4.5 C
Milano
venerdì, Dicembre 9, 2022
spot_img
HomeAdi ParvaDa Daksha ai Pandava 95

Da Daksha ai Pandava 95

SAMBHAVA PARVA
(Il libro delle nascite)

SEZIONE 95
Da Daksha ai Pandava

Questa sezione contiene la genealogia da Daksha a Pandu. Quattro generazioni fino a Manu il primo uomo (il settimo Manu) il quale è figlio di Vivasvat (il Sole). Da Manu deriva il termine “uomo” (inglese “man”), “umano”, “umanità”, ecc., da Manu deriva anche il termine “mente”. Nel settimo Manu si intravvede l’Adamo biblico che agirà nel “settimo giorno”. Il “manvantara” (periodo di Manu) è strutturato come un “giorno” dotato di “alba” e “tramonto” (sandya) il “fu sera” e “fu mattina” della Bibbia.
Vivasvat (il Sole) percorre le 12 costellazioni, Yahweh generà Adamo da cui deriveranno 12 tribù che vengono disposte intorno alla “tenda” secondo l’ordine dei punti cardinali.

Egli fece ancora un altro sogno e lo narrò al padre e ai fratelli e disse: “Ho fatto ancora un sogno, sentite: il sole, la luna e undici stelle si prostravano davanti a me”. (Genesi 37:9 CEI74)

Qui Giuseppe è la dodicesima stella. Si tratta di un’allusione non di una metafora.

Molte delle generazioni sono frutto di unioni miste, per esempio tra uomini e “naga” (serpenti). Nahusha (nella Bibbia “nehushtan”) è la stella Thuban della costellazione del Drago. Tutte le leggende sui “serpenti” fioriscono nel periodo in cui Thuban era la stella Polare.

Con Ayutanayin (vedi verso 19) abbiamo un chiaro riferimento alla pratica del “sacrificio umano”. L’etimologia del nome indica una persona che utilizza il grasso (ayuta) di un maschio.

जनमेजय उवाच ।
शरुतस तवत्तॊ मया विप्र पूर्वेषां संभवॊ महान ।
उदाराश चापि वंशे ऽसमिन राजानॊ मे परिश्रुताः ॥१॥
janamejaya uvāca |
śrutas tvatto mayā vipra pūrveṣāṃ saṃbhavo mahān |
udārāś cāpi vaṃśe ‘smin rājāno me pariśrutāḥ ||1||

Janamejaya disse: “O savio ho da te udito, la grande origine degli antichi e pure gli illustri re ricordati nella mia stirpe.

किं तु लघ्व अर्थसंयुक्तं परियाख्यानं न माम अति ।
परीणात्य अतॊ भवान भूयॊ विस्तरेण बरवीतु मे ॥२॥
kiṃ tu laghv arthasaṃyuktaṃ priyākhyānaṃ na mām ati |
prīṇāty ato bhavān bhūyo vistareṇa bravītu me ||2||

O signore, ma questo pur bel racconto che hai solo riassunto non mi sazia, quindi raccontami di nuovo nel dettaglio.

एताम एव कथां दिव्याम आप्रजा पतितॊ मनॊः ।
तेषाम आजननं पुण्यं कस्य न परीतिम आवहेत ॥३॥
etām eva kathāṃ divyām āprajā patito manoḥ |
teṣām ājananaṃ puṇyaṃ kasya na prītim āvahet ||3||

Di questi la divina storia, e di Manu a partire da Prajapati, la santa origine di costoro a chi potrebbe non piacere?

सद धर्मगुणमाहात्म्यैर अभिवर्धितम उत्तमम ।
विष्टभ्य लॊकांस तरीन एषां यशः सफीतम अवस्थितम ॥४॥
sad dharmaguṇamāhātmyair abhivardhitam uttamam |
viṣṭabhya lokāṃs trīn eṣāṃ yaśaḥ sphītam avasthitam ||4||

Enormemente accresciuta con la grandezza del loro perfetto dharma, stabilita nei tre luoghi, la loro gloria e la prosperità si è fissata.

गुणप्रभाव वीर्यौजः सत्त्वॊत्साहवताम अहम ।
न तृप्यामि कथां शृण्वन्न अमृतास्वाद संमिताम ॥५॥
guṇaprabhāva vīryaujaḥ sattvotsāhavatām aham |
na tṛpyāmi kathāṃ śṛṇvann amṛtāsvāda saṃmitām ||5||

La storia di questi perseveranti nelle qualità di sincerità, vigore, valore e splendore, io non mi sazio di ascoltare questa storia fornita del sapore dell’immortalità.”

वैशंपायन उवाच ।
शृणु राजन पुरा सम्यङ मया दवैपायनाच छरुतम ।
परॊच्यमानम इदं कृत्स्नं सववंशजननं शुभम ॥६॥
vaiśaṁpāyana uvāca |
śṛṇu rājan purā samyaṅ mayā dvaipāyanāc chrutam |
procyamānam idaṃ kṛtsnaṃ svavaṃśajananaṃ śubham ||6||

Vaishampayana disse: “Ascolta o re, come prima io l’ho udita raccontata dal davaipayana, l’intera meravigliosa origine della tua stirpe:

दक्षस्यादितिः – अदितेर विवस्वान – विवस्वतॊ मनुः –
मनॊर इला – इलायाः पुरूरवाः – पुरूरवस आयुः –
आयुषॊ नहुषः – नहुषस्य ययातिः ॥७॥
dakṣasyāditiḥ – aditer vivasvān – vivasvato manuḥ –
manor ilā – ilāyāḥ purūravāḥ – purūravasa āyuḥ –
āyuṣo nahuṣaḥ – nahuṣasya yayātiḥ ||7||

Da Daksha nacque Aditi, da Aditi Vivasvat, da Vivasvat Manu, da Manu Ila, da Ila Pururavas, da Pururavas Ayus, da Ayus Nahusha e da Nahusha Yayati.

