurò di distruggere i serpenti.

स दृष्ट्वा जिह्मगान्सर्वांस्तीव्रकोपसमन्वितः ।
अभिहन्ति यथासत्त्वं गृह्य प्रहरणं सदा ॥२०॥
sa dṛṣṭvā jihmagānsarvāṃstīvrakopasamanvitaḥ |
abhihanti yathāsattvaṃ gṛhya praharaṇaṃ sadā ||20||

Ogni volta che vedeva un serpente, colmo di grande ira, lo avvicinava e con un bastone lo uccideva.

स कदाचिद्वनं विप्रो रुरुरभ्यागमन्महत् ।
शयानं तत्र चापश्यड्डुण्डुभं वयसान्वितम् ॥२१॥
sa kadācidvanaṃ vipro rururabhyāgamanmahat |
śayānaṃ tatra cāpaśyaḍḍuṇḍubhaṃ vayasānvitam ||21||

Un giorno, il savio Ruru, percorreva una grande foresta, quando vide un vecchio serpente Dundubha3 che dormiva.

तत उद्यम्य दम्डं स कालदण्डोपमं तदा ।
जिघांसुः कुपितो विप्रस्तमुवाचाथ डुण्डुभः ॥२२॥
tata udyamya damḍaṃ sa kāladaṇḍopamaṃ tadā |
jighāṃsuḥ kupito viprastamuvācātha ḍuṇḍubhaḥ ||22||

Quindi Ruru, con l’intenzione di ucciderlo, con rabbia alzò il bastone, simile al martello della morte e lo colpiva. Allora il Dundubha disse:

नापराध्यामि ते किंचिदहमद्य तपोधन।
संरम्भाच्च किमर्थं मामभिहंसि रुषान्वितः ॥२९॥
nāparādhyāmi te kiṃcidahamadya tapodhana|
saṃrambhācca kimarthaṃ māmabhihaṃsi ruṣānvitaḥ ||29||

“O ricco in tapas, non ti ho fatto del male. Perché furioso mi colpisci?”


NOTE:

1. देवदूत (devadūta) – Messaggero dei deva.
2. धर्मराज (dharmarāja) – Qui è Yama l’antropomorfizzazione della morte.
3. डुण्डुभ (duṇḍubha) – Una biscia d’acqua.

Articolo precedenteDharma nasce tra i shudra 108
Articolo successivoDiscorso sul destino 89
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti