6.5 C
Milano
venerdì, Dicembre 2, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaGli otto tipi di matrimonio 73

Gli otto tipi di matrimonio 73

SAMBHAVA PARVA
(Il libro delle nascite)

SEZIONE 73
Gli otto tipi di matrimonio

दुःषन्त उवाच ।
सुव्यक्तं राजपुत्री तवं यथा कल्याणि भाषसे ।
भार्या मे भव सुश्रॊणि बरूहि किं करवाणि ते ॥१॥
duḥṣanta uvāca |
suvyaktaṃ rājaputrī tvaṃ yathā kalyāṇi bhāṣase |
bhāryā me bhava suśroṇi brūhi kiṃ karavāṇi te ||1||

Dushyanta disse: “O damigella, come tu stessa hai detto è chiaro che tu sei figlia di re, diventa mia moglie, o belle natiche che posso fare per te?

सुवर्णमाला वासांसि कुण्डले परिहाटके ।
नानापत्तनजे शुभ्रे मणिरत्ने च शॊभने ॥२॥
suvarṇamālā vāsāṃsi kuṇḍale parihāṭake |
nānāpattanaje śubhre maṇiratne ca śobhane ||2||

O bellissima, collane variopinte, vestiti, orecchini d’oro splendenti di gemme provenienti da vari luoghi,

आहरामि तवाद्याहं निष्कादीन्य अजिनानि च ।
सर्वं राज्यं तवाद्यास्तु भार्या मे भव शॊभने ॥३॥
āharāmi tavādyāhaṃ niṣkādīny ajināni ca |
sarvaṃ rājyaṃ tavādyāstu bhāryā me bhava śobhane ||3||

io ora ti offro cominciando da collane e pellicce, l’intero mio regno sia oggi tuo, diventa mia moglie o bellissima.

गान्धर्वेण च मां भीरु विवाहेनैहि सुन्दरि ।
विवाहानां हि रम्भॊरु गान्धर्वः शरेष्ठ उच्यते ॥४॥
gāndharveṇa ca māṃ bhīru vivāhenaihi sundari |
vivāhānāṃ hi rambhoru gāndharvaḥ śreṣṭha ucyate ||4||

Sposami o timida, con nozze Gandharva, o splendida, o cosce affusolate, quello Gandharva tra matrimoni si dice il migliore.”

शकुन्तलोवाच ।
फलाहारॊ गतॊ राजन पिता मे इत आश्रमात ।
तं मुहूर्तं परतीक्षस्व स मां तुभ्यं परदास्यति ॥५॥
śakuntalovāca |
phalāhāro gato rājan pitā me ita āśramāt |
taṃ muhūrtaṃ pratīkṣasva sa māṃ tubhyaṃ pradāsyati ||5||

Shakuntala disse: “O re, mio padre è uscito dall’ashrama in cerca di frutti, attendi un po’ di tempo, e lui allora me ti darà.”

दुःषन्त उवाच ।
इच्छामि तवां वरारॊहे भजमानाम अनिन्दिते ।
तवदर्थं मां सथितं विद्धि तवद्गतं हि मनॊ मम ॥६॥
duḥṣanta uvāca |
icchāmi tvāṃ varārohe bhajamānām anindite |
tvadarthaṃ māṃ sthitaṃ viddhi tvadgataṃ hi mano mama ||6||

Dushyanta disse: “O splendido culetto, io ti voglio possedere, o senza difetti, sappi che non vedo che te, il mio cuore è colmo di te.

आत्मनॊ बन्धुर आत्मैव गतिर आत्मैव चात्मनः ।
आत्मनैवात्मनॊ दानं कर्तुम अर्हसि धर्मतः ॥७॥
ātmano bandhur ātmaiva gatir ātmaiva cātmanaḥ |
ātmanaivātmano dānaṃ kartum arhasi dharmataḥ ||7||

Ciascuno appartiene a sé stesso e può disporre di sé, secondo il dharma tu puoi far dono di te da te stessa.

अष्टाव एव समासेन विवाहा धर्मतः समृताः ।
बराह्मॊ दैवस तथैवार्षः पराजापत्यस तथासुरः ॥८॥
aṣṭāv eva samāsena vivāhā dharmataḥ smṛtāḥ |
brāhmo daivas tathaivārṣaḥ prājāpatyas tathāsuraḥ ||8||

Secondo il dharma, otto sono ricordati essere i matrimoni: il Brahma, il Daiva, e il Arsha, il Prajapatya, e l’Asura,

गान्धर्वॊ राक्षसश चैव पैशाचश चाष्टमः समृतः ।
तेषां धर्मान यथापूर्वं मनुः सवायम्भुवॊ ऽबरवीत ॥९॥
gāndharvo rākṣasaś caiva paiśācaś cāṣṭamaḥ smṛtaḥ |
teṣāṃ dharmān yathāpūrvaṃ manuḥ svāyambhuvo ‘bravīt ||9||

il Gandharva, e il Rakshasa e per ottavo si ricorda il Paisaca, di questi le regole Manu il figlio di svayambhuva (nato da sé) dettava.