ययातेर दवे भार्ये बभूवतुः
उशनसॊ दुहिता देव यानी वृषपर्वणश च
हिता शर्मिष्ठा नाम अत्रानुवंशॊ भवति ॥८॥
yayāter dve bhārye babhūvatuḥ
uśanaso duhitā deva yānī vṛṣaparvaṇaś ca
duhitā śarmiṣṭhā nāma atrānuvaṃśo bhavati ||8||

Yayati ebbe due mogli, Devayani figlia di Ushanas e Sharmishtha la figlia di Vrishparvan, allora egli divenne padre.

यदुं च तुर्वसुं चैव देव यानी वयजायत ।
दरुह्युं चानुं च पूरुं च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ॥९॥
yaduṃ ca turvasuṃ caiva deva yānī vyajāyata |
druhyuṃ cānuṃ ca pūruṃ ca śarmiṣṭhā vārṣaparvaṇī ||9||

Devayani generava Yadu e Turvasu, e Sharmishtha la figlia di Vrishaparvan, Druhyu, Anu e Puru.

तत्र यदॊर यादवाः – पूरॊः पौरवाः ॥१०॥
tatra yador yādavāḥ – pūroḥ pauravāḥ ||10||

Quindi da Yadu sorsero gli Yadava, da Puru i Paurava.

पूरॊर भार्या कौसल्या नाम
तस्याम अस्य जज्ञे जनमेजयॊ नाम
यस तरीन अश्वमेधान आजहार
विश्वजिता चेष्ट्वा वनं परविवेश ॥११॥
pūror bhāryā kausalyā nāma
tasyām asya jajñe janamejayo nāma
yas trīn aśvamedhān ājahāra
viśvajitā ceṣṭvā vanaṃ praviveśa ||11||

la moglie di Puru aveva nome Kausalya, da essa nacque un figlio di nome Janamejaya, il quale celebrava tre ashvamedha, e con il rito chiamato visvajit entrava nella foresta.

जनमेजयः खल्व अनन्तां नामॊपयेमे माधवीम
तस्याम अस्य जज्ञे पराचिन्वान
यः पराचीं दिशं जिगाय यावत सूर्यॊदयात
ततस तस्य पराचिन्वत्वम ॥१२॥
janamejayaḥ khalv anantāṃ nāmopayeme mādhavīm
tasyām asya jajñe prācinvān
yaḥ prācīṃ diśaṃ jigāya yāvat sūryodayāt
tatas tasya prācinvatvam ||12||

Janamejaya invero sposava la figlia di Madhu, di nome Ananta da costei nacque suo figlio Pracinvat che conquistava la regione orientale fino al sorgere del Sole, quindi da costui, questa ha preso il nome.

पराचिन्वान खल्व अश्मकीम उपयेमे ।
तस्याम अस्य जज्ञे संयातिः ॥१३॥
prācinvān khalv aśmakīm upayeme |
tasyām asya jajñe saṃyātiḥ ||13||

Pracinvat dunque sposava Ashmaki e da essa nacque suo figlio Samyati.

संयातिः खलु दृषद्वतॊ
दुहितरं वराङ्गीं नामॊपयेमे
तस्याम अस्य जज्ञे अहं पातिः ॥१४॥
saṃyātiḥ khalu dṛṣadvato
duhitaraṃ varāṅgīṃ nāmopayeme
tasyām asya jajñe ahaṃ pātiḥ ||14||

Dunque Samyati sposava la figlia di Drishadvat di nome Varangi e da essa nacque suo figlio Ahampati.

अहं पातिस तु खलु कृतवीर्यदुहितरम
उपयेमे भानुमतीं नाम
तस्याम अस्य जज्ञे सार्वभौमः ॥१५॥
ahaṃ pātis tu khalu kṛtavīryaduhitaram
upayeme bhānumatīṃ nāma
tasyām asya jajñe sārvabhaumaḥ ||15||

Quindi Ahampati sposava la figlia di Kritavirya di nome Bhanumati e da lei nacque suo figlio Sarvabhauma.

सार्वभौमः खलु जित्वाजहार
कैकेयीं सुनन्दां नाम
तस्याम अस्य जज्ञे जयत्सेनः ॥१६॥
sārvabhaumaḥ khalu jitvājahāra
kaikeyīṃ sunandāṃ nāma
tasyām asya jajñe jayatsenaḥ ||16||

Quindi Sarvabhauma avendola vinta prese una Kakeya di nome Sunanda e da lei nacque suo figlio Jayatsena.

जयत्सेनः खलु वैदर्भीम उपयेमे सुषुवां ।
नाम तस्याम अस्य जज्ञे अराचीनः ॥१७॥
jayatsenaḥ khalu vaidarbhīm upayeme suṣuvāṃ |
nāma tasyām asya jajñe arācīnaḥ ||17||

Quindi Jayatsena sposava una Vidarbha di nome Sushuva e da lei nacque suo figlio Aracina.

अराचीनॊ ऽपि वैदर्भीम एवापराम उपयेमे ।
मर्यादां नाम तस्याम अस्य जज्ञे महाभौमः ॥१८॥
arācīno ‘pi vaidarbhīm evāparām upayeme |
maryādāṃ nāma tasyām asya jajñe mahābhaumaḥ ||18||

Aracina pure sposava un’altra Vidarbha di nome Maryada e da lei nacque suo figlio Mahabhauma.

महाभौमः खलु परासेनजितीम उपयेमे
सुयज्ञां नाम तस्याम अस्य जज्ञे अयुत नायी
यः पुरुषमेधानाम अयुतम आनयत
तद अस्यायुत नायित्वम ॥१९॥
mahābhaumaḥ khalu prāsenajitīm upayeme
suyajñāṃ nāma tasyām asya jajñe ayuta nāyī
yaḥ puruṣamedhānām ayutam ānayat
tad asyāyuta nāyitvam ||19||

Quindi Mahabhauma sposava una figlia di Prasenajit di nome Suyajna e da lei nacque suo figlio Ayutanayin, il quale compiva una miriade di purushamedha1, da questo il nome di Ayutanayin2.

अयुतनायी खलु पृथुश्रवसॊ दुहितरम उपयेमे ।
भासां नाम तस्याम अस्य जज्ञे अक्रॊधनः ॥२०॥
ayutanāyī khalu pṛthuśravaso duhitaram upayeme
bhāsāṃ nāma tasyām asya jajñe akrodhanaḥ ||20||

Quindi Ayutanayin sposava la figlia di Prithushravas di nome Bhasa e da lei nacque suo figlio Akrodhana.

अक्रॊधनः खलु कालिनीं करण्डुं ।
नामॊपयेमे तस्याम अस्य जज्ञे देवातिथिः ॥२१॥
akrodhanaḥ khalu kālinīṃ karaṇḍuṃ |
nāmopayeme tasyām asya jajñe devātithiḥ ||21||

Quindi Akrodhana sposava una Kalinga di nome Karandu e da lei nacque suo figlio Devatithi.

देवातिथिः खलु वैदेहीम उपयेमे ।
मर्यादां नाम तस्याम अस्य जज्ञे ऋचः॥२२॥
devātithiḥ khalu vaidehīm upayeme |
maryādāṃ nāma tasyām asya jajñe ṛcaḥ ||22||

Quindi Devatithi sposava una Videha di nome Maryada e da lei nacque suo figlio Rica.

ऋचः खल्व आङ्गेयीम उपयेमे सुदेवां ।
नाम तस्यां पुत्रम अजनयद ऋक्षम ॥२३॥
ṛcaḥ khalv āṅgeyīm upayeme sudevāṃ |
nāma tasyāṃ putram ajanayad ṛkṣam ||23||

Quindi Rica sposava una principessa di Anga di nome Sudeva e con lei generava il figlio Riksha.

ऋक्षः खलु तक्षक दुहितरम उपयेमे जवालां नाम ।
तस्यां पुत्रं मतिनारं नामॊत्पादयाम आस ॥२४॥
ṛkṣaḥ khalu takṣaka duhitaram upayeme jvālāṃ nāma |
tasyāṃ putraṃ matināraṃ nāmotpādayām āsa ||24||

Quindi Riksha sposava una figlia di Takshaka di nome Jvala e con lei generava un figlio di nome Matinara.

मतिनारः खलु सरस्वत्यां दवादश
वार्षिकं सत्रम आजहार ॥२५॥
matināraḥ khalu sarasvatyāṃ dvādaśa
vārṣikaṃ satram ājahāra ||25||

Quindi Matinara sulla Sarasvati celebrava un sattra di dodici anni.

निवृत्ते च सत्रे सरस्वत्य अभिगम्य तं भर्तारं ।
वरयाम आस तस्यां पुत्रम अजनयत तंसुं नाम ॥२६॥
nivṛtte ca satre sarasvaty abhigamya taṃ bhartāraṃ |
varayām āsa tasyāṃ putram ajanayat taṃsuṃ nāma ||26||

E mentre era intento al sattra, la Sarasvati lo avvicinava e lo sceglieva per marito e da lei egli generava un figlio di nome Tamsu.

अत्रानुवंशॊ भवति ।
तंसुं सरस्वती पुत्रं मतिनाराद अजीजनत ।
इलिनं जनयाम आस कालिन्द्यां तंसुर आत्मजम ॥२७॥
atrānuvaṃśo bhavati |
taṃsuṃ sarasvatī putraṃ matinārād ajījanat |
ilinaṃ janayām āsa kālindyāṃ taṃsur ātmajam ||27||

Questo divenne il dinasta, la Sarasvati da Matinara generava il figlio Tamsu e Tamsu generava il figlio Ilina dal grembo di Kalindi.

इलिनस तु रथंतर्यां दुःषन्ताद्यान
पञ्च पुत्रान अजनयत ॥२८॥
ilinas tu rathaṃtaryāṃ duḥṣantādyān
pañca putrān ajanayat ||28||

Invece Ilina con Rathamtari generava cinque figli a cominciare da Duhshanta.

दुःषन्तः खलु विश्वामित्र दुहितरं
शकुन्तलां नामॊपयेमे ।
तस्याम अस्य जज्ञे भरतः
तत्र शलॊकौ भवतः ॥२९॥
duḥṣantaḥ khalu viśvāmitra duhitaraṃ
śakuntalāṃ nāmopayeme |
tasyām asya jajñe bharataḥ
tatra ślokau bhavataḥ ||29||

Duhshanta sposava Shakuntala la figlia di Vishvamitra e da lei nacque suo figlio Bharata, qui vi sono due shloka:

माता भस्त्रा पितुः पुत्रॊ येन जातः स एव सः ।
भरस्व पुत्रं दुःषन्त मावमंस्थाः शकुन्तलाम ॥३०॥
mātā bhastrā pituḥ putro yena jātaḥ sa eva saḥ |
bharasva putraṃ duḥṣanta māvamaṃsthāḥ śakuntalām ||30||

“La madre è il recipiente da cui nasce il figlio del padre, o Duhshanta alleva il figlio non dispregiare Shakuntala.