परशस्तांश चतुरः पूर्वान बराह्मणस्यॊपधारय ।
षड आनुपूर्व्या कषत्रस्य विद्धि धर्मान अनिन्दिते ॥१०॥
praśastāṃś caturaḥ pūrvān brāhmaṇasyopadhāraya |
ṣaḍ ānupūrvyā kṣatrasya viddhi dharmān anindite ||10||

O senza difetti, i primi quattro, i migliori, sono ritenuti adatti ai brahmana, e secondo il dharma i primi sei sappili adatti per gli kshatriya.

राज्ञां तु राक्षसॊ ऽपय उक्तॊ विट शूद्रेष्व आसुरः समृतः ।
पञ्चानां तु तरयॊ धर्म्या दवाव अधर्म्यौ समृताव इह ॥११॥
rājñāṃ tu rākṣaso ‘py ukto viṭ śūdreṣv āsuraḥ smṛtaḥ |
pañcānāṃ tu trayo dharmyā dvāv adharmyau smṛtāv iha ||11||

Ai re è ammessa anche la forma Rakshasa. La forma Asura è consentita ai Vaishya e ai Shudra. Dei cinque tre sono nel dharma e due si dicono nell’adharma.

पैशाचश चासुरश चैव न कर्तव्यौ कथं चन ।
अनेन विधिना कार्यॊ धर्मस्यैषा गतिः समृता ॥१२॥
paiśācaś cāsuraś caiva na kartavyau kathaṃ cana |
anena vidhinā kāryo dharmasyaiṣā gatiḥ smṛtā ||12||

Le forme Paisaca e Asura non dovrebbero mai essere adottate, con queste regole si deve agire, questa è la via indicata dal dharma.

गान्धर्वराक्षसौ कषत्रे धर्म्यौ तौ मा विशङ्किथाः ।
पृथग वा यदि वा मिश्रौ कर्तव्यौ नात्र संशयः ॥१३॥
gāndharvarākṣasau kṣatre dharmyau tau mā viśaṅkithāḥ |
pṛthag vā yadi vā miśrau kartavyau nātra saṃśayaḥ ||13||

Non dubitare il Gandharva e il Rakshasa sono entrambi giusti per gli kshatriya, o uno dei due o mescolati si possono fare, non vi è qui alcun dubbio.

सा तवं मम सकामस्य सकामा वरवर्णिनि ।
गान्धर्वेण विवाहेन भार्या भवितुम अर्हसि ॥१४॥
sā tvaṃ mama sakāmasya sakāmā varavarṇini |
gāndharveṇa vivāhena bhāryā bhavitum arhasi ||14||

O bellissima, dammi dunque il tuo consenso esaudisci il mio desiderio, quindi, divieni mia moglie secondo la forma Gandharva.”

शकुन्तलोवाच ।
यदि धर्मपथस तव एष यदि चात्मा परभुर मम ।
परदाने पौरवश्रेष्ठ शृणु मे समयं परभॊ ॥१५॥
śakuntalovāca |
yadi dharmapathas tv eṣa yadi cātmā prabhur mama |
pradāne pauravaśreṣṭha śṛṇu me samayaṃ prabho ||15||

Shakuntala disse: “O migliore della razza Puru, se questo è il sentiero del dharma, se io ho potere su me stessa, o potente, per le nozze ascolta la mia proposta.

सत्यं मे परतिजानीहि यत तवां वक्ष्याम्य अहं रहः ।
मम जायेत यः पुत्रः स भवेत तवद अनन्तरम ॥१६॥
satyaṃ me pratijānīhi yat tvāṃ vakṣyāmy ahaṃ rahaḥ |
mama jāyeta yaḥ putraḥ sa bhavet tvad anantaram ||16||

Con sincerità promettimi quanto io qui brevemente ti dirò, il figlio che da me possa nascere che diventi il tuo successore.