रेतॊ धाः पुत्र उन्नयति नरदेव यमक्षयात ।
तवं चास्य धाता गर्भस्य सत्याम आह शकुन्तला ॥३१॥
reto dhāḥ putra unnayati naradeva yamakṣayāt |
tvaṃ cāsya dhātā garbhasya satyām āha śakuntalā ||31||

O signore di uomini, fecondata dal seme il figlio esce fuori dalla dimora di Yama, tu sei l’autore di questo concepimento, questa è la verità disse Shakuntala.”

ततॊ ऽसय भरतत्वम ।
भरतः खलु काशेयीम उपयेमे सार्वसेनीं ।
सुनन्दां नाम तस्याम अस्य जज्ञे भुमन्युः ॥३२॥
tato ‘sya bharatatvam |
bharataḥ khalu kāśeyīm upayeme sārvasenīṃ |
sunandāṃ nāma tasyām asya jajñe bhumanyuḥ ||32||

Da questo il suo nome di Bharata, quindi Bharata sposava una Kashi figlia di Sarvasena di nome Sunanda e da lei nacque suo figlio Bhumanyu.

भुमन्युः खलु दाशार्हीम उपयेमे ।
जयां नाम तस्याम अस्य जज्ञे सुहॊत्रः ॥३३॥
bhumanyuḥ khalu dāśārhīm upayeme |
jayāṃ nāma tasyām asya jajñe suhotraḥ ||33||

Quindi Bhumanyu sposava una Dasharha di nome Jaya e da lei nacque suo figlio Suhotra.

सुहॊत्रः खल्व इक्ष्वाकुकन्याम उपयेमे ।
सुवर्णां नाम तस्याम अस्य जज्ञे हस्ती ।
य इदं हास्तिनपुरं मापयाम आस ।
एतद अस्य हास्तिनपुरत्वम ॥३४॥
suhotraḥ khalv ikṣvākukanyām upayeme |
suvarṇāṃ nāma tasyām asya jajñe hastī |
ya idaṃ hāstinapuraṃ māpayām āsa |
etad asya hāstinapuratvam ||34||

Quindi Suhotra sposava la figlia di Ikshvaku di nome Suvarna e da lei nacque suo figlio Hastin, il quale fece costruire Hastinapura e da lui il nome di Hastinapura.

हस्ती खलु तरैगर्तीम उपयेमे यशॊधरां नाम ।
तस्याम अस्य जज्ञे विकुण्ठनः ॥३५॥
hastī khalu traigartīm upayeme yaśodharāṃ nāma |
tasyām asya jajñe vikuṇṭhanaḥ ||35||

Quindi Hastin sposava una Trigarta di nome Yashodhara e da lei nacque suo figlio Vikunthana.

विकुण्ठनः खलु दाशार्हीम उपयेमे सुदेवां नाम ।
तस्याम अस्य जज्ञे ऽजमीढः ॥३६॥
vikuṇṭhanaḥ khalu dāśārhīm upayeme sudevāṃ nāma |
tasyām asya jajñe ‘jamīḍhaḥ ||36||

Quindi Vikunthana sposava una Dasharha di nome Sudeva e da lei nacque suo figlio Ajamidha.

अजमीढस्य चतुर्विंशं पुत्रशतं बभूव कैकेय्यां
नागायां गान्धर्यां विमलायाम ऋक्षायां चेति ।
पृथक्पृथग वंशकरा नृपतयः ।
तत्र वंशकरः संवरणः ॥३७॥
ajamīḍhasya caturviṃśaṃ putraśataṃ babhūva kaikeyyāṃ
nāgāyāṃ gāndharyāṃ vimalāyām ṛkṣāyāṃ ceti |
pṛthakpṛthag vaṃśakarā nṛpatayaḥ |
tatra vaṃśakaraḥ saṃvaraṇaḥ ||37||

Ajamidha ebbe ventiquattro centinaia di figli da Kaikeyi la Naga, da Gandhari, da Vimala e da Riksha, ciascuno fu sovrano di una dinastia e il prosecutore della stirpe fu Samvarana.

संवरणः खलु वैवस्वतीं तपतीं नामॊपयेमे ।
तस्याम अस्य जज्ञे कुरुः ॥३८॥
saṃvaraṇaḥ khalu vaivasvatīṃ tapatīṃ nāmopayeme |
tasyām asya jajñe kuruḥ ||38||

Quindi Samvarana sposava la figlia di Vivasvat di nome Tapati e da lei nacque suo figlio Kuru.

कुरुः खलु दाशार्हीम उपयेमे शुभाङ्गीं नाम ।
तस्याम अस्य जज्ञे विडूरथः ॥३९॥
kuruḥ khalu dāśārhīm upayeme śubhāṅgīṃ nāma |
tasyām asya jajñe viḍūrathaḥ ||39||

Quindi Kuru sposava una Dasharha di nome Shubhangi e da lei nacque suo figlio Viduratha.

विडूरथस तु मागधीम उपयेमे संप्रियां नाम ।
तस्याम अस्य जज्ञे ऽरुग्वान नाम ॥४०॥
viḍūrathas tu māgadhīm upayeme saṃpriyāṃ nāma |
tasyām asya jajñe ‘rugvān nāma ||40||

Viduratha sposava una Magadha di nome Sampriya e da lei nasceva suo figlio di nome Arugvat.

अरुग्वान खलु मागधीम उपयेमे ऽमृतां नाम ।
तस्याम अस्य जज्ञे परिक्षित ॥४१॥
arugvān khalu māgadhīm upayeme ‘mṛtāṃ nāma |
tasyām asya jajñe parikṣit ||41||

Quindi Arugvat sposava una Magadha di nome Amrita e da lei nacque suo figlio Parikshit.

परिक्षित खलु बाहुदाम उपयेमे सुयशां नाम ।
तस्याम अस्य जज्ञे भीमसेनः ॥४२॥
parikṣit khalu bāhudām upayeme suyaśāṃ nāma |
tasyām asya jajñe bhīmasenaḥ ||42||

Parikshit sposava una Bahuda di nome Suyasha e da lei nacque suo figlio Bhimasena.

भीमसेनः खलु कैकेयीम उपयेमे
सुकुमारीं नाम तस्याम अस्य जज्ञे पर्यश्रवाः ।
यम आहुः परतीपं नाम ॥४३॥
bhīmasenaḥ khalu kaikeyīm upayeme
sukumārīṃ nāma tasyām asya jajñe paryaśravāḥ |
yam āhuḥ pratīpaṃ nāma ||43||

Quindi Bhimasena sposava una Kekaya di nome Sukumari e da lei nacque suo figlio Paryashravas che chiamano col nome di Pratipa.

परतीपः खलु शैब्याम उपयेमे सुनन्द्दां नाम ।
तस्यां पुत्रान उत्पादयाम आस
देवापिं शंतनुं बाह्लीकं चेति ॥४४॥
pratīpaḥ khalu śaibyām upayeme sunanddāṃ nāma |
tasyāṃ putrān utpādayām āsa
devāpiṃ śaṃtanuṃ bāhlīkaṃ ceti ||44||

Quindi Pratipa sposava una Shibi di nome Sunanda e con lei generava i figli Devapi, Shamtanu e Bahlika.

देवापिः खलु बाल एवारण्यं परविवेश ।
शंतनुस तु महीपालॊ ऽभवत ।
अत्रानुवंशॊ भवति ॥४५॥
devāpiḥ khalu bāla evāraṇyaṃ praviveśa |
śaṃtanus tu mahīpālo ‘bhavat |
atrānuvaṃśo bhavati ||45||

Però Devapi da giovane si recava nella foresta e Shamtanu divenne sovrano e da lui continua la stirpe.

यं यं कराभ्यां सपृशति जीर्णं स सुखम अश्नुते ।
पुनर युवा च भवति तस्मात तं शंतनुं विदुः ॥४६॥
yaṃ yaṃ karābhyāṃ spṛśati jīrṇaṃ sa sukham aśnute |
punar yuvā ca bhavati tasmāt taṃ śaṃtanuṃ viduḥ ||46||

Qualunque vecchio che lui con le mani toccava otteneva la felicità e diventava di nuovo giovane, perciò lo chiamavano Shamtanu.

तद अस्य शंतनुत्वम ।
शंतनुः खलु गनां भागीरथीम उपयेमे ।
तस्याम अस्य जज्ञे देवव्रतः ।
यम आहुर भीष्म इति ॥४७॥
tad asya śaṃtanutvam |
śaṃtanuḥ khalu ganāṃ bhāgīrathīm upayeme |
tasyām asya jajñe devavrataḥ |
yam āhur bhīṣma iti ||47||

Questo il motivo del nome Shamtanu, quindi Shamtanu si sposava con la Ganga Bhagirathi e da lei nacque suo figlio Devavrata che chiamano pure Bhishma.

भीष्मः खलु पितुः परियचिकीर्षया सत्यवतीम ।
उदवहन मातरम याम आहुर गन्धकालीति ॥४८॥
bhīṣmaḥ khalu pituḥ priyacikīrṣayā satyavatīm |
udavahan mātaram yām āhur gandhakālīti ||48||

Bhishma per amore del padre come madre riteneva Satyavati che chiamano anche Gandhakali.

तस्यां कानीनॊ गर्भः पराशराद दवैपायनः ।
तस्याम एव शंतनॊर दवौ पुत्रॊ बभूवतुः ।
चित्राङ्गदॊ विचित्रवीर्यश च ॥४९॥
tasyāṃ kānīno garbhaḥ parāśarād dvaipāyanaḥ |
tasyām eva śaṃtanor dvau putro babhūvatuḥ |
citrāṅgado vicitravīryaś ca ||49||

Nel suo grembo di fanciulla fu concepito da Parashara il dvaipayana e da lei nacquero due figli di Shamtanu, Citrangada e Vicitravirya.

तयॊर अप्राप्तयौवन एव चित्राङ्गदॊ गन्धर्वेण हतः ।
विचित्रवीर्यस तु राजा समभवत ॥५०॥
tayor aprāptayauvana eva citrāṅgado gandharveṇa hataḥ |
vicitravīryas tu rājā samabhavat ||50||

Dei due Citrangada non ancora nella giovinezza fu ucciso da un Gandharva e Vicitravirya allora divenne re.

विचित्रवीर्यः खलु कौसल्यात्मजे
ऽमबिकाम्बालिके काशिराज दुहितराव उपयेमे ॥५१॥
54 vicitravīryaḥ khalu kausalyātmaje
‘mbikāmbālike kāśirāja duhitarāv upayeme ||51||

Vicitravirya sposava due figlie del re dei Kashi e di Kausalya, Ambika e Ambalika.

विचित्रवीर्यस तव अनपत्य एव विदेहत्वं पराप्तः ॥५२॥
vicitravīryas tv anapatya eva videhatvaṃ prāptaḥ ||52||

Vicitravirya però, senza figli trovava la morte.

ततः सत्यवती चिन्तयाम आस ।
दौःषन्तॊ वंश उच्छिद्यते इति ॥५३॥
tataḥ satyavatī cintayām āsa |
dauḥṣanto vaṃśa ucchidyate iti ||53||

Allora Satyavati pensava: “La stirpe di Duhshanta è interrotta.”

सा दवैपायनम ऋषिं चिन्तयाम आस ॥५४॥
sā dvaipāyanam ṛṣiṃ cintayām āsa ||54||

Quindi ella pensava al rishi, al dvaipayana.

स तस्याः पुरतः सथितः किं करवाणीति ॥५५॥
sa tasyāḥ purataḥ sthitaḥ kiṃ karavāṇīti ||55||

Egli standole di fronte le diceva: “Cosa devo fare?”