युवराजॊ महाराज सत्यम एतद बरवीहि मे ।
यद्य एतद एवं दुःषन्त अस्तु मे संगमस तवया ॥१७॥
yuvarājo mahārāja satyam etad bravīhi me |
yady etad evaṃ duḥṣanta astu me saṃgamas tvayā ||17||

O grande re, o Duhshanta, sinceramente promettimi questo, se l’erede del regno egli sarà io con te mi unirò.”

वैशम्पायन उवाच ।
एवम अस्त्व इति तां राजा परत्युवाचाविचारयन ।
अपि च तवां नयिष्यामि नगरं सवं शुचिस्मिते ॥१८॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
evam astv iti tāṃ rājā pratyuvācāvicārayan |
api ca tvāṃ nayiṣyāmi nagaraṃ svaṃ śucismite ||18||

Vaishampayana disse: “Senza esitazione “così dunque sia” a lei rispondeva il re, “o dolce sorriso, e pure ti porterò nella mia città.

यथा तवम अर्हा सुश्रॊणि सत्यम एतद बरवीमि ते ।
एवम उक्त्वा स राजर्षिस ताम अनिन्दितगामिनीम ॥१९॥
yathā tvam arhā suśroṇi satyam etad bravīmi te |
evam uktvā sa rājarṣis tām aninditagāminīm ||19||

O belle natiche, quanto tu hai chiesto, io sinceramente te lo prometto.” Dette queste parole quel rajarishi, a quella virtuosa consorte,

जग्राह विधिवत पाणाव उवास च तया सह ।
विश्वास्य चैनां स परायाद अब्रवीच च पुनः पुनः ॥२०॥
jagrāha vidhivat pāṇāv uvāsa ca tayā saha |
viśvāsya caināṃ sa prāyād abravīc ca punaḥ punaḥ ||20||

le prese la mano secondo le regole, e con lei conviveva, e consolandola mentre partiva ripetutamente le diceva:

परेषयिष्ये तवार्थाय वाहिनीं चतुरङ्गिणीम ।
तया तवाम आनयिष्यामि निवासं सवं शुचिस्मिते ॥२१॥
preṣayiṣye tavārthāya vāhinīṃ caturaṅgiṇīm |
tayā tvām ānayiṣyāmi nivāsaṃ svaṃ śucismite ||21||

“O bel sorriso, manderò per te, una schiera di armati dei quattro tipi, e da questa ti farò condurre al mio palazzo.”

इति तस्याः परतिश्रुत्य स नृपॊ जनमेजय ।
मनसा चिन्तयन परायात काश्यपं परति पार्थिवः ॥२२॥
iti tasyāḥ pratiśrutya sa nṛpo janamejaya |
manasā cintayan prāyāt kāśyapaṃ prati pārthivaḥ ||22||

O Janamejaya, così, con la mente ricordando Kashyapa, il sovrano fatta questa promessa quel principe partiva.

भगवांस तपसा युक्तः शरुत्वा किं नु करिष्यति ।
एवं संचिन्तयन्न एव परविवेश सवकं पुरम ॥२३॥
bhagavāṃs tapasā yuktaḥ śrutvā kiṃ nu kariṣyati |
evaṃ saṃcintayann eva praviveśa svakaṃ puram ||23||

“Quando lo saprà che farà quel venerabile pieno di tapas?” E così pensando tra sé egli entrava nella sua città.

मुहूर्तयाते तस्मिंस तु कण्वॊ ऽपय आश्रमम आगमत ।
शकुन्तला च पितरं हरिया नॊपजगाम तम ॥२४॥
muhūrtayāte tasmiṃs tu kaṇvo ‘py āśramam āgamat |
śakuntalā ca pitaraṃ hriyā nopajagāma tam ||24||

Passato qualche tempo Kanva tornava al suo ashrama, e Shakuntala per la vergogna non si avvicinava al padre.

विज्ञायाथ च तां कण्वॊ दिव्यज्ञानॊ महातपाः ।
उवाच भगवान परीतः पश्यन दिव्येन चक्षुषा ॥२५॥
vijñāyātha ca tāṃ kaṇvo divyajñāno mahātapāḥ |
uvāca bhagavān prītaḥ paśyan divyena cakṣuṣā ||25||

E conoscendo il motivo per divino sapere, Kanva dal grande tapas, vedendo con occhio divino, il venerabile a lei lieto diceva:

तवयाद्य राजान्वयया माम अनादृत्य यत्कृतः ।
पुंसा सह समायॊगॊ न स धर्मॊपघातकः ॥२६॥
tvayādya rājānvayayā mām anādṛtya yatkṛtaḥ |
puṃsā saha samāyogo na sa dharmopaghātakaḥ ||26||

“L’atto di unirti al re che hai commesso oggi in segreto, sappi che unirsi con un uomo non è contrario al dharma.