सा तम उवाच ।
भराता तवानपत्य एव सवर्यातॊ विचित्रवीर्यः ।
साध्व अपत्यं तस्यॊत्पादयेति ॥५६॥
sā tam uvāca |
bhrātā tavānapatya eva svaryāto vicitravīryaḥ |
sādhv apatyaṃ tasyotpādayeti ||56||

Ella gli diceva: “O saggio, tuo fratello Vicitravirya è morto senza figli, fai sorgere la sua progenie.”

स परम इत्य उक्त्वा तरीन पुत्रान
उत्पादयाम आस धृतराष्ट्रं पाण्डुं विदुरं चेति ॥५७॥
sa param ity uktvā trīn putrān
utpādayām āsa dhṛtarāṣṭraṃ pāṇḍuṃ viduraṃ ceti ||57||

Più tardi egli avendo risposto, generava tre figli: Dhritarashtra, Pandu e Vidura.

तत्र धृतराष्ट्रस्य राज्ञः पुत्रशतं बभूव
गान्धार्यां वरदानाद दवैपायनस्य ॥५८॥
tatra dhṛtarāṣṭrasya rājñaḥ putraśataṃ babhūva
gāndhāryāṃ varadānād dvaipāyanasya ||58||

Quindi il re Dhritarashtra da Gandhari ebbe cento figli per grazia del dvaipayana.

तेषां धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां चत्वारः परधाना
बभूवुर दुर्यॊधनॊ दुःशासनॊ विकर्णश चित्रसेनेति ॥५९॥
teṣāṃ dhṛtarāṣṭrasya putrāṇāṃ catvāraḥ pradhānā
babhūvur duryodhano duḥśāsano vikarṇaś citraseneti ||59||

Dei figli di Dhritarashtra i quattro principali furono Duryodhana, Duhshasana, Vikarna e Citrasena.

पाण्डॊस तु दवे भार्ये बभूवतुः
कुन्ती माद्री चेत्य उभे सत्रीरत्ने ॥६०॥
pāṇḍos tu dve bhārye babhūvatuḥ
kuntī mādrī cety ubhe strīratne ||60||

Pandu aveva due mogli Kunti e Madri, entrambe gioielli di donne.

अथ पाण्डुर मृगयां चरन मैथुन
गतम ऋषिम अपश्यन मृग्यां वर्तमानम ।
तथैवाप्लुत मनासादित कामरसम
अतृप्तं बाणेनाभिजघान ॥६१॥
atha pāṇḍur mṛgayāṃ caran maithuna
gatam ṛṣim apaśyan mṛgyāṃ vartamānam|
tathaivāpluta manāsādita kāmarasam
atṛptaṃ bāṇenābhijaghāna ||61||

Quindi Pandu andando a caccia, scorgeva un rishi trasformato in gazzella che copulava; quindi, assalendolo mentre ancora non aveva raggiunto il piacere lo colpiva con una freccia.

स बाणविद्धॊवाच पाण्डुम ।
चरता धर्मम इयं येन तवयाभिज्ञेन कामरसस्याहम
अनवाप्तकामरसॊ ऽभिहतस तस्मात तवम अप्य
एताम अवस्थाम आसाद्यानवाप्त कामरसः
पञ्चत्वम आप्स्यसि कषिप्रम एवेति ॥६२॥
sa bāṇaviddhovāca pāṇḍum |
caratā dharmam iyaṃ yena tvayābhijñena kāmarasasyāham
anavāptakāmaraso ‘bhihatas tasmāt tvam apy
etām avasthām āsādyānavāpta kāmarasaḥ
pañcatvam āpsyasi kṣipram eveti ||62||

Egli colpito dalla freccia diceva a Pandu: “Vedendo che tu questa azione hai compiuto, colpendomi mentre ancora non avevo raggiunto il frutto del desiderio, allora anche tu in questo modo, senza avere il frutto dell’amore troverai la morte.”

स विवर्णरूपः पाण्डुः शापं
परिहरमाणॊ नॊपासर्पत भार्ये ॥६३॥
sa vivarṇarūpaḥ pāṇḍuḥ śāpaṃ
pariharamāṇo nopāsarpata bhārye ||63||

Pandu sbiancato in volto, per difendersi dalla maledizione non si univa alle mogli.

वाक्यं चॊवाच ।
सवचापल्याद इदं पराप्तवान अहम
शृणॊमि च नानपत्यस्य लॊका सन्तीति ॥६४॥
vākyaṃ covāca |
svacāpalyād idaṃ prāptavān aham
śṛṇomi ca nānapatyasya lokā santīti ||64||

E queste parole diceva: “Nell’agitazione io sono caduto, io so che non esistono luoghi per i privi di prole.

सा तवं मदर्थे पुत्रान उत्पादयेति कुन्तीम उवाच ॥६५॥
sā tvaṃ madarthe putrān utpādayeti kuntīm uvāca ||65||

“Dunque tu genera per me dei figli.” Così diceva a Kunti.

सा तत्र पुत्रान उत्पादयाम आस धर्माद
युधिष्ठिरं मारुताद भीमसेनं शक्राद अर्जुनम इति ॥६६॥
sā tatra putrān utpādayām āsa dharmād
yudhiṣṭhiraṃ mārutād bhīmasenaṃ śakrād arjunam iti ||66||

Ella allora generava dei figli, con Dharma Yudhishthira, con Maruta Bhimasena e con Shakra Arjuna.

स तां हृष्टरूपः पाण्डुर उवाच ।
इयं ते सपत्न्यनपत्या ।
साध्व अस्याम अपत्यम उत्पाद्यताम इति ॥६७॥
sa tāṃ hṛṣṭarūpaḥ pāṇḍur uvāca |
iyaṃ te sapatnyanapatyā |
sādhv asyām apatyam utpādyatām iti ||67||

Pandu con viso lieto a lei diceva: “Questa tua co-moglie è senza figli, è giusto che anche lei generi della prole.”

सैवम अस्त्व इत्य उक्तः कुन्त्या ॥६८॥
saivam astv ity uktaḥ kuntyā ||68||

“Così sia.” rispose Kunti.

ततॊ माद्र्याम अश्विभ्यां नकुल सहदेवाव उत्पादितौ ॥६८॥
tato mādryām aśvibhyāṃ nakula sahadevāv utpāditau ||68||

Allora con Madri i due Ashvini generarono Nakula e Sahadeva.

माद्रीं खल्व अलंकृतां दृष्ट्वा पाण्डुर भावं चक्रे ॥६९॥
mādrīṃ khalv alaṃkṛtāṃ dṛṣṭvā pāṇḍur bhāvaṃ cakre ||69||

Pandu vedendo Madri adornata cadeva nella passione.

स तां सपृष्ट्वैव विदेहत्वं पराप्तः ॥७०॥
sa tāṃ spṛṣṭvaiva videhatvaṃ prāptaḥ ||70||

Ma appena la toccava lo coglieva la morte.

तत्रैनं चितास्थं माद्री समन्वारुरॊह ॥७१॥
tatrainaṃ citāsthaṃ mādrī samanvāruroha ||71||

Allora Madri salì sulla pira in cui lui stava.

उवाच कुन्तीम ।
यमयॊर आर्ययाप्रमत्तया भवितव्यम इति ॥७२॥
uvāca kuntīm |
yamayor āryayāpramattayā bhavitavyam iti ||72||

E diceva a Kunti: “Bada ai gemelli con nobile cura.”

ततस ते पञ्च पाण्डवाः कुन्त्या सहिता हास्तिनपुरम
आनीय तापसैर भीष्मस्य विदुरस्य च निवेदिताः ॥७३॥
tatas te pañca pāṇḍavāḥ kuntyā sahitā hāstinapuram
ānīya tāpasair bhīṣmasya vidurasya ca niveditāḥ ||73||

E i cinque Pandava assieme a Kunti furono condotti dagli asceti ad Hastinapura e presentati a Bhishma e a
Vidura.

तत्रापि जतु गृहे दग्धुं समारब्धा
न शकिता विदुर मन्त्रितेन ॥७४॥
tatrāpi jatu gṛhe dagdhuṃ samārabdhā
na śakitā vidura mantritena ||74||

Là pure accadde che si tentasse di bruciarli nella casa di lacca senza esito per l’avviso di Vidura.

ततश च हिडिम्बम अन्तरा हत्वैक चक्रां गताः ॥७५॥
tataś ca hiḍimbam antarā hatvaika cakrāṃ gatāḥ ||75||

Quindi dopo aver ucciso Hidimba si recarono ad Ekacakra.

तस्याम अप्य एकचक्रायां बकं नाम
राक्षसं हत्वा पाञ्चाल नगरम अभिगताः ॥७६॥
tasyām apy ekacakrāyāṃ bakaṃ nāma
rākṣasaṃ hatvā pāñcāla nagaram abhigatāḥ ||76||

Pure ad Ekacakra, ucciso un Rakshasa di nome Baka, si recarono alla città dei Pancala.

तस्माद दरौपदीं भार्याम अविन्दन
सवविषयं चाजग्मुः कुशलिनः ॥७७॥
tasmād draupadīṃ bhāryām avindan
svaviṣayaṃ cājagmuḥ kuśalinaḥ ||77||

Quindi quei virtuosi avuta in moglie Draupadi, tornarono nel proprio regno.

पुत्रांश चॊत्पादयाम आसुः
परतिविन्ध्यं युधिष्ठिरः
सुत सॊमं वृकॊदरः
शरुतकीर्तिम अर्जुनः
शतानीकं नकुलः
शरुतकर्माणं सहदेवेति ॥७८॥
putrāṃś cotpādayām āsuḥ
prativindhyaṃ yudhiṣṭhiraḥ
suta somaṃ vṛkodaraḥ
śrutakīrtim arjunaḥ
śatānīkaṃ nakulaḥ
śrutakarmāṇaṃ sahadeveti ||78||

E generarono dei figli, Prativindhya da Yudhishthira, Sutasoma da Bhimasena, Shrutakirti da Arjuna, Shatanika da Nakula e Shrutakarman da Sahadeva.

युधिष्ठिरस तु गॊवासनस्य शैब्यस्य
देविकां नाम कन्यां सवयंवरे लेभे ।
तस्यां पुत्रं जनयाम आस यौधेयं नाम ॥७९॥
yudhiṣṭhiras tu govāsanasya śaibyasya
devikāṃ nāma kanyāṃ svayaṃvare lebhe |
tasyāṃ putraṃ janayām āsa yaudheyaṃ nāma ||79||

Yudhishthira la figlia di Govana il re dei Shibi, di nome Devika prese in uno svayamvara e con lei generava un figlio di nome Yaudheya.

भीमसेनॊ ऽपि काश्यां बलधरां
नामॊपयेमे वीर्यशुल्काम ।
तस्यां पुत्रं सर्वगं नामॊत्पादयाम आस ॥८०॥
bhīmaseno ‘pi kāśyāṃ baladharāṃ
nāmopayeme vīryaśulkām |
tasyāṃ putraṃ sarvagaṃ nāmotpādayām āsa ||80||

Bhimasena pure sposava una Kashi di nome Baladhara con preziosa dote, con lei generava un figlio di nome Sarvaga.

अर्जुनः खलु दवारवतीं गत्वा भगिनीं
वासुदेवस्य सुभद्रां नाम भार्याम उदवहत ।
तस्यां पुत्रम अभिमन्युं नाम जनयाम आस ॥८१॥
arjunaḥ khalu dvāravatīṃ gatvā bhaginīṃ
vāsudevasya subhadrāṃ nāma bhāryām udavahat |
tasyāṃ putram abhimanyuṃ nāma janayām āsa ||81||

Arjuna invero, giunto a Dvaravati, prese in moglie la sorella di Vasudeva di nome Subhadra e con lei generava il figlio di nome Abhimanyu.

नकुलस तु चैद्यां करेणुवतीं
नाम भार्याम उदवहत ।
तस्यां पुत्रं निरमित्रं नामाजनयत ॥८२॥
nakulas tu caidyāṃ kareṇuvatīṃ
nāma bhāryām udavahat |
tasyāṃ putraṃ niramitraṃ nāmājanayat ||82||

Nakula invece, prendeva in moglie una Cedi di nome Karenuvati e con lei generava il figlio Niramitra.

सहदेवॊ ऽपि माद्रीम एव
सवयंवरे विजयां नामॊपयेमे ।
तस्यां पुत्रम अजनयत सुहॊत्रं नाम ॥८३॥
sahadevo ‘pi mādrīm eva
svayaṃvare vijayāṃ nāmopayeme |
tasyāṃ putram ajanayat suhotraṃ nāma ||83||

Anche Sahadeva, in uno svayamvara, sposava una di Madras, si chiamava Vijaya e con lei generava il figlio di nome Suhotra.

भीमसेनस तु पूर्वम एव हिडिम्बायां
राक्षस्यां घटॊत्कचं नाम पुत्रं जनयाम आस ॥८४॥
bhīmasenas tu pūrvam eva hiḍimbāyāṃ
rākṣasyāṃ ghaṭotkacaṃ nāma putraṃ janayām āsa ||84||

Bhimasena con la Rakshasa Hidimba generava un figlio di nome Ghatotkaca.

इत्य एत एकादश पाण्डवानां पुत्राः ॥८५॥
ity eta ekādaśa pāṇḍavānāṃ putrāḥ ||85||

Dunque questi sono gli undici figli dei Pandava.

विराटस्य दुहितरम उत्तरां नामाभिमन्युर उपयेमे ।
तस्याम अस्य परासुर गर्भॊ ऽजायत ॥८६॥
virāṭasya duhitaram uttarāṃ nāmābhimanyur upayeme |
tasyām asya parāsur garbho ‘jāyata ||86||

Abhimanyu sposava la figlia di Virata di nome Uttara e da lei nasceva un figlio morto.

तम उत्सङ्गेन परतिजग्राह पृथा
नियॊगात पुरुषॊत्तमस्य वासुदेवस्य ।
षाण्मासिकं गर्भम अहम एनं जीवयिष्यामीति ॥८७॥
tam utsaṅgena pratijagrāha pṛthā
niyogāt puruṣottamasya vāsudevasya |
ṣāṇmāsikaṃ garbham aham enaṃ jīvayiṣyāmīti ||87||

Pritha per ordine di Vasudeva, il migliore degli uomini, lo raccolse nel suo grembo “Io questo feto di sei mesi resuciterò.”

संजीवयित्वा चैनम उवाच ।
परिक्षीणे कुले जातॊ भवत्व अयं परिक्षिन नामेति ॥८८॥
saṃjīvayitvā cainam uvāca |
parikṣīṇe kule jāto bhavatv ayaṃ parikṣin nāmeti ||88||

E avendolo fatto rivivere, disse: “Essendo nato da una famiglia estinta, sia chiamato Parikshit.”

परिक्षित तु खलु माद्रवतीं नामॊपयेमे ।
तस्याम अस्य जनमेजयः ॥८९॥
parikṣit tu khalu mādravatīṃ nāmopayeme |
tasyām asya janamejayaḥ ||89||

E però Parikshit sposava una di nome Madravati e da lei suo figlio Janamejaya.

जनमेजयात तु वपुष्टमायां
दवौ पुत्रौ शतानीकः शङ्कुश च ॥९०॥
janamejayāt tu vapuṣṭamāyāṃ
dvau putrau śatānīkaḥ śaṅkuś ca ||90||

Da Janamejaya e da Vapushtama, i due figli sono, Shatanika e Shanku.

शतानीकस तु खलु वैदेहीम उपयेमे ।
तस्याम अस्य जज्ञे पुत्रॊ ऽशवमेध दत्तः ॥९१॥
śatānīkas tu khalu vaidehīm upayeme |
tasyām asya jajñe putro ‘śvamedha datta ||91||

Dunque Shatanika sposava Vaidehi da lei nacque suo figlio Ashvamedhadatta.

इत्य एष पूरॊर वंशस तु पाण्डवानां च कीर्तितः ।
पूरॊर वंशम इमं शरुत्वा सर्वपापैः परमुच्यते ॥९२॥
ity eṣa pūror vaṃśas tu pāṇḍavānāṃ ca kīrtitaḥ |
pūror vaṃśam imaṃ śrutvā sarvapāpaiḥ pramucyate ||92||

Questa è la stirpe ricordata di Puru e dei Pandava, udendo della stirpe di Puru ci si libera da ogni male.


NOTE:

1. पुरुषमेध (puruṣamedha) – Sacrificio umano.
2. अयुतनायिन् (ayutanāyin): – Da “ayuta” (grasso) e “nayin” (che deriva). Nella traduzione inglese: “He was so called, because he performed a sacrifice in which the fat of one Ayuta male beings was required”.

ARTICOLI CORRELATI

Ultime entrate

Il parere di Drona 202

Il parere di Bishma 201

Il parere di Karna 200

Il parere di Duryodhana 199

Commenti