कषत्रियस्य हि गान्धर्वॊ विवाहः शरेष्ठ उच्यते ।
सकामायाः सकामेन निर्मन्त्रॊ रहसि समृतः ॥२७॥
kṣatriyasya hi gāndharvo vivāhaḥ śreṣṭha ucyate |
sakāmāyāḥ sakāmena nirmantro rahasi smṛtaḥ ||27||

Per gli kshatriya le nozze Gandharva son dette la miglior scelta, l’unirsi dell’innamorata con l’innamorato in segreto è ammesso.

धर्मात्मा च महात्मा च दुःषन्तः पुरुषॊत्तमः ।
अभ्यगच्छः पतिं यं तवं भजमानं शकुन्तले ॥२८॥
dharmātmā ca mahātmā ca duḥṣantaḥ puruṣottamaḥ |
abhyagacchaḥ patiṃ yaṃ tvaṃ bhajamānaṃ śakuntale ||28||

Duhshanta, il migliore degli uomini, è un mahatma, è un’anima pia, o Shakuntala, hai preso un marito appropriato per te.

महात्मा जनिता लॊके पुत्रस तव महाबलः ।
य इमां सागरापाङ्गां कृत्स्नां भॊक्ष्यति मेदिनीम ॥२९॥
mahātmā janitā loke putras tava mahābalaḥ |
ya imāṃ sāgarāpāṅgāṃ kṛtsnāṃ bhokṣyati medinīm ||29||

Mahatma e di grande forza, nascerà tuo figlio il quale l’intera Terra circondata dal mare reggerà.

परं चाभिप्रयातस्य चक्रं तस्य महात्मनः ।
भविष्यत्य अप्रतिहतं सततं चक्रवर्तिनः ॥३०॥
paraṃ cābhiprayātasya cakraṃ tasya mahātmanaḥ |
bhaviṣyaty apratihataṃ satataṃ cakravartinaḥ ||30||

Quando quel mahatma, quell’imperatore, marcerà sul campo, sarà sempre invincibile.”

ततः परक्षाल्य पादौ सा विश्रान्तं मुनिम अब्रवीत ।
विनिधाय ततॊ भारं संनिधाय फलानि च ॥३१॥
tataḥ prakṣālya pādau sā viśrāntaṃ munim abravīt |
vinidhāya tato bhāraṃ saṃnidhāya phalāni ca ||31||

Allora dopo aver lavato i piedi ella diceva al muni ristorato dopo aver deposto il carico e messo a terra i frutti:

शकुन्तलोवाच ।
मया पतिर वृतॊ यॊ ऽसौ दुःषन्तः पुरुषॊत्तमः ।
तस्मै ससचिवाय तवं परसादं कर्तुम अर्हसि ॥३२॥
śakuntalovāca |
mayā patir vṛto yo ‘sau duḥṣantaḥ puruṣottamaḥ |
tasmai sasacivāya tvaṃ prasādaṃ kartum arhasi ||32||

Shakuntala disse: “Io ho scelto per marito questo Duhshanta, il migliore degli uomini, tu devi essere benevolo verso di lui e i suoi ministri.”

कण्व उवाच ।
परसन्न एव तस्याहं तवत्कृते वरवर्णिनि ।
गृहाण च वरं मत्तस तत कृते यद अभीप्सितम ॥३३॥
kaṇva uvāca |
prasanna eva tasyāhaṃ tvatkṛte varavarṇini |
gṛhāṇa ca varaṃ mattas tat kṛte yad abhīpsitam ||33||

Kanva disse: “O bellissima, ben disposto verso di lui io sarò per te, accetta da me la grazia che tu desideri.”

वैशंपायन उवाच ।
ततॊ धर्मिष्ठतां वव्रे राज्याच चास्खलनं तथा ।
शकुन्तला पौरवाणां दुःषन्त हितकाम्यया ॥३४॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
tato dharmiṣṭhatāṃ vavre rājyāc cāskhalanaṃ tathā |
śakuntalā pauravāṇāṃ duḥṣanta hitakāmyayā ||34||

Vaishampayana disse: “allora Shakuntala, desiderando il bene di Duhshanta, scelse che il re che stesse fermo nel dharma, e inoltre che non fosse privato del regno dei Paurava.

Articolo precedenteDevayani sposa Yayati 81
Articolo successivoRipopolazione degli Kshatrya 64
ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti